Biały płaszcz w brązową kratę

Name: Biały płaszcz w brązową kratę
Rating: 6,1 (26 reviews)
Author: Kazimierz Korkozowicz
ISBN: 000-00-0000-00-0

Okładka książki Biały płaszcz w brązową kratę

Kazimierz Korkozowicz

6,1 / 10

26 ocen

3 opinii

Krajowa Agencja Wydawnicza

Wydawnictwo: Krajowa Agencja Wydawnicza Cykl: Kryminał z myszką (tom 38) kryminał, sensacja, thriller

188 str.

Kategoria:: kryminał, sensacja, thriller
Format:: papier
Cykl:: Kryminał z myszką (tom 38)
Data wydania:: 1975-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 1975-01-01
Liczba stron:: 188
Czas czytania: 3 godz. 8 min.
Język:: polski

więcej

Właściwe drzwi znalazłem bez trudu. Podniosłem już rękę do dzwonka, kiedy zauważyłem ze zdziwieniem wąską szczelinę pomiędzy drzwiami a futryną, skąd sączyło się nikłe światło. Mieszkanie nie było zamknięte. Ogarnęło mnie przeczucie, że stało się coś złego. Przypomniało mi się to zdanie nie dokończone tam, w baraku, A jednocześnie uświadomiłem sobie, że owi dwaj osobnicy wychodząc stąd nic w rękach nie nieśli. Co stało się zatem z dziewczyną? Czyżby istotnie, jak to powiedział jeden z nich, ona ukradła te pieniądze? Bo gdzie ta czerwona torba? Po tym, co zrobiła u Teresy, było to bardzo możliwe.

[Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1975]

Średnia ocen

6,1 / 10

3 opinii 26 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Biały płaszcz w brązową kratę w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Biały płaszcz w brązową kratę

Średnia ocen

6,1 / 10

26 ocen

Twoja ocena

0 / 10

1 ocen

3 ocen

12 ocen

5 ocen

2 ocen

0 ocen

Opinia

563

176

Airain

06.11.2024

6 / 10

Na półkach: ,

Czar PRL-u. Przestępcza szajka wykonuje skok na kasę dużego zakładu pracy w przeddzień wypłaty pensji - ech te czasy, gdy dzień wypłaty oznaczał przywiezienie walizek pieniędzy, a nie serię przelewów! Charakterystyczne też, że nie wiemy, czym się ów zakład zajmuje - w słusznie minionym systemie klasa robotnicza zwykła się była oburzać, gdy obsadzano konkretną branżę w roli tła jakichś negatywnych zdarzeń, autor wolał więc nie ryzykować społecznej interwencji komitetu obrony czci producenta gwoździ czy gumiaków. W każdym razie na początku pada trup w postaci jednego ze strażników pilnujących kasy, a potem jest coraz lepiej. Śledztwo prowadzi mądra, bystra, przewidująca i odważna Milicja Obywatelska, więc oczywiście sprawcy, przynajmniej ci, którzy dożyją do końca powieści, zostaną przykładnie przyskrzynieni. W śledztwo wplątuje się także przypadkowy obywatel, który niebacznie pozwolił koledze popitigrilić się z przygodnie poznaną panienką w mieszkaniu narzeczonej, wskutek czego panienka wyszła w płaszczu narzeczonej (to ten tytułowy, biały w brązową kratę) i z jej torbą. Ponieważ obywatel boi się narzeczonej bardziej niż bandytów, brnie coraz głębiej w całą historię, wnosząc lekki opar absurdu (co tam trup, co tam rabunek, co tam bandzior przetrzymujący zakładnika, ja tu płaszczyk muszę odzyskać!). W tle warszawskie knajpy, dansingi, peryferie miasta, światek przestępczy i obyczaje lat 70 minionego wieku. Da się poczytać.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

88 użytkowników ma tytuł Biały płaszcz w brązową kratę na półkach głównych

Przeczytane 66
Chcę przeczytać 21
Teraz czytam 1

15 użytkowników ma tytuł Biały płaszcz w brązową kratę na półkach dodatkowych

Posiadam 7
2024 2
Audiobook 2
Legimi audio 1
2025 1
Kryminał 1
Legimi powieści 1

Tagi i tematy do książki Biały płaszcz w brązową kratę

sensacja kryminał thriller

Inne książki autora

Więcej

7,4

Legenda za 10 mln dolarów Kazimierz Korkozowicz

6,1

Strefa cienia Kazimierz Korkozowicz

8,0

Biały płaszcz w brązową kratę Kazimierz Korkozowicz

8,4

To ja, umarły Kazimierz Korkozowicz

6,7

Trzecia rakieta Kazimierz Korkozowicz

8,4

Jolanta i Apokalipsis Kazimierz Korkozowicz

6,6

Urwany ślad Kazimierz Korkozowicz

więcej

Kazimierz Korkozowicz

Kazimierz Korkozowicz (1907-1996) – polski pisarz, autor powieści historycznych których akcja rozgrywa się w XVII-wiecznej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Stworzył min. 3 tomową powieść Jeźdźcy Apokalipsy opowiadającą o wojnach Rzeczypospolitej ze Szwecją i Rosją w pierwszym dwudziestoleciu XVII wieku, a także 5 tomowej fabularyzowanej biografii Jana III Sobieskiego pt. Ostatni zwycięzca. (źródło: Wikipedia)

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Błękitny szafir

Jerzy Edigey

Krystyna Cieślikowska, piękna, prymitywna kobieta z zapadłej miejscowości ma ambicje być bogatą i być wielką damą. Drogą do sukcesu są liczne romanse z mężczyznami o bardzo elastycznej moralności, ale hojnej ręce i piętnem kryzysu wieku średniego. Jej spektakularna droga do lepszego życia kończy się na leśnym dukcie z rozbitą głową. Dwóch śledczych: stary wyjadacz i świeżo upieczony podoficer rozpoczynają śledztwo, a choć potencjalnych sprawców bez liku do zatrzymania tego właściwego droga daleka i wyboista... Autor serwuje czytelnikowi wybitny kryminał społeczno-obyczajowy. Mistrzowską ręką kreśli charakterystyki poszczególnych postaci, oddając przy tym klimat Polski czasów PRL-u. Drobne szwindle, krętactwa, niebieskie ptaki, naiwność ludzi poczciwych i wyrachowanie tych mniej. Siermiężność gospodarki, marzenia o ortalionowym płaszczu, nieskrępowany seks w odpowiedzi na rewolucję seksualną świata Zachodu. Fabuła doskonale skonstruowana bez dłużyzn i nudnych kawałków, barwna, od pierwszego akapitu wciągająca, pochłania i nie pozwala się oderwać. Na okrasę lekki, i z umiarem dozowany, humor. To jeden z wybitniejszych peerelowskich kryminałów, a już na pewno w dorobku Edigeya.

Krzysiek Czyżowski

ocenił na 9 4 miesiące temu

Nie zabija się świętego Mikołaja

Jerzy Siewierski

Umiejscowione gdzieś koło końcówki lat 40. i początku lat 50. trzy opowiadania, będące wczesną twórczością wolnomularza i wieloletniego krytyka literackiego Nowych Książek. W przedmowie autor twierdzi, że inspiracją były rozmowy z emerytowanym milicjantem. Postać komendanta jest milicjantem bezsprzecznie i socjalistyczny obraz władzy i obywatela jest w nim osadzony jak korzeń w ziemi. Szczęśliwie nie jest to literatura dydaktyczna, choć naleciałości epokowe ma. Najlepiej mi siadło opowiadanie trzecie, w którym komendant odsłania się jako człowiek i szuka własnego dziecka. W drugim autor podzielił narrację i poza relacjonującym milicjantem są fragmenty, gdzie swoją mętną logikę stara się wyłuszczać chory umysł mordercy (jak chory to już inna sprawa, bo czerpie to z kryminologii przedwojennej i "osobowości epileptycznej", wg której to teorii osoby z padaczką skłonne są do agresji i popadania w mordercze szały). Jerzy Siewierski jest również autorem opracowań, mówiących o kryminale jako gatunku literackim — wygląda więc, że traktował sprawę poważnie. Książka ma swój specyficzny urok: "Obudziła mnie Marta. Musiałem niedawno usnąć. Położyłem się do łóżka około wpół do dziesiątej, potem jeszcze wypełniłem małżeńskie obowiązki i szybko przysnąłem pod pierzyną".

WIEPRZ

ocenił na 6 7 miesięcy temu

Kłopoty ze spadkiem

Antoni Marczyński

Bardzo sympatyczna komedia kryminalna. Co z tego, zapytacie - przecież dużo jest takich w Polsce. Ale niekoniecznie z lat 50., a to z tego właśnie okresu są "Kłopoty ze spadkiem", więc mamy tutaj Milicję Obywatelską. A do tego klimatu starego domu i walkę o spadek. Klasyka, jakby tak pomyśleć. Ale jaka pożądana! Jak w każdej książce z tego nurtu, mamy tutaj szybkie dialogi, żarty słowne (lub narracyjne, ale tutaj akurat ukryte są w dialogach) dość czarno-białych bohaterów, prędki rozwój wypadków i zagadkę bardziej niż śledztwo. I z tego ta ksiażka wywiązuje się bardzo dobrze - rzeczywiście aż do końca nie wiadomo, jakie będzie rozwiązanie, a śmiechu też trochę jest. To przede wszystkim powieść oparta na dialogach, do tego nierzadko pisanych w starym stylu (w końcu ta książka nie powstała dzisiaj). Piszę o tym, bo wiem, że niektórzy oczekują dowcipów już u narratora - tutaj tego nie ma. I jest jeszcze jedna rzecz, która może przytłoczyć - nawał bohaterów już od początku. To jeden z tych tytułów, w których autor na początku daje słowniczek bohaterów, przez co czuje się usprawiedliwiony tym, że dosłownie od pierwszego rozdziału dostajemy prawie wszystkie imiona i koligacje rodzinne do zapamiętania, co trochę odstrasza. Bywają też nielogiczne wnioski, ale tu akurat może być mojego braku nadążania. Tym niemniej, ta książka ma klimat i dobrze się ją czyta. A nawet powiedzmy, że dam nieco wyższą ocenę niż zwykle, przez wzgląd na to, że wówczas ten nurt nie był aż tak popularny.

SceNtriC

ocenił na 8 7 miesięcy temu

Strzał na dancingu

Jerzy Edigey

Akcja dzieje się w mym mieście Łodzi. :) Z sentymentu punkt wyżej. Do czytelnika poniżej (Jana) -z doświadczenia wiem że za komuny nie dostawało się po gębie zaraz po przekroczeniu progu komisariatu -może później ,ale aż tak zadomowiony tam nie byłem. Jako świadek ,a raz nawet podejrzany (niewinny byłem rzecz jasna)- pałowania nie zaznałem.

Sewer

ocenił na 7 6 miesięcy temu

Pod kulawym Belzebubem

Albert Wojt

Przeczytać ku relaxowi. Seria z labiryntem jest retrourocza. W tym wypadku wakacyjne przygody w zachodniopomorskim kurorcie: kradzieże, rozboje, zabójstwa i wątek szpiegowski. Choć jak na tę serię kiążeczka jest obszerna (ponad 300 stron: gruba ksiażka - dużo ofiar) to jednak umiejętne stopniowe rozwijanie fabuły - nienachalne ale i nie ślamazarne - podział na krótkie rozdziały a także 'zawieszanie pióra' w odpowiednich momentach powodują, iż powieść się nie nuży. Jeśli dodać do tego konkretne nieprzegadane dialogi wyjdzie całkiem udana powiastka sensacyjna. Jedynie te naiwnie przerysowane, szybkie uleganie 'urokowi' władzy przez element półświatka. I pretensjonalne anglojęzyczne wstawki.

Allmighty Eternally

ocenił na 6 11 miesięcy temu

Błękitne okulary

Anna Kłodzińska

Książka "Błękitne okulary" Anny Kłodzińskiej to klasyczny kryminał milicyjny osadzony w realiach PRL-u, łączący intrygę kryminalną z elementami sensacyjnymi. Akcja rozpoczyna się od tajemniczej śmierci Wacława Małeckiego, który zostaje znaleziony martwy w swoim mieszkaniu na ulicy Bednarskiej. Na pierwszy rzut oka wszystko wskazuje na samobójstwo przez otrucie, jednak śledczy szybko dostrzegają nieścisłości. Pierwszymi świadkami są podprokurator Kania i jego towarzyszka Hanka, którzy przypadkiem odkrywają zwłoki i – w obawie przed podejrzeniami – zaczynają zacierać ślady swojej obecności w mieszkaniu denata. Śledztwo prowadzi do kręgu osób związanych z nielegalnym handlem i działalnością przestępczą. Trop wiedzie do tajemniczej szajki zajmującej się kradzieżami i handlem chemikaliami, a w centrum intrygi znajduje się tajemniczy doktor Hacen, człowiek o niebieskich okularach, który okazuje się kluczową postacią w całej aferze. Z czasem okazuje się, że sprawa Małeckiego to tylko fragment większej układanki – dochodzenie ujawnia działalność siatki przemytniczej, której członkowie działają pod przykrywką legalnych interesów. Milicja, pod wodzą kapitana Szczęsnego, stara się rozpracować grupę, ale przestępcy są sprytni i potrafią zacierać ślady.

Hobbyksiazka

oceniła na 8 1 rok temu

Maruta

Kazimierz Korkozowicz

Pierwsze wrażenie nie było zbyt dobre. Jednakże postanowiłem doczytać do końca i dopiero jakoś ocenić powieść. Niestety, nadal mam mieszane uczucia. Książka jest czymś w rodzaju kryminału, powieści sensacyjnej, nawet wojennej. Trochę drażni wykorzystanie powstania warszawskiego jako tła opowieści o mordercy, ale w pewnym momencie czytelnik uznaje, że wszystko w porządku. Trochę przeszkadza dziwny niekiedy język bohaterów, jak choćby literacka polszczyzna stróża w kamienicy. Trochę drażni wątek romansowy. Bardzo drażni los dawnego oficera AK, jakże różny w książce od realiów epoki. A jednak powieść wciąga. Nawet swymi niedoskonałościami lub błędami - często pozornymi. W rezultacie powstał całkiem sprawny kryminał, w dodatku z niedomówieniami, co wielu autorom współczesnym się nie udaje. Właśnie współczesność. Od pewnego czasu sięgam po kryminały pisane w PRL-u, przy czym nie należy mnie posądzać o nostalgię za tamtymi czasami - bo ich nie znoszę (pewnie dlatego, że to moja młodość). Raczej ciekawi mnie obecny odbiór czytanych kilkadziesiąt lat temu powieści. Z niektórymi czas obszedł się okrutnie, inne pisali przypadkowi twórcy. Ale "Maruta" jest wciąż całkiem przyzwoitą lekturą, pisaną przez człowieka, który potrafi operować słowem. Swoją drogą jakże niewiele wiadomo o jego życiu...

Jacek

ocenił na 6 10 lat temu

Człowiek o cętkowanej twarzy

Zygmunt Zeydler-Zborowski

Przesłuchane jako audiobook w znakomitej interpretacji pana Tomasza Ignaczaka. Pomimo wszelkich śmiesznostek, owijania w bawełnę ustrojowych "niedoskonałości", sztafażu rodem z PRL, szpiegów czyhających na osiągnięcia ludowej ojczyzny, polecam wszystkim współczesnym twórcom polskich kryminałów. Tempo akcji, ukrywanie zaskakującego rozwiązania do samego końca, pełnokrwiste postaci, dobre dialogi, to wzorce na których warto się uczyć. W ogóle dziwne, że taka książka przeszła przez cenzurę PRL.

Jan

ocenił na 7 2 lata temu

Pięć razy morderstwo

Jerzy Siewierski

Pięć uroczych opowiadań o pięciu morderstwach w pięciu krajach. Zagadki rozwiązują kolejno: Barlove, Barliet, Barlow, Barlsson i Barlicz. Każda zbrodnia w stereotypowym anturażu - jeśli Anglia, to biblioteka, kopia panny Marple i marudny emerytowany wojskowy, jeśli Francja, to bistro, uwiedziona slużąca i dużo wina, w Stanach mamy zblazowanego prywatnego detektywa "łapsa" nasączonego whisky, w Szwecji klub naturystów, w Polsce dzielnych milicjantów itp. Zagadki kryminalne słabiutkie, po pierwszej stronie rozwiązanie jest oczywiste, ale czyta się bardzo przyjemnie. Christie, Simenon, Chandler, Sjöwall i Wahlöö - te opowiadania to hołd złożony ikonom światowego kryminału.

Agata

oceniła na 7 3 lata temu

Telefonował morderca

Jan Artur Bernard

Akcja tego opowiadania z cyklu "Ewa wzywa 07" toczy się na Górnym Śląsku. Przestępcy przez dwa dni więżą dziewczynę, która zbiegiem okoliczności sama urzędowała na poczcie. Każą jej wpisać i podstemplować wpłaty do kilkuset książeczek oszczędnościowych, a później jeżdżą po okolicznych miejscowościach i wypłacają po 2 - 3 tysiące posługując się skradzionym dowodem osobistym. Prosty sposób na zdobycie w krótkim czasie sporej jak na owe czasy sumy. Śledztwo prowadzi Kapitan Bula, który szybko przekonuje się, że sprawa jest dość skomplikowana.

Agata

oceniła na 6 3 lata temu

Będę zamordowana

Kazimierz Korkozowicz

Kryminałek z PRL tak bardzo w stylu Zofii Kaczorowskiej, że gdyby nie był podpisany, uznałabym w ciemno, że to jej. A i pomysł jakbym już gdzieś czytała: atrakcyjna młoda kobieta, pensjonat nad morzem, ktoś dybie na jej życie... W każdym razie, miła lektura, dobrze się bawiłam: 7/10

Agata

oceniła na 7 1 miesiąc temu

Zaułek mroków

Tadeusz Kostecki

Początkowo myślałam, że "organizacja" to żołnierze wyklęci ale to UB też nie takie UB. Koniec końców książka trzyma w napięciu do ostatniej strony nie wiemy co to za "organizacja" i nie dowiedzieliśmy się. Jeżeli drodzy czytelnicy darzycie sympatią "07 zgłoś się" to dla tych starszych to polecam książki T. Kosteckiego na mojej półce jest już parę przeczytanych i będę kontynuować innych autorów też nie dlatego, że należę do grona "komuno wróć" ale dlatego, że cenię sobie polskich autorów. Polecam.

Gosia

oceniła na 10 2 dni temu

Brat Mikołaja

Zygmunt Zeydler-Zborowski

O czarnych owcach. Tytułowy brat Mikołaja jest kryminalistą, który niedawno wyszedł z więzienia. Niedługo potem zostaje zamordowany jego bogaty wuj, a on sam staje się głównym podejrzanym w tej sprawie. Największym minusem książki jest intryga tak prosta, że wiedziałam kto okaże się mordercą jeszcze zanim zaczęłam czytać. Autor próbuje co prawda mieszać tropy, wprowadzać poboczne wątki i dodatkowych podejrzanych, ale osiąga tylko tyle, że rozgrzebuje mnóstwo kwestii, które potem zostawia bez przekonującego rozwiązania. A jako że jest to książka bardzo skromnych rozmiarów, niewiele poza tą intrygą się w niej zmieściło. Może jedynie bohaterowie - trzeba przyznać, że w większości wypadają całkiem ciekawie. Niemniej nie wydaje mi się, żeby była to książka szczególnie warta zachodu.

niedź

ocenił na 6 8 miesięcy temu

Bez atu

Barbara Gordon

Ta mini-powieść Barbary Gordon jest jak stara pocztówka z wakacji o wyblakłych kolorach, jednak w jakiś niewytłumaczalny sposób przyciągająca tym co zastygło na starym zdjęciu. A tam jezioro, las żaglówka i ludze, którzy swoją młodość przeżyli tak dawno temu, że wydaje się to wręcz niemożliwe żeby mogło się kiedyś wydarzyć. Jezioro Kierskie w Kiekrzu pod Poznaniem, w latach siedemdziesiątych to kurort całą gębą, a dziś jak ta kartka, trochę bez blasku i wabiącego magnetyzmu. Nawet ośrodek wypoczynkowy dla milicji, jeden z najlepszych w kraju zamknięty na cztery spusty i zrujnowany… Ale książka rozgrywa się w czasach świetności kierskiego kurortu. Akurat w Poznaniu odbywają się Międzynarodowe Targi, targowe towarzystwo bawi się w kierskich domach wypoczynkowych głośno i radośnie do białego rana, a dźwięki piosenek Krzysztofa Krawczyka płyną po tafli jeziora i odbijają się od ściany lasu. O świcie w jednym z ośrodków FWP sprzątaczka natrafia na zwłoki jednego z gości. Szybko okazuje się, że ktoś wyeliminował go z zabawy za pomocą zastrzyku ze strychniny. Wezwani na miejsce zdarzenia milicjanci biorą się do roboty. A wśród nich pewna młoda, dobrze zapowiadająca się milicjantka, która musi nie tylko radzić sobie ze śledztwem ale także ze starszymi kolegami, którzy traktują ją jak osobliwe zjawisko ,próbujące wniknąć, jak ta strychnina, w zdrową tkankę męskiego, milicyjnego organizmu. Ale ona im wszystkim jeszcze udowodni… Co udowodni? A, no przeczytajcie i się przekonajcie. Tylko to nie będzie takie proste. Trzeba poszukać na jakiejś aukcji internetowej, bo ta powieść to biały kruk z lat siedemdziesiątych.

Ryszard Ćwirlej

ocenił na 7 7 miesięcy temu

Potem przychodzi ktoś inny

Anna Kłodzińska

Adam Zieliński, poza tym że jest wybitnym chemikiem jest też patriotą z przekonania. Kiedy zachodni koncern farmaceutyczny proponuje mu ucieczkę z kraju, wraz ze swoimi wynalazkami, ten – w dosadnych słowach – wyjaśnia co mogą sobie zrobić ze swoją gwarancją sławy i wielkich pieniędzy. W tym jednak scenariuszu nie było opcji „odmowy”, Zieliński zostaje zamordowany przez płatnego zabójcę. Kapitan Szczęsny przedstawia swoją propozycję dotarcia do sprawcy, a jest to propozycja szalona, nawet jak na tego rzutkiego śledczego. Szczęsny wciela się w postać zamordowanego, tym samym przywracając go do życia, czym wprawia w konsternację zabójcę, ale i sam koncern. Kapitan podejmuje bardzo ryzykowną grę, w której do pomocy ma „psa” i sporą grupę wywiadowców. W finale sam będzie musiał przyznać, że była to jazda bez trzymanki... Po raz kolejny Kłodzińska udowadnia, że pomysłowości, ale i odwagi jej nie brakuje. Zbudowanie fabuły, przy której przygody Bonda można uznać „opartymi na faktach”, odwagi wymagało. Ta szalona historia, zamknięta w realiach Polski, na początku mocno zgrzyta, bo to tak nieprawdopodobne jak Aborygeni w czołgach. No ale... ostatecznie jest to zabawa konwencją, całkiem udana mimo wszystko.

Krzysiek Czyżowski

ocenił na 6 22 dni temu

Czarny koń zabija nocą

Jacek Roy

W świnoujskim pensjonacie "Rybitwa" ma miejsce tajemnicze morderstwo kobiety. Zostaje ona uduszona szalikiem, gdy śpi obok męża. Dokładnie rok później w tej samej willi zbiera się dokładnie ta sama ekipa, co zeszłego lata i dochodzi do kolejnego zamachu. W czasie śledztwa wychodzi na jaw organizacja turnieju szachowego oraz jego stawka, która jest zdecydowanie wyższa niż butelka koniaku. O co naprawdę toczy się gra? Jakie powiązania łączą jej uczestników? Nie jest to typowy dla czasów PRL-u kryminał, gdyż dochodzenie prowadzą nie milicjanci, a naukowiec bawiący się w detektywa oraz działający na rzecz ówczesnych organów ścigania, o wdzięcznym imieniu Arystoteles. Nie ma tutaj również zamiennego dla tamtego okresu wychwalania pracy MO. Narracja została poprowadzona dwutorowo: pierwszoosobowo - z perspektywy majora nadzorującego śledztwo oraz trzecioosobowo, kiedy mamy już do czynienia z działaniami wyżej wspomnianego Arta Baxa. Autor przedstawia dość ciekawą intrygę, w której krew nie leje się strumieniami, a akcja nie pędzi na łeb na szyję. Powoli, tak jak po nitce do kłębka, docieramy do rozwiązania zagadki i poznania osoby zabójcy. Bohaterowie tworzą nietuzinkowy zlepek postaci, które zostały dość dobrze zarysowane. Zakończenie zaskakuje i powinno w pełni usatysfakcjonować czytelnika. Widać, że pisarz jest ogromnym miłośnikiem szachów oraz wiele o nich wie. Poświęca tej grze sporo miejsca w fabułę, a robi to w interesujący i nienużący sposób. Porównuje szachy do wojny pełnej podstępów, pułapek czy bezpardonowych bitew, ukazując tym samym ich trudność, ale też i piękno. To znakomita propozycja nie tylko dla miłośników kryminałów rodem z PRL-u czy szachowych rozgrywek. Z pewnością wielbiciele cosy crime i ciekawie uplecionych intryga znajdą w niej coś dla siebie.

ewelina_read

ocenił na 7 11 miesięcy temu

Cytaty z książki Biały płaszcz w brązową kratę

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Biały płaszcz w brązową kratę