Do zakopania jeden trup

Ja wiem, że wariatów nie brakuje, ale żeby ich wszystkich w jednej książce spotkać to normalnie wariactwo. I takie wariactwo uczyniła w swojej powieści Iwona Banach. Co jeden to lepszy i w lepsze teorie wierzy, a całe to towarzystwo tworzy mieszkankę wybuchowa z nie jednym trupem w tle.
No dobra ale po kolei
Emila Gałązka chce apokalipsy z zombii w roli głównej, zamiast tego dziedziczy ośrodek wypoczynkowy w Duchołazach. Ów majątek zapisała jej daleka krewna Zuzanna Piszcz. Jedzie więc obejrzeć te włości. Ma trzy tygodnie na podjęcie decyzji. Jeżeli odrzuci majątek przejdzie on na własność Towarzystwa Płaskiej Ziemi. Na miejscu okazuje się, że jest to OAEUS, czyli Ośrodek Aktywizacji Emocjonalno-Uczuciowej Seniorów "Jesienny Płomień", którym zarządza Pani Olga. Emilia poznaje Marcelę, Jowitę i Adele seniorki, które spędzają czas w „Jesiennym Płomieniu” ale to dwa różne światy, którym ze sobą nie po drodze. Jest jeszcze Rafał Wieczorek zwany Raffaelo miejscowy Pan zatrudniony jako adorator seniorek oraz trener personalny Sebastian Kumorek.
Do tej kompanii dołącza Eliza Toporek, która wszystko straciła przez „prawie męża” poznanego przez Internet. Miała zakład pogrzebowy a ostał się jej ino karawan. Magda, dla której Emila jest ciotką, jej narzeczony policjant Mikołaj, koleżanka Siomona, z którą chce otworzyć agencję detektywistyczną, jej partner Paweł oraz jamniczka Luna. A i jest jeszcze kucharka Maryśka - skarbnica wiedzy o Malwinie Kuś, która była poprzednią właścicielką ośrodka, a teraz po rzekomo samobójczej śmierci jest duchem. Wisienką na torcie tej zwariowanej ferajny jest Artur Cieriorek płaskoziemca, który kręci filmiki i publikuje je na swoim kanale. Jest spokrewniony z Emilią.
Ło matko i córko ale się w tej powieści dzieje. Ile wątków w jedno scalone, jak dla mnie rewelacja. Świetnie pokazana naiwność kobieca, która nie zna granic. Wychodzić za mąż za mężczyznę, którego poznało się w internecie ale nie spotkało w realu i na dodatek jechać po garnitur ślubny a przedtem dając mu upoważnienia do korzystania z kont bankowych... no milość zaślepia i odbiera rozum a sprytny "przyszły małżonek" z tego korzysta. A Seniorki to „bułkę przez bibułkę” - poezja, malarstwo, „szyk” i „elegancja” a w plotkowaniu oraz knowaniu to mistrzynie świata, nie wspominając już o tym, że każda chce być najlepsza i najładniejsza.
I te teorie o płaskiej ziemi – chociaż słuchając pewnej piosenkarki to chyba mnie już nic nie zdziwi. Całej sytuacji smaczku dodaje absurdalne poczucie humory autorki, który uwielbiam. Żeby utopić kobietę w niedzielnej zupie no szok normalnie. Świetnie się bawiłam czytając tą książkę, nieraz łezka mi ze śmiechu poleciała. Do końca zastanawiałam się kto jest mordercą i powiem szczerze, że tego kandydata nie brałam pod uwagę. Udało się Pani Iwono mnie zaskoczyć tym zakończeniem – Brawo!!!.
Czytam dla przyjemności dziękuję za kolejny wspólny Book Tour.

Ja wiem, że wariatów nie brakuje, ale żeby ich wszystkich w jednej książce spotkać to normalnie wariactwo. I takie wariactwo uczyniła w swojej powieści Iwona Banach. Co jeden to lepszy i w lepsze teorie wierzy, a całe to towarzystwo tworzy mieszkankę wybuchowa z nie jednym trupem w tle.
No dobra ale po kolei
Emila Gałązka chce apokalipsy z zombii w roli głównej, zamiast...