"Noc kłamstw" to moje drugie spotkanie z panią Janiszewską, zaraz po Ludziach z mgły.
Pierwsze strony intrygują od razu - mamy po krotce przedstawioną zbrodnię i zaczynają się domysły.
Zostaje odnaleziona martwa młoda dziewczyna. Ciało leży niedaleko domu całkiem dobrego małżeństwa - Mikołaja i Anny Tochmanów- jak się potem okazuje, nieboszczka Nina, to była opiekunka ich dzieci i jednocześnie pracownica kawiarni, którą prowadzi Mikołaj - mąż, mający wiele tajemnic z przeszłości.
Kto zabił Ninę?
Czy to może Mikołaj miał z nią romans i pozbył się jej, gdy ta chciała wyjawić prawdę Ani - jego żonie ?
Czy może Ania - z zazdrości zabiła Ninę.
A może sąsiadka Tochmanów-czy była tak do końca "przyjaciółką" Ani.
Jest jeszcze tajemniczy kolega Mikołaja z dzieciństwa - może to on ...
Podejrzanych jest wielu, zakończenie nieco zaskakujące.
Jednak nie do końca wszystko mi tu pasowało:
- perfumy: co tak naprawdę się z nimi stało pozostaje tylko domysł
- czy jedenastoletnie dzieci mogą mieć aż tak wyuzdane pomysły krzywdzenia innych ? nie wydaje mi się, bardziej pasowało by tu dać nieco starsze osoby.
Poza tym poprawnie, jednak tak jak wspomniałam, kilka wątków naciąganych.

"Noc kłamstw" to moje drugie spotkanie z panią Janiszewską, zaraz po Ludziach z mgły.
Pierwsze strony intrygują od razu - mamy po krotce przedstawioną zbrodnię i zaczynają się domysły.
Zostaje odnaleziona martwa młoda dziewczyna. Ciało leży niedaleko domu całkiem dobrego małżeństwa - Mikołaja i Anny Tochmanów- jak się potem okazuje, nieboszczka Nina, to była opiekunka ich...

W opuszczonej bursie znalezione są nagie zwłoki młodej dziewczyny. Nikt nie wie, kim jest, to tzw. ofiara NN.
Niedaleko bursy, w najbliższym domostwie mieszkają samotnie mama z dziewczynką, która rozmawia z duchami...
W tym samym czasie zaginął nastolatek, którego zaginięcie nie zgłaszają rodzice ...
W tle również mamy historię z przeszłości, sprzed 30-tu laty.
Co łączy te wszystkie sprawy?
Tajemnica goni tajemnicę i to mi się bardzo podoba. Żadnych zbędnych opisów, same konkrety.
Jednak kilka wątków troszkę naciąganych (ksiądz i odwiedziny jego brata w czasie wizyty policji) i niedopowiedzianych - kwestia cukierków od tajemniczego pana - kim był...
Polecam, czyta się szybko, nie można się nudzić.

W opuszczonej bursie znalezione są nagie zwłoki młodej dziewczyny. Nikt nie wie, kim jest, to tzw. ofiara NN.
Niedaleko bursy, w najbliższym domostwie mieszkają samotnie mama z dziewczynką, która rozmawia z duchami...
W tym samym czasie zaginął nastolatek, którego zaginięcie nie zgłaszają rodzice ...
W tle również mamy historię z przeszłości, sprzed 30-tu laty.
Co łączy te...

Kolaborantka - to po prostu romans z wojną w tle.
Nie ma tu głębszego przesłania, jest za to zakazana miłość, która jest tu niestety na pierwszym planie, a nie do tego przyzwyczaiła mnie pani Barbara...
Spotkanie dwojga ludzi w niecodziennych okolicznościach, ona błąkająca się po Krakowie dziewczynka, on - ratuje ją z opresji i o to pojawia się zauroczenie, chemia między dwojgiem ludzi, platoniczna miłość.
Widzieli się tylko raz i wybuchło wielkie uczucie...
Dla mnie za słodkie, nie tego się spodziewałam...
Jak na taką bajeczkę, książka zdecydowanie przydługa. Lubię romanse, dlatego po mrocznych thrillerach nie była do końca taka zla.

Kolaborantka - to po prostu romans z wojną w tle.
Nie ma tu głębszego przesłania, jest za to zakazana miłość, która jest tu niestety na pierwszym planie, a nie do tego przyzwyczaiła mnie pani Barbara...
Spotkanie dwojga ludzi w niecodziennych okolicznościach, ona błąkająca się po Krakowie dziewczynka, on - ratuje ją z opresji i o to pojawia się zauroczenie, chemia między...

Moja to moje drugie spotkanie z autorką, zaraz po Popsutych zabawkach.
Powieść, również, jak poprzednia, poruszyła mnie do głębi...
Pani Małgorzata ma niezwykły dar przenoszenia czytelnika do swojej historii, ona po prostu nas tam wrzuca i człowiek jest w stanie wczuć się w bohaterów, niemal ich dotknąć, czuć ich emocje.
Moja to kobieta przetrzymywana przez lata przez oprawcę psychopatę, przez to całkowicie ubezwłasnowolniona, podporządkowana niczym wytresowane zwierzę...
Jednak, co się stało, jak trafiła w ręce bezdusznego człowieka bez uczuć i kim on jest... Czy moja przypomni sobie historię jej własnej tożsamości...i co łączy ją z doktor Barbarą Langman - czy możliwe, że to jej porwana przed laty córka ?
Ta pozycja po raz kolejny udowadnia, że Pani Węglarz jest mistrzynią w tym, co Pani tworzy.

Moja to moje drugie spotkanie z autorką, zaraz po Popsutych zabawkach.
Powieść, również, jak poprzednia, poruszyła mnie do głębi...
Pani Małgorzata ma niezwykły dar przenoszenia czytelnika do swojej historii, ona po prostu nas tam wrzuca i człowiek jest w stanie wczuć się w bohaterów, niemal ich dotknąć, czuć ich emocje.
Moja to kobieta przetrzymywana przez lata przez...

Zastępcza” Katarzyny Wolwowicz to powieść która porusza bardzo trudny temat surogacji — złożony, wielowymiarowy i niosący ze sobą liczne rozterki moralne.
Główna bohaterka - Jagoda zostaje zamordowana, a o morderstwo zostaje posądzony jej mąż - Wojtek.
Jego brat Tymon - policjant, nie wierzy, że jego brat mógłby się posunąć do zabicia żony i robi wszystko, by udowodnić niewinność Wojtka.
Jednak policja ma jednoznaczne dowody, ale czy to na pewno Wojciech zabił...
Jeśli nie on, to kto ?
Co takiego ukrywała Jagoda ?
I kim jest Lena, czy tylko byłą sąsiadką Jagody ?
Gdy wydaje nam się, że już wszystko wiemy, dostajemy kopniaka i okazuje się, że nie patrzyliśmy w dobrą stronę...
Autorka umiejętnie buduje napięcie i stopniowo odsłania motywacje bohaterów, dzięki czemu książkę czyta się szybko i z zainteresowaniem. Na plus zasługuje realistyczne tło oraz próba pokazania problemu surogacji z różnych perspektyw. Jest to wciągająca i skłaniająca do refleksji lektura.
Dużo bardziej wciągająca, niż pierwsza część serii z Tymonem Hanterem.

Zastępcza” Katarzyny Wolwowicz to powieść która porusza bardzo trudny temat surogacji — złożony, wielowymiarowy i niosący ze sobą liczne rozterki moralne.
Główna bohaterka - Jagoda zostaje zamordowana, a o morderstwo zostaje posądzony jej mąż - Wojtek.
Jego brat Tymon - policjant, nie wierzy, że jego brat mógłby się posunąć do zabicia żony i robi wszystko, by udowodnić...

Książka "Wykluczona" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Katarzyny Wolwowicz.
Jednym z bardziej problematycznych elementów, jest konstrukcja głównej bohaterki. Jej zachowanie bywa zbyt naiwne. Jednak taki sposób myślenia może wynikać z faktu, iż bohaterka przez kilka lat żyła w sekcie. Ten kontekst częściowo tłumaczy jej brak umiejętności krytycznego oceniania ludzi.
Podobnie z Tymonem Hanterem - podejmowane przez niego decyzje wydają się aż nazbyt irracjonalne i pozbawione ostrożności. Mnie osobiście trochę to irytowało i przez to osłabiało wiarygodność postaci.
Motyw sekt jest jednym z ciekawszych, lecz niedostatecznie rozwiniętych wątków.
W Polsce temat ten wciąż pozostaje aktualny, ponieważ sekty działają w sposób ukryty, wykorzystując manipulację psychiczną, która tu akurat została świetnie pokazana. Szkoda, że autorka nie poświęciła temu zagadnieniu więcej miejsca, ponieważ mogłoby ono znacząco pogłębić portret psychologiczny bohaterki.
Powieść porusza ważny i aktualny temat odrzucenia: ze społeczeństwa, rodziny. Jednak pozostał dla mnie pewien niedosyt, nie w pełni wykorzystuje swój potencjał.

Książka "Wykluczona" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Katarzyny Wolwowicz.
Jednym z bardziej problematycznych elementów, jest konstrukcja głównej bohaterki. Jej zachowanie bywa zbyt naiwne. Jednak taki sposób myślenia może wynikać z faktu, iż bohaterka przez kilka lat żyła w sekcie. Ten kontekst częściowo tłumaczy jej brak umiejętności krytycznego oceniania...

Książka przejmująca, wciągająca niczym pyszny deser, któremu nie da się oprzeć i nie można go odłożyć, dokąd nie zjemy go całego. Podsumowując -pochłania bez reszty.
Historia jest bardzo prawdziwa, czułam tę historię całą sobą.
Z jednej strony przepięknie opisane miejsca, gdzie mogłam poczuć te wszystkie zapachy, zobaczyć kolory...
To było piękne tło dla całej tej historii... historii rytualnych mordów, dominacji, wręcz krzywdy, podłości wyrządzanej przez mężczyzn swoim najbliższym... żonom, bo one odważyły się...BYĆ. Były zbyt ciche, głośne, smutne, radosne... wszystko było zawsze nie tak. Nie miały prawa do marzeń, ba - do najbardziej przyziemnych przyjemności. Aż w końcu postanawiały uciec od swoich oprawców.
Historia tak naprawdę o tym, że zło rodzi zło lub jest jedyną ucieczką, aby ocalić siebie. O tym, że nie zawsze dobro wraca...a to z kolei znowu napędza lawinę złych wyborów, decyzji.
Wspaniale napisana powieść, serdecznie polecam.
Zupełnie inna, jednocześnie piękna i zarazem brudna, mroczna i duszna.

Książka przejmująca, wciągająca niczym pyszny deser, któremu nie da się oprzeć i nie można go odłożyć, dokąd nie zjemy go całego. Podsumowując -pochłania bez reszty.
Historia jest bardzo prawdziwa, czułam tę historię całą sobą.
Z jednej strony przepięknie opisane miejsca, gdzie mogłam poczuć te wszystkie zapachy, zobaczyć kolory...
To było piękne tło dla całej tej...

Przeczytałam, ponieważ byłam ciekawa dalszych losów bohaterów.
Jednak mam wrażenie, że Pani Magdalena nie do końca odnalazła się w takiej tematyce...ta książka była dla mnie zupełnie bez wyrazu, jedynie końcówka coś we mnie poruszyła - praktycznie finał. Przez większość musiałam "przebrnąć", nie czułam tej historii, mimo, że sam temat dość ciekawy. Miałam wrażenie, że ciągle jest wałkowany ten sam temat i bohaterowie wciąż i wciąż się zastanawiają nad tym samym, aż stawało się to wręcz nużące - Andrzej - powiedzieć, nie powiedzieć, Anna - pół życia przeżywała nastoletnią miłość...ech, to nie dla mnie.
Trzeciej części, o ile taka by powstała już bym nie przeczytała, wymęczyłam tą historię.

Przeczytałam, ponieważ byłam ciekawa dalszych losów bohaterów.
Jednak mam wrażenie, że Pani Magdalena nie do końca odnalazła się w takiej tematyce...ta książka była dla mnie zupełnie bez wyrazu, jedynie końcówka coś we mnie poruszyła - praktycznie finał. Przez większość musiałam "przebrnąć", nie czułam tej historii, mimo, że sam temat dość ciekawy. Miałam wrażenie, że...

Naprawdę dobra powieść obyczajowa.
Zwyczajni bohaterowie w nie tak zwyczajnych okolicznościach.
Dzięki takim książkom zdarza mi się łapać natchnienie do jakiegoś pozytywnego działania.
Wcale nie taka banalna, z morałem, byłam za Ewą całym sercem i czułam jej ból i rozterki...
Polecam, przeżyj z bohaterami ich przygody.
Dla mnie jedna z tych nieodkładalnych.

Naprawdę dobra powieść obyczajowa.
Zwyczajni bohaterowie w nie tak zwyczajnych okolicznościach.
Dzięki takim książkom zdarza mi się łapać natchnienie do jakiegoś pozytywnego działania.
Wcale nie taka banalna, z morałem, byłam za Ewą całym sercem i czułam jej ból i rozterki...
Polecam, przeżyj z bohaterami ich przygody.
Dla mnie jedna z tych nieodkładalnych.

Porwała mnie ta powieść.
Otuliła,niczym ciepły kocyk w zimowe wieczory.
Przeniosła mnie w Pieniny, widziałam te cudowne krajobrazy oczami głównej bohaterki.
Książka pełna ciepła, nie przesłodzona.

Porwała mnie ta powieść.
Otuliła,niczym ciepły kocyk w zimowe wieczory.
Przeniosła mnie w Pieniny, widziałam te cudowne krajobrazy oczami głównej bohaterki.
Książka pełna ciepła, nie przesłodzona.

"Zło jest cierpliwe. Może czekać nawet kilkadziesiąt lat, żeby zebrać plony. Przechodzi z pokolenia na pokolenie, wypatrując najsłabszego ogniwa, które się mu podda, i wówczas zaciera z satysfakcją ręce."
Nie byłam w stanie odłożyć tej książki...
Historia wydarzyła się naprawdę. I takich historii wydarzyło się niestety dużo więcej, o czym dowiedziałam się, szukając informacji o głównej bohaterce - Lidii. Tak naprawdę ta historia nie jest czarno - biało: nie ma tu jednoznacznie winnej osoby, wina zaczyna się już kilka pokoleń wcześniej. To zło było odreagowaniem na inne zło, jak domino . Ktoś był poniżany i dalej poniżał i krzywdził innych.
Najbardziej nie do pojęcia jest jednak dla mnie to, że przy tego typu zbrodniach, nigdy nie oskarża się najbliższych mężczyzn - wystarczą ich słowa i winy nie ma. A to właśnie oni najczęściej leżą u podstaw i są początkiem całego zła, które powoli rodzi się w tych już będących u kresu swojej wytrzymałości kobietach.
Książka mocna, wstrząsająca i budząca szereg emocji - zarówno współczucia, jak i wstrętu wobec bezkarności tuch najbardziej winnych oraz bezradności sądzących.

"Zło jest cierpliwe. Może czekać nawet kilkadziesiąt lat, żeby zebrać plony. Przechodzi z pokolenia na pokolenie, wypatrując najsłabszego ogniwa, które się mu podda, i wówczas zaciera z satysfakcją ręce."
Nie byłam w stanie odłożyć tej książki...
Historia wydarzyła się naprawdę. I takich historii wydarzyło się niestety dużo więcej, o czym dowiedziałam się, szukając...

Początek był ciężki...
Książka do mnie nie przemawiała, wydawało mi się, że jest taka "nijaka", nie mogłam się wczuć w tę historię, a przede wszystkim - w bohaterów.
Jednak dałam jej drugą szansę i bardzo się cieszę, ponieważ ta pozycja jest warta przeczytania.
Opowiadana jest z perspektywy nastoletniej Ani - której lata nastoletnie przypadały na okres stanu wojennego. I w tym właśnie momencie rozpoczyna ona swoją opowieść. Jest to opowieść nastolatki, jednak bardzo dojrzała. Przeniosłam się do tego jej świata, czasami smutnego, jednak dającego do myślenia.
Jednak nie do końca to było "TO", po prostu ciężko mi się ją czytało i nie porwała mnie tak do końca.
Nie uważam, że książka jest w jakiś sposób moralizatorska. Przedstawia powagę tamtych przykrych czasów... Można się nieco więcej dowiedzieć, jak na okres stanu wojennego i komunizmu w latach osiemdziesiątych reagowała młodzież... która odegrała sporą rolę. Jest to opowieść również o zagubieniu się i próbie odnalezienia sensu życia... sensu życia w ogóle...
Pożyczylam drugą część, jestem ciekawa dalszych losów bohaterów, ponieważ zakończenie było całkiem ciekawe.

Początek był ciężki...
Książka do mnie nie przemawiała, wydawało mi się, że jest taka "nijaka", nie mogłam się wczuć w tę historię, a przede wszystkim - w bohaterów.
Jednak dałam jej drugą szansę i bardzo się cieszę, ponieważ ta pozycja jest warta przeczytania.
Opowiadana jest z perspektywy nastoletniej Ani - której lata nastoletnie przypadały na okres stanu wojennego. I w...

Rozwiązanie zagadki to dla mnie, jak zwykle - mistrzostwo.
Cała historia mocno pokręcona w ten pozytywny sposób, uwielbiam książki Alicji Sinickiej.
Wczułam się tu w postacie obu sióstr, czułam ich strach i niepewność,jakbym była tam razem z nimi. Powoli, razem z nimi rozwiązywałam całą zagadkę i przyczynę śmierć Iny. Czy to samobójstwo , czy może morderstwo, co się mogło stać...I tu, na koniec spore zaskoczenie, brawo.
Polecam !

Rozwiązanie zagadki to dla mnie, jak zwykle - mistrzostwo.
Cała historia mocno pokręcona w ten pozytywny sposób, uwielbiam książki Alicji Sinickiej.
Wczułam się tu w postacie obu sióstr, czułam ich strach i niepewność,jakbym była tam razem z nimi. Powoli, razem z nimi rozwiązywałam całą zagadkę i przyczynę śmierć Iny. Czy to samobójstwo , czy może morderstwo, co się mogło...

Kamienica pszczół, to z pewnością powieść obyczajowa, ale nie przesłodzona i naiwna.
Od samego początku czułam się, jakbym była obserwatorką tych wszystkich zagmatwanych historii, a ja uwielbiam się tak czuć podczas czytania.
Historie bohaterek są takie bardzo ludzkie, zwyczajne, można by się było z nimi utożsamić. Cały czas zadajemy sobie pytanie:co dalej, czy kobiety w końcu "uwolnią" się tak od kamienicy i tajemniczej Alicji, jak i od demonów przeszłości.
Nie spodziewałam się takiej "końcówki", która w mojej ocenie trochę zepsuła całą powieść.
Jednak, jak najbardziej polecam.
Pochłonęłam w dwa wieczory.

Kamienica pszczół, to z pewnością powieść obyczajowa, ale nie przesłodzona i naiwna.
Od samego początku czułam się, jakbym była obserwatorką tych wszystkich zagmatwanych historii, a ja uwielbiam się tak czuć podczas czytania.
Historie bohaterek są takie bardzo ludzkie, zwyczajne, można by się było z nimi utożsamić. Cały czas zadajemy sobie pytanie:co dalej, czy kobiety w...

Naprawdę takie zakończenie ?!? Bez ładu, składu i żadnego sensu...
Książka tak fajnie się zapowiadała, tajemnicze zaginięcia, trochę magii, to naprawdę mogło być dobre
Jednak końcówka rozwaliła wszystko i to w tym złym tego słowa znaczeniu.
Obserwatorium po tej lekturze raczej nie przeczytam .

Naprawdę takie zakończenie ?!? Bez ładu, składu i żadnego sensu...
Książka tak fajnie się zapowiadała, tajemnicze zaginięcia, trochę magii, to naprawdę mogło być dobre
Jednak końcówka rozwaliła wszystko i to w tym złym tego słowa znaczeniu.
Obserwatorium po tej lekturze raczej nie przeczytam .

Po rewelacyjnej pierwszej części, bardzo byłam ciekawa kolejnej historii Millie.
Rozczarowałam się jednak.
Czułam, jakby ta część była napisana na siłę, długo się "ciągnęła", zanim cokolwiek się zaczęło dziać. Niestety, od razu udało mi się zgadnąć, jak ta historia się potoczy...i co jest grane.
Dużo niedopowiedzeń, delikatne luki w fabule.
I zapewne nie jest to już "domestic noir". - raczej powieść o niespełnionym życiu i wykorzystaniu ludzkiej naiwności.
Trzecią przeczytam, ponieważ z doświadczeniem wiem, że często ta druga to najsłabsze ogniwo serii przy trzech częściach.
Nasza Magdalena Stachula czy Alicja Sinicka jest w tym gatunku o niebo lepsza.

Po rewelacyjnej pierwszej części, bardzo byłam ciekawa kolejnej historii Millie.
Rozczarowałam się jednak.
Czułam, jakby ta część była napisana na siłę, długo się "ciągnęła", zanim cokolwiek się zaczęło dziać. Niestety, od razu udało mi się zgadnąć, jak ta historia się potoczy...i co jest grane.
Dużo niedopowiedzeń, delikatne luki w fabule.
I zapewne nie jest to już...

Rewelacja!
Thriller z gatunku domestic noir.
Przez cały czas trzymał w ogromnym napięciu, nie do odłożenia. Chwilami brutalny, mroczny.
Mogę go porównać do książki "Za zamkniętymi drzwiami".
Serdecznie polecam.

Rewelacja!
Thriller z gatunku domestic noir.
Przez cały czas trzymał w ogromnym napięciu, nie do odłożenia. Chwilami brutalny, mroczny.
Mogę go porównać do książki "Za zamkniętymi drzwiami".
Serdecznie polecam.

Szykowałam się na co najmniej dobry reportaż - oj, jednak on jest zaledwie dostateczny...
W zasadzie od samego początku coś mi nie grało. Sposób wyrażania się - okej, można porzucać k...urami, ale tego było za dużo, źle się to po prostu czytało. Przez to też dla mnie książka straciła przede wszystkim na wiarygodności. Wydawało mi się, że czytam wywody gimnazjalisty. Autor za bardzo wszystko, a raczej - wszystkich, wrzucał do jednego worka. Nie raz wspomniane przez niego cytuje "rzyganie" może być objawem pęknięcia wrzodów...
I to, że jest przeciw antyszczepionkowcom i wszystkich ma za debili oznacza, że na pewno jego wypowiedzi w wielu opisywanych sytuacjachan nie były obiektywne.
Na plus dużo "ciekawostek" i opisów ułomności służby zdrowia, aż strach wzywać karetkę (...)
Chaotyczne, bez ładu i składu, porażka przez duże P.
Szczerze, po prostu przemęczyłam.

Szykowałam się na co najmniej dobry reportaż - oj, jednak on jest zaledwie dostateczny...
W zasadzie od samego początku coś mi nie grało. Sposób wyrażania się - okej, można porzucać k...urami, ale tego było za dużo, źle się to po prostu czytało. Przez to też dla mnie książka straciła przede wszystkim na wiarygodności. Wydawało mi się, że czytam wywody gimnazjalisty. Autor...

Nieodkładalna.
Wciąga od pierwszej do ostatniej strony, hipnotyzuje.
Wydaje Ci się, że zbyt szybko domyśliłeś się, kto jest głównym podejrzanym, a tu..taki psikus.
Dwie główne postacie, psychiatra - doktor Hale oraz Tricia - młoda żona, która wraz z mężem szuka nowego domu.

Jest budujące się napięcie, tajemnicze domostwo, w którym dzieją się dziwne rzeczy oraz intrygująca pani doktor.
Oj, dzieje się, uważajcie, bo nie można się oderwać.
Jednak zakończenie bardzo absurdalne i wręcz infantylne- to trochę popsuło całą dobrze zakręconą historię - bohaterowie tacy dziecinni... Daję 8 za to, że ciężko było chociaż by na chwilę odłożyć książkę.
Jak przy dobrym serialu, gdzie wciąż jesteś ciekaw - co dalej.
Polecam!

Nieodkładalna.
Wciąga od pierwszej do ostatniej strony, hipnotyzuje.
Wydaje Ci się, że zbyt szybko domyśliłeś się, kto jest głównym podejrzanym, a tu..taki psikus.
Dwie główne postacie, psychiatra - doktor Hale oraz Tricia - młoda żona, która wraz z mężem szuka nowego domu.

Jest budujące się napięcie, tajemnicze domostwo, w którym dzieją się dziwne rzeczy oraz intrygująca...

Pierwsza część serii była przeze mnie czytana, jako trzecia - i tu muszę stwierdzić, że czytając nie po kolei, niestety wiedziałam, co się wydarzy... Mimo, że każda część jest o kimś/czymś innym, bohaterowie się powtarzają w każdej części i było wspomniane, co stało się właśnie w tej książce...
Historia najbardziej nużąca ze wszystkich, dopiero sama końcówka wciągająca.
Jak dla mnie, trochę za bardzo pogmatwana, za dużo niemożliwych zbiegów okoliczności i takich mocno naciąganych historii.

Pierwsza część serii była przeze mnie czytana, jako trzecia - i tu muszę stwierdzić, że czytając nie po kolei, niestety wiedziałam, co się wydarzy... Mimo, że każda część jest o kimś/czymś innym, bohaterowie się powtarzają w każdej części i było wspomniane, co stało się właśnie w tej książce...
Historia najbardziej nużąca ze wszystkich, dopiero sama końcówka wciągająca.
Jak...