Nowa Fantastyka 511 (04/2025)

Kwietniowy numer Nowej Fantastyki wyróżnia się bardzo dobrym, równym poziomem opowiadań. Jest tu wiele tekstów humorystycznych i okazało się to (dla mnie) strzałem w dziesiątkę. W zasadzie żadne opowiadanie mnie nie zawiodło.
Do tego artykuły są również ciekawe i warte uwagi. Jak dla mnie - rewelacyjny numer!

A wchodząc bardziej w szczegóły - jak zwykle zacznę od prozy polskiej:
„Wszystkie nuty śmierci” - opowiadanie fantastyczne oparte na świecie w którym istnieje magia. Opowiadanie ma interesujący pomysł, akcja jest płynna i intrygująca. Osoba głównego bohatera i cel jego podróży pozostają tajemnicze do końca. Przygoda która go spotkała jest nietypowa, tym lepiej się ją czyta. Póki wiele mu wychodzi - ciekawe czy w kolejnych opowiadaniach / książkach autorka postanowi bardziej utrudnić mu działanie. Ostatecznie uważam to opowiadanie za bardzo udane i mam nadzieję na kolejne teksty z tym bohaterem. Jak dla mnie tekst numeru!

“Świadkowie Zaświatów” - krótkie humorystyczne opowiadanie fantastyczne, trochę horror, trochę weird fiction w którym autor bawi się gatunkiem. Jest ono krótkie, ale w zasadzie dokładnie tak długie by przekazać myśl przewodnią (będącą w zasadzie trochę grą słów). Napisane dobrym językiem, bardzo czytelne i wciągające - na tyle na ile może wciągnąć tekst na 2 strony. 

“S.E.N.I.O.R.” - kolejne krótkie (ale i bardzo dobre) humorystyczne opowiadanie fantastyczne. Autor wziął zjawisko fizyczne i zmienił jego działanie w umiejętny sposób tak by na nim bazować humorystyczną puentę. Jest to bardzo udana strategia, która sprawia że na prawdziwych fundamentach fizyki powstaje fikcja. Połączenie tego z humorem sytuacyjnym i specyficzną tematyką zaowocowało świetnym tekst. No i w końcu poznaliśmy odpowiedź na odwieczne pytanie dotyczące monitoringu osiedlowego!

“Orzeszki panny Chew” - opowiadanie fantastyczne w klimacie kryminału noir. Napisane bardzo dobrze, przykuwa uwagę i wciąga od pierwszych akapitów. Mamy tu do czynienia z rasowym kryminałem, chociaż zwroty akcji są trochę przewidywalne. Mimo to połączenie gatunków okraszone solidną szczyptą humoru przyniosło tu bardzo dobre rezultaty. Czyta się przyjemnie.

Proza zagraniczna również prezentuje się okazale:
“Jak następca tronu Jowisza wszechświat wniwecz obrócił” - moje ulubione opowiadanie z prozy zagranicznej. Sposób przedstawienia postaci i historii od początku zaciekawia czytelnika. Jest niedokończone, czy raczej autor(ka) celowo postanowił(a) pozostawić zakończenie opowiadania życiu (z przykładem zakończenia). Z jednej strony jest to intrygujące posunięcie, z drugiej pozostawia mnie z przemyśleniem czy potrzebuję tak bezpośredniego komunikatu (nawiązującego od razu do konkretnych sytuacji życiowych zamiast do szablonów zachowań w baśni). Jednak język metafor to coś co bardzo lubię w fantastyce. Ostatecznie myślę że doceniam oryginalność tego opowiadania i to przeważa w moim odbiorze tekstu - zdecydowanie ta forma i bezpośredniość mnie tu zaintrygowała.

“Człowiek pszczoła z Orm” - opowiadanie moralizatorskie z puentą dotyczącą akceptacji samego siebie. Bardzo poprawnie napisane, chociaż bez podkreślania samych postaci - jednak tu bardziej chodzi o sam morał przecież.

“Zwaśnione duchy” - Opowiadanie to całkiem udana historia o duchach z niespodziewanym zakończeniem. Widać że to stare opowiadanie, napisane z narratorem opisującym całą historię - jednak nie przeszkadzało mi to w czytaniu. Bohaterowie nie są tu bardzo zaznaczeni, kluczowa jest sama historia i jej niesamowitość. Ostatecznie jest to zupełnie w pożądku i opowiadanie jest ciekawe.

“Prawo Murphy’ego” - Tekst jest humorystyczny, bardzo przyjemnie się go czyta. Mamy tu do czynienia ze snuciem historii w samym opowiadaniu. Zakończenie jest przewrotne, sprawiające że wszystkie wcześniejsze niepowodzenia stały się jedyną szansą na przetrwanie. Przyjemna lektura.


Podsumowania różnych gatunków książek w fantastyce pisane przez Jerzego Rzymowskiego uważam za bardzo rozbudowane i udane. Myślę że właśnie takie artykuły Nowej Fantastyki mogą znacząco popularyzować czytelnictwo poprzez wskazywanie wartościowej lektury. Cieszę się że kolejny taki tekst trafił do numeru kwietniowego i.. czekam na więcej. :)

Artykuł o Osamu Tezuce jest interesującym dokumentem na temat historii mangi w Japonii. Myślę że warto go przeczytać niezależnie od tego czy znamy utwory tego autora.

W przeszłości kilkakrotnie zdarzyło mi się zobaczyć obrazy z Anubisem, jednak nigdy wcześniej nie zanurzyłem się mocniej w świat kreowany przez autorkę. Wywiad przedstawia bardzo ciekawie jej kulisy pracy, a także sam pomysł na serię. Właśnie takie wywiady najbardziej mi się podobają w Nowej Fantastyce - rozmowa z osobą, która kocha to co robi i jest w tym dobra. Która definiuje swój nurt zamiast tworzyć to co wszyscy. Myślę że przynajmniej przez jakiś czas bardziej się będę interesować twórczością autorki.

Dariusz Jemielniak tym razem przedstawił nam aktualny stan wiedzy rozwoju tłumaczenia języków połączony z rozważaniami nad tłumaczeniem jeżyków obcych - rodem ze Star Treka. Wywód jest konkretny i rzeczowy, muszę przyznać że ta rubryka bardzo do mnie trafia.

Z kolei Rafał Kosik pyta w tym numerze gdzie podziała się Utopia. Przyznam że mnie też nurtowało to pytanie ostatnio, bardziej w kontekście solarpunku. Ostatecznie doszedłem do wniosku że gdy wszystko działa dobrze to nie ma o czym pisać, tym chętniej przeczytałem wnioski z artykułu.

Kwietniowy numer Nowej Fantastyki wyróżnia się bardzo dobrym, równym poziomem opowiadań. Jest tu wiele tekstów humorystycznych i okazało się to (dla mnie) strzałem w dziesiątkę. W zasadzie żadne opowiadanie mnie nie zawiodło.
Do tego artykuły są również ciekawe i warte uwagi. Jak dla mnie - rewelacyjny numer!

A wchodząc bardziej w szczegóły - jak zwykle zacznę od prozy...