Tak mówił Zaratustra

Książka ciężka, wymaga ponownego przeczytania i interpretacji na bieżąco, ale zawiera mnóstwo ciekawych idei i powodów do przemyśleń

Książka ciężka, wymaga ponownego przeczytania i interpretacji na bieżąco, ale zawiera mnóstwo ciekawych idei i powodów do przemyśleń

"Człowiek jest liną rozpiętą między zwierzęciem i nadczłowiekiem, - liną ponad przepaścią."

"Obok złego sumienia wyrastała dotychczas wszelka wiedza!
Łamcie, poznający, łamcie mi stare tablice!"

"Zaprawdę, kto mało posiada, tem mniej będzie posiadany: błogosławione niech będzie małe ubóstwo!"

pro-twórczy poemat prozą, przypowieść antyegalitarna, humanistyczny mistycyzm schyłku XIX wieku, wołanie o przewartościowanie wszystkich wartości, o przemianę człowieka w lepszą wersję samego siebie - własnym rozumem, doświadczeniem, ograniczeniem, przezwyciężaniem samego siebie....

https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tako-rzecze-zaratustra/

kluczowe kategorie:
nadczłowiek (Übermensch),wola mocy (Wille zur Macht),Śmierć Boga (Gott ist tot),ostatni człowiek (der letzte Mensch),wieczny powrót (die ewige Wiederkunft),przewartościowanie wszystkich wartości(Umwertung aller Werte),etc

Dzieło oryginalnie wydanie w trzech, osobno publikowanych częściach, w latach: 1883-1885 (część czwarta w 1892).
Pełne wydanie całości miała miejsce w 1893 roku (pierwsze wydanie polskie - rok 1901).

Dzieło jest opisywane jako „filozoficzna epopeja”. Sam Nietzsche sugerował jednak odczytanie, zgodnie z którym miało to być połączenie tragedii i parodii.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Tako_rzecze_Zaratustra

https://pl.wikipedia.org/wiki/Zaratusztrianizm

https://pl.wikipedia.org/wiki/Faravahar

https://pl.wikipedia.org/wiki/Frawaszi

***

interesująca wykładnia filozofii Nietzschego...

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/111048/tako-rzecze-sedlak

"Człowiek jest liną rozpiętą między zwierzęciem i nadczłowiekiem, - liną ponad przepaścią."

"Obok złego sumienia wyrastała dotychczas wszelka wiedza!
Łamcie, poznający, łamcie mi stare tablice!"

"Zaprawdę, kto mało posiada, tem mniej będzie posiadany: błogosławione niech będzie małe ubóstwo!"

pro-twórczy poemat prozą, przypowieść antyegalitarna, humanistyczny mistycyzm...

Słowa złotoustego mędrca spiżowego jak woda na młyn. Ewokują we mnie mrowiące przejawy nadziei i spokoju ducha. Balsam na odęte serca, lecz nie dla motłochu, ni sowizdrzałów, tylko tych chcących mierzyć wyżej. Polecam każdym atomem mojego ciała.

Słowa złotoustego mędrca spiżowego jak woda na młyn. Ewokują we mnie mrowiące przejawy nadziei i spokoju ducha. Balsam na odęte serca, lecz nie dla motłochu, ni sowizdrzałów, tylko tych chcących mierzyć wyżej. Polecam każdym atomem mojego ciała.

Geniusz! Czytałem wiele książek różnych autorów, które w różny sposób potrafiły mnie zaskoczyć, ale Also sprach Zarathustra to dzieło niemal idealne. Na początku panuje chaos – pojawiają się pytania, oczekiwania, a my zastanawiamy się, o co Nietzschemu naprawdę chodzi i gdzie kryje się fenomen tej książki.
Z czasem pojawiają się potężne fragmenty w formie pieśni i wierszy, które wymagają uwagi i refleksji. Jednak najważniejszy w tej lekturze jest czas – cierpliwe zagłębianie się w słowa Mistrza i spokojna analiza tego, co w nich zawarł. Rozdziały III i IV to prawdziwe mistrzostwo, zostawiające czytelnika z wieloma przemyśleniami, które dojrzewają długo po odłożeniu książki.
Dla tych, którzy zdecydują się po nią sięgnąć, mam jedną radę: cierpliwość. Po pierwsze – cierpliwość, po drugie – cierpliwość, a po trzecie – cierpliwość. To klucz do pełnego zrozumienia i docenienia geniuszu Nietzschego.

Geniusz! Czytałem wiele książek różnych autorów, które w różny sposób potrafiły mnie zaskoczyć, ale Also sprach Zarathustra to dzieło niemal idealne. Na początku panuje chaos – pojawiają się pytania, oczekiwania, a my zastanawiamy się, o co Nietzschemu naprawdę chodzi i gdzie kryje się fenomen tej książki.
Z czasem pojawiają się potężne fragmenty w formie pieśni i wierszy,...

Trudna, momentami zagadkowa, ale pełna mocnych myśli. To nie jest książka do szybkiego czytania – raczej do powolnego smakowania i refleksji.

Trudna, momentami zagadkowa, ale pełna mocnych myśli. To nie jest książka do szybkiego czytania – raczej do powolnego smakowania i refleksji.

Filozoficzna podróż, która zmusza do myślenia o życiu, wartościach i własnej drodze.

Filozoficzna podróż, która zmusza do myślenia o życiu, wartościach i własnej drodze.

Bardzo dobra książka po którą warto jest sięgnąć.

Bardzo dobra książka po którą warto jest sięgnąć.

Muszę przyznać, że ta książka była dla mnie prawdziwą przeprawą. Odniosłem wrażenie, że to spory przerost formy nad treścią –Nietzsche zdaje się celowo gmatwać język, jakby zawiłość miała zastąpić głębię. Niestety, niewiele z tego zrozumiałem. Podziwiam jednak tych, którzy potrafią się w tym odnaleźć i czerpać z tej książki przyjemność. Dla mnie, jako kogoś dopiero wchodzącego w świat filozoficznych tekstów, była to lektura zdecydowanie zbyt ciężka i hermetyczna.

Muszę przyznać, że ta książka była dla mnie prawdziwą przeprawą. Odniosłem wrażenie, że to spory przerost formy nad treścią –Nietzsche zdaje się celowo gmatwać język, jakby zawiłość miała zastąpić głębię. Niestety, niewiele z tego zrozumiałem. Podziwiam jednak tych, którzy potrafią się w tym odnaleźć i czerpać z tej książki przyjemność. Dla mnie, jako kogoś dopiero...

Niewiele zrozumiałem, fajne

Niewiele zrozumiałem, fajne

Miałem świadomość jak ważną dla kultury europejskiej - szczególnie jej dwudziestowiecznej "wersji" - była twórczość Nietzschego i jego głównego dzieła. Tym samym w pewnym momencie cywilizacyjnego dorastania uznałem, że wypada zapoznać się i powzdychać nad jej treścią. Od zamysłu przeszedłem do decyzji. Niestety, podchodziłem dwa razy i efektem owych podejść jest szczątkowa świadomość tego co "rzekł Zaratustra", ale nic poza tym.
Tym samym musiałem uznać, że albo Nietzsche jest średni, albo jak bardzo średnio nadaje się na jego piewcę,
Alternatywa nieciekawa, ale z drugiej strony jeżeli szef III Rzeszy zaliczał się do najsłynniejszych recenzentów jego dzieł i uważał je za arcydzieła to trochę łatwiej mogę sobie uświadomić, że jeszcze długa droga przede mną aby docenić wagę i sens sztandarowego działa Fryderyka Nietzschego...
...czego wykluczyć jednak nie mogę, nawet uwzględniwszy "dokonania" niektórych jego fanów.

Miałem świadomość jak ważną dla kultury europejskiej - szczególnie jej dwudziestowiecznej "wersji" - była twórczość Nietzschego i jego głównego dzieła. Tym samym w pewnym momencie cywilizacyjnego dorastania uznałem, że wypada zapoznać się i powzdychać nad jej treścią. Od zamysłu przeszedłem do decyzji. Niestety, podchodziłem dwa razy i efektem owych podejść jest szczątkowa...