Strzały na rozstajnych drogach

Name: Strzały na rozstajnych drogach
Rating: 6,9 (28 reviews)
Author: Jerzy Edigey
ISBN: 9788375658712

Okładka książki Strzały na rozstajnych drogach

Jerzy Edigey

6,9 / 10

28 ocen

2 opinii

LTW

Wydawnictwo: LTW Seria: Kryminał LTW kryminał, sensacja, thriller

246 str.

Kategoria:: kryminał, sensacja, thriller
Format:: papier
Seria:: Kryminał LTW
Data wydania:: 2024-07-24
Data 1. wyd. pol.:: 1970-01-01
Liczba stron:: 246
Czas czytania: 4 godz. 6 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788375658712

więcej

W nieprzyjemną marcową noc do budynku Komendy Stołecznej MO zgłasza się Stanisław Kowalski. Przyszedł zaopatrzony w przybory toaletowe i żywność niezbędne przy dłuższym pobycie w więzieniu.

Oświadcza, że przed dwoma laty popełnił przestępstwo: brał udział w napadzie rabunkowym, podczas którego zginęły dwie osoby.

Wyrzuty sumienia nie dają mu spokoju, nie może już żyć w stanie nieustającego napięcia i chce dobrowolnie oddać się w ręce władz.

Zostaje przyjęty przez majora Witolda Nowakowskiego, który z dystansem podchodzi do wyznania dziwnego przybysza.

Uruchamia jednak magnetofon, żeby nagrać każde słowo niezwykłej opowieści, w nadziei, że może uda się rozwikłać sprawę kradzieży sprzed lat, której sprawcy dotąd pozostają na wolności.

Średnia ocen

6,9 / 10

2 opinii 28 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Strzały na rozstajnych drogach w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Strzały na rozstajnych drogach

Średnia ocen

6,9 / 10

28 ocen

Twoja ocena

0 / 10

0 ocen

1 ocen

7 ocen

12 ocen

4 ocen

0 ocen

Opinia

3663

712

Krzysiek

11.12.2025

7 / 10

Na półkach: ,

Nocną porą do komendy milicji zgłasza się Stanisław Kowalski. Ma ze sobą walizkę, a w niej rzeczy osobiste i trochę jedzenia. Chce złożyć wyjaśnienia, w sprawie napadu rabunkowego, w którym zginął policjant i konwojent, a którego on był uczestnikiem. Od razu stawia jednak warunek: sam poniesie wszelkie konsekwencje, ale nigdy nie zdradzie ukochanej kobiety, która również brała czyny udział w napadzie. Wcześniejszy sceptycyzm prowadzącego śledztwo ulatnia się w miarę snucia opowieści przez Kowalskiego. Jest dokładny, szczery i przybity odpowiedzialnością. Sprawa komplikuje się, kiedy śledczy sprawdza archiwa spraw niewykrytych, on i prokurator dochodzą do wniosku, że mają przed sobą dwie alternatywne rzeczywistości. Obie prawdziwe, ale zupełnie od siebie rożne. Zagadka zostanie rozwiązana kiedy znajdą odpowiedź na pytanie: skąd te różnice?
Doskonale skonstruowana zagadka kryminalna z równie doskonałą kreacją postaci Stanisława Kowalskiego na płaszczyźnie psychologicznej. Jeżeli określenie „ślepa miłość” miałoby swój graficzny obraz to byłaby nim twarz właśnie Kowalskiego.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

59 użytkowników ma tytuł Strzały na rozstajnych drogach na półkach głównych

Przeczytane 43
Chcę przeczytać 16

23 użytkowników ma tytuł Strzały na rozstajnych drogach na półkach dodatkowych

Posiadam 15
Kryminał 2
Regał 1
Kryminały PRL-U 1
Polskie kryminały 1
Czytnik 1
Dawno temu 1
Zabili go... 1

Tagi i tematy do książki Strzały na rozstajnych drogach

Kryminał milicyjny Wyrzuty sumienia Napad Powieść kryminalna Edigey

Inne książki autora

Więcej

6,5

Pomysł za siedem milionów Jerzy Edigey

8,0

Niech pan zdejmie rękawiczki / Uparty milicjant Jerzy Edigey

6,5

Alfabetyczny morderca Jerzy Edigey

6,1

Sprawa dla jednego Jerzy Edigey

6,1

Dzieje jednego pistoletu Jerzy Edigey

6,8

Nagła śmierć kibica Jerzy Edigey

6,6

Walizka z milionami Jerzy Edigey

więcej

Jerzy Edigey

Jerzy Edigey (właściwie Jerzy Korycki) - polski pisarz i działacz społeczny. Pochodził z rodziny o korzeniach tatarskich. Absolwent UW (prawo). Jeszcze w czasie studiów związał się polskim ruchem narodowym. Literacko debiutował późno, bo w wieku 51 lat. Wcześniej pracował jako aplikant adwokacki, dziennikarz sportowy oraz sędzia wioślarski. Uważa się go za głównego pisarza tzw. powieści milicyjnej. Aż trzy jego powieści sensacyjne posłużyły za scenariusz do telewizyjnej serii kryminalnej "07 zgłoś się". Wybrane książki autora: "Czek dla białego gangu" (Iskry, 1963), "Człowiek z blizną" (Iskry, 1970), "Błękitny szafir" (Czytelnik, 1971), "Elżbieta odchodzi|" (Wydawnictwo "Śląsk", 1973), "Dzieje jednego pistoletu" (KAW, 1976), "Alfabetyczny morderca" (Iskry, 1981).

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Brat Mikołaja

Zygmunt Zeydler-Zborowski

O czarnych owcach. Tytułowy brat Mikołaja jest kryminalistą, który niedawno wyszedł z więzienia. Niedługo potem zostaje zamordowany jego bogaty wuj, a on sam staje się głównym podejrzanym w tej sprawie. Największym minusem książki jest intryga tak prosta, że wiedziałam kto okaże się mordercą jeszcze zanim zaczęłam czytać. Autor próbuje co prawda mieszać tropy, wprowadzać poboczne wątki i dodatkowych podejrzanych, ale osiąga tylko tyle, że rozgrzebuje mnóstwo kwestii, które potem zostawia bez przekonującego rozwiązania. A jako że jest to książka bardzo skromnych rozmiarów, niewiele poza tą intrygą się w niej zmieściło. Może jedynie bohaterowie - trzeba przyznać, że w większości wypadają całkiem ciekawie. Niemniej nie wydaje mi się, żeby była to książka szczególnie warta zachodu.

niedź

ocenił na 6 8 miesięcy temu

Śmierć grabarza

Zygmunt Zeydler-Zborowski

O tym, żeby nie wtykać nosa w nie swoje sprawy. Na jednym z przycmentarnych drzew zostaje odnalezione powieszone ciało grabarza. Dosyć szybko okazuje się, że nie może tu być mowy o samobójstwie. Jest to porządny, choć króciutki kryminał milicyjny. Ciekawy rysunek bohaterów, niezłe, dowcipne dialogi, wciągająca, choć niezbyt skomplikowana historia. Można by się co prawda przyczepić paru rzeczy, jak choćby niezbyt umiejętnego potwierdzania alibi albo tego że sentencja w medalionie Amerykanki zapisana jest średnio poprawną angielszczyzną, ale w swojej kategorii jest to rzecz całkiem udana, do przeczytania w jeden wieczór.

niedź

ocenił na 6 7 miesięcy temu

Królowa Nocy

Anna Kłodzińska

"Królowa nocy" Anny Kłodzińskiej to kryminał milicyjny z wątkiem szantażu i intrygi obyczajowej. Głównym bohaterem jest Kazimierz Derbach, dyrektor administracyjno-handlowy w dużej fabryce, który po powrocie z wakacji w Bułgarii wdaje się w romans z młodą kobietą podającą się za Polkę mieszkającą w Anglii. Ich znajomość szybko przeradza się w bliską relację, a Derbach nie podejrzewa, że zostaje wciągnięty w sprytną pułapkę. Wkrótce po spotkaniu z tajemniczą Liz zaczynają się problemy. Najpierw nieznajomy mężczyzna ostrzega go, że „Królowa Nocy pozdrawia”, a następnie pojawia się szantażysta, który twierdzi, że posiada kompromitujące zdjęcia Derbacha z dziewczyną. Gdy bohater próbuje się wycofać i zapomnieć o całej sprawie, zostaje zmuszony do kolejnych płatności, a szantaż przybiera coraz groźniejsze formy.

Hobbyksiazka

oceniła na 8 1 rok temu

Zatrzymaj zegar o jedenastej

Barbara Nawrocka-Dońska

Bardzo dobrze napisana, znakomite pióro, czuć szacunek dla słowa - zapewne efekt wykształcenia przedwojennego. Duża dawka rysów psychologicznych. Zbrodnia z niemiecką okupacją w tle. W latach '60 i '70 motyw eksploatowany nader często, zazwyczaj z miernym efektem, ale ten jest wyjątkowy. I nie idzie bynajmniej o ostateczne rozwiązanie misternie snutej intrygi lecz o sam kunsztowny sposób w jaki autorka prowadzi czytelnika, odwracając wolno karty i spoglądając pytająco: "Czy już wiesz?" Na tę chwilę wsród stu kryminałów nr 2. Prawie 10/10. Zaś -1 za rozdział XVII ewidentnie pisany dla komisji konkursowej albo w ogóle przez kogoś innego.

Allmighty Eternally

ocenił na 9 8 dni temu

Testament samobójcy

Jerzy Edigey

Stare kryminały PRL mają w sobie może nutkę naiwności, czasami może wydawać się, że historia zbrodni opisywana przez autora wydaje się nam mało prawdopodobna tudzież posądza się pisarza o bajkopisarstwo. No cóż obecnie są inne czasy- krwawe, brutalne kryminały ociekające bestialstwem i okraszone wulgaryzmami, seksem, wyuzdaniem, dołączony jest do tego opis szczegółowy dokonywania zbrodni, krok, po kroku oraz jako okrasa próba zniknięcia w rozum szaleńca oraz (!) próba zrozumienia.....no i co mamy opis dzisiejszego szalonego świata. A tam kiedyś....jest kultura, jest inny dobór słów, brak wulgaryzmów, inne wybiegi autora dotyczące prowadzenia dochodzenia , różnica w rozwiązaniu zagadki. Kryminał trąci zatem myszką ? Mi osobiście to nie przeszkadza, a nawet chcę powiedzieć, że pasuje mi taki przebieg wydarzeń. Momentami to może wydawać się nierealne, ale czy dzisiejsze kryminały są lepsze pod względem doboru postaci czy też zakończenie jest takie zawsze satysfakcjonujące ? W starych kryminałach PRL nie ma super bohaterów, nie ma pościgu gdzie świstają kule, nie przeczytamy także o wybuchach bomb czy też o wielu wielu innych rzeczach rodem prosto z tandetnego amerykańskiego Hollywood. Wolę mimo nasze polskie, swojskie czasem nudne, a mimo to bardziej kolorowe podwórko. Bo nasze jest lepsze i tego mi często brakuje w dzisiejszych kryminałach , ponieważ dziś za bardzo chcemy być amerykańscy- supermeni, piękne kobiety , męscy maczo - napchani testosteronem, pulsują muskuły bicepsy, a także pulsuje rozporek, przygodny szybki seks między partnerami w policji, każdy komisarz czy to mężczyzna czy kobieta musi mieć problem czy to z seksem, alkoholem czy hazardem. Twardy czy twarda na zewnątrz, a w środku galareta i mimo, że nikt z komendy ich nie lubi to zawsze po perturbacjach gdzie płonie całe miasto , oni mają jeszcze w głowie większy bajzel niż był - to w końcu łapią seryjnego morderce, zbrodniarza który ukradł zbrodnię..... dlatego mimo wszystko wolę czasem dla wytchnienia złapać oddech czy starych czarno-białych kryminałach pachnących kurzem......

Fragola

oceniła na 6 1 rok temu

Zatruty bluszcz

Barbara Nawrocka-Dońska

Mimo, że jest trup, mimo, że książka jest z serii Z jamnikiem, mimo, że jest nieustępliwy kapitan MO, to Zatruty bluszcz absolutnie nie jest kryminałem. To zaskakująco dobrze napisany obyczaj o samotności, miłości. potrzebie bliskości i strachu przed przemijaniem. Autorka skupiła się przede wszystkim na emocjach, psychologii postaci i relacjach międzyludzkich niż na samym śledztwie. (mogło mi się ponastawiać przecinków ciut za dużo)

PaniKamelli

ocenił na 7 11 miesięcy temu

Potem przychodzi ktoś inny

Anna Kłodzińska

Adam Zieliński, poza tym że jest wybitnym chemikiem jest też patriotą z przekonania. Kiedy zachodni koncern farmaceutyczny proponuje mu ucieczkę z kraju, wraz ze swoimi wynalazkami, ten – w dosadnych słowach – wyjaśnia co mogą sobie zrobić ze swoją gwarancją sławy i wielkich pieniędzy. W tym jednak scenariuszu nie było opcji „odmowy”, Zieliński zostaje zamordowany przez płatnego zabójcę. Kapitan Szczęsny przedstawia swoją propozycję dotarcia do sprawcy, a jest to propozycja szalona, nawet jak na tego rzutkiego śledczego. Szczęsny wciela się w postać zamordowanego, tym samym przywracając go do życia, czym wprawia w konsternację zabójcę, ale i sam koncern. Kapitan podejmuje bardzo ryzykowną grę, w której do pomocy ma „psa” i sporą grupę wywiadowców. W finale sam będzie musiał przyznać, że była to jazda bez trzymanki... Po raz kolejny Kłodzińska udowadnia, że pomysłowości, ale i odwagi jej nie brakuje. Zbudowanie fabuły, przy której przygody Bonda można uznać „opartymi na faktach”, odwagi wymagało. Ta szalona historia, zamknięta w realiach Polski, na początku mocno zgrzyta, bo to tak nieprawdopodobne jak Aborygeni w czołgach. No ale... ostatecznie jest to zabawa konwencją, całkiem udana mimo wszystko.

Krzysiek Czyżowski

ocenił na 6 22 dni temu

Dwaj panowie w "Zodiaku"

Barbara Gordon

Jeśli to jest kryminał ( myślę, że raczej literatura obyczajowo- społeczno- dydaktyczna z wątkiem kryminalnym) to kryminał nietypowy. Brakuje tutaj napięcia, niepewności, zagadek, możliwości domyślania się sprawcy - co w małym stopniu próbuje nadrobić zakończenie- a jednoczenie fakty czytelnik poznaje wcześniej niż milicja. Osią fabuły jest pokazanie przestępstw gospodarczych w ich złożoności i psychologicznej motywacji. Autorka potrafi bowiem wspaniale nakreślić tło obyczajowe i sylwetki postaci. Bardzo też lubię jej styl, płynność narracji, świetne dialogi , przenikliwość i umiejętność rozumienia ludzkich zachowań.

ewa_13

ocenił na 7 6 miesięcy temu

Zaułek mroków

Tadeusz Kostecki

Początkowo myślałam, że "organizacja" to żołnierze wyklęci ale to UB też nie takie UB. Koniec końców książka trzyma w napięciu do ostatniej strony nie wiemy co to za "organizacja" i nie dowiedzieliśmy się. Jeżeli drodzy czytelnicy darzycie sympatią "07 zgłoś się" to dla tych starszych to polecam książki T. Kosteckiego na mojej półce jest już parę przeczytanych i będę kontynuować innych autorów też nie dlatego, że należę do grona "komuno wróć" ale dlatego, że cenię sobie polskich autorów. Polecam.

Gosia

oceniła na 10 2 dni temu

Parasol pani Czernej

Josef Kostohryz

Czeska książka :) Bardzo hermetyczna, to ten typ kryminału, gdzie mamy do czynienia z suchymi faktami, bez emocji, bez napięcia, bez szybkich akcji. O policjantach prowadzących śledztwo nie dowiadujemy się niczego, inne postacie są nieco bardziej opisane, ale równie płaskie, fabuła jest lekko zawiła, ale bez przesady. Generalnie bez szału. Dużym plusem jest świetny język, którym napisana jest książka, dziwaczne poczucie humoru i zupełnie inny styl, niż współczesne kryminały. Książkę polecam, jak najbardziej, bo czyta się przyjemnie i można zapoznać się z zupełnie innym stylem pisania.

gav

ocenił na 6 6 lat temu

Siedem diabłów dziadka Osiornego

Helena Sekuła

Złoto! I takie sztabki: "- Co mówi o niej ten zaopatrzeniowiec? - Brzydko! - Mianowicie? - Stara kurwa. - Rzeczywiście nieładnie…" "(...) wdzięk miała nieco przyciężki." "(...) no i jak ja teraz żyć tutaj sama jedna będę w tych pustych landarach, a wieczorem? Jezusie Nazareński! Nic, tylko przyjdzie ze strachu za mąż wyjść…" " - Często pan umiera? - Tylko w stanie najwyższej konieczności. - Nie nadużywa - przerwał sierżant. - Za mojej całej kadencji chyba tylko ze trzy razy. - Dwa! Panie Zawiślak, tylko dwa - z godnością sprostował dziadek." " (...) pani Nela łgała tyle bezczelnie, co i naiwnie, być może na skutek sytuacji przerastającej jej możliwości intelektualne, a być może dlatego, że improwizowała (...)" "(...) pierwszy raz zdarzył mi się facet przywłaszczający sobie cudze doniesienie. Okazuje się, że nawet to może być przedmiotem kradzieży."

PaniKamelli

ocenił na 7 8 miesięcy temu

W matni

Gertruda R. Sławek

Solidnie Zacznijmy od autora... Gertruda Sławek... to nic innego jak pseudo dwóch autorów Jerzego Bojarskiego i Romana Jarosińskiego. Rzeczywiście, znajdujące się na okładce imię i nazwisko już budzi zainteresowanie.... A kryminał przecież powinien od razu nas zainteresować. Taka też jest wydana przez Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, w 1988 roku książeczka "W matni", z serii "Labirynt" o wymiarach super kieszonkowych. Można ją z powodzeniem umieścić w tylnej kieszeni jeansów. Idealna na podróż pociągiem. Wciąga czytelnika, zabija czas i nudę. Słowem - całkiem przyzwoity kryminał rodem z PRLu. Dobra książka z tego gatunku musi mieć kilka podstawowych cech. Pierwsza - intrygujący początek, a najlepiej gdyby to było morderstwo. Mamy więc trupa, do tego młodego i ładnego. Dziewczyna zdała pomyślnie egzaminy na studia, miała przed sobą świetlaną przyszłość, a tu łup, leży bez życia. Do akcji wkracza kolejny dobry element - porucznik Milicji Obywatelskiej - Rajewski. Rozpoczyna żmudne śledztwo. Jeździ, przesłuchuje, pyta. Czas ucieka, a punktu zaczepienia brak. Bo nasz porucznik nie jest Sherlockiem Holmesem, ani nawet porucznikiem Columbo i niczego nie wydedukuje. On musi ciężko pracować, aby trafić na jakikolwiek ślad mordercy. Może ta koleżanka z pokoju coś powie? Albo Krystyna? Co tu robi ginekolog? I dlaczego ta działka? Porucznikowi pomagają inni. Też pytają. Też sprawdzają. Słowem, żmudna ciężka harówka, a nie błyskotliwe olśnienia umysłu. Do akcji wkracza nawet cywil. Potem taka sobie niespodzianka. Oto krąg podejrzanych zamiast zawężać się, rozrasta się. Pojawiają się nowe postacie, nowe prawdopodobne motywy zbrodni. Obok pospolitych, bardziej wyszukane. Oczywiście musi być wątek szpiegowski, jak w każdej przyzwoitej powieści wydanej przez MON w dawnych czasach. Można wziąć ołówek i na kartce papieru rozrysować wszystkich i wszystko. Może samemu uda się rozwikłać morderstwo? Ale co to? Nowy wątek śledztwa? Nowy podejrzany? Oczywiście sprawa się wyjaśnia. Stopniowo. Tradycyjnie na ostatnich stronach poznajemy zbrodniarza, poznajemy motywy. A dziewczyny żal..., bo czy morderca zostanie ukarany tego już nie wiemy. To sprawa sądu nie porucznika MO. W sumie żadnych rewelacji. Proste śledztwo w sprawie morderstwa. Sprawny język autorów utworu. Tyle samo opisów, co dialogów. A jeśli któryś opis wydaje się zbyt długi, to dlatego, że jest opisem sytuacji czyli prezentuje wydarzenia. Jeśli więc lubicie kryminalne zagadki, zapraszam do lektury. Może jeszcze gdzieś znajdziecie tę książeczkę?

gks

ocenił na 7 10 miesięcy temu

Barakuda

Helena Sekuła

Podczas remontu w mojej bibliotece, w najdalszym zakamarku najstarszej szafy znalazłam kilka skarbów - książek dla dorosłych, które trafiły tam jako dary lub w zamian za zagubione książki. Większość tytułów i autorów zupełnie mi nieznana. Zabrałam się więc do nadrabiania zaległości. I od razu trafiłam na zupełnie nieoczekiwaną perełkę. Książka Heleny Sekuły po raz pierwszy została wydana w 1984 roku. Napisana z rozmachem "Barakuda" zaskakuje nowoczesną narracją, pięknym językiem i barwnością opisów. Cały pomysł opiera się na ciągłej mistyfikacji, płynnym przechodzeniu z jednego przebrania w kolejne, z jednego miejsca w kolejne (akcja rozgrywa się w Polsce, Francji, Austrii, USA) i na przeskakiwaniu w czasie, czego odbiciem w formie jest prowadzenie narracji z kilku punktów widzenia - każdy rozdział opowiada inny bohater, znający tylko wycinek rzeczywistości, która dopiero na końcu łączy się w całość. Myślałam, że przeczytam przeciętny kryminał, a znalazłam polifoniczną powieść awanturniczą. Niesłychane! W "Barakudzie" nie ma detektywa, nie ma typowej zagadki, choć książka zaczyna się od morderstwa. Książka, co nie znaczy akcja, bo jak napisałam wyżej, przeskakujemy w czasie i przestrzeni. Nietypowa, nowoczesna forma podkreśla ten kalejdoskop czasu, miejsc i postaci. Dawno nie czytałam czegoś tak ściśle tworzącego całość formy i treści. Kapitalne, bo polifoniczność zwykle kojarzyłam z powieścią psychologiczną, a okazuje się, że w powieści sensacyjnej ta forma sprawdza się fantastycznie. Fabuła "Barakudy" opowiada o losach rodziny Stunningtonów, bogatych Amerykanach, mających polskie korzenie, a właściwie jej najmłodszego członka, szukającego prawdy o swoim pochodzeniu. W te poszukiwania wplątuje się kilka przypadkowych i kilka nieprzypadkowych postaci, niektóre pomagają, inne przeszkadzają w odkryciu prawdy. A jaką rolę w tym zamieszaniu odegra tytułowa Barakuda? I kim jest? Pojawia się na samym początku i znika, żeby odnaleźć się w zupełnie innym miejscu i czasie. Zagadkowa postać o wielu twarzach. I tej jednej prawdziwej. Ciekawą formę, ciekawą treść na szczęście podkreśla bardzo dobry styl i bogaty, barwny język Heleny Sekuły, dzięki czemu całość jest naprawdę wyjątkową literacką przygodą. Jak to się stało, że dotychczas nie trafiłam na tę autorkę? Nie wiem. Ale warto było!

Maria Górska

oceniła na 8 1 rok temu

Spotkanie pod zegarem

Barbara Gordon

Zdecydowanie za niska ocena na LC... Lata 60-te w małym miasteczku, gdzie wszyscy się znają dochodzi do brutalnego napadu, kto jest winny? Gordon bardzo dobrze połączyła wątek sensacyjny z miłosnym, bohaterowie zostali świetnie scharakteryzowani a klimat prlowskiej mieściny jest rewelacyjny. Mnie ta powieść wciągnęła, idealna lektura na plażę.

chimera

oceniła na 7 4 lata temu

Będę zamordowana

Kazimierz Korkozowicz

Kryminałek z PRL tak bardzo w stylu Zofii Kaczorowskiej, że gdyby nie był podpisany, uznałabym w ciemno, że to jej. A i pomysł jakbym już gdzieś czytała: atrakcyjna młoda kobieta, pensjonat nad morzem, ktoś dybie na jej życie... W każdym razie, miła lektura, dobrze się bawiłam: 7/10

Agata

oceniła na 7 1 miesiąc temu

Maruta

Kazimierz Korkozowicz

Pierwsze wrażenie nie było zbyt dobre. Jednakże postanowiłem doczytać do końca i dopiero jakoś ocenić powieść. Niestety, nadal mam mieszane uczucia. Książka jest czymś w rodzaju kryminału, powieści sensacyjnej, nawet wojennej. Trochę drażni wykorzystanie powstania warszawskiego jako tła opowieści o mordercy, ale w pewnym momencie czytelnik uznaje, że wszystko w porządku. Trochę przeszkadza dziwny niekiedy język bohaterów, jak choćby literacka polszczyzna stróża w kamienicy. Trochę drażni wątek romansowy. Bardzo drażni los dawnego oficera AK, jakże różny w książce od realiów epoki. A jednak powieść wciąga. Nawet swymi niedoskonałościami lub błędami - często pozornymi. W rezultacie powstał całkiem sprawny kryminał, w dodatku z niedomówieniami, co wielu autorom współczesnym się nie udaje. Właśnie współczesność. Od pewnego czasu sięgam po kryminały pisane w PRL-u, przy czym nie należy mnie posądzać o nostalgię za tamtymi czasami - bo ich nie znoszę (pewnie dlatego, że to moja młodość). Raczej ciekawi mnie obecny odbiór czytanych kilkadziesiąt lat temu powieści. Z niektórymi czas obszedł się okrutnie, inne pisali przypadkowi twórcy. Ale "Maruta" jest wciąż całkiem przyzwoitą lekturą, pisaną przez człowieka, który potrafi operować słowem. Swoją drogą jakże niewiele wiadomo o jego życiu...

Jacek

ocenił na 6 10 lat temu

Charlie Chan prowadzi śledztwo

Earl Derr Biggers

Earl Derr Biggers to amerykański pisarz książek kryminalnych, m.in. o detektywie Charlie Chanie. W 5 tomie jego przygód (nie trzeba znać poprzednich), pt. „Charlie Chan prowadzi śledztwo”, zabiera swoich czytelników w podróż dookoła świata, podczas której seria tajemniczych morderstw zakłóca spokój jej uczestników. Z wyzwaniem, jakim jest zdemaskowanie zabójcy, mierzy się Charlie Chan - chiński policjant z Honolulu. Czy mistrz dedukcji stanie na wysokości zadania i rozwiążę kolejną detektywistyczną zagadkę oraz unieszkodliwi mordercę? Opowieść o losach podróżników niezwykle mnie zaciekawiła, a niespodziewany rozwój wydarzeń sprawił, że do ostatnich stron nie byłam w stanie zgadnąć, który spośród podejrzanych jest sprawcą licznych zabójstw. Książka idealna jest dla osób kochających kryminały i ceniących sobie długie jesienne wieczory spędzone w towarzystwie dobrej książki. J.M. Szkolny Klub Recenzenta

Szkolny_Klub_ Recenzenta

oceniła na 7 4 miesiące temu

Cytaty z książki Strzały na rozstajnych drogach

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Strzały na rozstajnych drogach