Zostań ze mną

Są autorzy, po których sięgamy dla gwarancji określonych emocji. Nicholas Sparks przez lata przyzwyczaił swoich czytelników do historii obyczajowych, w których miłość splata się z tęsknotą, stratą i nadzieją. Jego najnowsza powieść „Zostań ze mną” jest jednak historią inną, a zarazem w pewien sposób bardzo do pozostałych podobną.

Najnowsza książka to projekt wyjątkowy, ponieważ jego szkielet fabularny został wymyślony wspólnie z reżyserem M. Night Shyamalanem. Ta sama historia ma stać się zarówno podstawą scenariusza nowego filmu Shyamalana, jak i książki Sparksa. Obaj artyści tworzą jednak swoje dzieła niezależnie od siebie. W powieści wyraźnie wybrzmiewa emocjonalność i romantyczna wrażliwość Sparksa, ale gdzieś pod powierzchnią wyczuwalna jest ręka Shyamalana: napięcie, niepokój i wiszące w powietrzu „coś”.

Po śmierci siostry Tate nie potrafi poradzić sobie z żałobą, a narastający smutek prowadzi go do pobytu w szpitalu psychiatrycznym. Po zakończeniu leczenia wciąż jest zagubiony, dlatego propozycja przyjaciela Oscara i jego żony, by zaprojektował dla nich dom, staje się szansą na nowy początek. Tate wyjeżdża na Cape Cod i zamieszkuje w starym, wiktoriańskim pensjonacie, licząc, że praca pozwoli mu odzyskać równowagę. Nie przypuszcza jednak, że właśnie tam spotka Wren – kobietę, która wywróci jego życie do góry nogami i podważy wiarę w to, że wszystko da się logicznie wyjaśnić.

„Zostań ze mną” nie jest klasycznym romansem. Co prawda uczucie między bohaterami rozkwita subtelnie, w sposób, który zadowoli wszystkich miłośników Sparksa, ale tym razem miłość została osadzona w zupełnie innym kontekście. Pierwsze skrzypce grają żałoba, tajemnica i elementy nadprzyrodzone.

Wątki paranormalne mogłyby wypaść sztucznie w prozie autora kojarzonego głównie z obyczajowością. I przyznam, że początkowo mocno mnie kłuły. Sparks przez lata przyzwyczaił czytelników do realizmu emocjonalnego, dlatego pojawiające się tajemnicze zdarzenia budziły dystans. Jednak z czasem opowieść wciąga. Elementy nadprzyrodzone nie dominują, lecz budują napięcie i podkreślają wewnętrzne rozdarcie Tate’a, który chce wierzyć w logikę i fakty, a jednocześnie doświadcza rzeczy, których nie potrafi wyjaśnić.

Akcja jest idealnie wyważona. Autor pozwala nam stopniowo poznać bohaterów i ich historię, by później delikatnie przyspieszyć tempo i wprowadzić nutę kryminału. Romans splata się z elementami thrillera i książki nadprzyrodzonej, tworząc mieszankę świeżą i intrygującą. Ciekawi, zróżnicowani bohaterowie oraz swobodny, lekki język sprawiają, że przez powieść przechodzi się z łatwością.

Jeśli ktoś kocha Sparksa wyłącznie za klasyczną obyczajowość, może poczuć lekkie rozczarowanie. „Zostań ze mną” nie wpisuje się w utarty schemat. To opowieść o silnych emocjach i o bliskości, ale również o tym, jak cienka bywa granica między tym, co racjonalne, a tym, czego nie potrafimy pojąć. Choć nie będzie to moja ulubiona książka autora, dobrze było wrócić do znanego stylu w nowym wydaniu. Odkładałam ją na półkę z poczuciem wzruszenia i satysfakcji. To dowód na to, że nawet po latach Sparks potrafi zaskoczyć, a połączenie jego wrażliwości z niepokojącą aurą charakterystyczną dla Shyamalana zaowocowało intrygującą historią.

Eliza Idczak