Już nie czekam

Marika prowadzi prywatny gabinet psychologiczny. Próbuje stanąć na nogi po śmierci męża. Rozwiązuje problemy innych, nie potrafi jednak pomóc sobie. Wspiera ją wieloletni przyjaciel, Eryk.
Do gabinetu Mariki zgłasza się pacjent cierpiący na lęk przed zaśnięciem i ma problemy z nawiązywaniem bliskich relacji.

Czy kobieta zdoła uporać się ze stratą? Czy otworzy się na świat na nowo?

Powieść Agnieszki Olejnik to wielowątkowa historia poruszająca ważne tematy, takie jak radzenie sobie z traumą po stracie, zdrada, alkoholizm, śmierć rodziców, adopcja.

Książki wysłuchałam w formie audiobooka.

Marika prowadzi prywatny gabinet psychologiczny. Próbuje stanąć na nogi po śmierci męża. Rozwiązuje problemy innych, nie potrafi jednak pomóc sobie. Wspiera ją wieloletni przyjaciel, Eryk.
Do gabinetu Mariki zgłasza się pacjent cierpiący na lęk przed zaśnięciem i ma problemy z nawiązywaniem bliskich relacji.

Czy kobieta zdoła uporać się ze stratą? Czy otworzy się na...

Książka jedynie w połowie była ciekawa. W połowie gdyż, zawiera 2 wątki. Pierwszy opowiada historię pani psycholog, jej małżeństwa oraz przyjaźni z Erykiem. Miało być ciekawie...a wyszła z tego platoniczna miłość niczym z podstawówki. Dwoje dorosłych ludzi zachowujących się jak dzieciaki, facet "ciepłe kluchy" i małodomyśna kobieta. Czytając opis książki liczyłam na romans, a nie zwykłą obyczajówkę. Nie było tu ani miłości, ani tym bardziej namiętności. Ta część była kompletnie nudna, a zachowanie Eryka co najmniej irytujące. Drugi wątek Szymona- pacjenta psycholożki był o wiele bardziej interesujący. To właściwie on uratował tą książkę.
Ogólnie książkę czyta się szybko, nie męczy opisami. Jedynie wątek "miłosny" jest przewidywalny, naiwny i infantylny.

Książka jedynie w połowie była ciekawa. W połowie gdyż, zawiera 2 wątki. Pierwszy opowiada historię pani psycholog, jej małżeństwa oraz przyjaźni z Erykiem. Miało być ciekawie...a wyszła z tego platoniczna miłość niczym z podstawówki. Dwoje dorosłych ludzi zachowujących się jak dzieciaki, facet "ciepłe kluchy" i małodomyśna kobieta. Czytając opis książki liczyłam na romans,...

Kiedy zobaczyłam, że w książce pojawia się postać pani psycholog, bardzo się ucieszyłam – liczyłam na pokazanie realiów pracy w tym zawodzie. Niestety w tej historii główna bohaterka pełniła raczej rolę psychoterapeutki niż psychologa, co trochę zmieniło odbiór.
Sama fabuła była dla mnie dość powolna i trudno było się wciągnąć od samego początku. Wątek miłosny pojawił się, ale był przewidywalny i momentami wydawał się powtarzalny.
Jeśli szukacie ciekawych, wciągających historii z nietypowym romansem, ta pozycja raczej nie będzie strzałem w dziesiątkę. Mimo to warto ją przeczytać, jeśli interesuje Was spojrzenie na postacie psychologiczne w literaturze.

Kiedy zobaczyłam, że w książce pojawia się postać pani psycholog, bardzo się ucieszyłam – liczyłam na pokazanie realiów pracy w tym zawodzie. Niestety w tej historii główna bohaterka pełniła raczej rolę psychoterapeutki niż psychologa, co trochę zmieniło odbiór.
Sama fabuła była dla mnie dość powolna i trudno było się wciągnąć od samego początku. Wątek miłosny pojawił się,...

Książka jest o psycholożce, niedawno sama nią zostałam, przez to jak została przedstawiona praca pani psycholog nie mogę dać wyższej oceny.
Raczej pani psycholog powinna być panią psychoterapeutką :) To nie są tożsame zawody.
Chciałam porzucić tę książkę, byłam blisko, ale z racji ciekawości zawodowej musiałam doczytać do końca.

Książka jest o psycholożce, niedawno sama nią zostałam, przez to jak została przedstawiona praca pani psycholog nie mogę dać wyższej oceny.
Raczej pani psycholog powinna być panią psychoterapeutką :) To nie są tożsame zawody.
Chciałam porzucić tę książkę, byłam blisko, ale z racji ciekawości zawodowej musiałam doczytać do końca.

Życie ludzkie jest bardzo poplątane, ale nigdy nie należy przecinać tego co można rozplątać. Bardzo polecam

Życie ludzkie jest bardzo poplątane, ale nigdy nie należy przecinać tego co można rozplątać. Bardzo polecam

PRAWDA WYZWALA

Kolejna powieść Agnieszki Olejnik za mną. Tym razem wybrałam książkę o dosyć wieloznacznym tytule "Już nie czekam" i nie mogłam się doczekać, dokąd owa historia mnie zaprowadzi.

I tak oto trafiłam do gabinetu psychologa - Mariki Lubeckiej, która w dość specyficzny sposób próbuje poradzić sobie z traumą po śmierci męża. Aby zmniejszyć swój ból po stracie i uciszyć choć trochę tęsknotę za Damianem kobieta systematycznie pisze do niego listy, w których opowiada mu o swojej codzienności. Wierzy, że za pewien czas spotka się z mężem, bo przecież on na nią czeka, a listy pozwalają jej utrzymać tę osobliwą więź. Wydaje się, że będąc specjalistą od ludzkiej psychiki Marika potrafi rozwiązać problemy większości swoich pacjentów, ale najtrudniej jest jej pomóc sobie samej.

Marika nie może uciec przed życiem, przed teraźniejszością i nowymi wyzwaniami. Jednak aby móc ruszyć naprzód, bohaterka musi najpierw zamknąć za sobą drzwi do przeszłości, która coraz bardziej dopomina się o uwagę. Prawda, która wychodzi na jaw jest zaskakująca, druzgocąca i uzdrawiająca zarazem. Rzuca zupełnie nowe światło na postać Damiana, ale także na przyjacielską dotąd relację z Erykiem.

Agnieszka Olejnik stworzyła intrygującą powieść psychologiczno - obyczajową oddając głos aż piątce bohaterów. Obok relacji głównej bohaterki mamy też opowieść Eryka - przyjaciela rodziny, Szymona - pacjenta, który ma problemy ze snem, Rity - dziewczyny, która odwiedza studio fitness, gdzie pracuje Szymon oraz Jagody - tej drugiej, a może raczej pierwszej miłości. Te wszystkie, z pozoru nie powiązane ze sobą historie powoli składają się w spójną, klarowną i emocjonującą historię.

Autorka poruszyła w tej powieści zaskakująco wiele ważkich problemów. Przede wszystkim mamy tutaj radzenie sobie z traumą po stracie i powolne, stopniowe otwieranie się na nowe uczucie. Gdzieś w tle przewija się wątek alkoholizmu, tragicznej śmierci rodziców, adopcji, zdrady, niespełnionej miłości i poszukiwania własnej tożsamości. Aż trudno uwierzyć, że w jednej opowieści zmieściło się tyle tematów i nie zostały one potraktowane pobieżnie. Brawa dla autorki!

"Już nie czekam" to historia wzlotów i upadków, w której uśmiech przeplata się ze łzami. Bardzo emocjonalna i pełna zaskakujących sytuacji, które podsycają zainteresowanie. Dokładnie i szczegółowo nakreślone sylwetki bohaterów dają nam możliwość oceny ich postępowania i wyrobienia sobie własnego zdania na temat konkretnej osoby. Płaszczyzna psychologiczna w książkach zawsze bardzo mnie ciekawi i muszę powiedzieć, że Agnieszka Olejnik sprostała temu zadaniu świetnie poruszając się po zakamarkach ludzkiej psychiki.

Jestem pod wrażeniem tej opowieści. Odsłuchałam ją z przyjemnością. To już nie pierwszy audiobook czytany przez Joannę Domańską, na który się skusiłam i za każdym razem jest to prawdziwe przeżycie. Wprost uwielbiam słuchać głosu tej lektorki i jej świetnej interpretacji.

PRAWDA WYZWALA

Kolejna powieść Agnieszki Olejnik za mną. Tym razem wybrałam książkę o dosyć wieloznacznym tytule "Już nie czekam" i nie mogłam się doczekać, dokąd owa historia mnie zaprowadzi.

I tak oto trafiłam do gabinetu psychologa - Mariki Lubeckiej, która w dość specyficzny sposób próbuje poradzić sobie z traumą po śmierci męża. Aby zmniejszyć swój ból po stracie i...

Książki pani Agnieszki uwielbiam.

Książki pani Agnieszki uwielbiam.

Czy istnieje poczekalnia, która pozwala usiąść i przeczekać życie, by ponownie móc się spotkać z ukochanym?

Wydaje się, że Marice przez moment się to udało. Kobieta leczy traumę po śmierci męża, pisząc do niego listy. Czeka na ponowne spotkanie z Damianem. Wierzy, że on również gdzieś na nią czeka. Listy pomagają jej w utrzymaniu tej niewidzialnej więzi. Jednakże życie toczy się dalej, a skrywana dawno prawda w końcu chce ujrzeć światło dzienne.

„Już nie czekam” to wielowątkowa opowieść opowiedziana z perspektywy 5 bohaterów, których ścieżki wzajemnie się przeplatają. Marika – pani psycholog, cierpi po śmierci męża, Rita pragnie miłości, Szymon cierpi na lęk przed snem, Eryka dręczy poczucie winy i tajemnica, Jagoda leczy traumę po śmierci ukochanego.

Jedno jest pewne – prawda, nawet najgorsza, wyzwala. By ruszyć w dalszą drogę,trzeba pogodzić się z losem.

To moje drugie spotkanie z autorką powieści i nie zawiodłam się. Poznałam kolejną historię pełną uczuć i ludzkich przeżyć opisaną w wyjątkowym stylu.

Czy istnieje poczekalnia, która pozwala usiąść i przeczekać życie, by ponownie móc się spotkać z ukochanym?

Wydaje się, że Marice przez moment się to udało. Kobieta leczy traumę po śmierci męża, pisząc do niego listy. Czeka na ponowne spotkanie z Damianem. Wierzy, że on również gdzieś na nią czeka. Listy pomagają jej w utrzymaniu tej niewidzialnej więzi. Jednakże życie...

Przyjemna lektura. Zdarzenia opowiadane z perspektywy różnych bohaterów.

Przyjemna lektura. Zdarzenia opowiadane z perspektywy różnych bohaterów.

Bardzo emocjonalna jest ta pozycja. Gabinet psychologiczny, sesje na kozetce i psychika pani psycholog Mariki. Dużo się dzieje, dobrze się słucha, autorka stanęła na wysokości zadania. Polecam

Bardzo emocjonalna jest ta pozycja. Gabinet psychologiczny, sesje na kozetce i psychika pani psycholog Mariki. Dużo się dzieje, dobrze się słucha, autorka stanęła na wysokości zadania. Polecam