Hak

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

Sprawnie napisana historia, z ciekawie zarysowaną intrygą. Naprawdę dobrze spędzony czas na lekturę.

Sprawnie napisana historia, z ciekawie zarysowaną intrygą. Naprawdę dobrze spędzony czas na lekturę.

Czytało się dobrze, z małym ale . Zbyt dużo dłużyzn . Świadek koronny ciekawe co oznacza dla wielu? Proponuję przeczytać

Czytało się dobrze, z małym ale . Zbyt dużo dłużyzn . Świadek koronny ciekawe co oznacza dla wielu? Proponuję przeczytać

Jedna z niewielu ostatnio napisanych książek Deavera, w której nie pojawiają się jego ulubieni bohaterowie L. Rhyme lub K. Dance.
„Na każdego można znaleźć jakiegoś Haka”.
Plusy:
- dobry pomysł na fabułę, ochrona świadków i policjantów przed zagrożeniem;
- dwóch godnych siebie przeciwników po różnych stronach barykady w morderczym pojedynku;
- strategiczna i inteligentna rozgrywka, bez miejsca na najmniejszą pomyłkę;
- dobrze wykreowane postacie Kesslera, Corte i Lovinga;
- oryginalne nazewnictwo agentów: Cień, Szperacz, Owczarek, Zamiatacz, Czarodziej oraz przestępców: Cyngiel, Zbieracz;
- dobrze opisane wady i zalety pracy agenta ochrony;
- pokazanie uczuć ludzi ściganych, żyjących w ciągłym strachu i niepewności;
- ciągłe zwodzenie czytelnika, wprowadzanie w błąd, mylenie tropów;
- do ostatnich stron trzyma w napięciu;
- zaskakujące zakończenie.
Minusy:
- trochę za dużo podchodów i zabawy w kotka i myszkę;
- temat trochę „oklepany”, przewija się myśl, ale to już było, nic nowego, odkrywczego.
Ogółem książka dobra.

Jedna z niewielu ostatnio napisanych książek Deavera, w której nie pojawiają się jego ulubieni bohaterowie L. Rhyme lub K. Dance.
„Na każdego można znaleźć jakiegoś Haka”.
Plusy:
- dobry pomysł na fabułę, ochrona świadków i policjantów przed zagrożeniem;
- dwóch godnych siebie przeciwników po różnych stronach barykady w morderczym pojedynku;
- strategiczna i inteligentna...

Mistrzowsko splątana intryga, wektory podejrzeń kręcą się jak oszalały kompas. Do czytania za jednym dosiadem.
Podziwiam sprawność intelektualną, możliwości techniczne i informacyjne Corte`go i jego kilku pomocników, zwłaszcza niepozornej pomocnicy zdobywającej dostęp do dowolnych danych w najbardziej tajnych bazach niejako "od niechcenia" . Jego intuicję pozwalającą bezbłędnie odgadywać zamiary zabójcy. I jego niesamowite szczęście (zasługa oczywiście autora) gdy mimo wszystko czegoś nie przewidział i stanął w obliczu śmiertelnego zagrożenia, z którego jednak wywikłał się bez specjalnych trudności.
Oczywiście podziwiam też, że takie same cechy i możliwości ma ów ścigany (czy: ścigający?) bezwzględny zabójca, który nawet ma chyba nieco trudniej bo ma tylko jednego człowieka do obstawy (no i wysoko postawionego zleceniodawcę, który jednak nie wydaje się zdolny zapewnić mu tak doskonałego wsparcia ani technicznego, ani informacyjnego) a mimo to niemal natychmiast dociera do nowych miejsc ukrywania poszukiwanych, dysponuje dowolnymi niekontrolowalnymi środkami lokomocji (i awiacji),bazami o dużym potencjale obronnym, w których - znakomicie przewidując - przygotowuje pirotechniczne pułapki na swych ściganych/ścigających przeciwników.

Mistrzowsko splątana intryga, wektory podejrzeń kręcą się jak oszalały kompas. Do czytania za jednym dosiadem.
Podziwiam sprawność intelektualną, możliwości techniczne i informacyjne Corte`go i jego kilku pomocników, zwłaszcza niepozornej pomocnicy zdobywającej dostęp do dowolnych danych w najbardziej tajnych bazach niejako "od niechcenia" . Jego intuicję pozwalającą...

Jest to jakaś odmiana od historii z Rhymem i Sachs. Niekoniecznie lepsza. Nie twierdzę, że książka jest zła, ale jednak Deaverowi najlepiej wychodzi pisanie o sparaliżowanym detektywie i jego wspólniczce. A sam "Hak" dał mi to czego oczekiwałem i czego można po autorze się spodziewać - mylenie tropów, wskazywanie na to co w końcu tak naprawdę nie jest istotne i całkiem porządną akcję i tajemnicę. Ogólnie jest OK.

Jest to jakaś odmiana od historii z Rhymem i Sachs. Niekoniecznie lepsza. Nie twierdzę, że książka jest zła, ale jednak Deaverowi najlepiej wychodzi pisanie o sparaliżowanym detektywie i jego wspólniczce. A sam "Hak" dał mi to czego oczekiwałem i czego można po autorze się spodziewać - mylenie tropów, wskazywanie na to co w końcu tak naprawdę nie jest istotne i całkiem...

Średnia ta książka, są książki Deavera o niebo lepsze. W skrócie - jeden gość chce zabić, drugi gość robi wszystko aby ochronić i tak przez ponad 400 str. Książka miejscami nudnawa, przewidywalna. Mnie osobiście nie "wciągnęła", naprawdę, mocno przeciętna

Średnia ta książka, są książki Deavera o niebo lepsze. W skrócie - jeden gość chce zabić, drugi gość robi wszystko aby ochronić i tak przez ponad 400 str. Książka miejscami nudnawa, przewidywalna. Mnie osobiście nie "wciągnęła", naprawdę, mocno przeciętna

Zaskakująca, bardzo wciągająca książka

Zaskakująca, bardzo wciągająca książka

Omijałem tę książkę szerokim łukiem przez wiele lat. Po okładce i tytule wyrobiłem sobie przekonanie, że zapewne chodzi o masowego mordercę, używającego jakiegoś haka. W końcu musiałem zdecydować, czy zaczynam ją czytać, czy powinienem się jej wreszcie pozbyć. Więc ostatecznie przeczytałem. Z przyjemnością.

Od zawsze wiem, że raczej nie mógłbym pisać profesjonalnych recenzji – jeśli ktoś tym się zajmujący zobowiązany jest do obiektywnej oceny dzieła – bo od zawsze zdaję sobie sprawę, że na moją opinię o książce wpływ ma też dobór poprzednich lektur. Jeżeli przemęczyłem kilka miernych raczej pozycji, to następna, niezła, wydawać mi się może wspaniała, fantastyczna, cudowna. I odwrotnie.

Co mi się bardzo spodobało w „Haku” (nie chodzi o narzędzie brutalnej zbrodni, ale o przenośnię: „mieć na kogoś haka”) – pomysł z owczarkami i zbieraczami. Z tym jeszcze nigdzie się nie spotkałem, więc powiał wiaterek świeżości.
W setkach książek można zetknąć się z ochroniarzami, ludźmi, którzy specjalizują się w ochronie życia świadków koronnych. Taki świadek, zazwyczaj również przestępca, tylko nawrócony, staje się często celem, dawni wspólnicy chcą go zabić, by zamknąć mu usta. Ochraniać trzeba też zwyczajnych świadków, żeby nie dopuścić do ich odstrzelenia, z tego samego powodu zresztą – żeby zapobiec złożeniu zeznań.

W „Haku” pojawia się nowa postać: zbieracz. Tu akurat rolę tę pełni sadysta, psychopata i morderca, Henry Loving. Zadaniem zbieracza jest zdobycie informacji. Oczywiście, gdy już wyciągnie z ofiary to, co chce wiedzieć, zabija ją, ale nie to było głównym zadaniem. Żeby zrealizować zlecenie zbieracz musi znaleźć sposób, by dotrzeć do ofiary, bo zmusić ją do mówienia można prostymi torturami. Jednak najpierw trzeba do niej dotrzeć, znaleźć ją, a to oznacza konieczność zmuszenia do współpracy wielu postronnych ludzi oraz członków rodziny ofiary. Łatwo to wykonać, gdy się ma na nich haka. Znajdzie się groźbę, której ta właśnie osoba na pewno ulegnie. Na przykład: jeśli matka nie powie tego, co zbieracz chce wiedzieć, ten będzie bestialsko torturował jej dziecko.

Corte, pracownik zakonspirowanej agencji rządowej, zapalony miłośnik i kolekcjoner gier planszowych, jest owczarkiem, ochroniarzem. Kilka lat wcześniej, realizując jakieś zlecenie, Henry Loving torturował i wreszcie zabił jego mentora (szefa, przełożonego, guru). Teraz Corte ma ochronić rodzinę Kesslerów, do której (długo nie wiadomo, do kogo z nich konkretnie) stara się dotrzeć zbieracz, Henry Loving. Zadanie jakich wiele, ale i sprawa osobista.

Odrobinę irytująca wydała mi się końcówka historii – zbyt pokomplikowana, irytująco nic się tam nie udawało, szło nie tak, jak trzeba. Jednak ostatecznie – polecam.

Omijałem tę książkę szerokim łukiem przez wiele lat. Po okładce i tytule wyrobiłem sobie przekonanie, że zapewne chodzi o masowego mordercę, używającego jakiegoś haka. W końcu musiałem zdecydować, czy zaczynam ją czytać, czy powinienem się jej wreszcie pozbyć. Więc ostatecznie przeczytałem. Z przyjemnością.

Od zawsze wiem, że raczej nie mógłbym pisać profesjonalnych...

"Hak" Jeffery'ego Deavera opowiada o pracy agenta tajnej organizacji, która zajmuje się ochroną świadków i informatorów. Tytułowy "hak" odnosi się do haków, jakie złoczyńcy wynajdują na swe ofiary, aby wymusić na nich określone zachowanie czy wyjawienie jakichś informacji. "Ludzie zrobią wszystko wszystkim, to tylko kwestia dobrego haka."
Głównym bohaterem jest Corte, 40-letni funkcjonariusz służby ochrony, a prywatnie pasjonat gir planszowych. Ma za zadanie ochronę 4-osobowej rodziny, którą z nieznanych powodów tropi najemny prześladowca. Co ciekawe, również wyścig z owym mordercą traktuje on jak swego rodzaju rozgrywkę.
"Hak" oferuje czytelnikowi pościgi, strzelanki i szybką akcję, okraszoną tajnikami pracy agenta ochrony. Powieść pełna jest charakterystycznych dla Deavera zwrotów fabuły - autor, opisując dane sytuacje i zdarzenia, próbuje na chwilę uśpić czujność odbiorcy, by nagle wyskoczyć na niego znienacka z głośnym "Aha! Tu cię mam!" Ta strategia powoduje, że książka bardzo wciąga, utrzymując w czytelniku ciekawość i napięcie.
Kolejna bardzo udana powieść Deavera, godna polecenia.

"Hak" Jeffery'ego Deavera opowiada o pracy agenta tajnej organizacji, która zajmuje się ochroną świadków i informatorów. Tytułowy "hak" odnosi się do haków, jakie złoczyńcy wynajdują na swe ofiary, aby wymusić na nich określone zachowanie czy wyjawienie jakichś informacji. "Ludzie zrobią wszystko wszystkim, to tylko kwestia dobrego haka."
Głównym bohaterem jest Corte,...