Rywal diabła

Adrian Bednarek wraca do świata swoich bohaterów z historią, która zaczyna się niewinnie – czyli jak większość naprawdę złych historii. Sonia Wodzińska zaczyna dostawać listy od kogoś, kto najwyraźniej zna jej sekrety lepiej niż ona sama chciałaby je pamiętać. Nadawca nie tylko wie dużo – on wie za dużo. A to automatycznie zmienia życie Soni w coś pomiędzy permanentnym stanem alarmowym a prywatnym festiwalem paranoi.

W międzyczasie Kuba Sobański przeżywa coś, co w thrillerze psychologicznym jest sygnałem ostrzegawczym numer jeden: jego życie zaczyna wyglądać… dobrze. Związek z Doną się rozwija, firma prosperuje, a potrzeba zemsty – jak na standardy tego uniwersum – zostaje chwilowo odłożona na półkę. Czyli dokładnie ten moment w książce, kiedy czytelnik zaczyna mieć podejrzenia, że los już ostrzy nóż.

W cieniu pojawia się ktoś jeszcze. Rywal. I jak to w dobrym thrillerze bywa, nie jest to przeciwnik, który robi dużo hałasu. To raczej ktoś, kto siedzi w mroku, patrzy, analizuje i najwyraźniej wie o bohaterach rzeczy, których oni sami woleliby nie rozumieć.

Najciekawsze w tej książce jest to, że napięcie nie polega na prostym „kto jest zły”. Bednarek gra raczej w bardziej subtelną grę: kto jest gorszy i dlaczego. Bohaterowie funkcjonują gdzieś na granicy moralności, gdzie decyzje rzadko są czarno-białe, a motywacje często wyglądają jak logiczne tylko do momentu, kiedy zacznie się je analizować dłużej niż pięć sekund.

Styl autora pozostaje bardzo charakterystyczny – rozdziały czyta się szybko, napięcie budowane jest sprawnie, a historia ma tempo, które sprawia, że plan „jeszcze jeden rozdział przed snem” kończy się zwykle czymś w okolicach drugiej w nocy i lekkim żalem do własnych decyzji życiowych. Nie jest to literatura, która próbuje udawać wielką filozofię o naturze człowieka – ale jednocześnie potrafi całkiem trafnie pokazać, jak cienka bywa granica między kontrolą a obsesją.

„Rywal diabła” działa przede wszystkim dlatego, że nie traktuje czytelnika jak kogoś, kto potrzebuje wszystkiego wyjaśnionego od razu. Informacje pojawiają się stopniowo, napięcie rośnie, a historia prowadzi do momentów, w których zaczyna się podejrzewać właściwie każdego – co w thrillerze jest zawsze dobrym znakiem.

Czy to książka idealna? Niekoniecznie. Ale jest to zdecydowanie solidna, wciągająca historia, która przypomina jedną prostą rzecz: jeśli ktoś zna twoje sekrety, to problemem nie jest tylko to, co wie. Problemem jest raczej dlaczego postanowił ci o tym przypomnieć.

Adrian Bednarek wraca do świata swoich bohaterów z historią, która zaczyna się niewinnie – czyli jak większość naprawdę złych historii. Sonia Wodzińska zaczyna dostawać listy od kogoś, kto najwyraźniej zna jej sekrety lepiej niż ona sama chciałaby je pamiętać. Nadawca nie tylko wie dużo – on wie za dużo. A to automatycznie zmienia życie Soni w coś pomiędzy permanentnym...