Dług wdzięczności

W porównaniu do wszystkich innych części cyklu miecz prawdy to można powiedzieć to taki jeden dłuższy rozdział. Ale jak ktoś przeczytał całą serię lub posiada kolekcje to warto i z tą pozycją się zapoznać.

W porównaniu do wszystkich innych części cyklu miecz prawdy to można powiedzieć to taki jeden dłuższy rozdział. Ale jak ktoś przeczytał całą serię lub posiada kolekcje to warto i z tą pozycją się zapoznać.

Niniejsze dzieło to pierwsza książka Terry’ego Goodkinda, jaką przeczytałem. Mimo to postać Zeddicusa Zu'l Zorań der (znanego również jako Zed) nie była mi obca, a wszystko to dzięki serialowi „Legend of the Seeker” (w Polsce noszącemu tytuł „Miecz Prawdy”). To właśnie ta produkcja wzbudziła we mnie zainteresowanie światem wykreowanym przez wspomnianego autora.

Muszę przyznać, że do omawianej książki podchodziłem z dużymi oczekiwaniami, bowiem naczytałem się wielu pozytywnych opinii o dziełach Terry’ego Goodkinda. Nie powiem, że ta książka była zła, ale nie stwierdzę również, że jest czymś wyjątkowym.

Przedstawiona historia początkowo wydawała się interesująca, jednak z biegiem wydarzeń moja sympatia do niej stopniowo malała. Po przeczytaniu całości muszę stwierdzić, że fabuła jest naprawdę średnia. Zakończenie wydarzeń było, moim zdaniem, zbyt optymistyczne (zbyt przewidywalne). Nie będę jednak zdradzał szczegółów, aby nie psuć przyjemności tym, którzy jeszcze nie sięgnęli po tę powieść. Najciekawszym elementem niniejszej książki był przedstawiony w niej świat. Mam wrażenie, że Terry Goodkind ma interesujące podejście do magii.

Oczywiście nadal zamierzam poznać cykl „Miecz Prawdy”, jednak po przeczytaniu tej pozycji nie podchodzę do tego z takim entuzjazmem, jak wcześniej.

“Dług wdzięczności” - Ocena końcowa: 6/10 (Niezła).

Niniejsze dzieło to pierwsza książka Terry’ego Goodkinda, jaką przeczytałem. Mimo to postać Zeddicusa Zu'l Zorań der (znanego również jako Zed) nie była mi obca, a wszystko to dzięki serialowi „Legend of the Seeker” (w Polsce noszącemu tytuł „Miecz Prawdy”). To właśnie ta produkcja wzbudziła we mnie zainteresowanie światem wykreowanym przez wspomnianego autora.

Muszę...

Z pewnością nie jest to bajka dla dzieci. Jest lekka i przyjemna, więc jeśli poszukujesz takiej książki, to myślę, że ci się spodoba. 

Z pewnością nie jest to bajka dla dzieci. Jest lekka i przyjemna, więc jeśli poszukujesz takiej książki, to myślę, że ci się spodoba. 

Bardzo krótka, dość drewniana, ale mimo wszystko ciekawa historia na jeden wieczór. Z tego, co rozumiem, jest to prequel do całej serii, więc ciężko to sensownie ocenić. Podobała mi się koncepcja czarodzieja, prowadzącego wiele rozmów na raz. To jest coś, do czego wykorzystywałbym magię, gdyby istniała.

Bardzo krótka, dość drewniana, ale mimo wszystko ciekawa historia na jeden wieczór. Z tego, co rozumiem, jest to prequel do całej serii, więc ciężko to sensownie ocenić. Podobała mi się koncepcja czarodzieja, prowadzącego wiele rozmów na raz. To jest coś, do czego wykorzystywałbym magię, gdyby istniała.

Może to i krótka opowieść, ale Terry Goodkind bardzo dobrze przyłożył się do jej napisania - czuć w niej tę samą dbałość o szczegóły, co w pierwszych częściach cyklu o Mieczu Prawdy. Gorąco polecam!

Może to i krótka opowieść, ale Terry Goodkind bardzo dobrze przyłożył się do jej napisania - czuć w niej tę samą dbałość o szczegóły, co w pierwszych częściach cyklu o Mieczu Prawdy. Gorąco polecam!

taka sobie historyjka, nic specjalnego. Trochę obrazuje jak mniej więcej wyglądał koniec wojny Mindland oraz D'hary. Przedstawia Zedda jako młodego czarodzieja.

taka sobie historyjka, nic specjalnego. Trochę obrazuje jak mniej więcej wyglądał koniec wojny Mindland oraz D'hary. Przedstawia Zedda jako młodego czarodzieja.

Opowiadanie stanowiąca wstęp do całości okazało się historią ze świata fantasy jakich wiele.
Trudno powiedzieć by specjalnie zachęciło, bądź odrzuciło od perspektywy kontynuacji, ale przynajmniej daje rys przyszłego świata i pola wydarzeń.

Opowiadanie stanowiąca wstęp do całości okazało się historią ze świata fantasy jakich wiele.
Trudno powiedzieć by specjalnie zachęciło, bądź odrzuciło od perspektywy kontynuacji, ale przynajmniej daje rys przyszłego świata i pola wydarzeń.

Postanowiłem przeczytać to, właściwie opowiadanko, będąc ciekawym jak z czasem rozwinął się styl pisarski autora. W końcu powstało ono gdy z główną serią był już na etapie gdzieś siódmego tomu, a sama tutejsza historia jest w tym przypadku bezpiecznym prequelem, dającym dodatkowy ogląd na tom pierwszy.

Cóż, warsztatowo, styl się nie rozwinął. Nawet jest trochę gorszy bo ze względu na krótką formę plastyczność opisów zanikła (silna strona Pierwszego Prawa Magii),a sama akcja jest dość chaotycznie opisana i okraszona tradycyjnie kwadratowymi dialogami.

Na plus, że autor chyba trochę spróbował rekompensować nam ubogi dotychczas word-building rzucając nieco nazw krain, miast, wojsk. Do tego obserwowanie nieustającego zamieszania jakie otacza młodego, pierwszego czarodzieja Zedda i to z perspektywy zwykłej kobiety z ludu trochę pomogło realniejszemu odczuwaniu świata i jego społeczeństwa.

Niestety wciąż jest też naiwnie, zarówno w kontekście samej akcji jak i całego wyjaśnienia tajemniczych granic. (byliście ciekawi w jakich to fantastycznych okolicznościach powstała granica? A no, Zed powiedział, że ot, zaraz ją sporządzi i jak powiedział tak zrobił. A ludziom mającym dość magii powiedział leźcie gdzieś tam na zachód to zrobię wam drugą). Na plus, lekko zarysowane rozważania moralne, co można poświęcić dla większego dobra, a co jest mniejszym złem.

I tak na każdy plus spada zaraz większy minus. No, rozczarowanie, a w dodatku poczucie, że nie był to zbyt reprezentatywny Goodkind. Zobaczymy jak wyjdzie Kamień Łez.

Postanowiłem przeczytać to, właściwie opowiadanko, będąc ciekawym jak z czasem rozwinął się styl pisarski autora. W końcu powstało ono gdy z główną serią był już na etapie gdzieś siódmego tomu, a sama tutejsza historia jest w tym przypadku bezpiecznym prequelem, dającym dodatkowy ogląd na tom pierwszy.

Cóż, warsztatowo, styl się nie rozwinął. Nawet jest trochę gorszy bo ze...

Krótkie ale treściwe. Historia młodego Zeddicusa i pewnego długu. Czytało się lekko i przyjemnie. fabularnie trzyma spójność z całą sagą.

Krótkie ale treściwe. Historia młodego Zeddicusa i pewnego długu. Czytało się lekko i przyjemnie. fabularnie trzyma spójność z całą sagą.

Świetne opowiadanie, które obrazuje historie Abby i dobrze nam znanego Zedda z okresu jego młodości.

Autor przedstawia nam początki Zeddicusa jako najsilniejszego maga, pokazuje jak wyglądało jego życia oraz nakreśla nam pogląd na jego umiejętności i charakter.

Opowieść była krótka, ale dobrze napisana i płynna, polecam fanom fantastyki, nawet jeśli ktoś nie lubi serii Miecza Prawdy, to ta opowieść powinna wciągnąć, bo jest lżej napisana.

Świetne opowiadanie, które obrazuje historie Abby i dobrze nam znanego Zedda z okresu jego młodości.

Autor przedstawia nam początki Zeddicusa jako najsilniejszego maga, pokazuje jak wyglądało jego życia oraz nakreśla nam pogląd na jego umiejętności i charakter.

Opowieść była krótka, ale dobrze napisana i płynna, polecam fanom fantastyki, nawet jeśli ktoś nie lubi serii...