Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
* Nino Haratischwili pochodzi z Gruzji, mieszka i tworzy w Niemczech, jest tam uznana za wielkie odkrycie ostatnich lat; ta książka jest nominowana do nagrody Hotliast 2011
* porywająca opowieść o wielkiej miłości, jej kolejnych dramatycznych odsłonach, fatalnej namiętności i niespełnieniu
Stella i Ivo są przybranym rodzeństwem. Poznali się, gdy byli małymi dziećmi, kiedy jej ojciec nawiązał romans z jego matką. Najpierw byli tylko towarzyszami zabaw w ogrodzie, lubili się i wzajemnie wspierali. W pewnym momencie nie potrafili już sobie wyobrazić życia bez siebie, co stało się przyczyną dramatu. Ich drogi się rozchodzą, by po siedmiu latach znowu się połączyć. Razem wyjeżdżają do Gruzji, gdzie chcą znaleźć odpowiedzi na wszystkie dręczące ich pytania i uporać się z przeszłością.
Szukamy ofert...
„Jak żyje się bez zadrapań? Jak się żyje, nie kalecząc się notorycznie o siebie samego, o swoje pragnienia i swoje własne kanty?” Powieść Nino Haratischwili „Mój łagodny bliźniak” już od pierwszych stron budzi dziwny niepokój, który narasta wraz z rozwojem akcji i odkrywaniem kolejnych elementów skomplikowanej układanki – układanki nazywanej życiem. A jest to życie naznaczone traumatycznymi wydarzeniami z czasów dzieciństwa, kładącymi się złowieszczym cieniem na relacjach dwojga bliskich sobie ludzi, Stelli i Ivo; wydarzeniami przygniatającymi swym ciężarem z tak ogromną siłą, iż nie sposób się spod nich wyzwolić. Wzbogacona licznymi retrospekcjami opowieść, którą snuje Stella, okazuje się nieuporządkowana i fragmentaryczna, co tylko podkreśla jej złożoność oraz wielowymiarowość. Czytelnik zaś musi uzbroić się w cierpliwość, by poznać nie tylko motywy postępowania głównych bohaterów, ale i zrozumieć ich wewnętrzne rozdarcie spowodowane destrukcyjnymi uczuciami, które wobec siebie żywią. Bo ich wzajemna bliskość, głucha na racjonalne głosy otoczenia, potrafi ranić z niepohamowaną siłą nie tylko ich oboje, stawiając pod znakiem zapytania wszystko i wszystkich wokół. Czy jednak można uciec przed przeszłością, która przypomina o sobie co jakiś czas? Która zapomniana tkwi gdzieś głęboko i pulsuje niczym wbita drzazga? Ucieczka nic tu nie pomoże, bo „(…) niczego nie da się zostawić przez naciśnięcie pedału gazu”. Trzeba zatem szukać jakiegoś rozwiązania…
1260
276
Opinia
Rzecz o bardzo toksycznych relacjach. Parę, przybrane rodzeństwo, zaczyna łączyć coś więcej niż tylko braterska miłość. Od tej pory on ciągnie ją w dół, w alkohol, narkotyki, przygodny seks dla zemsty. Nie polubiłam Stelli. Dorosła kobieta, matka i żona, wiedząc, że odnowienie relacji z Ivo nie przyniesie nic dobrego, idzie w ten związek jak ćma do świecy. Zostawia rodzinę, pracę, najpierw desperuje, pije i pali, potem rusza za bratem do Gruzji, żeby oboje uporali się z przeszłością. Grzebiąc i mieszając w przeszłości innych. Co rzadko kończy się dobrze.
Rzecz o bardzo toksycznych relacjach. Parę, przybrane rodzeństwo, zaczyna łączyć coś więcej niż tylko braterska miłość. Od tej pory on ciągnie ją w dół, w alkohol, narkotyki, przygodny seks dla zemsty. Nie polubiłam Stelli. Dorosła kobieta, matka i żona, wiedząc, że odnowienie relacji z Ivo nie przyniesie nic dobrego, idzie w ten związek jak ćma do świecy. Zostawia rodzinę,...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to