Blask snów

Fantastyka i romans , przyjemnie się czytało , choć nie jestem zwolenniczką fantastyki.

Fantastyka i romans , przyjemnie się czytało , choć nie jestem zwolenniczką fantastyki.

Z połączenia typowego romansidła z książką typu fantasy, powstał "Blask snów". Czytało się ją przyjemnie, pomimo trudnych momentów "otwierania zmysłów" i "wyczuwania energii". Wątek romansu pozostawił po sobie jakiś niedosyt, jakby wszystko zadziało się za szybko. A niektóre wydarzenia były pozbawione dreszczyku emocji. Brakowalo mi przede wszystkim takiego momentu zaskoczenia, od początku wiadomo było kto z kim i dlaczego. Mimo wszystko książką świetnie nadaje się jako zapychacz czasu w drodze do pracy.

Z połączenia typowego romansidła z książką typu fantasy, powstał "Blask snów". Czytało się ją przyjemnie, pomimo trudnych momentów "otwierania zmysłów" i "wyczuwania energii". Wątek romansu pozostawił po sobie jakiś niedosyt, jakby wszystko zadziało się za szybko. A niektóre wydarzenia były pozbawione dreszczyku emocji. Brakowalo mi przede wszystkim takiego momentu...

Cykle:
Dreamlight Trilogy (tom: 1)
Arcane Society (tom: 7)

Cykle:
Dreamlight Trilogy (tom: 1)
Arcane Society (tom: 7)

Bardzo mi się podobała. Jest wszystko, co trzeba: akcja , parazmysły, zagadka i romans.

Bardzo mi się podobała. Jest wszystko, co trzeba: akcja , parazmysły, zagadka i romans.

Autorka cierpi na opisowstręt. Poza tym kicz i sztampa, rozpadanie się na miliony kawałeczków i zespolenie dusz. Nie polecam, jeśli macie więcej niż dwanaście lat.

Autorka cierpi na opisowstręt. Poza tym kicz i sztampa, rozpadanie się na miliony kawałeczków i zespolenie dusz. Nie polecam, jeśli macie więcej niż dwanaście lat.

Zasiadając do tej książki nie miałam żadnych wygórowanych oczekiwań. Miałam po prostu odpocząć po przebytej chorobie. Spodziewałam się romansu z lekkim wątkiem parapsychicznym, ale to, co dostało mnie tylko przybiło. Już wiem, dlaczego nie przepadam za tego typu połączeniami w książce. Romans i fantastyka nie idą w parze i ta powieść to idealne potwierdzenie.
Prolog opowiada nam scenę napaści na młodą kobietę, którą z opresji ratuje mężczyzna władający nadprzyrodzonymi mocami. Młoda dziewczyna określa go „Demonem”. Od razu odkryłam, kto jest tym bohaterem. Nie było żadnego najmniejszego śladu zaskoczenia na mojej twarzy, gdy to się potwierdziło. Jednak miałam nadzieję, że całość będzie dalej mniej przewidywalna. Jak się okazało złudne były moje oczekiwania.
Poznajmy prywatną detektyw Chloe Harper, która jest znawcą antyków. W pierwszym rozdziale daje próbkę swoich możliwości, mocy i talentu, bo mówi od razu, że egipska statuetka o falsyfikat. Milczy jednak, że wykonał go jej przodek niejaki Norwood Harper, dodatkowo, że potrafi precyzyjnie datować przedmioty (jedna z tajemniczych zdolności),a na dodatek Chloe pochodzi z długiej linii znawców sztuki i antyków. Tego samego dnia po powrocie do biura poznaje Jacka Wintersa, który prosi ją o pomoc w odnalezieniu rodzinnego przedmiotu – pewnej tajemniczej lampy. Jack jest przekonany, że ciąży na nim rodzinna klątwa, którą zapoczątkował Nicholas Winters. Głównego bohatera dręczą koszmary, ma halucynacje, zaniki pamięci i nie panuje nad swoją parapsychiczną mocą. Według legendy może się uwolnić od tej klątwy przez tajemniczą lampę i kobieta, która przez swoje nadprzyrodzone zdolności będzie umiała pomóc mu wykorzystać moc przedmiotu. Chloe podejmuje się tego zadania. Jednak nie jest do końca przekonana czy owa legenda jest prawdziwa. Ona i on wiedzą, że istnieje coś takiego jak Towarzystwo Wiedzy Tajemnej, które prowadzone jest przez niejakiego Fallona Jonesa, który w teorii i zgodnie z opisem miał być wrogiem Jacka, a okazał się jego całkiem dobrym kolegą. Przyznam szczerze, że Winter miał obsesje na punkcie, że Jones chce go zabić. Był wręcz przewrażliwiony.
W międzyczasie oczywiście między bohaterami pojawia się pewna nić pożądania i to w zasadzie od samego początku, czyli od pierwszego wejrzenia, co było tak przewidywalne, że tylko sobie westchnęłam. Skoro już mowa o wątku miłosnym to nic nie jest takie jak powinno, bo nagle w życiu Harper pojawia się jej były facet, który nie wierzy w jej parapsychologiczne zdolności. Chloe pomaga mu zdobyć dowody na jego studentkę, z którą nawiązał romans. Przyznam szczerze, że to było bardzo słabe i nudne.
Czułam, że nie wszystko rozumiem w tej książce. Potem okazało się, że jest ona częścią pewnego cyklu, co znacznie to rozgrzeszyło, ale gdy przeczytałam, że zaczyna ta powieść „Trylogię o Blasku Snów” to się zirytowałam. Skoro jest to początek tej sagi to, dlaczego nie zostało wszystko w niej wyjaśnione jeszcze raz? Skoro ktoś zaczyna przygodę z jakąś serią i czyta, że to początek to chce mieć cały obraz sytuacji, a nie tylko połowiczny i domyślać się, o co chodzi. Za to ogromny minus.
Jedyny plus jest za to, że czyta się szybko. Rozłożyłam sobie książkę na dwa dni i dokładnie w takim czasie ją przeczytałam, a pewnie gdybym miała dla niej jeden dzień bez żadnych ważniejszych zobowiązań też by mi się to udało. Mimo wszystko jest ona nudna, a na dodatek przewidywalna na wskroś. Wiedziałam, kiedy Chloe wpadnie w tarapaty, wiedziałam, co będzie na końcu. Autorka nie zaskoczyła mnie niczym. Coś mi mówi, że w drugiej części, którą mam nie będzie wcale lepiej. Ale nim do niej usiądę to sporo wody upłynie w mojej miejskiej rzeczce.

„To kolejna z twoich zasad. Masz ich tyle, że doprawdy nie wiem, jak sobie z tym radzisz. Zawsze uważałam, że zasady odbierają życiu całą radość i spontaniczność." ~ Jayne Ann Krentz, Blask snów, Warszawa 2010, s. 91.

Zasiadając do tej książki nie miałam żadnych wygórowanych oczekiwań. Miałam po prostu odpocząć po przebytej chorobie. Spodziewałam się romansu z lekkim wątkiem parapsychicznym, ale to, co dostało mnie tylko przybiło. Już wiem, dlaczego nie przepadam za tego typu połączeniami w książce. Romans i fantastyka nie idą w parze i ta powieść to idealne potwierdzenie.
Prolog...

Podobała mi się. Autorka bardzo dużo uwagi poświęciła na powiązanie kilku kątków. Wielu bohaterów ma "swoje" książki i historie z nimi związane. Dużo jest agencji J&J i Cienia Nocy. Wątek romantyczny gdzieś w tym ginie, ale bardzo dobrze się ją czyta.

Podobała mi się. Autorka bardzo dużo uwagi poświęciła na powiązanie kilku kątków. Wielu bohaterów ma "swoje" książki i historie z nimi związane. Dużo jest agencji J&J i Cienia Nocy. Wątek romantyczny gdzieś w tym ginie, ale bardzo dobrze się ją czyta.

Chloe Harper pracuje jako prywatny detektyw. Pewnego dnia przychodzi do niej Jack Winters i wynajmuje ją do znalezienia lampy. Jest to przedmiot stary, dziwny stworzony przed wiekami przez znanego alchemika. Wydawać by się mogło, że to nic wartościowego, ale w środku tej lampy znajduje się blask snów, czyli moc, której potrzebuje każdy obdarzony siłą psi....

Ostatnio ciągle trafiam na jakieś nudne książki (często nawet o nich na blogu nie wspominam). Ta również do nich dołączy.

Pomysł był bardzo ciekawy i oryginalny, bo z takim czymś się jeszcze w żadnej książce nie spotkałam. Jednak mnie ta powieść zanudziła. Chyba staję się coraz bardziej wymagająca, co do książek, bo ostatnio ciągle mam jakieś "ale". Mnie po prostu ta książka nie wciągnęła, zanudziła i z wielkim trudem czytałam kolejne strony.

Oczywiście książka też ma plusy, bo jest nieprzewidywalna, a bohaterowie są bardzo ciekawie wykreowani. Jednak dla mnie to za mało. W sumie to w książce dużo się działo, ciągle były jakieś tajemnice, ale mnie to po prostu nie zainteresowało.

opinia została opublikowana także na moim blogu:http://kingaczyta.blogspot.com/2013/07/jayne-ann-krentz-blask-snow.html

Chloe Harper pracuje jako prywatny detektyw. Pewnego dnia przychodzi do niej Jack Winters i wynajmuje ją do znalezienia lampy. Jest to przedmiot stary, dziwny stworzony przed wiekami przez znanego alchemika. Wydawać by się mogło, że to nic wartościowego, ale w środku tej lampy znajduje się blask snów, czyli moc, której potrzebuje każdy obdarzony siłą psi....

Ostatnio...

wszystkie sąsuper

wszystkie sąsuper

Muszę powiedzieć, że nie przepadam za fantastyką, ale ta książka bardzo mnie wciągnęła i pozostawiła pewien niedosyt. Gorąco polecam

Muszę powiedzieć, że nie przepadam za fantastyką, ale ta książka bardzo mnie wciągnęła i pozostawiła pewien niedosyt. Gorąco polecam