Profil użytkownika: PokójGeeka

„Rok szarańczy” to powieść, na którą czekałam ponad trzy lata. Terry Hayes zaskarbił sobie mój podziw „Pielgrzymem” i od tamtej pory zdecydowanie częściej sięgam po pozycje o szpiegowskiej i terrorystycznej tematyce. Nadal uważam, że na tym polu Terry Hayes nie ma sobie równych.
„Rok szarańczy” w dużym skrócie opowiada o tym jak jeden z agentów specjalnych od Regionów Niedostępnych wyrusza na misję, której celem jest zdobycie informacji o planowanym ewenemencie – groźnym zdarzeniu terrorystycznym o globalnym zasięgu. Nie wszystko idzie zgodnie z planem. Nasz bohater wpada w ręce przywódcy Armii Czystych, który powinien był zginąć w zamachu rakietowym. Jako jeniec poznaje bardzo ważne informacje, które mogą ocalić wiele istnień, dlatego robi wszystko by przeżyć i uciec. Nie będę zdradzać więcej szczegółów żeby nie psuć zabawy, ale mogłabym bardzo długo opowiadać o tej książce.
Podobnie jak „Pielgrzym” tak i ten tytuł to dość spora gabarytowo książka na kilka wieczorów. I ponownie nie wydała mi się rozwleczona. Mówiąc szczerze mam wrażenie, że każdy akapit był ważny i miał swój cel. Każda dygresja i retrospekcja miała swoje uzasadnienie, które w efekcie stworzyły niepowtarzalny nastrój i skrupulatnie dopiętą całość. W trakcie lektury był jednak jeden element, który nie przypadł mi do gustu. Nastawiłam się na racjonalną opowieść o kulisach pracy terenowego agenta CIA. Taką gdzie tygodniami szykuje się jedną akcje, gdzie niebezpieczeństwo nie odpuszcza a odniesione rany nie goją się od razu tylko realnie zagrażają życiu. Pojawił się natomiast pewien element bardziej pasujący do książki science fiction. Choć przyznam, że ostatecznie ładnie się wszystko zgrało.
Od początku też polubiłam Ridleya Kane'a Bardzo zaimponowało mi to, że wbrew procedurom CIA postanowił zachować się jak człowiek a nie jak agent. W ten sposób dramatycznie zmniejszył swoje szanse na przeżycie i zaprzepaścił dalszą karierę a mimo to nie żałował swojego wyboru. Ridley to inteligentny, wytrzymały i oddany swojej pracy mężczyzna, który potrafi zdać się także na intuicję.
Podsumowując „Rok szarańczy” to solidna porcja emocji, wciąga na długie godziny i nie zawodzi oczekiwań. Obie książki Terry'ego Hayesa nie są ze sobą fabularnie związane, więc nie trzeba wcześniej sięgać po „Pielgrzyma”

„Rok szarańczy” to powieść, na którą czekałam ponad trzy lata. Terry Hayes zaskarbił sobie mój podziw „Pielgrzymem” i od tamtej pory zdecydowanie częściej sięgam po pozycje o szpiegowskiej i terrorystycznej tematyce. Nadal uważam, że na tym polu Terry Hayes nie ma sobie równych.
„Rok szarańczy” w dużym skrócie opowiada o tym jak jeden z agentów specjalnych od Regionów...

„Czasy, które nadejdą” to już piętnasty tom opowiadań bezjakubowych. W tej książce ponownie spotykamy Roberta Storma i doktora Skórzewskiego. Mamy też jedno opowiadanie o nowej bohaterce, Klementynce. Ostatnimi czasy autor rozpieszcza swoich fanów wydając 2 książki rocznie, co wcale nie oznacza, że spadła ich jakość. Moim zdaniem „Czasy, które nadejdą” to bardzo dobry zbiór, który przypomina mi o tym, za co lubię Pilipiuka.
Doktor Skórzewski kontynuuje próby znalezienia remedium na kiłę i gruźlicę. Jego błyskotliwy umysł wielokrotnie pozwala mu stawiać tezy, na które świat nie jest jeszcze gotowy, co nie przysparza mu popularności w środowisku lekarskim. Tym razem przełomowe odkrycie jest już na wyciągnięcie ręki i tylko pech sprawia, że przepada na zawsze.
W opowiadaniu „Profesor Śmierć” oprócz ciekawego epizodycznego występu Kubusia Wędrowycza mamy kolejną intrygującą zagadkę związaną z podróżami w czasie. Jako lekarz polowy doktor Skórzewski leczy jeńca z dziwnymi obrażeniami, którego tożsamości ani przynależności wojskowej nie jest w stanie określić. Jeniec umiera a wiele lat później dr Skórzewski spotyka osobę bardzo do niego podobną,
„Siódma armata” to z kolei historia Roberta Storma, który jak zawsze poprowadzi Nas krętą drogą w przeszłość, ku poznaniu losów dawno zapomnianych artefaktów. Robert i Arek to ciekawy duet, który znakomicie potrafi wpakować się w kłopoty. Robert Storm ma na szczęście możnych przyjaciół, których wstawiennictwo kolejny raz uratuje go z opresji.
„Czasy, które nadejdą” również dotyczą Roberta Storma. Pewnego dnia do jego mieszkania dociera dziwnie wyglądająca dziewczyna, która przekazuje mu informację o aukcji fałszywego obrazu. Niedługo potem umiera. Okazuje się, że jej ciało zostało poddane nieludzkim i okrutnym modyfikacjom niemożliwym do przeprowadzenia w obecnych czasach. Zagadkowa dziewczyna i jej ostrzeżenie sprawiają, że Robert musi odszukać człowieka, który popełnił samobójstwo. Czy i tym razem uda mu się odkryć prawdę i naprostować ścieżki czasu?
Wątki podróży w czasie, cudownych leków, wilkołaków, cygańskich wróżb i technologii wyprzedzającej nasze czasy często przewijają się w twórczości Andrzeja Pilipiuka i jest to coś co bardzo lubię. Obok fantastycznych treści mamy też bardziej poważną stronę opowiadań. Taką, w której zastanawiamy się nad etyką, moralnością, uczciwością i naturą człowieka. Myślę, że to ważny element książek Pilipiuka. Przez to stają się bardziej ponadczasowe, chętniej się do nich wraca. Tym tomem Andrzej Pilipiuk potwierdza swój status jednego z najlepszych autorów polskiej fantastyki.

„Czasy, które nadejdą” to już piętnasty tom opowiadań bezjakubowych. W tej książce ponownie spotykamy Roberta Storma i doktora Skórzewskiego. Mamy też jedno opowiadanie o nowej bohaterce, Klementynce. Ostatnimi czasy autor rozpieszcza swoich fanów wydając 2 książki rocznie, co wcale nie oznacza, że spadła ich jakość. Moim zdaniem „Czasy, które nadejdą” to bardzo dobry...

Kiedy w moje ręce trafiła książka "The Deal. Układ" Elle Kennedy wiedziałam tylko tyle, ze to "pikantny romans". Bardziej kojarzyłam ją jako zwyczajny, lekki romans, jako taką bardziej "młodzieżówka" (a ja już swoje lata mam ;-) Skusił mnie i sama się zdziwiłam, kiedy okazało się, że mogłam na koniec stwierdzić, że dobrze się bawiłam czytając perypetie głównych bohaterów, czyli Hannah i Garretta. Przyjemnie było też poczuć studencki klimat amerykańskiej uczelni wraz z wszystkim tym co nas tak fascynuje, czyli sportowcy, drużyny, bractwa, zajęcia tak inne jak na naszych uczelniach. "The Deal" to opowieść o wsparciu, młodości, miłości, przyjaźni i wzajemnej akceptacji. Opisuje czasem skomplikowaną i na pewno początkowo trudną relację bohaterów. Zetknięcie dwóch światów, czyli popularnego, szalenie przystojnego hokeisty i przeciętnej studentki muzyki, która boryka się z trudnymi przeżyciami z przeszłości. Opowieść o walce z przeciwnościami i własnymi demonami, które dają o sobie znać i które większość z nas w sobie skrywa. Obserwujemy rozwijającą się znajomość, która przeradza się w coś poważniejszego, a także przemiany wewnętrzne Hannah i Garreta. Bardzo przyjemnie czyta się o rodzącym się uczuciu, wzajemnym pożądaniu i w końcu - wielkiej namiętności„The Deal. Układ” to dobra lektura, która pozwoli się odprężyć i po prostu zanurzyć się w historię bohaterów.

Kiedy w moje ręce trafiła książka "The Deal. Układ" Elle Kennedy wiedziałam tylko tyle, ze to "pikantny romans". Bardziej kojarzyłam ją jako zwyczajny, lekki romans, jako taką bardziej "młodzieżówka" (a ja już swoje lata mam ;-) Skusił mnie i sama się zdziwiłam, kiedy okazało się, że mogłam na koniec stwierdzić, że dobrze się bawiłam czytając perypetie głównych bohaterów,...