Zejście49

Name: Zejście49
Rating: 7,0 (54 reviews)
Author: Paweł Matuszek
ISBN: 000-00-0000-00-0

Paweł Matuszek

7,0 / 10

54 ocen

21 opinii

Wydawnictwo IX

Wydawnictwo: Wydawnictwo IX Seria: Światy wizjonerów fantasy, science fiction

256 str.

Kategoria:: fantasy, science fiction
Format:: papier
Seria:: Światy wizjonerów
Data wydania:: 2023-07-31
Data 1. wyd. pol.:: 2023-07-31
Liczba stron:: 256
Czas czytania: 4 godz. 16 min.
Język:: polski

Henryk utknął na Limesie – planecie znajdującej się na tak odległych rubieżach wszechświata, że nocne niebo zawsze pozostaje tu jednolicie czarne. A w dzień nad niebezpiecznymi pustkowiami wschodzi przedziwne, mechaniczne słońce. Niegdyś przybywało tu wielu podróżników, zwabionych obietnicami przygody i bogactwa, lecz wszyscy już dawno odeszli. Henryk też powinien, ale nie może. Coś go tu trzyma. Coś pod powierzchnią rzeczy. Ukryte również w jego przeszłości. Coś, co w żaden sposób nie pasuje do wizerunku pracownika międzynarodowej korporacji, w który Henryk chce wierzyć. Coś, co sprawia, że wszyscy tkwimy tam razem z nim. Czy uda mu się wydostać? Czy ucieczka ze wstęgi Möbiusa w ogóle jest możliwa? I czy ma sens, jeśli na niczym innym nie można polegać?

Średnia ocen

7,0 / 10

21 opinii 54 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Zejście49 w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Zejście49

Średnia ocen

7,0 / 10

54 ocen

Twoja ocena

0 / 10

1 ocen

3 ocen

15 ocen

19 ocen

11 ocen

4 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

1113

183

I3althazar

12.09.2025

8 / 10

Na półkach: , ,

Mocny towar. Nie czytałem wcześniej Matuszka, więc był to skok na głęboką wodę bez rękawków, ale na pewno jeszcze sięgnę po coś jego pióra. Akcja tej krótkiej książki nie jest porywająca ale wydaje mi się (choć mogę się mylić) że jej celem była pewna zabawa z czytelnikiem, zabranie go w labirynt wyobraźni autora, który ma jakąś swoją koncepcję jak działa świat przedstawiony ale nie zamierza niczego mówić wprost, żeby czytelnik sam główkował, albo i wracał do książki po raz 5 i 10, rozpracowując kolejne ukryte wskazówki. I mega mi się to podoba. Wszystkie te bardziej zagmatwane wątki faktycznie wyglądają jak gra z czytelnikiem. Gra którą czytelnik *może* wygrać, jeśli poświęci lekturze dość czasu i uwagi. Trochę jak u Dukaja, może nawet trochę jak u Dicka.

Naprawdę polecam. Ale tylko dla wytrwałych. Cała powieść jest jak wielka łamigłówka. Raczej nie jest to SF które nas czegoś nauczy.

A przynajmniej tak ja to odebrałem.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

153 użytkowników ma tytuł Zejście49 na półkach głównych

Chcę przeczytać 92
Przeczytane 61

38 użytkowników ma tytuł Zejście49 na półkach dodatkowych

Posiadam 26
2023 4
Fantastyka 2
Ulubione 2
📕 Papier 1
Sci-Fi 1
SF, fantasy 1
2023 Przybyło 1

Inne książki autora

Więcej

Okładka książki Insekcje: antologia Aleksandra Bednarska, Agnieszka Fulińska, Wojciech Gunia, Agnieszka Hałas, Dawid Kain, Marek Kolenda, Karol Ligecki, Szymon Majcherowicz, Paweł Matuszek, Magdalena Anna Sakowska, Marta Sobiecka, Wojciech Szyda, Mateusz Wyszyński

7,7

Insekcje: antologia Aleksandra Bednarska, Agnieszka Fulińska, Wojciech Gunia, Agnieszka Hałas, Dawid Kain, Marek Kolenda, Karol Ligecki, Szymon Majcherowicz, Paweł Matuszek, Magdalena Anna Sakowska, Marta Sobiecka, Wojciech Szyda, Mateusz Wyszyński

6,7

Parabella Paweł Matuszek

Okładka książki Dziwne opowieści. Antologia weird fiction Dagmara Adwentowska, Brian Evenson, Bartłomiej Fitas, Zbigniew Golemienko, Wojciech Gunia, Dawid Kain, Łukasz Krukowski, Thomas Ligotti, Marcin Majchrzak, Paweł Mateja, Paweł Matuszek, Jon Padgett, Magdalena Świerczek-Gryboś, Anna Maria Wybraniec

6,7

Dziwne opowieści. Antologia weird fiction Dagmara Adwentowska, Brian Evenson, Bartłomiej Fitas, Zbigniew Golemienko, Wojciech Gunia, Dawid Kain, Łukasz Krukowski, Thomas Ligotti, Marcin Majchrzak, Paweł Mateja, Paweł Matuszek, Jon Padgett, Magdalena Świerczek-Gryboś, Anna Maria Wybraniec

Okładka książki Tarnowskie Góry Fantastycznie 2 Jakub Bielawski, Michał Cetnarowski, Agnieszka Hałas, Anna Hrycyszyn, Grzegorz Janusz, Marta Kładź-Kocot, Paweł Matuszek, Marcin Melon, Sławomir Nieściur, Tadeusz Oszubski, Romuald Pawlak, Bernadeta Prandzioch, Michał Studniarek, Aleksandra Zielińska

7,0

Tarnowskie Góry Fantastycznie 2 Jakub Bielawski, Michał Cetnarowski, Agnieszka Hałas, Anna Hrycyszyn, Grzegorz Janusz, Marta Kładź-Kocot, Paweł Matuszek, Marcin Melon, Sławomir Nieściur, Tadeusz Oszubski, Romuald Pawlak, Bernadeta Prandzioch, Michał Studniarek, Aleksandra Zielińska

Okładka książki Sny umarłych. Polski rocznik weird fiction 2018 Dagmara Adwentowska, Piotr Borowiec, Mort Castle, Rafał Chojnacki, Daniel Gapiński, Norbert Góra, Tomasz Jacek Graczykowski, Krzysztof Grudnik, Wojciech Gunia, David Harrington, Radosław Jarosiński, Maciej Kaźmierczak, Konrad Knapek, Agnieszka Kwiatkowska, Thomas Ligotti, Krzysztof Maciejewski, Paweł Mateja, Krzysztof Matkowski, Paweł Matuszek, Bartosz Orlewski, Olaf Pajączkowski, Przemysław Pilarek, Tomasz Połoński, Kamil Subzda, Istvan Vizvary, Adrianna Wiśniewska, Anna Maria Wybraniec

7,4

Sny umarłych. Polski rocznik weird fiction 2018 Dagmara Adwentowska, Piotr Borowiec, Mort Castle, Rafał Chojnacki, Daniel Gapiński, Norbert Góra, Tomasz Jacek Graczykowski, Krzysztof Grudnik, Wojciech Gunia, David Harrington, Radosław Jarosiński, Maciej Kaźmierczak, Konrad Knapek, Agnieszka Kwiatkowska, Thomas Ligotti, Krzysztof Maciejewski, Paweł Mateja, Krzysztof Matkowski, Paweł Matuszek, Bartosz Orlewski, Olaf Pajączkowski, Przemysław Pilarek, Tomasz Połoński, Kamil Subzda, Istvan Vizvary, Adrianna Wiśniewska, Anna Maria Wybraniec

6,6

Onikromos Paweł Matuszek

Okładka książki Nagroda im. Janusza A. Zajdla 2012 Anna Brzezińska, Jakub Ćwiek, Stefan Darda, Jacek Dukaj, Maja Lidia Kossakowska, Magdalena Kozak, Jakub Małecki, Paweł Matuszek, Krzysztof Piskorski, Wit Szostak, Marceli Szpak

4,8

Nagroda im. Janusza A. Zajdla 2012 Anna Brzezińska, Jakub Ćwiek, Stefan Darda, Jacek Dukaj, Maja Lidia Kossakowska, Magdalena Kozak, Jakub Małecki, Paweł Matuszek, Krzysztof Piskorski, Wit Szostak, Marceli Szpak

więcej

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Chindōgu

Marta Sobiecka

„Chindōgu” Marty Sobieckiej to książka, która zyskuje wraz z upływem czasu. Im dłużej o niej myślę, tym bardziej ją doceniam. Moja przygoda z tym światem potoczyła się jednak nietypowo, bo zaczęłam od „Kaori”, a dopiero później sięgnęłam po wcześniejsze tomy. I wbrew pozorom wcale nie uważam tego za błąd. Czytając „Chindōgu”, wróciłam do świata, który był mi już znany, ale tym razem wydał się głębszy i bardziej niepokojący. To nie jest książka nastawiona na szybkie tempo czy nagłe zwroty akcji. Zamiast tego stawia na refleksję (nad technologią, wolną wolą i nad tym, jak często moralność ustępuje miejsca interesom bogatych i wpływowych). Ten spokojniejszy rytm narracji bywał dla mnie momentami wymagający, ale ostatecznie uważam go za dużą zaletę (bo pozwala skupić się na tym, co w tej historii najistotniejsze!). Kaori Nakamura to bohaterka, którą śledzę z zainteresowaniem, nawet jeśli nie zawsze udaje mi się nawiązać z nią emocjonalną więź. Jej zdystansowanie, zmęczenie i chłód wydają się naturalną reakcją na świat, w którym funkcjonuje - balansujący na granicy tego, co ludzkie i cyfrowe. To postać daleka od heroizmu, momentami niewygodna, ale właśnie dzięki temu autentyczna. Bardzo przemawia do mnie metafora ukryta w tytule. Chindōgu - przedmioty, które mają sprawiać wrażenie użytecznych, a w rzeczywistości okazują się zbędne - trafnie oddają sposób, w jaki w tej powieści przedstawiona jest technologia. Hologramy zmarłych, cyberterapie, VR czy bioboty jednocześnie zachwycają i niepokoją. Pozostaje pytanie, czy rzeczywiście pomagają żyć, czy raczej pozwalają uciec od bólu, odpowiedzialności i prawdziwych relacji? Wspaniały jest też japoński klimat powieści, obecny nie tylko w estetyce, ale przede wszystkim w mentalności postaci i społecznych zależnościach. Tradycyjne schematy, patriarchat, podwójne standardy i ostracyzm wobec ofiar funkcjonują tu ramię w ramię z nowoczesną technologią. Dzięki temu świat przedstawiony wypada niezwykle wiarygodnie i zaskakująco blisko rzeczywistości. „Chindōgu” to cyberpunk stonowany i pełen refleksji, skupiony na człowieku. Nie epatuje wizją przyszłości, lecz zadaje ciche pytania o to, czy w świecie naszpikowanym udogodnieniami sami nie stajemy się czymś zbędnym (kolejnym chindōgu, które łatwo wymienić). Bardzo liczę na to, że jeszcze spotkam się z Kaori Nakamurą. Jej historia i świat, w którym przyszło jej żyć, zostawiły u mnie ogromny niedosyt (taki, który zdecydowanie zachęca do dalszego czytania) :D

obszyte_slowami

ocenił na 8 3 miesiące temu

Lagrange. Listy z Ziemi

Istvan Vizvary

Intrygujące i niebanalne hard SF. Jednak żeby w pełni je zrozumieć, należałoby zapewne powtórnie przeczytać. Tylko że po pierwszej lekturze nie ma się na to raczej ochoty... Vizvary nie ułatwia bowiem zadania. Wchodzimy w jego świat z marszu i bez podstawowych definicji, których znaczenia trzeba się domyślać z kontekstu. Do tego z niepewnym związkiem przyczynowo - skutkowym oraz zachwianą, oniryczną chronologią. Pozwala to uruchomić wyobraźnię. Jej użycie jest w zasadzie obligatoryjne, aby spróbować przebrnąć przez zastawione tutaj pułapki. Klimat niejasnego zagrożenia i kosmicznej izolacji przypomina jako żywo starego Lema. Piana Wolframa stanowić może zresztą jawne nawiązanie do Oceanu z Solaris. Vizvary w oryginalny sposób wykorzystuje religię i sztuczną inteligencję. Z łatwością tworzy skomplikowane koncepcje, doprawiając całość technicznym socjolektem oraz szczyptą psychologii. Ze względu na mnogość interpretacji ta historia mocno wczepia się w głowę i nie pozwala o sobie zapomnieć. Na koniec pozostaje tylko jedno nurtujące pytanie. Czy to jest rzeczywiście aż tak dobre, czy jednak fałszywie przeintelektualizowane? Nadal nie jestem pewien. Może jednak trzeba będzie powrócić w rejon Enceladusa, by zweryfikować wstępną ocenę?

Michał

ocenił na 8 13 dni temu

Gambit lisa

Yoon Ha Lee

Nie wiem czemu, ale ta ksiązka przypomina mi "Pamięć zwana Imperium"Arkady Martine. Podobny scenariusz - bohaterka ma dzieki technologii dawno zmarłego mentora, którego tylko ona słyszy. Dzieki temu moga przeciwstawic sie przeciwnością losu. Całkiem solidne SF. Wartka akcja. Troche mało przekonujący swiat. Dla fanów gatunku.

Ricardo

ocenił na 7 11 miesięcy temu

Objawicielka

Daryl Gregory

"Objawicielka" sprawia, że na pewno przyjrzę się innym książkom z oferty wydawnictwa MAG. To niepokojąca opowieść, która przenosi nas do czasów przed- i powojennej Ameryki. Do Tennessee. Mamy tu dwie osie czasowe. Jedna zahacza o lata 30., druga o końcówkę lat 40 XX wieku, prezentując losy Stelli, która w miarę szybko zyskała moją sympatię. Jako młódka zostaje oddana pod opiekę babci, Motty. Jak się szybko okazuje, będzie pełniła ważną rolę w swojej małej społeczności, która wyznaje nieznaną innym religię. W jaskini nieopodal bowiem znajduje się pewna istota, którą nazywają Duchoojcem. Byt powiązany jest w jakiś sposób z rodziną Stelli, a ona będzie łącznikiem pomiędzy 'wyznawcami', a ich bogiem... Już samo to, że młode dziewczyny jako jedyne mogą się porozumiewać z kreaturą, nasuwa pewne pytania. Oczywiście zagadkowych kwestii pojawi się więcej. Skąd to się wzięło? Czym jest? I co ma wspólnego z dziwną przepowiednią, która obiecuje odrodzenie? Co stoi za takim, a nie innym zachowaniem stwora? Pytań jest wiele, a Gregory dawkuje odpowiedzi w dobrym tempie, trzymając mocno uwagę czytelnika. Nie jest to długa opowieść, ale nie ma tu też zbędnych dłużyzn. Mamy za to ładnie zarysowane kwestie religijne małej społeczności, której wiara jest dosyć młoda/zapalczywa, momentami nieco zahaczając o fanatyzm. Jednocześnie widzimy aktualne wydarzenia, kiedy dorosła Stella wraca w rodzinne strony, zaalarmowana śmiercią Motty. Jej babcia miała przecież kolejną wychowankę przy spódnicy, jeszcze nie na tyle dojrzałą, aby mieć kontakt z bóstwem. Szkopuł w tym, że nieprzychylni członkowie rodzinki mają inne plany. Dla nich kontakt ze swoim bogiem jest ponad wszystko, bez względu na to ile będzie to kosztowało Objawicielkę... Cała intryga ma odczuwalne napięcie, a im bliżej finału, tym robi się upiorniej. Moim jedynym zarzutem jest fakt, że Gregory nieco zawiódł mnie w finale. Końcówka jest przewidywalna, a i 'największy' twist jest na tyle mocno zasygnalizowany, że czułem mocne rozczarowanie na ostatniej stronie. Niemniej losy Stelli to kawał dobrej historii.

Chris Grabovsky

ocenił na 8 7 miesięcy temu

Niejasne Spektakle

Dawid Kain

Odkryłem Dawida przy innej jego książce, ale ta wydaje mi się lepsza i ciekawsza. Składa się co prawda tylko z 4 historii, ale daje dużą dawkę emocji i intensywności w odbiorze. Dla niektórych mogą być to książki za mocne, ale na pewno wpadają w kategorię, którą nazwałbym horror fiction. Oprócz tego skłaniają do myślenia, a sam horror jest tylko formą i dodatkiem do przekazu.

tomnow956

ocenił na 8 4 miesiące temu

Olśnienie

Poul Anderson

Szczerze mówiąc spodziewałam się czegoś innego. Kilka fragmentów faktycznie zmusiło mnie do przemyśleń, jak fragment, gdy Brock został zmuszony do zabicia jednej z owiec i pomyślał, że trzeba będzie wprowadzić kult składania ofiar. To co na pewno jest aktualne to fakt, że więcej ludzi nie chce już wykonywać prostych, monotonnych zadań. Każdy ma dyplom, każdy jest wykształcony i takich osób tylko przybywa. Odrobinę przeraża mnie rozwiązanie Mandelbauma, który proponuje, aby pracownicy podczas wykonywania zadań słuchali wykładów, dyskusji, symfonii - prawie, każdy z nas umila sobie pracę słuchając czegoś na słuchawkach, żeby zagłuszyć nudę. Ciekawy aspekt też pada na zdolności ludzkiego mózgu nad kontrolą swojej temperatury ciała i tu pojawia się w mojej głowie widok żołnierzy na służbie oraz osób morsujących. Ogółem, książka lekka, szybko się czyta, ale nie jest porywająca.

Elisabeeth

ocenił na 6 1 miesiąc temu

Algorytm życia

Marta Sobiecka

Skończyłam tę książkę 2 tygodnie temu i totalnie nie pamiętam jak się skończyła. Były to opowiadania i pamiętam dwa z nich, ale serio, nie mogę sobie przypomnieć rozwiązań. Natomiast słuchało się fajnie. Większość się zgadzała, choć koncepcja hologramów i superhologramów raczej nie ma szans się zrealizować w naszym świecie. Był zachowany vibe japońsko-cyberpunkowy tego świata z "Kaori". Lektorka robi robotę, pasuje do sci-fi.

panda

oceniła na 6 5 miesięcy temu

Biada Babilonowi

Pat Frank

To powieść o świecie, który nie tyle zostaje zniszczony, co wyłączony. Wojna nuklearna trwa chwilę, ale jej prawdziwe skutki zaczynają się wtedy, gdy znika system: prąd, łączność, paliwo, transport, banki. W ciągu jednego dnia to, co wydawało się trwałe i oczywiste, przestaje działać. Najmocniejsza jest pierwsza część książki – moment narastającego napięcia i późniejsze zderzenie z rzeczywistością. Pieniądze tracą znaczenie, przestają działać instytucje, zawody oparte na systemie przestają mieć sens. Najważniejsze stają się woda, jedzenie, bezpieczeństwo i ludzie wokół. To bardzo trzeźwe przypomnienie, jak cienka jest warstwa cywilizacji. Druga połowa pokazuje adaptację. Społeczność organizuje się, dzieli obowiązki, wraca do prostszych form życia. To nie jest historia samotnego survivalu, lecz wspólnoty. Przetrwanie zależy nie od heroizmu jednostki, ale od współpracy i wzajemnej pomocy. Czytana dziś książka robi może nawet większe wrażenie niż w latach 50. W czasach, gdy powstawała, ludzie byli bardziej samowystarczalni, mniej zależni od elektroniki i cyfrowej infrastruktury. Dziś żyjemy w świecie usług, systemów informatycznych, finansów zapisanych w cyfrowych bazach danych. Coraz mniej osób ma realny „fach w ręku”, coraz więcej pracuje w zawodach, które istnieją tylko tak długo, jak długo działa prąd i sieć. Cofnięcie cywilizacyjne byłoby dziś znacznie boleśniejsze — nie tylko materialnie, ale strukturalnie. Jednocześnie świat przedstawiony przez Franka bywa zbyt łagodny. Problemy się pojawiają, lecz często udaje się je rozwiązać stosunkowo sprawnie. To bardziej ostrzeżenie i studium adaptacji niż mroczna wizja totalnego rozpadu. Solidna, dająca do myślenia klasyka postapo. Nie wstrząsa do granic, ale zostawia z refleksją o kruchości systemu i sile wspólnoty.

Wojtek

ocenił na 7 1 miesiąc temu

Brudne sprawki wujaszka Hana

Aleksandra Bednarska

Nietypowa, niewątpliwie dziwna, egzotyczna dzięki swojej tematyce oraz umiejscowieniu fabuły. Jako weird fiction również dość hermetyczna, bo nie każdemu takie klimaty będą pasować. Doceniam język autorki oraz możliwość zajrzenia za kurtynę innej kultury i tradycji niż nasza.

Joseheim

ocenił na 6 9 miesięcy temu

Nieświat

Magdalena Świerczek-Gryboś

Na grupie czytelników fantastyki poprosiłem o polecenie książki, która będzie dziwna, tajemnicza, zaskoczy mnie. I między innymi został mi polecony "Nieświat". Co to był za szok! Pisząc ten post, nie spodziewałem się, że trafię na taką perłę. Dosłownie każdy rozdział tej książki okrywa przed czytelnikiem nową perspektywę. Co kilka stron mam wrażenie w stylu "Aha, teraz już rozumiem, teraz już prosta droga do pokonania bossa"... ale przecież nie dotarłem nawet do połowy, i to samo złudne wrażenie będę miał znowu i znowu. Dawno nie czułem takiej świeżości, takiej swobody w opowiadaniu historii.

jrp

ocenił na 8 1 rok temu

Bogowie Pegāny i inne opowieści fantastyczne

Lord Dunsany

Słuchane o oryginale - ucieszyłem się że na Bookbeat są dostępne audiobooki po angielsku i będzie można nadrobić kolejnego klasyka - niestety lektor jest beznadziejny - czyta jakby co kilka słów była kropka - wymęczyłem ale niestety reszty nie posłucham. Sama historia to autorska mitologia stylizowana na starożytne opowieści. Bardziej jako ciekawostka.

Michał Toński

ocenił na 6 1 rok temu

Stacja pośrednia

Clifford D. Simak

Klasyczna sci-fi, przesiąknięta wiarą w ludzi i pozytywną wizją naszej roli we wszechświecie. Powieść na miarę czasów, w których powstał Star Trek. Czyta się to zaskakująco dobrze. Miejscami oczywiście trąci myszką, głównie przez przedstawienie istot pozaziemskich jak trochę inaczej wyglądających ludzi. Choć nie jest to literatura najwyższych lotów to muszę przyznać, że urzekło mnie to trochę naiwne podejście do tematu.

Maciek

ocenił na 7 1 miesiąc temu

Modlitwy do rozbitych kamieni. Czas wszystek, światy wszystkie. Miłość i śmierć

Dan Simmons

Zbiór trzech tomów opowiadań w jednej książce parę naprawdę dobrych parę słabszych i trochę średnich ale nie ma słabszych wszystkie mają w sobie to coś. W całości mamy pomieszane kilka gatunków horror fantastykę, i sporo nawiązań do książek Simmonsa jak hyperion czy też trupia otucha.

Martin

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Srebrny Kruk

Michał J. Sobociński

A kogo obchodzi spokój gdy polem bitwy jest krzyk? Srebrny kruk to otwarcie cyklu Wieszczby Końca Czasów. Jest to tak naprawdę zbiór niezależnych od siebie opowiadań, które można czytać oddzielnie i w różnej kolejności. Razem tworzą niesamowity obraz świata, w którym nie ma ani krztyny romantyczności. Jest brudny i brutalny. Wśród otchłani jam oczami. Jestem ostrzem wśród gawiedzi, Jestem cieniem wśród promieni. Przynoszę wieści których nie ma. W Srebrnym kruku znajdziemy morze intryg. Całość to wielowątkowa, wielowymiarowa powieść fantasy z gatunku tych ciężkich. Jest to lektura, która wymaga od czytelnika skupienia, która nie podaje odpowiedzi wprost, w której nie do końca mamy komu kibicować. Jeśli chcecie kogoś prawdziwie zabić, zabijcie o nim pamięć. Spiszcie i zaraportujcie wymagane minimum, nic ponadto. Zastosujcie damnatio memoriae. Resztę zostawcie historykom. Nikt nie dochodzi do prawdy gorzej niż oni. Możemy wyłonić jednego głównego bohatera, który jest osią. Postać profesora Vendoma Tasartira to jedna z ciekawszych, bardzo złożonych postaci. Jest postacią, która zdaje się poruszać sznurkami marionetek i po swojemu kształtować rzeczywistość. Oculum Mundi – świat stworzony przez autora przypominał mi nieco światy stworzone przez mistrzów gatunku. Kransoludy, elfy, magowie, kupcy, niemalże dworskie intrygi, polowania na czarownice. Świat, w którym nawet prawda jsst kłamstwem. Jestem pod wrażeniem, jestem bardzo zauroczona tym światem. Srebrny Kruk, jak i Purpurowy Byk magicznie przenoszą mnie w wyobraźni i zanurzam się w tym zakurzonym świecie, w którym wcale nie chciałabym żyć, a ciężko jednak z niego wyjść. Dobrze spędziłam kilka dobrych wieczorów z tą książką. Polecam wam, a niebawem… Purpurowy Byk!

BiblioteczkaAgi

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Dziedzictwo Usherów

Robert McCammon

McCammon sięga po klasykę Poe'ego i rozbudowuje to do własnej, kreatywnie stworzonej historii. Rzecz rozwija się powoli, wręcz w trybie obyczajowym, by w końcówce dowalić konkretnie do pieca. Ni to horror, ni to dreszczowiec z elementami fantastyki, McCammon w oryginalny sposób wykorzystuje ograne schematy i komponuje autorski świat przedstawiony, zaludniając go plejadą ciekawych postaci. Opowieść jest fabularnie dopieszczona i zaspokaja purystów adekwatności przyczynowo-skutkowej. Jest to cały czas literatura rozrywkowa, nic nadto, tyle że z ambicją mistrzostwa w swojej klasie. Znakomite czytadło, znakomicie się bawiłem, McCammon jak zwykle nie zawiódł.

Mamerkus

ocenił na 8 2 miesiące temu

Omnifagus

Rafał Nawrocki

Ten tytuł był dla mnie zaskoczeniem, bo nie dość, że pierwszy raz o nim słyszałam, to jeszcze okazało się, że były to opowiadania. Co więcej, to weird fiction, więc były one dziwne (jak nazwa wskazuje). Wolałabym, żeby była to jedna dłuższa historia, a nie kilka krótszych, ale oceniam, to, co mam. Choć czytam co jakiś czas bizarro i je lubię, to weird fiction chyba nie jest dla mnie. Porównując czytanie ,,Omnifagusa” do czytania ,,Zewu Cthulhu” (tu uratowało mnie audio), mogę powiedzieć, że obie czytało mi się strasznie ciężko. Za każdym razem, gdy brałam je do ręki, momentalnie chciałam spać. Zdania były ułożone tak, że miałam trudność w ich poprawnym przeczytaniu. I TO NIE WINA KSIĄŻEK! To po prostu nie jest gatunek dla mnie, ja wolę thrillery napisane na poziomie dziecka z podstawówki i jest to okej Mimo że czytanie tego było koszmarem, to opowiadania mi się podobały i mogę je polecić dla tych, którzy mają ochotę na coś nietypowego. Wiadomo, jak to w zbiorach, były lepsze i gorsze, ale każde było dziwne i na swój sposób intrygujące. Fajne było też to, że w pewnym sensie były ze sobą złączone, bo każde opowiadanie było historią, którą usłyszał przemierzający przez kanały Poznania Omnifagus (taki stwór żywiący się opowieściami). Opowiadania były raczej lżejsze pod względem scen, mocniejsze pod względem emocjonalnym, ale pojawiło się kilka mocniejszych scen (uwielbiam creepy dziadka z zamknięcia)

__booksayah__

ocenił na 6 6 miesięcy temu

Czarna chmura

Fred Hoyle

Ciekawa książka - zdecydowanie twarde sci-fi, w którym nauka bierze górę, co jest o tyle ciekawe, że jest to książka sprzed 60 lat, więc większość zwrotów i koncepcji jest do pewnego stopnia archaiczna. Dzięki temu odbiera się tę książkę jako ciekawostkę, czyta się ją nieźle, choć praktycznie 100 środkowych stron to po prostu dialogi pomiędzy naukowcami, zaś prawdziwy creme de la creme znajduje się na początku i końcu.

Johnnnieboi

ocenił na 6 22 dni temu

Inwentaryzacja

Agnieszka Werachowska

Książka napisana trochę jakby amatorsko chwilami, ale nie było źle i dobrze się czytało. Chyba osoba poprawiająca styl nie była dobrze nastawiona. Pomysł na opowiadanie bardzo dobry, no i bardzo dobry klimat opowiadania. Śnieg, zima i zamknięty budynek, to coś co bardzo lubię. Mnie się podobała.

Adam Adamo

ocenił na 7 7 miesięcy temu

Domy na dnie morza

Caitlín R. Kiernan

Aby w pełni zrozumieć ten tom opowiadań, trzeba najpierw zapoznać się dość szeroko z twórczością Lovecrafta. Autorka nie tworzy bowiem utworów luźno opartych na mitologii Cthulhu, ale ją współkształtuje, choć opiera się głównie na dwóch/trzech motywach: Dagonie i Innsmouth oraz ghulach i Krainie Snów. Podobało mi głównie rozwinięcie pewnych wątków dotyczących Innsmouth, ponieważ opowiadanie o tej miejscowości jest jednym z moich ulubionych. Wiele opowiadań jest ze sobą w jakiś sposób połączonych – literalnie wymienioną postacią albo zdarzeniem, którego konsekwencją są następne opisane już w kolejnym opowiadaniu. Autorka jest geologiem i paleontologiem z wykształcenia – mitologia Cthulhu nabiera przez to nowej głębi. Opowiadania są pisane w różnym stylu – od wzorowania na opisowej metodzie Lovecratfa przez klasyczną narrację po oniryczne, rwane fragmenty łączące się w jedną całość pod koniec utworu. Jest to tom bardzo przez to nierówny i w efekcie przy jednych utworach się męczyłam, a inne czytałam całkowicie w nich zanurzona. Ogólnie miałam wrażenie powtarzalności i poczucie, że ciągle czytam o tym samym - lektura trochę mnie już pod koniec nużyła. Polecam do samodzielnej oceny.

aredhela

oceniła na 6 1 rok temu

Zwyczajne potwory

J. M. Miro

Wiktoriańska Wielka Brytania. Mały Marlowe zostaje znaleziony na ulicy przed poszukiwaną przez policję Elizę. Kiedy chłopiec podrasta, okazuje się, że emanuje dziwnym niebieskim blaskiem i razem z innymi utalentowanymi dziećmi ma zostać dostarczony do posiadłości w Szkocji, gdzie pozna prawdę o swoich mocach. Przeczytałam tę książkę z polecenia i mimo jej objętości oraz ciemnej, mrocznej okładki, założyłam, że będzie to fantastyka dziecięco-młodzieżowa. Tymczasem dostałam powieść pełną klimatu grozy, niestroniącą od brutalności i zawiłości moralnych, zadającą pytania o to, co to znaczy być człowiekiem i do czego można się posunąć w imię swoich idei. System magiczny jest bogaty i rozbudowany, mocno trafiło do mnie połączenie magii ze śmiercią i żałobą, co zmusza do refleksji, czy naprawdę powinniśmy bać się końca życia. Połączenie fantastyki i wiktoriańskiej Anglii, ukazanie losu postaci ,,of color” czy niejako ,,szkoła” dla uzdolnionych magicznie kojarzyło mi się z ,,Babel”, ale moim zdaniem J.M. Miro ograł to wszystko zdecydowanie lepiej niż Rebecca Kuang. Zdecydowanie lepiej wyszło mu też tworzenie relacji przyjacielskich czy motyw rodziny z wyboru. Więź Charliego i Marlowe’a jest opisana naturalnie i uroczo, podobnie jest z relacją Marlowe’a z Alice, a przede wszystkim z Brynt i Elizą, gdzie pięknie widać, jak można poświęcić się dla kogoś, kto nie jest z naszej krwi. Jednak dla mnie największym plusem była kreacja czarnego charakteru, Jacoba Mabera. Uważam za kapitalny pomysł, że poznajemy go jednocześnie przez pryzmat głównych bohaterów, którzy się go obawiają, jak i retrospekcji z jego dzieciństwa, gdzie trudno mu nie współczuć. To działa, bo Jacob raz przeraża, a w innych momentach widać w nim tamtego samotnego chłopca i trudno nie spekulować, czy miał szansę na inną drogę. Zdecydowanie bardzo wielowymiarowa, ciekawa postać, kojarząca mi się nieco z Sebastianem z ,,Darów Anioła”. Nie miałam jakichś wysokich oczekiwań wobec tej książki i choć nie będzie to moja ulubiona powieść fantasy, to spędziłam przy niej bardzo dobry czas, zaangażowałam się, poczułam klimat i w przerwach myślałam nad różnymi wątkami przedstawionymi w tej historii. Polecam. ,, Czy ci, których kochałeś, nie są stale przy tobie?(…) Śmierć nie jest śmiercią.”

FannyBrawne

ocenił na 8 5 miesięcy temu

Cytaty z książki Zejście49

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Zejście49