Singer. Pejzaże pamięci

Obraz wyjątkowy, pełny i dojrzały. Lektura nad którą autorka z mozołem i pedantyczna wrażliwością musiała siedzieć długo. Opłacało się efekt jest spektakularny. Historia pełna, bogata , pokazująca zmierzch pewnej kultury a przy tym rozbłysk literackiej gwiazdy. Polecam.

Obraz wyjątkowy, pełny i dojrzały. Lektura nad którą autorka z mozołem i pedantyczna wrażliwością musiała siedzieć długo. Opłacało się efekt jest spektakularny. Historia pełna, bogata , pokazująca zmierzch pewnej kultury a przy tym rozbłysk literackiej gwiazdy. Polecam.

Agata Tuszyńska „z mozołem i cierpliwością archeologa oczyszcza kolejne warstwy ludzkiej pamięci, stawiając pytania, przed którymi bronią się od lat. Powstała książka dramatyczna, niezwykła, budząca najsilniejsze emocje i przenosząca czytelnika w swoją własną rzeczywistość. Książka, której zapomnieć nie sposób.” (z okładki)

Ciekawa, skłaniająca do refleksji, opowieść historyczno – biograficzna. Bogactwo materiałów faktograficznych, rozmowy z ludźmi i źródła pisane pozwalają odtworzyć realia codzienności, miejsc i atmosfery świata Izaaka Singera. Właśnie tak: w pierwszej kolejności jego świat, w drugiej on – pisarz, człowiek, Żyd.

Cieszyło mnie przypomnienie sylwetki noblisty, wzruszało spotkanie ze światem, którego już nie ma, urzekł styl narracji i piękna polszczyzna.

Polecam.

7/10 w kategorii: Literatura.

Agata Tuszyńska „z mozołem i cierpliwością archeologa oczyszcza kolejne warstwy ludzkiej pamięci, stawiając pytania, przed którymi bronią się od lat. Powstała książka dramatyczna, niezwykła, budząca najsilniejsze emocje i przenosząca czytelnika w swoją własną rzeczywistość. Książka, której zapomnieć nie sposób.” (z okładki)

Ciekawa, skłaniająca do refleksji, opowieść...

„Zmienić adres to zmienić przeznaczenie, mówi Talmud.”

Pod wieloma względami interesujący i wiarygodny portret psychologiczny syna chasydzkiego rabina urodzonego w Leoncinie pod Warszawą w roku 1902, jest nim amerykański pisarz Isaac Bashevis Singer, przedstawiciel narodu żydowskiego, który zdążył opuścić Europę zanim stała się królestwem cieni, „nie jestem ani Izraelczykiem, ani Polakiem, ani Amerykaninem, jestem tylko Żydem”.

„Pamięć jest światem o zstępujących schodach, a może zaświatem o kręgach piekielnych, czasem wydaje się wielkim szacownym zwierciadłem o złoconych, spękanych ramach, to zwierciadło jest bramą, przez którą przedostać się można w dawny obszar i czas.”

Biografia kronikarza, gawędziarza, humorysty, kobieciarza i noblisty, człowieka wierzącego, że w literaturze, podobnie jak w snach, śmierć nie istnieje, portret pisarza patrzącego przez ocean w stronę Europy, w kierunku Warszawy: Krochmalnej, Twardej, Śliskiej, Gnojnej, kogoś, kto wykreślił słowo „zdziwienie” ze słownika i boleje nad tym, że Żydzi pamiętają zbyt wiele.

„Tyle ludzi chodzi do dziś nieistniejącymi ulicami nieistniejących miast, przedziera się przez labirynty pamięci. Ci nieliczni, którzy ocaleli, odbudowali wewnętrzne pejzaże, oswoili obce miejsca na tyle, by dało się w nich żyć, ale ciągle są fragmentami dawnej rzeczywistości, stare przesadzone drzewa.”

Bardzo dobra i ciekawie napisana książka o głębokiej potrzebie odbudowania wewnętrznego pejzażu, wysłuchałam audiobooka w interpretacji Marcina Popczyńskiego, co jest zaletą samą w sobie, lektor mógłby przeczytać instrukcję obsługi zmywarki i zapewniam, że byłaby to lektura interesująca ; )

„Zmienić adres to zmienić przeznaczenie, mówi Talmud.”

Pod wieloma względami interesujący i wiarygodny portret psychologiczny syna chasydzkiego rabina urodzonego w Leoncinie pod Warszawą w roku 1902, jest nim amerykański pisarz Isaac Bashevis Singer, przedstawiciel narodu żydowskiego, który zdążył opuścić Europę zanim stała się królestwem cieni, „nie jestem ani...

Myślę, że warto przeczytać

Myślę, że warto przeczytać

Singer jest pretekstem dla szerokich pejzaży żydowskiej Polski, licznych dygresji, osobistych refleksji.

Singer jest pretekstem dla szerokich pejzaży żydowskiej Polski, licznych dygresji, osobistych refleksji.

Oceniam na: 10, 10 i jeszcze raz 10!
To nie tylko biografia Singera.
To również biografia Zagłady Żydów w Polsce. Żydów z zakurzonej prowincji i z tętniącej życiem stolicy.
To historia o utraconym raju Singera.
Raju dzieciństwa na Krochmalnej.

Nie ma już tamtego świata, tamtej Warszawy.
A mimo wszystko Ona żyje wciąż na kartach książek Noblisty.

Chwalony i krytykowany.
Niektórzy nie mogli przełknąć Jego Nagrody Nobla. Oburzało ich, że pisał o złodziejach, prostytutkach, oszustach. Tak jakby po Holocauście można było pisać o Żydach wyłącznie w dobrym świetle.

Cytat: " Ktoś powiedział o literaturze żydowskiej, że miała być oknem na świat. Żydzi mogli nim wyglądać, ale nie daj Boże, by ktoś zajrzał do środka. Singer na to pozwolił. I tego nie chciano mu darować".
On to okno otworzył na oścież, wręcz z hukiem.
Przełamał tabu w literaturze żydowskiej.

Oceniam na: 10, 10 i jeszcze raz 10!
To nie tylko biografia Singera.
To również biografia Zagłady Żydów w Polsce. Żydów z zakurzonej prowincji i z tętniącej życiem stolicy.
To historia o utraconym raju Singera.
Raju dzieciństwa na Krochmalnej.

Nie ma już tamtego świata, tamtej Warszawy.
A mimo wszystko Ona żyje wciąż na kartach książek Noblisty.

Chwalony i...

Książka bardzo dobrze napisana. Autorka uruchamia w swej narracji bogaty materiał faktograficzny, wspiera się na źródłach pisanych, jak i wywiadach, kreśląc realistyczny obraz miejsc, z którymi związany był Singer, obraz życia codziennego społeczności żydowskiej w Polsce, jej zróżnicowania i koegzystencji z Polakami, która nie napawa optymizmem, a raczej grozą i niedowierzaniem na przytaczane świadectwa okrucieństwa i niegodziwości, z jakimi się spotykała. Autorka przechodzi następnie do opisu żydowskiego środowiska literackiego w Nowym Jorku, gdzie Singer przeżywa większość swojego życia, z krańcowo odmiennymi, głównie nieżyczliwymi opiniami tamtejszej elity żydowskiej na temat jego pisarstwa i jego Nobla. Oczywiście, sama postać autora jest szalenie kontrowersyjna. Na szczęście, jak zaznaczyła autorka, należy skupiać się nie na biografii autora, lecz jego twórczości.

Książka bardzo dobrze napisana. Autorka uruchamia w swej narracji bogaty materiał faktograficzny, wspiera się na źródłach pisanych, jak i wywiadach, kreśląc realistyczny obraz miejsc, z którymi związany był Singer, obraz życia codziennego społeczności żydowskiej w Polsce, jej zróżnicowania i koegzystencji z Polakami, która nie napawa optymizmem, a raczej grozą i...

Agata Tuszyńska to marka sama w sobie jeśli odzie o biografie. Ale ta książka jest nie tylko biografią noblisty, ale również wnikliwym spojrzeniem na żydowski świat, którego już w Polsce nie ma, a przy okazji prezentuje korowód postaci - bohaterów powieści i opowiadań Singera. Muszę przyznać, że gdyby twórczość Singera była jedyną dostępną wiedzą o przedwojennych Żydach w Polsce, to zostałabym z przekonaniem, że są w nim tylko nomen omen
sz(Sz)umowiny. Postać noblisty ukazana z różnych perspektyw, wypowiadają sie o nim i ci, którzy go cenili, i ci którzy mieli o nim jako człowieku oraz jako twórcy nie najlepsze zdanie. I przepiękny styl narracji, piękna polszczyzna. Ta książka to dla mnie uczta dla ducha.

Agata Tuszyńska to marka sama w sobie jeśli odzie o biografie. Ale ta książka jest nie tylko biografią noblisty, ale również wnikliwym spojrzeniem na żydowski świat, którego już w Polsce nie ma, a przy okazji prezentuje korowód postaci - bohaterów powieści i opowiadań Singera. Muszę przyznać, że gdyby twórczość Singera była jedyną dostępną wiedzą o przedwojennych Żydach w...

Jak napisze A. Tuszyńska
w pierwszym zdaniu „Singer. Pejzaże pamięci”:
Isaac Bashevis Singer był moim pierwszym przewodnikiem po świecie Żydów polskich.
Zanim mogłam zrozumieć słowo ”Żyd”, przestali istnieć jako społeczność”.( s.9).

„Żaden tradycyjny Żyd nie handlował w sobotę, nawet nie wziął do ręki pieniędzy. W sobotę nie wolno im było rozpalać ognia, choćby był największy mróz. Jednym słowem poza modlitwą
i jedzeniem nie wolno im było w tym dniu nic robić, nawet pisać. Pociągi i autobusy był tego dnia puste, Żydzi nie jeździli.(...)
„Między wojnami było w Tomaszowie 5 sklepów masarskich z wędlinami i 40 straganów z wędliną zwyczajną. 9 piekarń chleba, 2 piekarnie ciastek i bułek lepszych gatunków, 32 restauracje, w tym
5 jadłodajni, nie licząc cichych knajp, czyli piwiarni.
W żydowskich restauracjach sprzedawano tylko wódkę, piwo i zimne zakąski, w niektórych była i wieprzowa wędlina. Największe restauracje mieli Brafman Lejzor i Chaim Pater, który był również właścicielem hotelu. Dwie rozlewnie piwa należały do Minkowskiego Jakuba i Lederkremera Lejzora. Składy wódek do Goryczańskiego i Szlomy Sederkrmera. Monopol państwowy w Tomaszowie dał kupcom 10% rabatu.
Agata Tuszyńska, Singer. Pejzaże pamięci. Wydawnictwo MARABUT, Gdańsk 1994,s. 146.

Agata Tuszyńska, autorka, m. in.
biografii Isaaca Bashevisa Singera,
laureatka nagrody PEN CLUBU (1993),
potrafi jak nikt inny, namalować pejzaż z okruchów pamięci tych, którzy żyli, znali i pracowali
z Singerem, laureatem Nagrody Nobla.

Autorka opisuje świat Singera,
świat małych miasteczek na Lubelszczyźnie
(ale nie tylko),gdzie polscy Żydzi handlowali, prowadzili sklepy i restauracje,
sprzedawali wódkę i piwo, mieli piekarnie, ciastkarnie, także hotele;
pokazuje świat polskich Żydów,
by odsłonić ich tragiczną przeszłość.

Jak przeczytamy na okładce:
„Z mozołem i cierpliwością archeologa oczyszcza kolejne warstwy ludzkiej pamięci, stawiając pytania, przed którymi bronią się od lat. Powstała książka dramatyczna, niezwykła, budząca najsilniejsze emocje i przenosząca czytelnika w swoją własną rzeczywistość. Książka, której zapomnieć nie sposób”.

Biografia Singera,
w wydaniu Agaty Tuszyńskiej,
na miarę wielkości pisarza Noblisty.
10/10

Jak napisze A. Tuszyńska
w pierwszym zdaniu „Singer. Pejzaże pamięci”:
Isaac Bashevis Singer był moim pierwszym przewodnikiem po świecie Żydów polskich.
Zanim mogłam zrozumieć słowo ”Żyd”, przestali istnieć jako społeczność”.( s.9).

„Żaden tradycyjny Żyd nie handlował w sobotę, nawet nie wziął do ręki pieniędzy. W sobotę nie wolno im było rozpalać ognia, choćby...

Znałam nazwę „Sztukmistrz z Lublina”, ale nie wiedziałam kim był Bashevish Singer. Dowiedziałam się czytając stary ponad 30 letni egzemplarz biografii, reportażu (?) Agaty Tuszyńskiej. Było warto.

Znałam nazwę „Sztukmistrz z Lublina”, ale nie wiedziałam kim był Bashevish Singer. Dowiedziałam się czytając stary ponad 30 letni egzemplarz biografii, reportażu (?) Agaty Tuszyńskiej. Było warto.