Bastion

Pierwsza książka w tym roku, męczona aż przez 3 miesiące. Bardzo ciężko ocenić ją w pełni pozytywnie. Pierwsze 400 stron prezentujące upadek Ameryki na skutek supergrypy jest genialne i czyta się z zapartym tchem. Jednak środek książki jest strasznym gawędziarswtem, czymś co w mojej opinii jest wręcz zbyteczne, nie ma żadnej wartości, gdyż pod koniec książki wszystko jest dobitnie zostawiane, aby na chwilę wrócić na ostatnich kilku kartkach. King stosuje tutaj działania, które moim zdaniem wyraźne pokazują, że nie miał żadnego pomysłu jak zakończyć wątki niektórych postaci. To co im zrobił było tak frustrujące, że odechciało się momentalnie czytać. Bohaterowie są bardzo życiowi, da się ich lubić i da się im naprawdę kibicować, więc tym bardziej ciężko się pogodzić z tym co King im zrobił. Końcówka całkiem przyzwoita, szczególnie powrót dwóch postaci. Sam finał i konkluzja wydaje się napisany na kolanie, jednak w jakiś tam sposób pasuje do całokształtu powieści. Epilog jest w porządku, w pewien sposób pokazuje naturę człowieka i to, że zło jest niemożliwe do pokonania w pełni. Zawsze wróci. Książka zdecydowanie dla ludzi wytrwałych, nie bojących się skrajnej nudy i bezwartościowego gawędziarstwa, jednak ma swoje momenty i dlatego oceniam ją bardziej pozytywnie niż negatywnie.

Pierwsza książka w tym roku, męczona aż przez 3 miesiące. Bardzo ciężko ocenić ją w pełni pozytywnie. Pierwsze 400 stron prezentujące upadek Ameryki na skutek supergrypy jest genialne i czyta się z zapartym tchem. Jednak środek książki jest strasznym gawędziarswtem, czymś co w mojej opinii jest wręcz zbyteczne, nie ma żadnej wartości, gdyż pod koniec książki wszystko jest...

Książka ma bardzo dobry początek, ale z czasem fabuła zaczęła wydawać mi się rozmemłana. Zakończenie wybitnie mnie rozczarowało, toż to dosłownie deux et machina.

Książka ma bardzo dobry początek, ale z czasem fabuła zaczęła wydawać mi się rozmemłana. Zakończenie wybitnie mnie rozczarowało, toż to dosłownie deux et machina.

Cóż to była za ogromną cegła, 1166 stron!🙈
Znienacka zabójcza broń biologiczna wydostaje się z wojskowego laboratorium. Zaczyna się niewinnie, jakby zwykłe przeziębienie. Rozprzestrzenia się bardzo szybko i zabija. Zabija prawie całą ludzkość. Ludzie umierają w strasznych męczarniach. Jednostkom udaje się przeżyć.
I te jednostki próbują na nowo zacząć budować świat. Niestety niektórzy wybrali drogę zła. A zło ich obserwuje. Jedni obserwują drugich, ludzkość jest podzielona.
Na szczęście zostali ci, którzy wierzą w miłość, przyjaźń i dobroć.
Kinga czytam sporadycznie, ale po tę książkę warto sięgnąć.

Cóż to była za ogromną cegła, 1166 stron!🙈
Znienacka zabójcza broń biologiczna wydostaje się z wojskowego laboratorium. Zaczyna się niewinnie, jakby zwykłe przeziębienie. Rozprzestrzenia się bardzo szybko i zabija. Zabija prawie całą ludzkość. Ludzie umierają w strasznych męczarniach. Jednostkom udaje się przeżyć.
I te jednostki próbują na nowo zacząć budować świat. ...

no cóż, nie mogę winić Autora za poprowadzenie fabuły nie tak, jak się tego spodziewałam... ALE! i tak wspomnę, jak rozczarowana się czułam tym, że king jest kingiem i wplata te swoje paranormalne bzdury! A zapowiadało się tak dobrze...

no cóż, nie mogę winić Autora za poprowadzenie fabuły nie tak, jak się tego spodziewałam... ALE! i tak wspomnę, jak rozczarowana się czułam tym, że king jest kingiem i wplata te swoje paranormalne bzdury! A zapowiadało się tak dobrze...

Co czuje po przeczytaniu tej cegły? Ulgę że to już koniec oraz rozczarowanie. Po wciągającym i obiecującym początku, potem robi się coraz gorzej, coraz bardziej chaotycznie a czasami wręcz irytująco i nudno. Robi się z tego telenowela i to z tych które oglądając/czytając, co chwilę zastanawiasz się "no co za bzdury". King jak to King, musi wpleść te swoje paranormalne bzdury. Żeby to miało jeszcze jakiś smak, ale jest to podane w tak sztampowy i prymitywny sposób że nie raz miałem ochotę się poddać i nie czytać dalej. W książce w której może się zdarzyć wszystko, włącznie z najbardziej absurdalnymi rzeczami, sprzecznymi z prawami fizyki nie znajduje zainteresowania.
Jest za dużo postaci, za dużo wątków, które pojawiają się na kilka stron a potem już nigdy nie wracają i nie mają żadnego wpływu na akcje. Autor opisuje czasami lata młodości jakiegoś 4-planowego bohatera, po czym nigdy do niego nie wraca. Po co ? Jakby to był wyścig na grubość książki.
Momentami powieść bardzo nużąca.
Widać też upływ czasu i mimo że książka była chyba edytowana w roku 90tym to i tak przepaść kulturowa jest ogromna. To jest świat lat 70tych, ludzie zachowują się zupełnie inaczej już nawet 20 lat później.
Tak naprawdę jest to zlepek obyczajowych wątków + walka dobra ze złem na tle Ameryki lat 70tych. Do połowy w miarę ciekawe, potem już głownie irytujące.
Poddałbym się nie raz ale szkoda już było 40ty godzin straconych na czytanie. Nie polecam.

Co czuje po przeczytaniu tej cegły? Ulgę że to już koniec oraz rozczarowanie. Po wciągającym i obiecującym początku, potem robi się coraz gorzej, coraz bardziej chaotycznie a czasami wręcz irytująco i nudno. Robi się z tego telenowela i to z tych które oglądając/czytając, co chwilę zastanawiasz się "no co za bzdury". King jak to King, musi wpleść te swoje paranormalne...

Książka bardzo przyjemna w czytaniu, skłania do przemyśleń. Przedstawia problemy z którymi ludzie muszą się zmierzyć w obliczu katastrofy, mając własne problemy i punkt widzenia na nowy Świat. Z początku dość szczegółowo poznajemy przeszłość i charakter bohaterów, natomiast pod koniec akcją rozgrywa się coraz szybciej. Możemy się spodziewać kilku zaskoczen w fabule, jednak poza paroma wyjątkami akcją jest dość przewidywalna.

Książka bardzo przyjemna w czytaniu, skłania do przemyśleń. Przedstawia problemy z którymi ludzie muszą się zmierzyć w obliczu katastrofy, mając własne problemy i punkt widzenia na nowy Świat. Z początku dość szczegółowo poznajemy przeszłość i charakter bohaterów, natomiast pod koniec akcją rozgrywa się coraz szybciej. Możemy się spodziewać kilku zaskoczen w fabule, jednak...

Zaczyna się ciekawie, ale mniej więcej 100 stron.. a potem odjechana, nie trzyma napięcia, żadnej głębi, ani połączenia jakiegoś między bohaterami. Zdecydowanie nie polecam

Zaczyna się ciekawie, ale mniej więcej 100 stron.. a potem odjechana, nie trzyma napięcia, żadnej głębi, ani połączenia jakiegoś między bohaterami. Zdecydowanie nie polecam

Trzyma w napięciu!

Trzyma w napięciu!

To monumentalna wizja apokalipsy, która wciąga bez reszty szczegółowym obrazem upadku cywilizacji po wybuchu epidemii. Bohaterowie są nakreśleni z niesamowitą głębią, a ich psychologiczne portrety sprawiają, że kibicuje się im od pierwszej do ostatniej strony. Niestety, środek powieści mocno się dłuży, grzęznąc w opisach odbudowy społeczności i politycznych debatach, co momentami usypia czujność czytelnika. Finałowe starcie dobra ze złem, choć epickie, rozwiązane jest w sposób nieco rozczarowujący i przypominający „deus ex machina”.

To monumentalna wizja apokalipsy, która wciąga bez reszty szczegółowym obrazem upadku cywilizacji po wybuchu epidemii. Bohaterowie są nakreśleni z niesamowitą głębią, a ich psychologiczne portrety sprawiają, że kibicuje się im od pierwszej do ostatniej strony. Niestety, środek powieści mocno się dłuży, grzęznąc w opisach odbudowy społeczności i politycznych debatach, co...

King chyba powinien dokładnie przestudiować własny poradnik "Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika". Nie pamiętam, kiedy wyszedł pierwszy raz i czy to było wcześniej niż ukazał się "Bastion", ale jedna złota rada w tym ostatnim jest wyraźnie ignorowana , mianowicie - "skreślać". Oczywiście , część pierwsza miała być wielką panorama ginącego świata, ale w tym tekście King przesadził. To, co było zazwyczaj jego mocną stroną zawodzi, bo strona obyczajowa bierze górę, a rozwleczona została ponad moją wytrzymałość. Na dodatek tym razem King straszy w sposób krańcowo konwencjonalny - te wszystkie detaliczne opisy fizycznego rozkładu są sugestywne, ale kiedy czytam trzydziesty taki, cierpliwość się wyczerpuje.

King chyba powinien dokładnie przestudiować własny poradnik "Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika". Nie pamiętam, kiedy wyszedł pierwszy raz i czy to było wcześniej niż ukazał się "Bastion", ale jedna złota rada w tym ostatnim jest wyraźnie ignorowana , mianowicie - "skreślać". Oczywiście , część pierwsza miała być wielką panorama ginącego świata, ale w tym tekście King...