Listonosz

Jedna z najlepszych książek postapo.

Jedna z najlepszych książek postapo.

Chociaż lubię klimaty postapo, to jednak ta książka mnie nie zauroczyła. Akcja powieści toczy się na początku lat dwutysięcznych, 16 lat po globalnej zagładzie nuklearno-pandemicznej, po której zostały niewielkie, lepiej lub gorzej zorganizowane komuny, bandy agresywnych survivalistów, oraz nieliczni samotni wędrowcy. Do takich należy główny bohater, który na początku zostaje ograbiony ze swojego dobytku podróżnego, ale szczęśliwym trafem odnajduje zabitego pocztowca, przejmuje jego wyposażenie, po czym wędruje dalej udając prawdziwego listonosza i próbuje zaszczepić w ludziach ideę odbudowy cywilizacji. Jest to pewnego rodzaju alternatywna opowieść względem typowego post-apo i w sumie - całkiem ciekawy pomysł, jednak jego realizacja wyszła Brinowi co najwyżej średnio.
Narracja i przebieg fabuły są w tej książce dość męczące, przy czym mi bardziej przypadła do gustu pierwsza część opowieści - ta bardziej obyczajowa, niż dalsze wydarzenia, na które składają się głównie walki, zasadzki i pościgi. Nie do końca wiadomo, jakie jest przesłanie książki, a dość mętne wywody pod koniec wcale nie pomagają w zrozumieniu, co autor chciał przekazać czytelnikowi.

Ogólnie - można przeczytać, jednak w podgatunku literatury postapokaliptycznej jest sporo znacznie ciekawszych pozycji.

Chociaż lubię klimaty postapo, to jednak ta książka mnie nie zauroczyła. Akcja powieści toczy się na początku lat dwutysięcznych, 16 lat po globalnej zagładzie nuklearno-pandemicznej, po której zostały niewielkie, lepiej lub gorzej zorganizowane komuny, bandy agresywnych survivalistów, oraz nieliczni samotni wędrowcy. Do takich należy główny bohater, który na początku...

Wymęczyłem się bardzo tą książką. Historia o odradzaniu się ducha USA, przedstawionym przez pryzmat losów nieciekawego antybohatera. Nie mogłem się wczuć ani w tego bohatera, ani w jego płytkie relacje z innymi, ani nawet złapać nastroju postapokaliptycznej rzeczywistości. Narracja dziwnie prowadzona, rozdziały kończą się jakby przypadkowo, a kolejne rozpoczynają się w innym miejscu i czasie, zostawiając wyobraźni czytelnika, co się w międzyczasie działo. W moim odczuciu bardzo mocno przereklamowana.

Wymęczyłem się bardzo tą książką. Historia o odradzaniu się ducha USA, przedstawionym przez pryzmat losów nieciekawego antybohatera. Nie mogłem się wczuć ani w tego bohatera, ani w jego płytkie relacje z innymi, ani nawet złapać nastroju postapokaliptycznej rzeczywistości. Narracja dziwnie prowadzona, rozdziały kończą się jakby przypadkowo, a kolejne rozpoczynają się w...

Książka post-apo napisana w kontrze do sztampowej literatury, która gloryfikuje archetyp twardziela-samotnika, gdzie upadek cywilizacji stanowi jedynie ciekawą scenografią dla jego zmagań z groźnymi mutantami czy gangami odzianych w skóry sado-maso bandytów. Doskonały przytyk dla survivalowców, którzy czekając na sądny dzień z kolekcją racji żywnościowych i amunicji nie zdają sobie sprawy, że w wypadku dnia zero ich kryjówki będą pełnić rolę zakopanych skarbów dla każdej lepiej zorganizowanej bandy. To nie celownik optyczny i góra konserw w piwnicy, a siła społeczności, instytucji i poczucie odpowiedzialności dają największą szansę na przetrwanie.

Przesłanie książki jest budujące, z bohaterem jest łatwo się utożsamić. W dobrej równowadze dostajemy patos jak i komizm sytuacji kiedy kłamstwo o odrodzeniu Ameryki zamienia się w prawdę.

Książka post-apo napisana w kontrze do sztampowej literatury, która gloryfikuje archetyp twardziela-samotnika, gdzie upadek cywilizacji stanowi jedynie ciekawą scenografią dla jego zmagań z groźnymi mutantami czy gangami odzianych w skóry sado-maso bandytów. Doskonały przytyk dla survivalowców, którzy czekając na sądny dzień z kolekcją racji żywnościowych i amunicji nie...

a mi sie podobalo.

a mi sie podobalo.

Świetne postapo w duchu Mad Maxa. Genialny protagonista z którym łatwo się zaprzyjaźnić i mu kibicować. Gordon jest zwykłym gościem, który kłamie, oszukuje i dba wyłącznie o samego siebie. Przypadkowe wydarzenie, którego doświadcza, odmienia jego postawę i jest kamyczkiem w lawinie wielu zmian mających wpływ na całe społeczeństwo. Jest w tej opowieści pewna nadzieja na lepsze jutro mimo zagłady prawie całej ludzkości. Walka dobra ze złem oraz nauki i techniki z fanatyzmem i terrorem.
Bardzo fajna historia, wielce angażująca, która pozostanie ze mną na dłużej - polecam.

Świetne postapo w duchu Mad Maxa. Genialny protagonista z którym łatwo się zaprzyjaźnić i mu kibicować. Gordon jest zwykłym gościem, który kłamie, oszukuje i dba wyłącznie o samego siebie. Przypadkowe wydarzenie, którego doświadcza, odmienia jego postawę i jest kamyczkiem w lawinie wielu zmian mających wpływ na całe społeczeństwo. Jest w tej opowieści pewna nadzieja na...

Daje się czytać, z pewnością, ale zdecydowanie przereklamowane.
Przede wszystkim nie wiadomo, o czym to NAPRAWDĘ jest (w sensie, jakie jest przesłanie). Wbrew temu, co sugeruje tzw. blurb, o odradzaniu się (USA, cywilizacji, nadziei, czegokolwiek) w niewielkim stopniu. Listonosz zdaje mi się bardziej wyglądać na pacyfistyczny manifest. A miejscami na feministyczny. Kiedy indziej oświeceniowy. Sporo w nim także krytyki bardzo doraźnej, skierowanej ku amerykańskim ruchom kwestionującym wszechwładzę rządu federalnego (rzekomą albo rzeczywistą – nie wiem, nie znam realiów). Tematyczna niespójność tej publicystyki z konieczności spłyca każdy z jej nurtów. Powierzchowne to wszystko, poszarpane, bez początku i końca.
Kreacja postaci też nie powala. Bohaterowie bywają tacy naiwni…
Uniwersum wykreowano niekonsekwentnie. W tej sprawie na początek ciekawostka. Drobna, ale „urodziwa”. Postapo, pomyśli czytelnik, przeczytawszy opis fabuły na okładce. No, niby postapo, ale w pewnym miejscu wyskakują żołnierze o zmodyfikowanych organizmach. Cóż… Jak się jednak rzekło, to tylko kuriozum. Jeśli chodzi o świat przedstawiony, bardziej przy lekturze dokucza coś innego. To, że wykreowaną przez Autora rzeczywistość raz tworzą niezmierzone, ogołocone ze śladów cywilizacji pustkowia przemierzane przez samotnych wędrowców, a kiedy indziej liczne dobrze zorganizowane komuny. Oczywiście w ramach przyjętej konwencji owa rzeczywistość może tak wyglądać, ale rzecz właśnie w tym, że dla dobra opowieści nie powinna, bo niesie to ze sobą wrażenie chaosu, niszczy atmosferę.
I tyle miałem do powiedzenia.

Daje się czytać, z pewnością, ale zdecydowanie przereklamowane.
Przede wszystkim nie wiadomo, o czym to NAPRAWDĘ jest (w sensie, jakie jest przesłanie). Wbrew temu, co sugeruje tzw. blurb, o odradzaniu się (USA, cywilizacji, nadziei, czegokolwiek) w niewielkim stopniu. Listonosz zdaje mi się bardziej wyglądać na pacyfistyczny manifest. A miejscami na feministyczny. Kiedy...

Filmu nie oglądałem. Książkę czytałem dawno.

Filmu nie oglądałem. Książkę czytałem dawno.

To na podstawie tej książki powstał „Wysłannik przyszłości” z ’97 z Costnerem. Fajna, choć stylem nie powala i ma nieco nudnawy początek, ale potem wciąga. Materiał na cały cykl, choć tak, jak się skończyła, też jest dobrze. Może tylko troszkę pachnie infantylnością i tym rodzajem sf, który nie koniecznie lubię.

To na podstawie tej książki powstał „Wysłannik przyszłości” z ’97 z Costnerem. Fajna, choć stylem nie powala i ma nieco nudnawy początek, ale potem wciąga. Materiał na cały cykl, choć tak, jak się skończyła, też jest dobrze. Może tylko troszkę pachnie infantylnością i tym rodzajem sf, który nie koniecznie lubię.

To nie jest opinia, ale nowa wersja portalu wymaga wpisania kilku słów, by dołączyć książkę do biblioteczki.
Pozdrawiam

To nie jest opinia, ale nowa wersja portalu wymaga wpisania kilku słów, by dołączyć książkę do biblioteczki.
Pozdrawiam