Noce i dnie mojego życia

Świetna książka dla miłośników TAMTEGO filmu, teatru i wybitnych osób, którzy je tworzyli. Dla mnie ważna także z innego powodu. Otóż Pan Jerzy nie waha się mówić otwarcie o miłości do kotów i traktowaniu serio zjawisk nadprzyrodzonych. W dzisiejszym, materialistycznym świecie, to ważny głos. Gorąco polecam!

Świetna książka dla miłośników TAMTEGO filmu, teatru i wybitnych osób, którzy je tworzyli. Dla mnie ważna także z innego powodu. Otóż Pan Jerzy nie waha się mówić otwarcie o miłości do kotów i traktowaniu serio zjawisk nadprzyrodzonych. W dzisiejszym, materialistycznym świecie, to ważny głos. Gorąco polecam!

Powiedzieć, że ta książka jest wybitna, to jakby nic nie powiedzieć. Uwielbiając ekranizację „Nocy i dni” M. Dąbrowskiej, niewiele wiedziałam o reżyserze Jerzym Antczaku i jego żonie, Jadwidze Barańskiej – odtwórczyni roli Barbary Niechcic. Można by posądzić Antczaka o nepotyzm, że obsadza żonę w swoich filmach, ale ona była po prostu świetną aktorką! W arcyzabawny sposób przytacza anegdoty o swoich przyjaciołach z teatru i filmu, jak np. Leonie Niemczyku czy Jerzym Bińczyckim.

Generalnie ta książka zawiera wiele ciekawych historii z planów filmowych – zabawnych lub przerażających – ale nie brakuje też wzruszających opowieści dotyczących np. zwierząt, których, w ich mieszkaniu na Piotrkowskiej 157 zawsze było dużo. Opowiada o nich z największą czułością, podobnie jak o teściowej, zwanej Minią – bardzo się lubili i szanowali.  

I o ile Barańska była łodzianką, Antczak przyjechał tu na studia. Jako student, wraz ze swoim kolegą Bogusławem Sochnackim (w „Nocach i dniach” zagrał potem Romana Katelbę),mieszkał na ul. Legionów u lokalnego rzezimieszka Frania Paputy. Mieszkali u niego przez cztery lata, bo Franio uważał, że rudowłosy Sochnacki przynosi mu szczęście i dlatego nie brał od nich pieniędzy za wynajem pokoju.  

Opowiada o wielu łódzkich miejscówkach lubianych przez artystów, jak choćby sala Malinowa w Grand Hotelu. Jerzy i jego żona mieli także swoją ulubioną wróżkę. Jadwiga Barańska często chodziła jeszcze jako panna na ulicę Piramowicza do Eleonory Skalskiej, która zawsze częstowała ją zalewajką, nim rozłożyła karty przed stałą klientką.  

Bardzo to przykre, że ówczesny ustrój polityczny sprawił, iż małżeństwo tych dwojga artystów zostało zmuszone wyjechać do Stanów Zjednoczonych. Uważam, że Polski film wiele na tym stracił. Muszę przyznać, że Jerzy Antczak cudownie włada piórem, a jego pełną inteligentnego humoru opowieść czyta się z apetytem. Wiem, że niewiele zostało z Łodzi Antczaka, ale po takich książkach rośnie we mnie coś na kształt dumy, że mieszkam w mieście, które słynęło z kinematografii i które wychowało tylu doskonałych aktorów i reżyserów.  

Byłam bardzo rozrzewniona po przeczytaniu tej wspaniałej książki; naszły mnie refleksje na temat życia i przemijania, i bardzo mi źle z myślą, że nie ma już ani pani Barańskiej, ani pana Bińczyckiego, ani wielu innych pięknych ludzi, którzy kochali kino, teatr i zwierzęta… Zostawili jednak po sobie wspaniały ślad, który będzie zachwycał kolejne pokolenia. Pan Jerzy Antczak już teraz stoi na czele tej barwnej grupy.

Powiedzieć, że ta książka jest wybitna, to jakby nic nie powiedzieć. Uwielbiając ekranizację „Nocy i dni” M. Dąbrowskiej, niewiele wiedziałam o reżyserze Jerzym Antczaku i jego żonie, Jadwidze Barańskiej – odtwórczyni roli Barbary Niechcic. Można by posądzić Antczaka o nepotyzm, że obsadza żonę w swoich filmach, ale ona była po prostu świetną aktorką! W arcyzabawny sposób...

Książka Antczaka to raczej uporządkowany zbiór wybranych wspomnień, niż biografia. Dzięki temu może ma to coś - bezpretensjonalną melancholię napisaną lirycznym, malowniczym językiem. Ciekawe fakty, anegdotki z historii polskiego kina, życia reżysera i otaczających go ludzi. Momentami zabawna, zaraz znowu wzruszająca. Lekka, przyjemna, rozczulająca.

Książka Antczaka to raczej uporządkowany zbiór wybranych wspomnień, niż biografia. Dzięki temu może ma to coś - bezpretensjonalną melancholię napisaną lirycznym, malowniczym językiem. Ciekawe fakty, anegdotki z historii polskiego kina, życia reżysera i otaczających go ludzi. Momentami zabawna, zaraz znowu wzruszająca. Lekka, przyjemna, rozczulająca.

Polecam audiobooka. Ciekawe tło historyczno-artystyczno-kulturowe. Z sentymentem wraca się do wspaniałych, już często nieżyjących aktorów, dla których po raz enty ogląda się jakiś film. Po lekturze docenia się pracę reżysera i całej ekipy filmowej.
Warto przeczytać/wysłuchać.

Polecam audiobooka. Ciekawe tło historyczno-artystyczno-kulturowe. Z sentymentem wraca się do wspaniałych, już często nieżyjących aktorów, dla których po raz enty ogląda się jakiś film. Po lekturze docenia się pracę reżysera i całej ekipy filmowej.
Warto przeczytać/wysłuchać.

Ciekawy życiorys dobrze opowiedziany dobrym językiem. Warto!

Ciekawy życiorys dobrze opowiedziany dobrym językiem. Warto!

Ciekawa biografia. Czasem zabawna, czasem wzruszająca. Zawiera wiele ciekawych informacji z historii polskiego filmu

Ciekawa biografia. Czasem zabawna, czasem wzruszająca. Zawiera wiele ciekawych informacji z historii polskiego filmu

Bardzo ciekawie napisana książka.
Naprawdę warto było poświęcić czas na czytanie wspomnień Jerzego Antczaka. Można dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy, polecam.

Bardzo ciekawie napisana książka.
Naprawdę warto było poświęcić czas na czytanie wspomnień Jerzego Antczaka. Można dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy, polecam.

bardzo ciekawa opowieść o Polsce, sztuce i życiu

bardzo ciekawa opowieść o Polsce, sztuce i życiu

Ta biografia to nie jest właściwie biografia. To wspomnienia, zapiski o życiu Jerzego Antczaka. Głównie zawodowym, trochę prywatnym. Wspaniała kronika kilku dekad życia kulturalnego w Polsce. Nie tylko dla fanów ‚Nocy i dni’. Autor to nie tylko mistrz obrazu, ale również słowa. Czyta się to świetnie, trochę refleksyjnie. Z ogromnym szacunkiem dla wyjątkowego pokolenia twórców kultury i sztuki.

Ta biografia to nie jest właściwie biografia. To wspomnienia, zapiski o życiu Jerzego Antczaka. Głównie zawodowym, trochę prywatnym. Wspaniała kronika kilku dekad życia kulturalnego w Polsce. Nie tylko dla fanów ‚Nocy i dni’. Autor to nie tylko mistrz obrazu, ale również słowa. Czyta się to świetnie, trochę refleksyjnie. Z ogromnym szacunkiem dla wyjątkowego pokolenia...

Cóż może stworzyć "Kartofel z Wyłynia" vel "Koci oszołom"? Okazuje się, że całkiem sporo.
1. Film, który chyba każdy czytelnik kojarzy, a prawie nic nie wiem o tym, jak dzieło powstawało.
2. Niezwykłą rodzinę.
3. Niepowtarzalne relacje z ludźmi kina, teatru, kultury.

A potem to wszystko Mistrz Jerzy spisał. I dzięki temu zanurzyłam się w książce, którą...musiałam sobie dawkować. Bo nie chciałam dojść do jej ostatniej strony.

Dlatego cieszy mnie fakt, że nadszedł rok 2020 (!) i na rynku pojawiła się kolejna porcja wspomnień Jerzego Antczaka.

Cóż może stworzyć "Kartofel z Wyłynia" vel "Koci oszołom"? Okazuje się, że całkiem sporo.
1. Film, który chyba każdy czytelnik kojarzy, a prawie nic nie wiem o tym, jak dzieło powstawało.
2. Niezwykłą rodzinę.
3. Niepowtarzalne relacje z ludźmi kina, teatru, kultury.

A potem to wszystko Mistrz Jerzy spisał. I dzięki temu zanurzyłam się w książce, którą...musiałam sobie...