Będę zamordowana

Name: Będę zamordowana
Rating: 6,7 (28 reviews)
Author: Kazimierz Korkozowicz
ISBN: 000-00-0000-00-0

Kazimierz Korkozowicz

6,7 / 10

28 ocen

5 opinii

Czytelnik

Wydawnictwo: Czytelnik Cykl: Kryminał z myszką (tom 37) kryminał, sensacja, thriller

354 str.

Kategoria:: kryminał, sensacja, thriller
Format:: papier
Cykl:: Kryminał z myszką (tom 37)
Data wydania:: 1970-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 1970-01-01
Liczba stron:: 354
Czas czytania: 5 godz. 54 min.
Język:: polski

więcej

Wszystko zaczyna się od tego, że Justyna Skoroń przyjeżdża do pensjonatu „Złota Pani” w bliżej niezidentyfikowanym nadmorskim miasteczku. Pobyt nad morzem ma jej pomóc ukoić skołatane nerwy, ponieważ niedawno zamordowano jej ojca. Profesor Skoroń był naukowcem na Politechnice. Pracował wspólnie z córką nad spreparowaniem substancji, która uniemożliwiałaby robienie zdjęć satelitarnych. Niestety, w końcowej fazie prac został zamordowany. Władze obawiają się, że następna ofiarą mordercy może być Justyna. Z tego powodu wysyłają ją nad morze (dlaczego nie w góry? ) w roli wabika, aby tam sprowokowała złoczyńcę do kolejnego mordu. No i udaje się. Kilkunastu gości pensjonatu zmienia się z wczasowiczów w podejrzanych.

Średnia ocen

6,7 / 10

5 opinii 28 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Będę zamordowana w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Będę zamordowana

Średnia ocen

6,7 / 10

28 ocen

Twoja ocena

0 / 10

3 ocen

0 ocen

2 ocen

14 ocen

4 ocen

1 ocen

3 ocen

0 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

3068

752

Agata

02.03.2026

7 / 10

Na półkach: , ,

Kryminałek z PRL tak bardzo w stylu Zofii Kaczorowskiej, że gdyby nie był podpisany, uznałabym w ciemno, że to jej. A i pomysł jakbym już gdzieś czytała: atrakcyjna młoda kobieta, pensjonat nad morzem, ktoś dybie na jej życie...

W każdym razie, miła lektura, dobrze się bawiłam: 7/10

Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

122 użytkowników ma tytuł Będę zamordowana na półkach głównych

Przeczytane 67
Chcę przeczytać 55

20 użytkowników ma tytuł Będę zamordowana na półkach dodatkowych

Posiadam 10
Ulubione 2
Kryminały 2
Kryminał 2
1993 1
Czytane wielokrotnie 1
2025 1
Klasyka polska 1

Inne książki autora

Więcej

7,4

Legenda za 10 mln dolarów Kazimierz Korkozowicz

6,1

Strefa cienia Kazimierz Korkozowicz

8,0

Biały płaszcz w brązową kratę Kazimierz Korkozowicz

8,4

To ja, umarły Kazimierz Korkozowicz

6,7

Trzecia rakieta Kazimierz Korkozowicz

8,4

Jolanta i Apokalipsis Kazimierz Korkozowicz

6,6

Urwany ślad Kazimierz Korkozowicz

więcej

Kazimierz Korkozowicz

Kazimierz Korkozowicz (1907-1996) – polski pisarz, autor powieści historycznych których akcja rozgrywa się w XVII-wiecznej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Stworzył min. 3 tomową powieść Jeźdźcy Apokalipsy opowiadającą o wojnach Rzeczypospolitej ze Szwecją i Rosją w pierwszym dwudziestoleciu XVII wieku, a także 5 tomowej fabularyzowanej biografii Jana III Sobieskiego pt. Ostatni zwycięzca. (źródło: Wikipedia)

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Telefonował morderca

Jan Artur Bernard

Akcja tego opowiadania z cyklu "Ewa wzywa 07" toczy się na Górnym Śląsku. Przestępcy przez dwa dni więżą dziewczynę, która zbiegiem okoliczności sama urzędowała na poczcie. Każą jej wpisać i podstemplować wpłaty do kilkuset książeczek oszczędnościowych, a później jeżdżą po okolicznych miejscowościach i wypłacają po 2 - 3 tysiące posługując się skradzionym dowodem osobistym. Prosty sposób na zdobycie w krótkim czasie sporej jak na owe czasy sumy. Śledztwo prowadzi Kapitan Bula, który szybko przekonuje się, że sprawa jest dość skomplikowana.

Agata

oceniła na 6 3 lata temu

Potem przychodzi ktoś inny

Anna Kłodzińska

Adam Zieliński, poza tym że jest wybitnym chemikiem jest też patriotą z przekonania. Kiedy zachodni koncern farmaceutyczny proponuje mu ucieczkę z kraju, wraz ze swoimi wynalazkami, ten – w dosadnych słowach – wyjaśnia co mogą sobie zrobić ze swoją gwarancją sławy i wielkich pieniędzy. W tym jednak scenariuszu nie było opcji „odmowy”, Zieliński zostaje zamordowany przez płatnego zabójcę. Kapitan Szczęsny przedstawia swoją propozycję dotarcia do sprawcy, a jest to propozycja szalona, nawet jak na tego rzutkiego śledczego. Szczęsny wciela się w postać zamordowanego, tym samym przywracając go do życia, czym wprawia w konsternację zabójcę, ale i sam koncern. Kapitan podejmuje bardzo ryzykowną grę, w której do pomocy ma „psa” i sporą grupę wywiadowców. W finale sam będzie musiał przyznać, że była to jazda bez trzymanki... Po raz kolejny Kłodzińska udowadnia, że pomysłowości, ale i odwagi jej nie brakuje. Zbudowanie fabuły, przy której przygody Bonda można uznać „opartymi na faktach”, odwagi wymagało. Ta szalona historia, zamknięta w realiach Polski, na początku mocno zgrzyta, bo to tak nieprawdopodobne jak Aborygeni w czołgach. No ale... ostatecznie jest to zabawa konwencją, całkiem udana mimo wszystko.

Krzysiek Czyżowski

ocenił na 6 22 dni temu

Czarci jar

Antoni Marczyński

Czwarty tom serii "kryminal z myszka" Marczynskim swoja piekna polszczyzna opisuje tarapaty redaktora Krolika. Pelna niespodzianek, zwrotow akcji ksiazka w pewnych momentach robila sie malo interesujaca, aby za chwile wybuchnac nowym zdarzeniem. Jesli czytelnik mysli ze te dluzyzny mozna ominac, ostrzegam aby tego nie robil.

Ewa BB

ocenił na 6 4 miesiące temu

Nie bój się nocy

Anna Kłodzińska

O tym, że nie jest dobrze, gdy się ma zbyt pojemne serce. Książkę tę cechuje spory poziom odrealnienia już od samego początku. Trudno uwierzyć, aby policja w jakimkolwiek kraju, w jakichkolwiek czasach, traciła tyle czasu i energii na próby ustalenia, kto wyrzucił do śmieci poplamioną krwią koszulę. Lekki sceptycyzm wzbudziły też we mnie niektóre techniki kryminalistyczne stosowane tu przez dzielną milicję, przywodzące trochę na myśl amerykańskie seriale typu "CSI". Niemniej cała reszta jest już raczej dobra. Są barwnie zarysowane postaci (na czele z pewnym bezdomnym alkoholikiem), nieco PRL-owskiego klimatu, troszkę komunistycznej propagandy, ale nie na tyle by zgrzytać zębami z irytacji, całkiem realistyczny motyw morderstwa. Ogółem kryminały Kłodzińskiej przywodzą mi nieraz na myśl serial z porucznikiem Borewiczem. Do mojego wydania dołączone jest również krótkie opowiadanie o mężu trawionym wyrzutami sumienia po zabójstwie znienawidzonej żony, z prostą, ale naprawdę świetną puentą.

niedź

ocenił na 7 7 miesięcy temu

Błękitny szafir

Jerzy Edigey

Krystyna Cieślikowska, piękna, prymitywna kobieta z zapadłej miejscowości ma ambicje być bogatą i być wielką damą. Drogą do sukcesu są liczne romanse z mężczyznami o bardzo elastycznej moralności, ale hojnej ręce i piętnem kryzysu wieku średniego. Jej spektakularna droga do lepszego życia kończy się na leśnym dukcie z rozbitą głową. Dwóch śledczych: stary wyjadacz i świeżo upieczony podoficer rozpoczynają śledztwo, a choć potencjalnych sprawców bez liku do zatrzymania tego właściwego droga daleka i wyboista... Autor serwuje czytelnikowi wybitny kryminał społeczno-obyczajowy. Mistrzowską ręką kreśli charakterystyki poszczególnych postaci, oddając przy tym klimat Polski czasów PRL-u. Drobne szwindle, krętactwa, niebieskie ptaki, naiwność ludzi poczciwych i wyrachowanie tych mniej. Siermiężność gospodarki, marzenia o ortalionowym płaszczu, nieskrępowany seks w odpowiedzi na rewolucję seksualną świata Zachodu. Fabuła doskonale skonstruowana bez dłużyzn i nudnych kawałków, barwna, od pierwszego akapitu wciągająca, pochłania i nie pozwala się oderwać. Na okrasę lekki, i z umiarem dozowany, humor. To jeden z wybitniejszych peerelowskich kryminałów, a już na pewno w dorobku Edigeya.

Krzysiek Czyżowski

ocenił na 9 4 miesiące temu

Biały płaszcz w brązową kratę

Kazimierz Korkozowicz

Czar PRL-u. Przestępcza szajka wykonuje skok na kasę dużego zakładu pracy w przeddzień wypłaty pensji - ech te czasy, gdy dzień wypłaty oznaczał przywiezienie walizek pieniędzy, a nie serię przelewów! Charakterystyczne też, że nie wiemy, czym się ów zakład zajmuje - w słusznie minionym systemie klasa robotnicza zwykła się była oburzać, gdy obsadzano konkretną branżę w roli tła jakichś negatywnych zdarzeń, autor wolał więc nie ryzykować społecznej interwencji komitetu obrony czci producenta gwoździ czy gumiaków. W każdym razie na początku pada trup w postaci jednego ze strażników pilnujących kasy, a potem jest coraz lepiej. Śledztwo prowadzi mądra, bystra, przewidująca i odważna Milicja Obywatelska, więc oczywiście sprawcy, przynajmniej ci, którzy dożyją do końca powieści, zostaną przykładnie przyskrzynieni. W śledztwo wplątuje się także przypadkowy obywatel, który niebacznie pozwolił koledze popitigrilić się z przygodnie poznaną panienką w mieszkaniu narzeczonej, wskutek czego panienka wyszła w płaszczu narzeczonej (to ten tytułowy, biały w brązową kratę) i z jej torbą. Ponieważ obywatel boi się narzeczonej bardziej niż bandytów, brnie coraz głębiej w całą historię, wnosząc lekki opar absurdu (co tam trup, co tam rabunek, co tam bandzior przetrzymujący zakładnika, ja tu płaszczyk muszę odzyskać!). W tle warszawskie knajpy, dansingi, peryferie miasta, światek przestępczy i obyczaje lat 70 minionego wieku. Da się poczytać.

Airain

ocenił na 6 1 rok temu

Pod kulawym Belzebubem

Albert Wojt

Przeczytać ku relaxowi. Seria z labiryntem jest retrourocza. W tym wypadku wakacyjne przygody w zachodniopomorskim kurorcie: kradzieże, rozboje, zabójstwa i wątek szpiegowski. Choć jak na tę serię kiążeczka jest obszerna (ponad 300 stron: gruba ksiażka - dużo ofiar) to jednak umiejętne stopniowe rozwijanie fabuły - nienachalne ale i nie ślamazarne - podział na krótkie rozdziały a także 'zawieszanie pióra' w odpowiednich momentach powodują, iż powieść się nie nuży. Jeśli dodać do tego konkretne nieprzegadane dialogi wyjdzie całkiem udana powiastka sensacyjna. Jedynie te naiwnie przerysowane, szybkie uleganie 'urokowi' władzy przez element półświatka. I pretensjonalne anglojęzyczne wstawki.

Allmighty Eternally

ocenił na 6 11 miesięcy temu

Szklanka czystej wody

Jerzy Edigey

Doskonały chirurg Zygmunt Niekwasz cieszy się szacunkiem zarówno lekarzy jak i personelu pomocniczego. O uratowanych pacjentach nie ma sensu wspominać. Hossa kończy się kiedy po banalnym zabiegu umiera dyrektor Waliszewski. Ważny dyrektor jeszcze ważniejszego przedsiębiorstwa. Szef Niekwasza, a zarazem dyrektor szpitala – Kowalewski uwielbia dyrektorowanie zapominając, że sam kiedyś był lekarzem, teraz ma dla chirurga propozycję: ten natychmiast się zwolni, albo dostanie wymówienie i będzie skończony. Niekwasz to człowiek charakterny, który zna swoje umiejętności, zapowiada, że będzie walczył o dobre imię, bo żadnego błędu nie popełnił. Walka, póki co, wygląda na przegraną. Dopiero tragiczny przypadek śmierci jednej z pielęgniarek zmusza organa ścigania do przyjrzenia się sprawie. Śledztwo przejmuje niezmordowany Kaczanowski, a za pomocnika będzie miał właśnie Niekwasza. Zgrabna fabuła ze sprytnym nawiązaniem do „Tajemnicy starego kościółka”, z dobrze skrojonymi postaciami (jak choćby psychiatra Wildman). Tym razem autor pozwala też rozkręcić się pułkownikowi Niemirochowi, a jego dialogi z Kaczanowski wprowadzają dużo zgrabnego humoru.

Krzysiek Czyżowski

ocenił na 7 3 miesiące temu

Kłopoty ze spadkiem

Antoni Marczyński

Bardzo sympatyczna komedia kryminalna. Co z tego, zapytacie - przecież dużo jest takich w Polsce. Ale niekoniecznie z lat 50., a to z tego właśnie okresu są "Kłopoty ze spadkiem", więc mamy tutaj Milicję Obywatelską. A do tego klimatu starego domu i walkę o spadek. Klasyka, jakby tak pomyśleć. Ale jaka pożądana! Jak w każdej książce z tego nurtu, mamy tutaj szybkie dialogi, żarty słowne (lub narracyjne, ale tutaj akurat ukryte są w dialogach) dość czarno-białych bohaterów, prędki rozwój wypadków i zagadkę bardziej niż śledztwo. I z tego ta ksiażka wywiązuje się bardzo dobrze - rzeczywiście aż do końca nie wiadomo, jakie będzie rozwiązanie, a śmiechu też trochę jest. To przede wszystkim powieść oparta na dialogach, do tego nierzadko pisanych w starym stylu (w końcu ta książka nie powstała dzisiaj). Piszę o tym, bo wiem, że niektórzy oczekują dowcipów już u narratora - tutaj tego nie ma. I jest jeszcze jedna rzecz, która może przytłoczyć - nawał bohaterów już od początku. To jeden z tych tytułów, w których autor na początku daje słowniczek bohaterów, przez co czuje się usprawiedliwiony tym, że dosłownie od pierwszego rozdziału dostajemy prawie wszystkie imiona i koligacje rodzinne do zapamiętania, co trochę odstrasza. Bywają też nielogiczne wnioski, ale tu akurat może być mojego braku nadążania. Tym niemniej, ta książka ma klimat i dobrze się ją czyta. A nawet powiedzmy, że dam nieco wyższą ocenę niż zwykle, przez wzgląd na to, że wówczas ten nurt nie był aż tak popularny.

SceNtriC

ocenił na 8 7 miesięcy temu

Krótka podróż

Jacek Joachim

Jestem absolutnie zauroczona jak wspaniale rozgrywa autor taką skondensowaną formę kryminalną. Jest tu wszystko co powinno być: nietypowa zbrodnia, zamknięty krąg podejrzanych, mylenie tropów, wiarygodne zachowania i rozmowy a także charakterystyczne poczucie humoru naszego wybitnie bystrego milicjanta. To stuprocentowo przyjemne i relaksujące spędzenie czasu dla fanów klasycznych kryminałów

ewa_13

ocenił na 8 1 rok temu

Szmaragdowy krucyfiks

Albert Wojt

Dlaczego w większości książek główny bohater detektyw, musi być stereotypowy? Pozycja zdecydowanie lepsza niż "Srebrny dzwoneczek" Tima Osbourne'a, chociaż początkowo zapowiadała się tak samo, z takim samym 'Jackiem Orlando od siedmiu boleści' w tle. Podobał mi się styl literacki Wojta, klimat PRL-u, dowiedziałam się kilku nowych rzeczy m.in. co to jest ził. Szybka lektura.

Athoualia

oceniła na 6 4 lata temu

Złoty centaur

Zygmunt Zeydler-Zborowski

Seria "Ewa wzywa 07", pozwolę sobie ocenić sumarycznie to nie są wybitne zagadki. Poszlaki na podstawie których dzielni stróże prawa są tak pewne jak horoskop z "Ekspresu wieczornego". Ale ta seria, podobnie jak wspomniana gazeta wspaniale przywołuje peerelowską atmosferę, a może to jak świat ten wyglądał w mediach, bo sama go nie doświadczyłam. Trochę przecieków z zachodu, trochę bossanovy, dużo wspólnoty, i nieco dumy z budowania socjaldemokratycznego państwa. I może to śmieszne, ale mnie jakoś wzrusza. Dodatkowo test jest serio bardzo dobry. Pióro pan ZZZ miał lekkie i niebywale szybkie.

Ficar

ocenił na 6 1 rok temu

Dom grozy

Kazimierz Korkozowicz

★ Tytuł jak i opis dawały mi vibe Agathy Christie. Po przeczytaniu kilku recenzji, okazało się, że wszyscy zauważyli to podobieństwo, więc zdecydowałam się ją przeczytać. Czy faktycznie były do siebie podobne? I tak, i nie. ★ Sam motyw przypomina ,,I nie było już nikogo" - główny bohater zostaje zaproszony do domu swojego dawnego przełożonego, po czym ten przełożony zostaje zamordowany, a za jego śmiercią stoi ktoś znajdujący się w domu. - Różnicą jest to, że druga i kolejne śmierci nastąpiły (dosłownie) dopiero w drugiej połowie książki. Przez to pierwsza połowa była nudniejsza, bo polegała na dociekaniu i przepytywaniu mieszkańców. Co nie zmienia faktu, że jest to kryminał, więc ma to sens, po prostu mi niezbyt się to podobało. Rozwiązanie zagadki mnie nie zaskoczyło, ale ostatnio często udaje mi się dojść do rozwiązania. ★ Jeśli lubisz kryminały Christie, to możesz spróbować z tym tytułem - może ci się spodoba. Jednak jeśli szukasz krwawego, brutalnego kryminału z postaciami o mocno wykreowanym charakterze, do których się przywiążesz - to raczej nie ta książka.

__booksayah__

ocenił na 6 3 lata temu

Czarny koń zabija nocą

Jacek Roy

W świnoujskim pensjonacie "Rybitwa" ma miejsce tajemnicze morderstwo kobiety. Zostaje ona uduszona szalikiem, gdy śpi obok męża. Dokładnie rok później w tej samej willi zbiera się dokładnie ta sama ekipa, co zeszłego lata i dochodzi do kolejnego zamachu. W czasie śledztwa wychodzi na jaw organizacja turnieju szachowego oraz jego stawka, która jest zdecydowanie wyższa niż butelka koniaku. O co naprawdę toczy się gra? Jakie powiązania łączą jej uczestników? Nie jest to typowy dla czasów PRL-u kryminał, gdyż dochodzenie prowadzą nie milicjanci, a naukowiec bawiący się w detektywa oraz działający na rzecz ówczesnych organów ścigania, o wdzięcznym imieniu Arystoteles. Nie ma tutaj również zamiennego dla tamtego okresu wychwalania pracy MO. Narracja została poprowadzona dwutorowo: pierwszoosobowo - z perspektywy majora nadzorującego śledztwo oraz trzecioosobowo, kiedy mamy już do czynienia z działaniami wyżej wspomnianego Arta Baxa. Autor przedstawia dość ciekawą intrygę, w której krew nie leje się strumieniami, a akcja nie pędzi na łeb na szyję. Powoli, tak jak po nitce do kłębka, docieramy do rozwiązania zagadki i poznania osoby zabójcy. Bohaterowie tworzą nietuzinkowy zlepek postaci, które zostały dość dobrze zarysowane. Zakończenie zaskakuje i powinno w pełni usatysfakcjonować czytelnika. Widać, że pisarz jest ogromnym miłośnikiem szachów oraz wiele o nich wie. Poświęca tej grze sporo miejsca w fabułę, a robi to w interesujący i nienużący sposób. Porównuje szachy do wojny pełnej podstępów, pułapek czy bezpardonowych bitew, ukazując tym samym ich trudność, ale też i piękno. To znakomita propozycja nie tylko dla miłośników kryminałów rodem z PRL-u czy szachowych rozgrywek. Z pewnością wielbiciele cosy crime i ciekawie uplecionych intryga znajdą w niej coś dla siebie.

ewelina_read

ocenił na 7 11 miesięcy temu

Karolino nie przeszkadzaj

Barbara Krzysztoń

Kryminał milicyjny - niby jeden gatunek, a tak naprawdę to co autor i tak pisze po swojemu. Od pani Krzysztoń otrzymujemy majstersztyk - młody oficer MO, przydzielony do sprawy morderstwa, wbrew przepisom dzieli się szczegółami śledztwa ze swoją babcią, czyli właśnie tytułową Karoliną. A to, że Karolina mózg ma nie od parady, a przy tym dużo wolnego czasu, to niejako współzawodnicząc z organami ścigania szybko staje się amatorską wersją Sherlocka Holmesa w spódnicy... Wyborna lekturka.

LeszE30k

ocenił na 10 4 lata temu

Zaułek mroków

Tadeusz Kostecki

Początkowo myślałam, że "organizacja" to żołnierze wyklęci ale to UB też nie takie UB. Koniec końców książka trzyma w napięciu do ostatniej strony nie wiemy co to za "organizacja" i nie dowiedzieliśmy się. Jeżeli drodzy czytelnicy darzycie sympatią "07 zgłoś się" to dla tych starszych to polecam książki T. Kosteckiego na mojej półce jest już parę przeczytanych i będę kontynuować innych autorów też nie dlatego, że należę do grona "komuno wróć" ale dlatego, że cenię sobie polskich autorów. Polecam.

Gosia

oceniła na 10 1 dzień temu

Cytaty z książki Będę zamordowana

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Będę zamordowana