Nowi przyjaciele Misia Uszatka

Jako dziecko nigdy nie przepadałam za Misiem Uszatkiem. Unikałam dobranocek z jego postaciom w roli głównej. Jednak buszując w bibliotece natrafiłam na książkę „Nowi Przyjaciele Misia Uszatka” i postanowiłam dać szansę bohaterowi, bo być może uda mu się skraść moje serce. Cóż, myliłam się. Widocznie nie jest z nim tak łatwo.
W każdym razie w bajka jak najbardziej nadaje się dla małych czytelników. Zawiera w sobie przygody Misia i jego przyjaciół – zabawek oraz ukochanej właścicielki, czyli Ani. Zmagają się oni z różnymi przeciwnościami losów jak i z przygodami. Napisana bardzo zrozumiałym językiem, prosty przekaz. Nie można tutaj doszukiwać się czegoś głębszego czy większego humoru. Są dwie lale, króliczek, konik na biegunach. Bardzo króciutkie historyjki. Ilustracje niezbyt przypadające do mojego gustu. Ale jak kto woli. To moja subiektywna opinia.
Zapewne są tutaj wierni fani Uszatka.

Jako dziecko nigdy nie przepadałam za Misiem Uszatkiem. Unikałam dobranocek z jego postaciom w roli głównej. Jednak buszując w bibliotece natrafiłam na książkę „Nowi Przyjaciele Misia Uszatka” i postanowiłam dać szansę bohaterowi, bo być może uda mu się skraść moje serce. Cóż, myliłam się. Widocznie nie jest z nim tak łatwo.
W każdym razie w bajka jak najbardziej nadaje...

Ciąg dalszy przygód Misia. Piękne to!

Ciąg dalszy przygód Misia. Piękne to!

Kolejne przygody Misia z klapniętym uszkiem czytane z moimi dzieciakami. Przyznaję, że ta część jest chyba ze wszystkich najbardziej udana (popieram tu czytelnika Przemka) i najbardziej przystępna do słownego naśladownictwa. Moje dzisiaj już dorosłe/prawie dorosłe dzieciaki jeszcze z sympatią wspominają te książkowe opowiastki, natomiast już wersja filmowa ich nie zachwyciła, niestety. To już nie to pokolenie.
Gorąco polecam.

Kolejne przygody Misia z klapniętym uszkiem czytane z moimi dzieciakami. Przyznaję, że ta część jest chyba ze wszystkich najbardziej udana (popieram tu czytelnika Przemka) i najbardziej przystępna do słownego naśladownictwa. Moje dzisiaj już dorosłe/prawie dorosłe dzieciaki jeszcze z sympatią wspominają te książkowe opowiastki, natomiast już wersja filmowa ich nie...

Jak to dobrze mieć dzieci i trochę ,,z przymusu", a trochę z sentymentu wracać do bajeczek z dzieciństwa... Czytałam pięcioletniej córce, nie pozwoliła odłożyć książeczki, dopóki się nie skończyły opowiastki o Misiu z klapniętym uszkiem... i doszłam do wniosku, że pewne wartości jednak nigdy nie przemijają...

Jak to dobrze mieć dzieci i trochę ,,z przymusu", a trochę z sentymentu wracać do bajeczek z dzieciństwa... Czytałam pięcioletniej córce, nie pozwoliła odłożyć książeczki, dopóki się nie skończyły opowiastki o Misiu z klapniętym uszkiem... i doszłam do wniosku, że pewne wartości jednak nigdy nie przemijają...

Mój ulubiony tom przygód Misia Uszatka. Niewinne, króciutkie historyjki, stworzone wprost dla najmłodszych, którzy dopiero co porzucają etap książeczek tekturowych. Przeczytałem to córce niezliczoną ilość razy, doszedłem w końcu nawet do sporej wprawy w "czytaniu na głosy", chociażby kiedy Pajacyk Bimbambom mówi "grubym głosem": "Jestem doktor Bimbambom, zaraz będę cię leczył". Ba, jak widać, umiem wciąż partie tekstu na pamięć. Całość czytała mi się "jak woda", czego nie mogłem w pełni powiedzieć o pozostałych tomach, gdzie niektóre fragmenty nie składały mi się dobrze w całość, lub odbierałem je jako wymuszone.

Mój ulubiony tom przygód Misia Uszatka. Niewinne, króciutkie historyjki, stworzone wprost dla najmłodszych, którzy dopiero co porzucają etap książeczek tekturowych. Przeczytałem to córce niezliczoną ilość razy, doszedłem w końcu nawet do sporej wprawy w "czytaniu na głosy", chociażby kiedy Pajacyk Bimbambom mówi "grubym głosem": "Jestem doktor Bimbambom, zaraz będę cię...