Bastion

Przepraszam, ale ta książka mnie pokonała. Utknęłam w połowie i nie dam rady przeczytać więcej. Początek miał ogromny potencjał, ale bliżej środka robiła się coraz większa nuda, wpychanie wielu wątków na siłę. Jakby King sam się zastanawiał jakby tu dalej popchać fabułę do przodu.
Niestety, raczej już nie do niej nie wrócę.

Przepraszam, ale ta książka mnie pokonała. Utknęłam w połowie i nie dam rady przeczytać więcej. Początek miał ogromny potencjał, ale bliżej środka robiła się coraz większa nuda, wpychanie wielu wątków na siłę. Jakby King sam się zastanawiał jakby tu dalej popchać fabułę do przodu.
Niestety, raczej już nie do niej nie wrócę.

Duża cegła ale dla mnie ciekawa :)

Duża cegła ale dla mnie ciekawa :)

dnf na str. 794 / 1079. (bardzo żałuję, że nie 400 stron wcześniej, ale wiecie, ja cały czas miałam nadzieję.......)

absolutny, ogromny zawód i chyba mój oficjalny koniec przygody z Kingiem (mimo jeszcze kilku książek czekających na mojej półce i mimo, hej, naprawdę długiej i intensywnej i przecież głównie ciepłej znajomości).

i wiecie, co ja myślę? myślę, że ma tak wysokie oceny, bo jak ktoś już przebrnie przez 1000+ stron, to zwyczajnie wstyd mu i szkoda, że mógł zmarnować swój czas na coś, w najlepszym razie, mocno średniego. mi samej jest trudno się z tym pogodzić.
dobrze, no to co się tutaj dzieje?
-nierówne tempo, przez pierwsze 400 stron musimy czytać szczegółowe opisy załatwiania swoich potrzeb w toalecie, po to żeby w drugiej połowie książki akcja przeskakiwała o kilka tygodni w ciągu jednego akapitu (zdania!). i wiecie, ta akcja wcale nie jest jakaś ciekawa, wątek pandemiczny, który przoduje w marketingu tej książki (zwłaszcza w ostatnich latach, ale to zrozumiałe) zupełnie zanika jakoś na początku i dostajemy mega nudne post-apo daily vlogi z ustanawiania jakiegoś nowego porządku.
-fabuła oparta na walce dobra i zła (nawet tak silnie opartej na religii katolickiej) pewnie mogłaby się obronić ("To"),ale nie w momencie, w którym robi się z czytelnika debila, a książkę zamienia w jakieś dziwne, oniryczne fantasy oparte na snach dzielących ludzi na Dobrych i Złych,
-luki logiczne na każdym kroku. w fabule, w opisach, w rysach postaci. dlaczego mamy wierzyć, że najbardziej randomowe osoby zostają twarzami rewolucji i nowego świata? tylko dlatego, że ktoś musi coś robić w książkach? i nie, ci chłopcy wcale nie są tacy cool i przedsiębiorczy, po prostu nie dałeś szans swoim bohaterkom, King. no i właśnie...
-kobiety. man, serio, dlaczego to zawsze muszą być kobiety u cb?? wszystkie postaci damskie są seksualizowane od pierwszego opisu, WSZYSTKIE marzą o penisach wspaniałych, amerykańskich męskich mężczyzn wykreowanych przez Stephena, a jedyną kobietą, która się temu wymyka jest staruszka (na szczęście jednak mamy kilka stron opisów tego co WYPRAWIAŁA z mężem jako młoda dziewczyna, więc nic nam nie umyka). jedyna lesbijka wspomniana w tej książce (dostaje całe 2 strony),PRZESTAJE BYĆ LESBIJKĄ JAK CAŁUJE JĄ NASZ GŁÓWNY MACHO (top random typ o imieniu Stu, który dostaje tutaj zdecydowanie historię od zera do bohatera). w sensie wiecie, King serio myśli (ok, myślał w latach 80 at least),że dicks are a girl's best friend.


rany, strasznie mi przykro, bo czekałam na tą książkę kilka lat i jak przyszedł idealny moment, okazała się taką katastrofą bez polotu i teraz muszę ją szybko sprzedać na vinted, żeby już nigdy nie musieć na nią patrzeć. przykra sprawa.

dnf na str. 794 / 1079. (bardzo żałuję, że nie 400 stron wcześniej, ale wiecie, ja cały czas miałam nadzieję.......)

absolutny, ogromny zawód i chyba mój oficjalny koniec przygody z Kingiem (mimo jeszcze kilku książek czekających na mojej półce i mimo, hej, naprawdę długiej i intensywnej i przecież głównie ciepłej znajomości).

i wiecie, co ja myślę? myślę, że ma tak...

Pierwsza książka w tym roku, męczona aż przez 3 miesiące. Bardzo ciężko ocenić ją w pełni pozytywnie. Pierwsze 400 stron prezentujące upadek Ameryki na skutek supergrypy jest genialne i czyta się z zapartym tchem. Jednak środek książki jest strasznym gawędziarswtem, czymś co w mojej opinii jest wręcz zbyteczne, nie ma żadnej wartości, gdyż pod koniec książki wszystko jest dobitnie zostawiane, aby na chwilę wrócić na ostatnich kilku kartkach. King stosuje tutaj działania, które moim zdaniem wyraźne pokazują, że nie miał żadnego pomysłu jak zakończyć wątki niektórych postaci. To co im zrobił było tak frustrujące, że odechciało się momentalnie czytać. Bohaterowie są bardzo życiowi, da się ich lubić i da się im naprawdę kibicować, więc tym bardziej ciężko się pogodzić z tym co King im zrobił. Końcówka całkiem przyzwoita, szczególnie powrót dwóch postaci. Sam finał i konkluzja wydaje się napisany na kolanie, jednak w jakiś tam sposób pasuje do całokształtu powieści. Epilog jest w porządku, w pewien sposób pokazuje naturę człowieka i to, że zło jest niemożliwe do pokonania w pełni. Zawsze wróci. Książka zdecydowanie dla ludzi wytrwałych, nie bojących się skrajnej nudy i bezwartościowego gawędziarstwa, jednak ma swoje momenty i dlatego oceniam ją bardziej pozytywnie niż negatywnie.

Pierwsza książka w tym roku, męczona aż przez 3 miesiące. Bardzo ciężko ocenić ją w pełni pozytywnie. Pierwsze 400 stron prezentujące upadek Ameryki na skutek supergrypy jest genialne i czyta się z zapartym tchem. Jednak środek książki jest strasznym gawędziarswtem, czymś co w mojej opinii jest wręcz zbyteczne, nie ma żadnej wartości, gdyż pod koniec książki wszystko jest...

Książka ma bardzo dobry początek, ale z czasem fabuła zaczęła wydawać mi się rozmemłana. Zakończenie wybitnie mnie rozczarowało, toż to dosłownie deux et machina.

Książka ma bardzo dobry początek, ale z czasem fabuła zaczęła wydawać mi się rozmemłana. Zakończenie wybitnie mnie rozczarowało, toż to dosłownie deux et machina.

Cóż to była za ogromną cegła, 1166 stron!🙈
Znienacka zabójcza broń biologiczna wydostaje się z wojskowego laboratorium. Zaczyna się niewinnie, jakby zwykłe przeziębienie. Rozprzestrzenia się bardzo szybko i zabija. Zabija prawie całą ludzkość. Ludzie umierają w strasznych męczarniach. Jednostkom udaje się przeżyć.
I te jednostki próbują na nowo zacząć budować świat. Niestety niektórzy wybrali drogę zła. A zło ich obserwuje. Jedni obserwują drugich, ludzkość jest podzielona.
Na szczęście zostali ci, którzy wierzą w miłość, przyjaźń i dobroć.
Kinga czytam sporadycznie, ale po tę książkę warto sięgnąć.

Cóż to była za ogromną cegła, 1166 stron!🙈
Znienacka zabójcza broń biologiczna wydostaje się z wojskowego laboratorium. Zaczyna się niewinnie, jakby zwykłe przeziębienie. Rozprzestrzenia się bardzo szybko i zabija. Zabija prawie całą ludzkość. Ludzie umierają w strasznych męczarniach. Jednostkom udaje się przeżyć.
I te jednostki próbują na nowo zacząć budować świat. ...

no cóż, nie mogę winić Autora za poprowadzenie fabuły nie tak, jak się tego spodziewałam... ALE! i tak wspomnę, jak rozczarowana się czułam tym, że king jest kingiem i wplata te swoje paranormalne bzdury! A zapowiadało się tak dobrze...

no cóż, nie mogę winić Autora za poprowadzenie fabuły nie tak, jak się tego spodziewałam... ALE! i tak wspomnę, jak rozczarowana się czułam tym, że king jest kingiem i wplata te swoje paranormalne bzdury! A zapowiadało się tak dobrze...

Co czuje po przeczytaniu tej cegły? Ulgę że to już koniec oraz rozczarowanie. Po wciągającym i obiecującym początku, potem robi się coraz gorzej, coraz bardziej chaotycznie a czasami wręcz irytująco i nudno. Robi się z tego telenowela i to z tych które oglądając/czytając, co chwilę zastanawiasz się "no co za bzdury". King jak to King, musi wpleść te swoje paranormalne bzdury. Żeby to miało jeszcze jakiś smak, ale jest to podane w tak sztampowy i prymitywny sposób że nie raz miałem ochotę się poddać i nie czytać dalej. W książce w której może się zdarzyć wszystko, włącznie z najbardziej absurdalnymi rzeczami, sprzecznymi z prawami fizyki nie znajduje zainteresowania.
Jest za dużo postaci, za dużo wątków, które pojawiają się na kilka stron a potem już nigdy nie wracają i nie mają żadnego wpływu na akcje. Autor opisuje czasami lata młodości jakiegoś 4-planowego bohatera, po czym nigdy do niego nie wraca. Po co ? Jakby to był wyścig na grubość książki.
Momentami powieść bardzo nużąca.
Widać też upływ czasu i mimo że książka była chyba edytowana w roku 90tym to i tak przepaść kulturowa jest ogromna. To jest świat lat 70tych, ludzie zachowują się zupełnie inaczej już nawet 20 lat później.
Tak naprawdę jest to zlepek obyczajowych wątków + walka dobra ze złem na tle Ameryki lat 70tych. Do połowy w miarę ciekawe, potem już głownie irytujące.
Poddałbym się nie raz ale szkoda już było 40ty godzin straconych na czytanie. Nie polecam.

Co czuje po przeczytaniu tej cegły? Ulgę że to już koniec oraz rozczarowanie. Po wciągającym i obiecującym początku, potem robi się coraz gorzej, coraz bardziej chaotycznie a czasami wręcz irytująco i nudno. Robi się z tego telenowela i to z tych które oglądając/czytając, co chwilę zastanawiasz się "no co za bzdury". King jak to King, musi wpleść te swoje paranormalne...

Książka bardzo przyjemna w czytaniu, skłania do przemyśleń. Przedstawia problemy z którymi ludzie muszą się zmierzyć w obliczu katastrofy, mając własne problemy i punkt widzenia na nowy Świat. Z początku dość szczegółowo poznajemy przeszłość i charakter bohaterów, natomiast pod koniec akcją rozgrywa się coraz szybciej. Możemy się spodziewać kilku zaskoczen w fabule, jednak poza paroma wyjątkami akcją jest dość przewidywalna.

Książka bardzo przyjemna w czytaniu, skłania do przemyśleń. Przedstawia problemy z którymi ludzie muszą się zmierzyć w obliczu katastrofy, mając własne problemy i punkt widzenia na nowy Świat. Z początku dość szczegółowo poznajemy przeszłość i charakter bohaterów, natomiast pod koniec akcją rozgrywa się coraz szybciej. Możemy się spodziewać kilku zaskoczen w fabule, jednak...

Zaczyna się ciekawie, ale mniej więcej 100 stron.. a potem odjechana, nie trzyma napięcia, żadnej głębi, ani połączenia jakiegoś między bohaterami. Zdecydowanie nie polecam

Zaczyna się ciekawie, ale mniej więcej 100 stron.. a potem odjechana, nie trzyma napięcia, żadnej głębi, ani połączenia jakiegoś między bohaterami. Zdecydowanie nie polecam