Kres możliwości? Granice poznania i poznanie granic

To jest wyjątkowa pozycja w kolekcji czarnych książek Na ścieżkach Nauki, można napisać rozważania meta-naukowe. To jest przegląd znanych faktów z dziedziny nauk przyrodniczych i matematyki, które ilustrują nasze obiektywne granice poznania rzeczywistości.
Autor podąża ścieżką popularyzacji nauki, tak jak by w zupełnie przeciwnym kierunku. Nie buduje on barokowych wizji rozwoju wiedzy całkowicie opartych o rozważania hipotetyczne lub poglądy popularyzatorów. Dla mnie to jest taki bardzo przyjemny zimy prysznic. Wręcz myślę, że to powinna być pozycja nr 1 w serii Pruszyńskiego. To jest taki klucz, który daje możliwość spoglądania na rozważania i wizje innych autorów-popularyzatorów bardziej krytycznie.
Uwaga, nawet niewytrenowanym umysłem znalazłem kilka błędów w faktach i logice pewnych wyrażeń. (np. ilość helu w pierwotnym kosmosie). Nie wiem, czy to wynika z tłumaczenia. Bardzo szkoda, że te usterki znalazły się w tekście. Psują wiarygodność, a są to naprawdę solidnie zbudowane rozważania i to jest naprawdę godna polecenia pozycja.
Jeśli ktoś z czytających tę recenzję zamierza w swoim życiu przeczytać 10 książek popularnonaukowych, to zdecydowanie myślę, że na tej półce powinno znaleźć się miejsce na „Kres Możliwości?”.

To jest wyjątkowa pozycja w kolekcji czarnych książek Na ścieżkach Nauki, można napisać rozważania meta-naukowe. To jest przegląd znanych faktów z dziedziny nauk przyrodniczych i matematyki, które ilustrują nasze obiektywne granice poznania rzeczywistości.
Autor podąża ścieżką popularyzacji nauki, tak jak by w zupełnie przeciwnym kierunku. Nie buduje on barokowych wizji...

Choć w książce są rozdziały dot. fizyki, techniki i naszego Wszechświata, pozycja ta jest niewątpliwie bardziej filozoficzna niż stricte popularnonaukowa, a że nie znoszę filozoficznych dysput, to pozycja ta nie przypadła mi zbytnio do gustu. Warto również odnotować, że na niektórych stronach trzeba się mocno skupić, by nie stracić wątku. Szkoda, bo czytając inne pozycja Johna Barrowa, bardzo przypadł mi do gustu jego styl pisania, mimo że wyznaje zasadę antropiczną.

Choć w książce są rozdziały dot. fizyki, techniki i naszego Wszechświata, pozycja ta jest niewątpliwie bardziej filozoficzna niż stricte popularnonaukowa, a że nie znoszę filozoficznych dysput, to pozycja ta nie przypadła mi zbytnio do gustu. Warto również odnotować, że na niektórych stronach trzeba się mocno skupić, by nie stracić wątku. Szkoda, bo czytając inne pozycja...

Bardzo dobra książka popularnonaukowa, wymaga skupienia, ale żadnej wiedzy dodatkowej. Napisana jest bardzo plastycznym językiem, a także dzięki dobrze dobranym ilustracjom wyjaśnia wszelkie zawiłości. Autor zastanawia się czy istnieje nieograniczony zasób fundamentalnych informacji na temat Natury, i czy nasze możliwości jej odkrywania są ograniczone, czy też nie. Jeżeli istnieją granice poznania, to z czego one wynikają i jakie są. Omawiane są po kolei ograniczenia badania Natury na dzień dzisiejszy . Natura jest matematyczna, nie wiemy dlaczego, ale tak jest. Czy jednak sama matematyka nie ma ograniczeń? Czy są zadania, które nie rozwiąże w najbliższej przyszłości żaden komputer? Jedną rzeczą jest znajomość praw Natury, a zupełnie inna znajomość tego, co z nich wynika. Prawa mogą być nieliczne i proste, ale efekty ich działania liczne i skomplikowane. Czy będąc w środku i widząc mały wycinek wszechświata można coś powiedzieć o całym Wszechświecie? Czy to, czego nie poznamy, pokazuje nam więcej niż to, czego dowiedzieć się możemy? Czy nauka istnieje tylko dlatego, że istnieją granice, na co pozwala Natura? Dokąd zmierza nauka i naukowcy?
Borrow świetnie popularyzuje naukę, pisze interesująco stwarzając fascynującą historię. Każdy kolejny rozdział ma na końcu streszczenie. Warto tą książkę przeczytać. Polecam wszystkim ciekawym świata wokół nas.

Bardzo dobra książka popularnonaukowa, wymaga skupienia, ale żadnej wiedzy dodatkowej. Napisana jest bardzo plastycznym językiem, a także dzięki dobrze dobranym ilustracjom wyjaśnia wszelkie zawiłości. Autor zastanawia się czy istnieje nieograniczony zasób fundamentalnych informacji na temat Natury, i czy nasze możliwości jej odkrywania są ograniczone, czy też nie....

Książka przekrojowo pokazuje ograniczenia logiczne, filozoficzne, fizyczne, techniczne związane z uprawianiem nauki. Książka jest syntetyczna i raczej taką rolę ma spełniać. W rzeczywistości poszczególne rozdziały wymagają znacznie więcej uwagi. Tematyka mieści się w "kanonie" zagadnień związanych z popularyzacją nauki i niczym specjalnie nie zaskakuje. Całość warta przeczytania, ale niekoniecznie dla osób, które aktywnie śledzą taką literaturę i same zagadnienia.

Książka przekrojowo pokazuje ograniczenia logiczne, filozoficzne, fizyczne, techniczne związane z uprawianiem nauki. Książka jest syntetyczna i raczej taką rolę ma spełniać. W rzeczywistości poszczególne rozdziały wymagają znacznie więcej uwagi. Tematyka mieści się w "kanonie" zagadnień związanych z popularyzacją nauki i niczym specjalnie nie zaskakuje. Całość warta...

Autor dokonuje w tej książce swoistego remanentu osiągnięć nauki, wciągając czytelnika w fascynujące rozważania o kresie jej możliwości. Przedstawia granice postawione ludzkiej zdolności odkrywania, rozpatruje możliwości przekraczania tych granic i porównuje jak spełniły się podobne przepowiednie głoszone przez środowiska naukowe pod koniec XIX wieku.Autor korzysta z wielkiej liczby unikatowych źródeł. Uzupełnieniem są starannie dobrane ilustracje, które w interesujący sposób ułatwiają czytelnikowi zrozumienie trudnych i zawiłych problemów. Autor uświadamia nam, że granice naszej wiedzy są narzucone przez względy praktyczne, koszty i czas, ale jednocześnie prowokują rozwój sposobu myślenia o wszechświecie i są niezbędne dla dalszego postępu ludzkości. Nasza wiedza o wszechświecie ma kres i właśnie ów kres głębiej określa charakter wszechświata. To, czego nigdy nie poznamy, pokazuje nam więcej niż to, czego dowiedzieć się możemy. Serdecznie polecam wszystkim miłośnikom kosmosu i kosmologii!!! :) :) :)

Autor dokonuje w tej książce swoistego remanentu osiągnięć nauki, wciągając czytelnika w fascynujące rozważania o kresie jej możliwości. Przedstawia granice postawione ludzkiej zdolności odkrywania, rozpatruje możliwości przekraczania tych granic i porównuje jak spełniły się podobne przepowiednie głoszone przez środowiska naukowe pod koniec XIX wieku.Autor korzysta z...