Potem przychodzi ktoś inny

Name: Potem przychodzi ktoś inny
Rating: 6,1 (9 reviews)
Author: Anna Kłodzińska
ISBN: 9788365499813

Okładka książki Potem przychodzi ktoś inny

Anna Kłodzińska

6,1 / 10

9 ocen

3 opinii

Wydawnictwo CM

Wydawnictwo: Wydawnictwo CM Cykl: Kryminał z myszką (tom 66) Seria: Najlepsze kryminały PRL kryminał, sensacja, thriller

200 str.

Kategoria:: kryminał, sensacja, thriller
Format:: papier
Cykl:: Kryminał z myszką (tom 66)
Seria:: Najlepsze kryminały PRL
Data wydania:: 2017-11-23
Data 1. wyd. pol.:: 2017-11-23
Liczba stron:: 200
Czas czytania: 3 godz. 20 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788365499813

więcej

Adam Zieliński, obiecujący polski naukowiec, po odmowie współpracy z obcym wywiadem gospodarczym zostaje zamordowany. Płatny morderca wykonuje zadanie a zwłoki docenta po kilku dniach wyławia rzeczny patrol. Kapitan Szczęsny postanawia zawiązać skomplikowaną intrygę w celu zdemaskowania sprawców. Co zrobi zdezorientowana „Camilla”? Czy morderca da się wciągnąć w milicyjną grę?
Najnowocześniejsze zdobycze polskiej nauki godne Jamesa Bonda, piękne i szybkie samochody, zachodni koncern farmaceutyczny i wielkie pieniądze.

Średnia ocen

6,1 / 10

3 opinii 9 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Potem przychodzi ktoś inny w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Potem przychodzi ktoś inny

Średnia ocen

6,1 / 10

9 ocen

Twoja ocena

0 / 10

0 ocen

2 ocen

1 ocen

4 ocen

0 ocen

2 ocen

0 ocen

Opinia

3663

712

Krzysiek

19.03.2026

6 / 10

Na półkach: ,

Adam Zieliński, poza tym że jest wybitnym chemikiem jest też patriotą z przekonania. Kiedy zachodni koncern farmaceutyczny proponuje mu ucieczkę z kraju, wraz ze swoimi wynalazkami, ten – w dosadnych słowach – wyjaśnia co mogą sobie zrobić ze swoją gwarancją sławy i wielkich pieniędzy. W tym jednak scenariuszu nie było opcji „odmowy”, Zieliński zostaje zamordowany przez płatnego zabójcę. Kapitan Szczęsny przedstawia swoją propozycję dotarcia do sprawcy, a jest to propozycja szalona, nawet jak na tego rzutkiego śledczego. Szczęsny wciela się w postać zamordowanego, tym samym przywracając go do życia, czym wprawia w konsternację zabójcę, ale i sam koncern. Kapitan podejmuje bardzo ryzykowną grę, w której do pomocy ma „psa” i sporą grupę wywiadowców. W finale sam będzie musiał przyznać, że była to jazda bez trzymanki...
Po raz kolejny Kłodzińska udowadnia, że pomysłowości, ale i odwagi jej nie brakuje. Zbudowanie fabuły, przy której przygody Bonda można uznać „opartymi na faktach”, odwagi wymagało. Ta szalona historia, zamknięta w realiach Polski, na początku mocno zgrzyta, bo to tak nieprawdopodobne jak Aborygeni w czołgach. No ale... ostatecznie jest to zabawa konwencją, całkiem udana mimo wszystko.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

75 użytkowników ma tytuł Potem przychodzi ktoś inny na półkach głównych

Przeczytane 49
Chcę przeczytać 26

15 użytkowników ma tytuł Potem przychodzi ktoś inny na półkach dodatkowych

Posiadam 5
2025 3
Literatura polska 2
Ebook 1
Kryminał 1
Audiobook 1
Typ A: Literatura piękna 1
Typ A: Gatunek: Kryminał 1

Tagi i tematy do książki Potem przychodzi ktoś inny

Kryminał Najlepsze kryminały PRL

Inne książki autora

Więcej

Okładka książki Kapitan Żbik - wydanie zbiorcze. Tom 2 Zbigniew Gabiński, Andrzej Kamiński, Anna Kłodzińska, Władysław Krupka, Bogusław Polch, Grzegorz Rosiński, Zbigniew Sobala, Stanisław Szczepaniak, Janusz Tomaszewski

6,8

Kapitan Żbik - wydanie zbiorcze. Tom 2 Zbigniew Gabiński, Andrzej Kamiński, Anna Kłodzińska, Władysław Krupka, Bogusław Polch, Grzegorz Rosiński, Zbigniew Sobala, Stanisław Szczepaniak, Janusz Tomaszewski

7,6

Pokolenie dłużników Anna Kłodzińska

6,2

Czy pan pamięta, inżynierze? Anna Kłodzińska

7,1

Jedwabny krawat Anna Kłodzińska

6,4

Królowa Nocy Anna Kłodzińska

6,4

Nie bój się nocy Anna Kłodzińska

6,6

Nocny gość Anna Kłodzińska

więcej

Anna Kłodzińska

Polska dziennikarka i pisarka. Przez długi czas pracowała w redakcji "Życia Warszawy", potem publikowała także w "Kurierze Polskim" i "Ilustrowanym Kurierze Polskim". Jej pierwsza książka ukazał się drukiem gdy pisarka miała już 38 lat. Autorka około 35 książek (wydawanych najczęściej w "Serii z Jamnikiem" Czytelnika lub serii "Labirynt" Wydawnictwa Ministerstwa Obrony Narodowej). Ostatnie dzieło Kłodzińskiej, które ukazało się drukiem za jej życia podpisane zostało męskim pseudonimem "Stanisław Załęski". Anna Kłodzińska żyła 93 lata. Wybrane publikacje książkowe: "Ziemia srebrzy się cynkiem" (Czytelnik, 1953), "Dwa włosy blond" (Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1960), "Błękitne okulary" (Czytelnik, 1965), "Czy pan pamięta, inżynierze?" (Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975), "Dzieci milionerów" (Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1980), "W pogardzie prawa" (Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1983).

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Pod kulawym Belzebubem

Albert Wojt

Przeczytać ku relaxowi. Seria z labiryntem jest retrourocza. W tym wypadku wakacyjne przygody w zachodniopomorskim kurorcie: kradzieże, rozboje, zabójstwa i wątek szpiegowski. Choć jak na tę serię kiążeczka jest obszerna (ponad 300 stron: gruba ksiażka - dużo ofiar) to jednak umiejętne stopniowe rozwijanie fabuły - nienachalne ale i nie ślamazarne - podział na krótkie rozdziały a także 'zawieszanie pióra' w odpowiednich momentach powodują, iż powieść się nie nuży. Jeśli dodać do tego konkretne nieprzegadane dialogi wyjdzie całkiem udana powiastka sensacyjna. Jedynie te naiwnie przerysowane, szybkie uleganie 'urokowi' władzy przez element półświatka. I pretensjonalne anglojęzyczne wstawki.

Allmighty Eternally

ocenił na 6 11 miesięcy temu

Będę zamordowana

Kazimierz Korkozowicz

Kryminałek z PRL tak bardzo w stylu Zofii Kaczorowskiej, że gdyby nie był podpisany, uznałabym w ciemno, że to jej. A i pomysł jakbym już gdzieś czytała: atrakcyjna młoda kobieta, pensjonat nad morzem, ktoś dybie na jej życie... W każdym razie, miła lektura, dobrze się bawiłam: 7/10

Agata

oceniła na 7 1 miesiąc temu

Bardzo niecierpliwy morderca

Zuzanna Śliwa

Skoro to kryminał, powinien trzymać w napięciu i ta książka spełnia ten warunek. Są fragmenty, kiedy trudno się oderwać. Podróż między Warszawą, a Kazimierzem nadaje dynamiki tej opowieści. Zakończenie jak to u Zuzanny Śliwy - nie rozczarowuje, choć można się go domyślić.

Mohort

ocenił na 7 6 miesięcy temu

Królowa Nocy

Anna Kłodzińska

"Królowa nocy" Anny Kłodzińskiej to kryminał milicyjny z wątkiem szantażu i intrygi obyczajowej. Głównym bohaterem jest Kazimierz Derbach, dyrektor administracyjno-handlowy w dużej fabryce, który po powrocie z wakacji w Bułgarii wdaje się w romans z młodą kobietą podającą się za Polkę mieszkającą w Anglii. Ich znajomość szybko przeradza się w bliską relację, a Derbach nie podejrzewa, że zostaje wciągnięty w sprytną pułapkę. Wkrótce po spotkaniu z tajemniczą Liz zaczynają się problemy. Najpierw nieznajomy mężczyzna ostrzega go, że „Królowa Nocy pozdrawia”, a następnie pojawia się szantażysta, który twierdzi, że posiada kompromitujące zdjęcia Derbacha z dziewczyną. Gdy bohater próbuje się wycofać i zapomnieć o całej sprawie, zostaje zmuszony do kolejnych płatności, a szantaż przybiera coraz groźniejsze formy.

Hobbyksiazka

oceniła na 8 1 rok temu

Wyrok

Albert Wojt

Lubię tego autora. Fabuły może proste i wiele zbiegów okoliczności, ale logiczne i ciekawie pisane. Fajny stary typ pisania, bez efektów specjalnych i wodotrysków. Ogólnie miło się to czyta. Trochę ludzie gadatliwi w tych książkach. W rzeczywistości trudno od ludzi uzyskać tyle informacji. Ale książka całkiem dobra.

Pulsar

ocenił na 6 2 lata temu

Nie bój się nocy

Anna Kłodzińska

O tym, że nie jest dobrze, gdy się ma zbyt pojemne serce. Książkę tę cechuje spory poziom odrealnienia już od samego początku. Trudno uwierzyć, aby policja w jakimkolwiek kraju, w jakichkolwiek czasach, traciła tyle czasu i energii na próby ustalenia, kto wyrzucił do śmieci poplamioną krwią koszulę. Lekki sceptycyzm wzbudziły też we mnie niektóre techniki kryminalistyczne stosowane tu przez dzielną milicję, przywodzące trochę na myśl amerykańskie seriale typu "CSI". Niemniej cała reszta jest już raczej dobra. Są barwnie zarysowane postaci (na czele z pewnym bezdomnym alkoholikiem), nieco PRL-owskiego klimatu, troszkę komunistycznej propagandy, ale nie na tyle by zgrzytać zębami z irytacji, całkiem realistyczny motyw morderstwa. Ogółem kryminały Kłodzińskiej przywodzą mi nieraz na myśl serial z porucznikiem Borewiczem. Do mojego wydania dołączone jest również krótkie opowiadanie o mężu trawionym wyrzutami sumienia po zabójstwie znienawidzonej żony, z prostą, ale naprawdę świetną puentą.

niedź

ocenił na 7 7 miesięcy temu

Czarny koń zabija nocą

Jacek Roy

W świnoujskim pensjonacie "Rybitwa" ma miejsce tajemnicze morderstwo kobiety. Zostaje ona uduszona szalikiem, gdy śpi obok męża. Dokładnie rok później w tej samej willi zbiera się dokładnie ta sama ekipa, co zeszłego lata i dochodzi do kolejnego zamachu. W czasie śledztwa wychodzi na jaw organizacja turnieju szachowego oraz jego stawka, która jest zdecydowanie wyższa niż butelka koniaku. O co naprawdę toczy się gra? Jakie powiązania łączą jej uczestników? Nie jest to typowy dla czasów PRL-u kryminał, gdyż dochodzenie prowadzą nie milicjanci, a naukowiec bawiący się w detektywa oraz działający na rzecz ówczesnych organów ścigania, o wdzięcznym imieniu Arystoteles. Nie ma tutaj również zamiennego dla tamtego okresu wychwalania pracy MO. Narracja została poprowadzona dwutorowo: pierwszoosobowo - z perspektywy majora nadzorującego śledztwo oraz trzecioosobowo, kiedy mamy już do czynienia z działaniami wyżej wspomnianego Arta Baxa. Autor przedstawia dość ciekawą intrygę, w której krew nie leje się strumieniami, a akcja nie pędzi na łeb na szyję. Powoli, tak jak po nitce do kłębka, docieramy do rozwiązania zagadki i poznania osoby zabójcy. Bohaterowie tworzą nietuzinkowy zlepek postaci, które zostały dość dobrze zarysowane. Zakończenie zaskakuje i powinno w pełni usatysfakcjonować czytelnika. Widać, że pisarz jest ogromnym miłośnikiem szachów oraz wiele o nich wie. Poświęca tej grze sporo miejsca w fabułę, a robi to w interesujący i nienużący sposób. Porównuje szachy do wojny pełnej podstępów, pułapek czy bezpardonowych bitew, ukazując tym samym ich trudność, ale też i piękno. To znakomita propozycja nie tylko dla miłośników kryminałów rodem z PRL-u czy szachowych rozgrywek. Z pewnością wielbiciele cosy crime i ciekawie uplecionych intryga znajdą w niej coś dla siebie.

ewelina_read

ocenił na 7 11 miesięcy temu

Czarci jar

Antoni Marczyński

Czwarty tom serii "kryminal z myszka" Marczynskim swoja piekna polszczyzna opisuje tarapaty redaktora Krolika. Pelna niespodzianek, zwrotow akcji ksiazka w pewnych momentach robila sie malo interesujaca, aby za chwile wybuchnac nowym zdarzeniem. Jesli czytelnik mysli ze te dluzyzny mozna ominac, ostrzegam aby tego nie robil.

Ewa BB

ocenił na 6 4 miesiące temu

Biały płaszcz w brązową kratę

Kazimierz Korkozowicz

Czar PRL-u. Przestępcza szajka wykonuje skok na kasę dużego zakładu pracy w przeddzień wypłaty pensji - ech te czasy, gdy dzień wypłaty oznaczał przywiezienie walizek pieniędzy, a nie serię przelewów! Charakterystyczne też, że nie wiemy, czym się ów zakład zajmuje - w słusznie minionym systemie klasa robotnicza zwykła się była oburzać, gdy obsadzano konkretną branżę w roli tła jakichś negatywnych zdarzeń, autor wolał więc nie ryzykować społecznej interwencji komitetu obrony czci producenta gwoździ czy gumiaków. W każdym razie na początku pada trup w postaci jednego ze strażników pilnujących kasy, a potem jest coraz lepiej. Śledztwo prowadzi mądra, bystra, przewidująca i odważna Milicja Obywatelska, więc oczywiście sprawcy, przynajmniej ci, którzy dożyją do końca powieści, zostaną przykładnie przyskrzynieni. W śledztwo wplątuje się także przypadkowy obywatel, który niebacznie pozwolił koledze popitigrilić się z przygodnie poznaną panienką w mieszkaniu narzeczonej, wskutek czego panienka wyszła w płaszczu narzeczonej (to ten tytułowy, biały w brązową kratę) i z jej torbą. Ponieważ obywatel boi się narzeczonej bardziej niż bandytów, brnie coraz głębiej w całą historię, wnosząc lekki opar absurdu (co tam trup, co tam rabunek, co tam bandzior przetrzymujący zakładnika, ja tu płaszczyk muszę odzyskać!). W tle warszawskie knajpy, dansingi, peryferie miasta, światek przestępczy i obyczaje lat 70 minionego wieku. Da się poczytać.

Airain

ocenił na 6 1 rok temu

Niewidzialne kręgi

Krystyn Ziemski

Przeczytać ku relaxowi. Przygody młodego porucznika w kręgu przestępstw gospodarczych, w okresie chronicznych niedoborów materiałowych, w małej miejscowości, w której każdy z każdym... W takim wypadku nowicjusz - wiadomo - najlepszy jest. Na s. 8 położony zostaje pierwszy klocek głównej intrygi, na każdej następnej dokładane kolejne, po niepoplątanej nitce do kłębka i dalej, aż do jego środka na s. 172. Prosto, szparko, a nawet nazbyt pośpiesznie. Nie tyle kryminał ile pamflet na układy i układziki oraz prywatną inicjatywę aspołeczną, z 2-3 zbyt naiwnymi naiwnościami i sprinterską końcówką - jak to zazwyczaj u tychże autorów. Lekka, nieanagażująca, nieprzegadana lektura wypoczynkowa.

Allmighty Eternally

ocenił na 6 10 miesięcy temu

Strzały na rozstajnych drogach

Jerzy Edigey

Nocną porą do komendy milicji zgłasza się Stanisław Kowalski. Ma ze sobą walizkę, a w niej rzeczy osobiste i trochę jedzenia. Chce złożyć wyjaśnienia, w sprawie napadu rabunkowego, w którym zginął policjant i konwojent, a którego on był uczestnikiem. Od razu stawia jednak warunek: sam poniesie wszelkie konsekwencje, ale nigdy nie zdradzie ukochanej kobiety, która również brała czyny udział w napadzie. Wcześniejszy sceptycyzm prowadzącego śledztwo ulatnia się w miarę snucia opowieści przez Kowalskiego. Jest dokładny, szczery i przybity odpowiedzialnością. Sprawa komplikuje się, kiedy śledczy sprawdza archiwa spraw niewykrytych, on i prokurator dochodzą do wniosku, że mają przed sobą dwie alternatywne rzeczywistości. Obie prawdziwe, ale zupełnie od siebie rożne. Zagadka zostanie rozwiązana kiedy znajdą odpowiedź na pytanie: skąd te różnice? Doskonale skonstruowana zagadka kryminalna z równie doskonałą kreacją postaci Stanisława Kowalskiego na płaszczyźnie psychologicznej. Jeżeli określenie „ślepa miłość” miałoby swój graficzny obraz to byłaby nim twarz właśnie Kowalskiego.

Krzysiek Czyżowski

ocenił na 7 3 miesiące temu

Błękitny szafir

Jerzy Edigey

Krystyna Cieślikowska, piękna, prymitywna kobieta z zapadłej miejscowości ma ambicje być bogatą i być wielką damą. Drogą do sukcesu są liczne romanse z mężczyznami o bardzo elastycznej moralności, ale hojnej ręce i piętnem kryzysu wieku średniego. Jej spektakularna droga do lepszego życia kończy się na leśnym dukcie z rozbitą głową. Dwóch śledczych: stary wyjadacz i świeżo upieczony podoficer rozpoczynają śledztwo, a choć potencjalnych sprawców bez liku do zatrzymania tego właściwego droga daleka i wyboista... Autor serwuje czytelnikowi wybitny kryminał społeczno-obyczajowy. Mistrzowską ręką kreśli charakterystyki poszczególnych postaci, oddając przy tym klimat Polski czasów PRL-u. Drobne szwindle, krętactwa, niebieskie ptaki, naiwność ludzi poczciwych i wyrachowanie tych mniej. Siermiężność gospodarki, marzenia o ortalionowym płaszczu, nieskrępowany seks w odpowiedzi na rewolucję seksualną świata Zachodu. Fabuła doskonale skonstruowana bez dłużyzn i nudnych kawałków, barwna, od pierwszego akapitu wciągająca, pochłania i nie pozwala się oderwać. Na okrasę lekki, i z umiarem dozowany, humor. To jeden z wybitniejszych peerelowskich kryminałów, a już na pewno w dorobku Edigeya.

Krzysiek Czyżowski

ocenił na 9 4 miesiące temu

Zatruty bluszcz

Barbara Nawrocka-Dońska

Mimo, że jest trup, mimo, że książka jest z serii Z jamnikiem, mimo, że jest nieustępliwy kapitan MO, to Zatruty bluszcz absolutnie nie jest kryminałem. To zaskakująco dobrze napisany obyczaj o samotności, miłości. potrzebie bliskości i strachu przed przemijaniem. Autorka skupiła się przede wszystkim na emocjach, psychologii postaci i relacjach międzyludzkich niż na samym śledztwie. (mogło mi się ponastawiać przecinków ciut za dużo)

PaniKamelli

ocenił na 7 11 miesięcy temu

Błąd porucznika Kwaśniaka

Barbara Gordon

Lubię książki B Gordon przede wszystkim ze względu na język, styl pisania, ciekawe kreacje postaci i celne obserwacje obyczajowe. Ale oczywiście wątek kryminalny też jest ważny. Tym razem sprawa jest pozornie oczywista, ale pojawiają się też inne tropy. Może nie ma napięcia, ale nudnie też nie jest.

ewa_13

ocenił na 7 1 rok temu

Gra bez ryzyka

Jan Andrzej Kaczmarczyk

W Warszawie w ciągu jednej nocy ktoś kradnie kilkanaście prawie nowych fiatów 125p. Milicjanci dochodzą do wniosku, że mają do czynienia ze świetnie zorganizowaną grupą przestępcza. Dlatego w Komendzie Głównej MO powołana zostaje grup śledcza do rozwiązania zagadki. „Pułkownik Sekulski długo zastanawiał się komu powierzyć prowadzenie dochodzenia. Bral pod uwagę dwie kandydatury. Pierwszy to Kapitan Rudzki. Problem tkwił w tym, iż podstawą sukcesów Rudzkiego była rzadko spotykana dokładność i systematyczność. Prowadziło to do znacznego wydłużania się czasu śledztw i dochodzeń. (…) Drugim kandydatem był kapitan Górski. Miał ogromna intuicję, dzięki niej w sposób błyskotliwy zakończył kilka poważnych spraw, ale… Było jednak to, ale które oznaczało, że kapitanowi zdarzało się, głównie na skutek zbyt szybkiego działania, popełniać omyłki”[1]Ostatecznie obaj oficerowie zajmują się śledztwem, które prowadzone jest powoli, ale dokładnie. Od początku czytelnik poznaje też mechanizm działania przestępców. Nie ma więc mowy o jakimś dreszczyku emocji. Narrator raz przygląda się pracy milicji by za chwilę pokazać co robią bandyci. A ci przemalowują samochody, przebijają numery, czyli robią takie rzeczy, o których w 1977 roku jeszcze się polskim złodziejom nie śniło, bo takie numery zaczęły być powszechnie stosowane dopiero w latach dziewięćdziesiątych.W końcu złodzieje popełniają błąd, jeden z nich ginie w trakcie brawurowej ucieczki samochodem, który spada z wiaduktu i staje w płomieniach. Dzięki identyfikacji zwłok milicjantom w końcu udaje się wpaść na trop złodziei.Opowieść jest jak relacja z długiego żmudnego i nudnego śledztwa. Do tego żaden z bohaterów milicjantów i przestępców nie wyróżnia się zbytnio na tle innych i trudno określić kto jest tu postacią pierwszoplanową. Autor nie zbudował atrakcyjnych dekoracji, bo Warszawa, na ulicach której rozgrywa się akcja praktycznie nie istnieje.Co jest zatem atrakcyjna strona tej książki? To osobliwy poradnik dla złodziei aut, jak kraść i jakich błędów nie robić, aby nie wpaść w ręce milicji. Ciekawe czy któryś ze złodziei z niego skorzystał.

Ryszard Ćwirlej

ocenił na 7 7 miesięcy temu

Ślady prowadzą w noc

Janusz Faber

"Ślady prowadzą w noc" Janusza Fabera to dobry, klasyczny kryminał z czasów PRL-u osadzony w latach 60-tych. Do pensjonatu "Rosiczka" przyjeżdża doktor Jan Filip Mięta. Niestety zamiast rozkoszować się urokami okolicy i ostatnie dni sierpnia spędzić beztrosko na spacerach oraz rozmowach przy kawie, doktor zostaje wplątany w niezwykle nieprzyjemną, niezręczną sytuacje. Trzeciego dnia pobytu Mięty w pensjonacie, w jednym z pokojów zostaje zamordowana piękna kobieta, Maria Bojarska. Tak się składa, że doktor jest jedną z ostatnich osób, która miała kontakt z ofiarą. Sprawa, której podjął się pan Mięta komplikuje się coraz bardziej. Książka ma pozytywny nastrój i zgrabną narrację. A główny bohater da się lubić. Doceniam autora za sprawnie prowadzoną intrygę oraz brak propagandy. Świetnie napisany kryminał w stylu retro. Polecam Fanom tego gatunku, a zwłaszcza fanom polskiej klasyki.

PijanaPoMalinach

ocenił na 7 3 miesiące temu

Kłopoty ze spadkiem

Antoni Marczyński

Bardzo sympatyczna komedia kryminalna. Co z tego, zapytacie - przecież dużo jest takich w Polsce. Ale niekoniecznie z lat 50., a to z tego właśnie okresu są "Kłopoty ze spadkiem", więc mamy tutaj Milicję Obywatelską. A do tego klimatu starego domu i walkę o spadek. Klasyka, jakby tak pomyśleć. Ale jaka pożądana! Jak w każdej książce z tego nurtu, mamy tutaj szybkie dialogi, żarty słowne (lub narracyjne, ale tutaj akurat ukryte są w dialogach) dość czarno-białych bohaterów, prędki rozwój wypadków i zagadkę bardziej niż śledztwo. I z tego ta ksiażka wywiązuje się bardzo dobrze - rzeczywiście aż do końca nie wiadomo, jakie będzie rozwiązanie, a śmiechu też trochę jest. To przede wszystkim powieść oparta na dialogach, do tego nierzadko pisanych w starym stylu (w końcu ta książka nie powstała dzisiaj). Piszę o tym, bo wiem, że niektórzy oczekują dowcipów już u narratora - tutaj tego nie ma. I jest jeszcze jedna rzecz, która może przytłoczyć - nawał bohaterów już od początku. To jeden z tych tytułów, w których autor na początku daje słowniczek bohaterów, przez co czuje się usprawiedliwiony tym, że dosłownie od pierwszego rozdziału dostajemy prawie wszystkie imiona i koligacje rodzinne do zapamiętania, co trochę odstrasza. Bywają też nielogiczne wnioski, ale tu akurat może być mojego braku nadążania. Tym niemniej, ta książka ma klimat i dobrze się ją czyta. A nawet powiedzmy, że dam nieco wyższą ocenę niż zwykle, przez wzgląd na to, że wówczas ten nurt nie był aż tak popularny.

SceNtriC

ocenił na 8 7 miesięcy temu

Telefonował morderca

Jan Artur Bernard

Akcja tego opowiadania z cyklu "Ewa wzywa 07" toczy się na Górnym Śląsku. Przestępcy przez dwa dni więżą dziewczynę, która zbiegiem okoliczności sama urzędowała na poczcie. Każą jej wpisać i podstemplować wpłaty do kilkuset książeczek oszczędnościowych, a później jeżdżą po okolicznych miejscowościach i wypłacają po 2 - 3 tysiące posługując się skradzionym dowodem osobistym. Prosty sposób na zdobycie w krótkim czasie sporej jak na owe czasy sumy. Śledztwo prowadzi Kapitan Bula, który szybko przekonuje się, że sprawa jest dość skomplikowana.

Agata

oceniła na 6 3 lata temu

Cytaty z książki Potem przychodzi ktoś inny

-Przepraszam, czy Szczęsny to pańskie imię, czy nazwisko? Jeżeli wolno...
- Wolno – roześmiał się kapitan. – Tak się śmiesznie złożyło, że mam takie samo imię i nazwisko. Moi rodzice mieli, widać, poczucie humoru.

Anna Kłodzińska Potem przychodzi ktoś inny Zobacz więcej

Więcej