Nie bój się nocy

Name: Nie bój się nocy
Rating: 6,4 (43 reviews)
Author: Anna Kłodzińska
ISBN: 9788367769402

Anna Kłodzińska

6,4 / 10

43 ocen

13 opinii

Estymator

Wydawnictwo: Estymator Cykl: Kryminał z myszką (tom 65) Seria: Porucznik Szczęsny kryminał, sensacja, thriller

Kategoria:: kryminał, sensacja, thriller
Format:: audiobook
Cykl:: Kryminał z myszką (tom 65)
Seria:: Porucznik Szczęsny
Data wydania:: 2023-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2023-01-01
Język:: polski
ISBN:: 9788367769402
Długość:: 6 godzin 54 minuty
Lektor:: Michał Ziomek

więcej

Warszawa, lata 60. XX wieku. Na skraju miasta powstało nowe osiedle. Doprowadza do niego kolejka elektryczna, jednak od stacji trzeba przejść przez las. To właśnie w nim zaczaja się seryjny morderca, który napada na młode kobiety. Lektura tej książki, to nie tylko dobra rozrywka dla miłośników kryminałów, ale także sentymentalny powrót do przeszłości, gdyż zawiera ona dużą dawkę interesujących realiów z epoki wczesnego PRL-u. Śledztwo prowadzi kapitan Szczęsny.

Jest to jeden z najlepszych kryminałów, jakie napisała Anna Kłodzińska. Nic więc dziwnego, że na podstawie tej książki powstał 17. odcinek kultowego serialu kryminalnego „07 zgłoś się” pod tytułem „Morderca działa nocą”, z Bronisławem Cieślakiem kreującym rolę porucznika Borewicza (1984) i z plejadą innych popularnych aktorów.

Pierwsze, papierowe wydanie tej książki ukazało się nakładem wydawnictwa Czytelnik (Warszawa 1968) w popularnej serii „Z jamnikiem” w nakładzie 40280 egz.

Książka wznowiona w formie elektronicznej przez Wydawnictwo Estymator w ramach serii: Kryminał z myszką – Tom 65.

Średnia ocen

6,4 / 10

13 opinii 43 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Nie bój się nocy w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Nie bój się nocy

Średnia ocen

6,4 / 10

43 ocen

Twoja ocena

0 / 10

1 ocen

0 ocen

4 ocen

1 ocen

4 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

1204

904

niedź

20.08.2025

7 / 10

Na półkach:

O tym, że nie jest dobrze, gdy się ma zbyt pojemne serce.
Książkę tę cechuje spory poziom odrealnienia już od samego początku. Trudno uwierzyć, aby policja w jakimkolwiek kraju, w jakichkolwiek czasach, traciła tyle czasu i energii na próby ustalenia, kto wyrzucił do śmieci poplamioną krwią koszulę. Lekki sceptycyzm wzbudziły też we mnie niektóre techniki kryminalistyczne stosowane tu przez dzielną milicję, przywodzące trochę na myśl amerykańskie seriale typu "CSI". Niemniej cała reszta jest już raczej dobra. Są barwnie zarysowane postaci (na czele z pewnym bezdomnym alkoholikiem), nieco PRL-owskiego klimatu, troszkę komunistycznej propagandy, ale nie na tyle by zgrzytać zębami z irytacji, całkiem realistyczny motyw morderstwa. Ogółem kryminały Kłodzińskiej przywodzą mi nieraz na myśl serial z porucznikiem Borewiczem.
Do mojego wydania dołączone jest również krótkie opowiadanie o mężu trawionym wyrzutami sumienia po zabójstwie znienawidzonej żony, z prostą, ale naprawdę świetną puentą.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

100 użytkowników ma tytuł Nie bój się nocy na półkach głównych

Przeczytane 73
Chcę przeczytać 27

19 użytkowników ma tytuł Nie bój się nocy na półkach dodatkowych

Posiadam 10
2025 3
Legimi powieści 1
Legimi audio 1
Powieść milicyjna 1
Audiobook 1
Przeczytane 2012 1
Kryminał 1

Tagi i tematy do książki Nie bój się nocy

Anna Kłodzińska kryminał kryminał milicyjny PRL serial 07 zgłoś się lata 60. Warszawa emocjonujące nostalgiczne mroczne audiobook Nie bój się nocy Audiobook

Inne książki autora

Więcej

Okładka książki Kapitan Żbik - wydanie zbiorcze. Tom 2 Zbigniew Gabiński, Andrzej Kamiński, Anna Kłodzińska, Władysław Krupka, Bogusław Polch, Grzegorz Rosiński, Zbigniew Sobala, Stanisław Szczepaniak, Janusz Tomaszewski

6,8

Kapitan Żbik - wydanie zbiorcze. Tom 2 Zbigniew Gabiński, Andrzej Kamiński, Anna Kłodzińska, Władysław Krupka, Bogusław Polch, Grzegorz Rosiński, Zbigniew Sobala, Stanisław Szczepaniak, Janusz Tomaszewski

7,6

Pokolenie dłużników Anna Kłodzińska

6,2

Czy pan pamięta, inżynierze? Anna Kłodzińska

7,1

Jedwabny krawat Anna Kłodzińska

6,4

Królowa Nocy Anna Kłodzińska

6,4

Nie bój się nocy Anna Kłodzińska

6,6

Nocny gość Anna Kłodzińska

więcej

Anna Kłodzińska

Polska dziennikarka i pisarka. Przez długi czas pracowała w redakcji "Życia Warszawy", potem publikowała także w "Kurierze Polskim" i "Ilustrowanym Kurierze Polskim". Jej pierwsza książka ukazał się drukiem gdy pisarka miała już 38 lat. Autorka około 35 książek (wydawanych najczęściej w "Serii z Jamnikiem" Czytelnika lub serii "Labirynt" Wydawnictwa Ministerstwa Obrony Narodowej). Ostatnie dzieło Kłodzińskiej, które ukazało się drukiem za jej życia podpisane zostało męskim pseudonimem "Stanisław Załęski". Anna Kłodzińska żyła 93 lata. Wybrane publikacje książkowe: "Ziemia srebrzy się cynkiem" (Czytelnik, 1953), "Dwa włosy blond" (Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1960), "Błękitne okulary" (Czytelnik, 1965), "Czy pan pamięta, inżynierze?" (Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975), "Dzieci milionerów" (Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1980), "W pogardzie prawa" (Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1983).

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Pod kulawym Belzebubem

Albert Wojt

Przeczytać ku relaxowi. Seria z labiryntem jest retrourocza. W tym wypadku wakacyjne przygody w zachodniopomorskim kurorcie: kradzieże, rozboje, zabójstwa i wątek szpiegowski. Choć jak na tę serię kiążeczka jest obszerna (ponad 300 stron: gruba ksiażka - dużo ofiar) to jednak umiejętne stopniowe rozwijanie fabuły - nienachalne ale i nie ślamazarne - podział na krótkie rozdziały a także 'zawieszanie pióra' w odpowiednich momentach powodują, iż powieść się nie nuży. Jeśli dodać do tego konkretne nieprzegadane dialogi wyjdzie całkiem udana powiastka sensacyjna. Jedynie te naiwnie przerysowane, szybkie uleganie 'urokowi' władzy przez element półświatka. I pretensjonalne anglojęzyczne wstawki.

Allmighty Eternally

ocenił na 6 11 miesięcy temu

Szmaragdowy krucyfiks

Albert Wojt

Dlaczego w większości książek główny bohater detektyw, musi być stereotypowy? Pozycja zdecydowanie lepsza niż "Srebrny dzwoneczek" Tima Osbourne'a, chociaż początkowo zapowiadała się tak samo, z takim samym 'Jackiem Orlando od siedmiu boleści' w tle. Podobał mi się styl literacki Wojta, klimat PRL-u, dowiedziałam się kilku nowych rzeczy m.in. co to jest ził. Szybka lektura.

Athoualia

oceniła na 6 4 lata temu

Będę zamordowana

Kazimierz Korkozowicz

Kryminałek z PRL tak bardzo w stylu Zofii Kaczorowskiej, że gdyby nie był podpisany, uznałabym w ciemno, że to jej. A i pomysł jakbym już gdzieś czytała: atrakcyjna młoda kobieta, pensjonat nad morzem, ktoś dybie na jej życie... W każdym razie, miła lektura, dobrze się bawiłam: 7/10

Agata

oceniła na 7 1 miesiąc temu

Potem przychodzi ktoś inny

Anna Kłodzińska

Adam Zieliński, poza tym że jest wybitnym chemikiem jest też patriotą z przekonania. Kiedy zachodni koncern farmaceutyczny proponuje mu ucieczkę z kraju, wraz ze swoimi wynalazkami, ten – w dosadnych słowach – wyjaśnia co mogą sobie zrobić ze swoją gwarancją sławy i wielkich pieniędzy. W tym jednak scenariuszu nie było opcji „odmowy”, Zieliński zostaje zamordowany przez płatnego zabójcę. Kapitan Szczęsny przedstawia swoją propozycję dotarcia do sprawcy, a jest to propozycja szalona, nawet jak na tego rzutkiego śledczego. Szczęsny wciela się w postać zamordowanego, tym samym przywracając go do życia, czym wprawia w konsternację zabójcę, ale i sam koncern. Kapitan podejmuje bardzo ryzykowną grę, w której do pomocy ma „psa” i sporą grupę wywiadowców. W finale sam będzie musiał przyznać, że była to jazda bez trzymanki... Po raz kolejny Kłodzińska udowadnia, że pomysłowości, ale i odwagi jej nie brakuje. Zbudowanie fabuły, przy której przygody Bonda można uznać „opartymi na faktach”, odwagi wymagało. Ta szalona historia, zamknięta w realiach Polski, na początku mocno zgrzyta, bo to tak nieprawdopodobne jak Aborygeni w czołgach. No ale... ostatecznie jest to zabawa konwencją, całkiem udana mimo wszystko.

Krzysiek Czyżowski

ocenił na 6 22 dni temu

Czarny koń zabija nocą

Jacek Roy

W świnoujskim pensjonacie "Rybitwa" ma miejsce tajemnicze morderstwo kobiety. Zostaje ona uduszona szalikiem, gdy śpi obok męża. Dokładnie rok później w tej samej willi zbiera się dokładnie ta sama ekipa, co zeszłego lata i dochodzi do kolejnego zamachu. W czasie śledztwa wychodzi na jaw organizacja turnieju szachowego oraz jego stawka, która jest zdecydowanie wyższa niż butelka koniaku. O co naprawdę toczy się gra? Jakie powiązania łączą jej uczestników? Nie jest to typowy dla czasów PRL-u kryminał, gdyż dochodzenie prowadzą nie milicjanci, a naukowiec bawiący się w detektywa oraz działający na rzecz ówczesnych organów ścigania, o wdzięcznym imieniu Arystoteles. Nie ma tutaj również zamiennego dla tamtego okresu wychwalania pracy MO. Narracja została poprowadzona dwutorowo: pierwszoosobowo - z perspektywy majora nadzorującego śledztwo oraz trzecioosobowo, kiedy mamy już do czynienia z działaniami wyżej wspomnianego Arta Baxa. Autor przedstawia dość ciekawą intrygę, w której krew nie leje się strumieniami, a akcja nie pędzi na łeb na szyję. Powoli, tak jak po nitce do kłębka, docieramy do rozwiązania zagadki i poznania osoby zabójcy. Bohaterowie tworzą nietuzinkowy zlepek postaci, które zostały dość dobrze zarysowane. Zakończenie zaskakuje i powinno w pełni usatysfakcjonować czytelnika. Widać, że pisarz jest ogromnym miłośnikiem szachów oraz wiele o nich wie. Poświęca tej grze sporo miejsca w fabułę, a robi to w interesujący i nienużący sposób. Porównuje szachy do wojny pełnej podstępów, pułapek czy bezpardonowych bitew, ukazując tym samym ich trudność, ale też i piękno. To znakomita propozycja nie tylko dla miłośników kryminałów rodem z PRL-u czy szachowych rozgrywek. Z pewnością wielbiciele cosy crime i ciekawie uplecionych intryga znajdą w niej coś dla siebie.

ewelina_read

ocenił na 7 11 miesięcy temu

Posłaniec śmierci

Andrzej Kakiet

Andrzej Kakiet w Posłańcu śmierci serwuje mroczny kryminał z elementami thrillera, w którym tajemniczy zabójca wciąga swoje ofiary w psychologiczną grę. Fabuła osadzona jest w realiach PRL-u lat 80., gdzie przestępczość kryminalna i milicyjne śledztwa rozgrywają się na tle szarych ulic, przepełnionych anonimowymi przechodniami, nieświadomymi, że ktoś właśnie odmierza ich ostatnie godziny. Historia zaczyna się od dramatycznego wydarzenia – maszynista Józef Wierzbicki i jego praktykant są świadkami, jak mężczyzna z uśmiechem na twarzy wkracza na tory i ginie pod kołami pociągu. Nie jest to jednak zwykłe samobójstwo – szybko okazuje się, że ofiara otrzymała wcześniej tajemniczą wiadomość, sygnowaną kartą do gry. Do akcji wkracza kapitan Krzysztof Kramer, który podejrzewa, że to dopiero początek śmiertelnej serii. Sprawa komplikuje się, gdy kolejne osoby zaczynają dostawać podobne wiadomości – wycięte z gazety daty i symbole, które zdają się być ostrzeżeniem. Nikt jednak nie traktuje ich poważnie… dopóki nie zaczynają ginąć. Śledztwo prowadzi Kramera do świata ludzi z przeszłością – ofiary okazują się mieć wspólne tajemnice, które mogą tłumaczyć działania mordercy. Trop prowadzi do wydarzeń sprzed lat, gdy pewne osoby dopuściły się czynów, które teraz ktoś postanowił rozliczyć. W cieniu tych wydarzeń pojawia się ON – zabójca, który nie działa impulsywnie, lecz z zimną kalkulacją.

Hobbyksiazka

oceniła na 8 1 rok temu

Złocisty przegrywa

Anna Kłodzińska

Milicja ma nie lada zagwozdkę, a to za sprawą anonimu, w którym autor informuje o zwłokach ukrytych gdzieś na łąkach w pobliżu Czarnkowa. Major Szczęsny proponuje użyć najnowszych zdobyczy techniki czyli termowizji. Pomysł sprawdza się nad wyraz dobrze, ekipa ujawnia zwłoki mężczyzny - Brodzkiego. Problemy zaczynają się kiedy przychodzi do potwierdzenia tożsamości, siostra Brodzkiego zaklina się, że widziała brata raptem kilka dni temu, a i inni świadkowie, którzy mogli rozpoznać ofiarę, przeczą sobie wzajemnie. Porucznik Zalewski z Czarnkowa – łebski gość – próbuje rozeznać się w sytuacji. Szczęsny na już swoją teorię, sprawa kryminalna szybko łączy się z aferą gospodarczą, która swoim zasięgiem, ogarnęła praktycznie cały kraj. Tajemniczy, niezwykle hermetyczny gang, z jeszcze bardziej tajemniczym szefem – Złocistym, działa na wielu polach, uszczuplając budżet państwa o miliony. Jedyną drogą do zakończenia śledztwa jest wprowadzenie do grupy szpiega i skoordynowane zatrzymania. Kłodzińska doskonale kreśli intrygę, kreując działania gangu z wielkim rozmachem. Ciekawe postacie ze świadka przestępczego, odrobina brawury ze strony milicji, jak zwykle beznamiętny i trochę „drewniany” Szczęsny.

Krzysiek Czyżowski

ocenił na 7 17 dni temu

Barakuda

Helena Sekuła

Podczas remontu w mojej bibliotece, w najdalszym zakamarku najstarszej szafy znalazłam kilka skarbów - książek dla dorosłych, które trafiły tam jako dary lub w zamian za zagubione książki. Większość tytułów i autorów zupełnie mi nieznana. Zabrałam się więc do nadrabiania zaległości. I od razu trafiłam na zupełnie nieoczekiwaną perełkę. Książka Heleny Sekuły po raz pierwszy została wydana w 1984 roku. Napisana z rozmachem "Barakuda" zaskakuje nowoczesną narracją, pięknym językiem i barwnością opisów. Cały pomysł opiera się na ciągłej mistyfikacji, płynnym przechodzeniu z jednego przebrania w kolejne, z jednego miejsca w kolejne (akcja rozgrywa się w Polsce, Francji, Austrii, USA) i na przeskakiwaniu w czasie, czego odbiciem w formie jest prowadzenie narracji z kilku punktów widzenia - każdy rozdział opowiada inny bohater, znający tylko wycinek rzeczywistości, która dopiero na końcu łączy się w całość. Myślałam, że przeczytam przeciętny kryminał, a znalazłam polifoniczną powieść awanturniczą. Niesłychane! W "Barakudzie" nie ma detektywa, nie ma typowej zagadki, choć książka zaczyna się od morderstwa. Książka, co nie znaczy akcja, bo jak napisałam wyżej, przeskakujemy w czasie i przestrzeni. Nietypowa, nowoczesna forma podkreśla ten kalejdoskop czasu, miejsc i postaci. Dawno nie czytałam czegoś tak ściśle tworzącego całość formy i treści. Kapitalne, bo polifoniczność zwykle kojarzyłam z powieścią psychologiczną, a okazuje się, że w powieści sensacyjnej ta forma sprawdza się fantastycznie. Fabuła "Barakudy" opowiada o losach rodziny Stunningtonów, bogatych Amerykanach, mających polskie korzenie, a właściwie jej najmłodszego członka, szukającego prawdy o swoim pochodzeniu. W te poszukiwania wplątuje się kilka przypadkowych i kilka nieprzypadkowych postaci, niektóre pomagają, inne przeszkadzają w odkryciu prawdy. A jaką rolę w tym zamieszaniu odegra tytułowa Barakuda? I kim jest? Pojawia się na samym początku i znika, żeby odnaleźć się w zupełnie innym miejscu i czasie. Zagadkowa postać o wielu twarzach. I tej jednej prawdziwej. Ciekawą formę, ciekawą treść na szczęście podkreśla bardzo dobry styl i bogaty, barwny język Heleny Sekuły, dzięki czemu całość jest naprawdę wyjątkową literacką przygodą. Jak to się stało, że dotychczas nie trafiłam na tę autorkę? Nie wiem. Ale warto było!

Maria Górska

oceniła na 8 1 rok temu

Cocktail nad Zalewem

Zofia Kaczorowska

Zupełnym przypadkiem trafiłam na tę książkę - i tu pozytywne zaskoczenie - dobry kryminał, ciekawa historia z zaskakującym zakończeniem, a do tego lekko napisana, tak że czyta się jednym tchem. Trup nie ściele się gęsto i całe szczęście, w zamian jest zagadka do rozwiązania :)

Kachusek

ocenił na 7 10 lat temu

Biały płaszcz w brązową kratę

Kazimierz Korkozowicz

Czar PRL-u. Przestępcza szajka wykonuje skok na kasę dużego zakładu pracy w przeddzień wypłaty pensji - ech te czasy, gdy dzień wypłaty oznaczał przywiezienie walizek pieniędzy, a nie serię przelewów! Charakterystyczne też, że nie wiemy, czym się ów zakład zajmuje - w słusznie minionym systemie klasa robotnicza zwykła się była oburzać, gdy obsadzano konkretną branżę w roli tła jakichś negatywnych zdarzeń, autor wolał więc nie ryzykować społecznej interwencji komitetu obrony czci producenta gwoździ czy gumiaków. W każdym razie na początku pada trup w postaci jednego ze strażników pilnujących kasy, a potem jest coraz lepiej. Śledztwo prowadzi mądra, bystra, przewidująca i odważna Milicja Obywatelska, więc oczywiście sprawcy, przynajmniej ci, którzy dożyją do końca powieści, zostaną przykładnie przyskrzynieni. W śledztwo wplątuje się także przypadkowy obywatel, który niebacznie pozwolił koledze popitigrilić się z przygodnie poznaną panienką w mieszkaniu narzeczonej, wskutek czego panienka wyszła w płaszczu narzeczonej (to ten tytułowy, biały w brązową kratę) i z jej torbą. Ponieważ obywatel boi się narzeczonej bardziej niż bandytów, brnie coraz głębiej w całą historię, wnosząc lekki opar absurdu (co tam trup, co tam rabunek, co tam bandzior przetrzymujący zakładnika, ja tu płaszczyk muszę odzyskać!). W tle warszawskie knajpy, dansingi, peryferie miasta, światek przestępczy i obyczaje lat 70 minionego wieku. Da się poczytać.

Airain

ocenił na 6 1 rok temu

Czarci jar

Antoni Marczyński

Czwarty tom serii "kryminal z myszka" Marczynskim swoja piekna polszczyzna opisuje tarapaty redaktora Krolika. Pelna niespodzianek, zwrotow akcji ksiazka w pewnych momentach robila sie malo interesujaca, aby za chwile wybuchnac nowym zdarzeniem. Jesli czytelnik mysli ze te dluzyzny mozna ominac, ostrzegam aby tego nie robil.

Ewa BB

ocenił na 6 4 miesiące temu

Karolino nie przeszkadzaj

Barbara Krzysztoń

Kryminał milicyjny - niby jeden gatunek, a tak naprawdę to co autor i tak pisze po swojemu. Od pani Krzysztoń otrzymujemy majstersztyk - młody oficer MO, przydzielony do sprawy morderstwa, wbrew przepisom dzieli się szczegółami śledztwa ze swoją babcią, czyli właśnie tytułową Karoliną. A to, że Karolina mózg ma nie od parady, a przy tym dużo wolnego czasu, to niejako współzawodnicząc z organami ścigania szybko staje się amatorską wersją Sherlocka Holmesa w spódnicy... Wyborna lekturka.

LeszE30k

ocenił na 10 4 lata temu

Telefonował morderca

Jan Artur Bernard

Akcja tego opowiadania z cyklu "Ewa wzywa 07" toczy się na Górnym Śląsku. Przestępcy przez dwa dni więżą dziewczynę, która zbiegiem okoliczności sama urzędowała na poczcie. Każą jej wpisać i podstemplować wpłaty do kilkuset książeczek oszczędnościowych, a później jeżdżą po okolicznych miejscowościach i wypłacają po 2 - 3 tysiące posługując się skradzionym dowodem osobistym. Prosty sposób na zdobycie w krótkim czasie sporej jak na owe czasy sumy. Śledztwo prowadzi Kapitan Bula, który szybko przekonuje się, że sprawa jest dość skomplikowana.

Agata

oceniła na 6 3 lata temu

Zaułek mroków

Tadeusz Kostecki

Początkowo myślałam, że "organizacja" to żołnierze wyklęci ale to UB też nie takie UB. Koniec końców książka trzyma w napięciu do ostatniej strony nie wiemy co to za "organizacja" i nie dowiedzieliśmy się. Jeżeli drodzy czytelnicy darzycie sympatią "07 zgłoś się" to dla tych starszych to polecam książki T. Kosteckiego na mojej półce jest już parę przeczytanych i będę kontynuować innych autorów też nie dlatego, że należę do grona "komuno wróć" ale dlatego, że cenię sobie polskich autorów. Polecam.

Gosia

oceniła na 10 2 dni temu

Kantorek Felicji

Tadeusz Ostaszewski

Dobry, stary, polski kryminał. Opowieść dzieje się na wiosce, wśród małej społeczności, gdzie każdy o każdym wszystko wie.. miejscowy milicjan pije piwo z lokalnym kierownikiem sklepu, itp.. i nagle morderstwo w takiej mieścinie przewraca wszystko do góry nogami.. fajna książka!

Hiacynta

oceniła na 6 5 miesięcy temu

Błąd porucznika Kwaśniaka

Barbara Gordon

Lubię książki B Gordon przede wszystkim ze względu na język, styl pisania, ciekawe kreacje postaci i celne obserwacje obyczajowe. Ale oczywiście wątek kryminalny też jest ważny. Tym razem sprawa jest pozornie oczywista, ale pojawiają się też inne tropy. Może nie ma napięcia, ale nudnie też nie jest.

ewa_13

ocenił na 7 1 rok temu

Kłopoty ze spadkiem

Antoni Marczyński

Bardzo sympatyczna komedia kryminalna. Co z tego, zapytacie - przecież dużo jest takich w Polsce. Ale niekoniecznie z lat 50., a to z tego właśnie okresu są "Kłopoty ze spadkiem", więc mamy tutaj Milicję Obywatelską. A do tego klimatu starego domu i walkę o spadek. Klasyka, jakby tak pomyśleć. Ale jaka pożądana! Jak w każdej książce z tego nurtu, mamy tutaj szybkie dialogi, żarty słowne (lub narracyjne, ale tutaj akurat ukryte są w dialogach) dość czarno-białych bohaterów, prędki rozwój wypadków i zagadkę bardziej niż śledztwo. I z tego ta ksiażka wywiązuje się bardzo dobrze - rzeczywiście aż do końca nie wiadomo, jakie będzie rozwiązanie, a śmiechu też trochę jest. To przede wszystkim powieść oparta na dialogach, do tego nierzadko pisanych w starym stylu (w końcu ta książka nie powstała dzisiaj). Piszę o tym, bo wiem, że niektórzy oczekują dowcipów już u narratora - tutaj tego nie ma. I jest jeszcze jedna rzecz, która może przytłoczyć - nawał bohaterów już od początku. To jeden z tych tytułów, w których autor na początku daje słowniczek bohaterów, przez co czuje się usprawiedliwiony tym, że dosłownie od pierwszego rozdziału dostajemy prawie wszystkie imiona i koligacje rodzinne do zapamiętania, co trochę odstrasza. Bywają też nielogiczne wnioski, ale tu akurat może być mojego braku nadążania. Tym niemniej, ta książka ma klimat i dobrze się ją czyta. A nawet powiedzmy, że dam nieco wyższą ocenę niż zwykle, przez wzgląd na to, że wówczas ten nurt nie był aż tak popularny.

SceNtriC

ocenił na 8 7 miesięcy temu

Bez atu

Barbara Gordon

Ta mini-powieść Barbary Gordon jest jak stara pocztówka z wakacji o wyblakłych kolorach, jednak w jakiś niewytłumaczalny sposób przyciągająca tym co zastygło na starym zdjęciu. A tam jezioro, las żaglówka i ludze, którzy swoją młodość przeżyli tak dawno temu, że wydaje się to wręcz niemożliwe żeby mogło się kiedyś wydarzyć. Jezioro Kierskie w Kiekrzu pod Poznaniem, w latach siedemdziesiątych to kurort całą gębą, a dziś jak ta kartka, trochę bez blasku i wabiącego magnetyzmu. Nawet ośrodek wypoczynkowy dla milicji, jeden z najlepszych w kraju zamknięty na cztery spusty i zrujnowany… Ale książka rozgrywa się w czasach świetności kierskiego kurortu. Akurat w Poznaniu odbywają się Międzynarodowe Targi, targowe towarzystwo bawi się w kierskich domach wypoczynkowych głośno i radośnie do białego rana, a dźwięki piosenek Krzysztofa Krawczyka płyną po tafli jeziora i odbijają się od ściany lasu. O świcie w jednym z ośrodków FWP sprzątaczka natrafia na zwłoki jednego z gości. Szybko okazuje się, że ktoś wyeliminował go z zabawy za pomocą zastrzyku ze strychniny. Wezwani na miejsce zdarzenia milicjanci biorą się do roboty. A wśród nich pewna młoda, dobrze zapowiadająca się milicjantka, która musi nie tylko radzić sobie ze śledztwem ale także ze starszymi kolegami, którzy traktują ją jak osobliwe zjawisko ,próbujące wniknąć, jak ta strychnina, w zdrową tkankę męskiego, milicyjnego organizmu. Ale ona im wszystkim jeszcze udowodni… Co udowodni? A, no przeczytajcie i się przekonajcie. Tylko to nie będzie takie proste. Trzeba poszukać na jakiejś aukcji internetowej, bo ta powieść to biały kruk z lat siedemdziesiątych.

Ryszard Ćwirlej

ocenił na 7 7 miesięcy temu

Pięć razy morderstwo

Jerzy Siewierski

Pięć uroczych opowiadań o pięciu morderstwach w pięciu krajach. Zagadki rozwiązują kolejno: Barlove, Barliet, Barlow, Barlsson i Barlicz. Każda zbrodnia w stereotypowym anturażu - jeśli Anglia, to biblioteka, kopia panny Marple i marudny emerytowany wojskowy, jeśli Francja, to bistro, uwiedziona slużąca i dużo wina, w Stanach mamy zblazowanego prywatnego detektywa "łapsa" nasączonego whisky, w Szwecji klub naturystów, w Polsce dzielnych milicjantów itp. Zagadki kryminalne słabiutkie, po pierwszej stronie rozwiązanie jest oczywiste, ale czyta się bardzo przyjemnie. Christie, Simenon, Chandler, Sjöwall i Wahlöö - te opowiadania to hołd złożony ikonom światowego kryminału.

Agata

oceniła na 7 3 lata temu

Cytaty z książki Nie bój się nocy

To był niezły system: nie przyznawać się do niczego, choćby wina była oczywista.

Anna Kłodzińska Nie bój się nocy Zobacz więcej

Więcej