Kleopatra i jej mężczyźni

Chociaż od śmierci Kleopatry VII, ostatniej królowej Egiptu, minęło ponad 2000 lat, jej legenda jest wciąż żywa. Legenda, legendą... ale co wiemy o niej naprawdę? Po lekturze książki Iwony Kienzler okazuje się, że informacji na jej temat przetrwało całkiem sporo.
„Kleopatra i jej mężczyźni. Kim tak naprawdę była królowa Egiptu?” to całkiem nowe spojrzenie na kobietę, która zafascynowała nie tylko najznakomitszych mężczyzn jej czasów – Juliusza Cezara i Marka Antoniusza, ale także wielu później żyjących - Szekspira, Bernarda Shawa, jak również filmowców, którzy zainspirowali się jej kobiecym urokiem, jak również inteligencją i walecznością.

Kleopatra VII wywodziła się z dynastii Ptolemeuszy, jej ojcem był Macedończyk - Ptolemeusz XII, o matce nie na wiarygodnych informacji. W ostatnim roku swoich rządów jej ojciec uczynił, osiemnastoletnią wówczas Kleopatrę, kongregatką, co dawało jej udział w rządach. Po jego śmierci Kleopatra poślubiła swojego 10 lat młodszego brata, Ptolemeusza XIII. Takie małżeństwa były jak najbardziej akceptowane, a nawet dobrze widziane. Po pierwsze dlatego, że do objęcia władzy w Egipcie potrzebna była para – pierwiastek męski i żeński – czasami było to rodzeństwo, czasami rodzic i dziecko. Po drugie, małżeństwa zawierane w kręgu najbliżej rodziny miały być naznaczone pierwiastkiem boskim, takie kazirodcze relacje mieli przecież bogowie, w których ówcześnie wierzono.
Od początku wspólnych rządów rodzeństwa - małżeństwa dochodziło jednak do sporów na płaszczyźnie sprawowania faktycznej władzy. W pewnym momencie doszło do otwartego konfliktu między nimi, na skutek którego Kleopatra została wygnana Egiptu. Jednak nie poddawała się ona w walce o władzę - zebrała wojska, ale do starcia zbrojnego nie doszło. Królowa Egiptu postanowiła zagrać inną kartą, a mianowicie, poprosić o wsparcie imperatora rzymskiego Juliusza Cezara. Ich pierwsze spotkanie zrobiło na władcy ogromne wrażenie. Wydawać się ono mogło wyreżyserowanym spektaklem, tak by Kleopatra mogła przyciągnąć uwagę Cezara swoją osobą – została ona wniesiona przed jego oblicze w worku. I cel swój osiągnęła, władcy obu mocarstw, Rzymu i Egiptu, zostali kochankami, owocem ich namiętności były narodziny syna, Ptolemeusza Cezara. Po śmierci Juliusza Cezara, będącej skutkiem zamachu na jego osobę, wsparcie w walce o utrzymanie władzy w Egipcie Kleopatra otrzymała od swojej drugiej wielkiej miłości - Marka Antoniusza - konsula rzymskiego, jednego z najpotężniejszych ludzi ówczesnego Rzymu, owianego sławą wielkiego wojownika. Ich pierwsze spotkanie było również perfekcyjnie przygotowane przez Kleopatrę i przypominało barwne show. Władczyni Egiptu przybyła na spotkanie z Antoniuszem swoją flotyllą. Stała ona na jednym ze statków z rozpiętymi żaglami w kolorze purpury, pod baldachimem przetykanym złotem, wystylizowana na grecką boginię Afrodytę. Mimo, iż koszt takiej oprawy pierwszego spotkania z konsulem rzymskim był z pewnością bardzo wysoki, to Kleopatra po raz kolejny osiągnęła swój cel, olśniła i rozkochała w sobie Marka Antoniusza. Ten, przez wiele lat wspierał Kleopatrę w jej walce o utrzymanie tronu, a połączenie sił tych dwojga stało się realnym zagrożeniem dla Oktawiana - adoptowanego syna Cezara, a tym samym jego następcy. Para kochanków doczekała się trójki potomstwa.

Czy obie wielkie miłości Kleopatry były z jej strony szczerym uczuciem? Czy wynikały może z potrzeby pozyskania wsparcia w walce o utrzymanie władzy w Egipcie? Legendy i obraz historii przekazany nam przez twórców filmowych mówią o gorących uczuciach Kleopatry względem jej nieformalnych partnerów. Zastanawiające jest jednak, dlaczego skierowała je właśnie w stronę jednych z najbardziej znaczących mężczyzn ówczesnego świata???

Niestety, mimo szeroko zakrojonych działań królowej, nie udało się jej utrzymać Egiptu we władaniu Ptolemeuszy. Pomimo przewagi liczebnej jej wojsk, dowodzonych przez Antoniusza, to Oktawian wyszedł zwycięsko z konfliktu zbrojnego i uczynił z Egiptu kolejną rzymską prowincję (przyczyny starć zbrojnych wojsk Oktawiana i Kleopatry są szczegółowo omówione w publikacji) .
Kleopatra zmarła w wieku 39 lat, z czego 21 lat swojego życia pełniła funkcję władczyni Egiptu. Ostatnie chwile jej życia, owiane są aurą tajemniczości, prawdopodobnie popełniła ona samobójstwo z rozpaczy po śmierci Marka Antoniusza. A jak było naprawdę?...

Iwona Kienzler uraczyła czytelników wieloma ciekawostkami dotyczącymi Kleopatry jako kobiety. Mimo krążącej legendzie o jej wyjątkowej urodzie, na pewno nie była ona klasyczną pięknością - posiadała wydatny nos i podbródek. Jak sugerują naukowcy, mogłoby to wskazywać na występowanie u niej wad genetycznych spowodowanych 250 latami kazirodczych stosunków (małżeństw w obrębie najbliższej rodziny). Nie ma pewności co do karnacji skóry królowej, ani koloru jej włosów. Opisany w książce mamy makijaż władczyni, jej wyjątkowe szaty oraz drogocenne klejnoty. Kleopatra na pewno poddawała się zabiegom depilacji, co było standardem wśród bogatych warstw egipskiego społeczeństwa. To, co minie bardzo zaintrygowało - naukowcom udało się odtworzyć zapach perfum królowej.
Autorka przedstawiła bohaterkę swojej książki jako kobietę o niezwykłej inteligencji i umiejętności prowadzenia rozmów. W jej kontaktach z mężczyznami bezsprzecznie pomagał jej seksapil, połączony z umiejętnością flirtu. Była ona też kobietą waleczną, nieustępliwą, sprytną, niezwykle ambitną. Perspektywicznie myślała o kolejnych swoich posunięciach politycznych, jak również o zabezpieczeniu przyszłości swoich dzieci. Na pewno była kobietą wyprzedzającą swoją epokę, wykształconą, stojącą ramię w ramię z mężczyznami. Co nie było, w opisanych czasach, takie oczywiste, kobiety były wówczas traktowane podmiotowo, nie posiadały właściwie żadnych praw, zależne były od mężczyzn.

Bardzo zaimponowała mi ogromna wiedza Iwony Kienzler, jak również skrupulatne przygotowanie autorki do przekazania nam historii Kleopatry i obrazu jej czasów. Napisana przez nią książka jest skarbnicą wiedzy, ale przystępnie przekazanej, i co najważniejsze, bardzo interesującej.
„Kleopatra i jej mężczyźni. Kim tak naprawdę była królowa Egiptu?” oparta jest na materiałach historycznych przetrwałych do czasów współczesnych oraz licznych opracowaniach badaczy przeszłości. Bibliografia zamieszczona przez autorkę na końcu książki jest bardzo imponująca.

Mam nadzieję, że i Wy nabierzecie chęci na spędzenie miłych chwil w towarzystwie Kleopatry, jak również, wartych poznania, mężczyzn jej życia - Juliusza Cezara oraz Marka Antoniusza. Szczerze zachęcam!!!

Chociaż od śmierci Kleopatry VII, ostatniej królowej Egiptu, minęło ponad 2000 lat, jej legenda jest wciąż żywa. Legenda, legendą... ale co wiemy o niej naprawdę? Po lekturze książki Iwony Kienzler okazuje się, że informacji na jej temat przetrwało całkiem sporo.
„Kleopatra i jej mężczyźni. Kim tak naprawdę była królowa Egiptu?” to całkiem nowe spojrzenie na kobietę, która...