Król mrówek. Prywatna mitologia

Autor, dla mnie prawdziwy laureat Nagrody Nobla !!!
Na pewno nie jest nią niejaka komunistka, Szymborska.
Książka wydana pośmiertnie w 2001 r.
To poetycka proza będąca dekonstrukcyjną interpretacją mitów greckich i rzymskich, odnosząca się do doświadczeń XX wieku.
Utwór łączący elementy eseju, opowiadania i poezji, tworzony był przez 20 lat, stał się krytyką każdej władzy totalitarnej, a w szczególności komunistycznej dyktatury i tyranii.
To uniwersalny przekaz moralny, w którym człowiek pomimo świadomości nieuchronności cierpienia i niesprawiedliwości zachowuje swoją godność !!!
POLECAM, jak wszystkie utwory poety !!!

Autor, dla mnie prawdziwy laureat Nagrody Nobla !!!
Na pewno nie jest nią niejaka komunistka, Szymborska.
Książka wydana pośmiertnie w 2001 r.
To poetycka proza będąca dekonstrukcyjną interpretacją mitów greckich i rzymskich, odnosząca się do doświadczeń XX wieku.
Utwór łączący elementy eseju, opowiadania i poezji, tworzony był przez 20 lat, stał się krytyką każdej władzy...

Zbigniew Herbert. Architekt słowa. Architekt myśli.

Żałuję, że przeczytana w takim a nie innym czasie. Gdyby nie okoliczności, pewnie doceniłbym bardziej.

Zbigniew Herbert. Architekt słowa. Architekt myśli.

Żałuję, że przeczytana w takim a nie innym czasie. Gdyby nie okoliczności, pewnie doceniłbym bardziej.

Książka niedokończona za życia Herberta, zrekonstruowana przez jego przyjaciela, wydawcę i także znanego poetę, Ryszarda Krynickiego. Zbiór zawiera opowieści o drugo- i trzecioplanowych bohaterach mitologii. W najlepszych z tych tekstów widać Herberta takiego, jaki zyskał największe uznanie i podziw – przenikliwego badacza tradycji i reinterpretatora mitów, pozwalającego im wybrzmieć na nowo. W słabszych czuć brak ostatecznego szlifu, co budzi żal tym większy, że poeta wytrwale (nieraz latami) cyzelował swoje teksty. Pięknie wydana pozycja, swoisty zamrożony „work in progress” twórcy, którego cierpliwe i mistrzowskie pióro zatrzymał czas.

Książka niedokończona za życia Herberta, zrekonstruowana przez jego przyjaciela, wydawcę i także znanego poetę, Ryszarda Krynickiego. Zbiór zawiera opowieści o drugo- i trzecioplanowych bohaterach mitologii. W najlepszych z tych tekstów widać Herberta takiego, jaki zyskał największe uznanie i podziw – przenikliwego badacza tradycji i reinterpretatora mitów, pozwalającego im...

Satysfakcjonująca lektura i kolejne potwierdzenie, że Herbert w prozie osiągnął mistrzostwo równe Herbertowi w poezji. A proza to najwyższych lotów - tak w w warstwie językowej, poetyckiej, jak i w materii. Choć ustami Zeusa Herbert mówi, że bogowie to Czysta Forma, wciąż z tej boskości ich obdziera i składa na ołtarzu, jako ofiarę dla swojej interpretacji, pełnej ironii, ale też autentycznej fascynacji, z którą oddaje im należny szacunek.

Satysfakcjonująca lektura i kolejne potwierdzenie, że Herbert w prozie osiągnął mistrzostwo równe Herbertowi w poezji. A proza to najwyższych lotów - tak w w warstwie językowej, poetyckiej, jak i w materii. Choć ustami Zeusa Herbert mówi, że bogowie to Czysta Forma, wciąż z tej boskości ich obdziera i składa na ołtarzu, jako ofiarę dla swojej interpretacji, pełnej ironii,...

Zastanawiam się, czy w prozie poetyckiej Mistrz nie dorównywał samemu sobie jako Poecie. Mitologiczne miniatury wręcz zniewalają każdego wrażliwego na piękno użytego języka. A nowela "Endymion" poraziła mnie absolutnie swym niezwykłym urokiem - aż chciałem się jej nauczyć na pamięć

Zastanawiam się, czy w prozie poetyckiej Mistrz nie dorównywał samemu sobie jako Poecie. Mitologiczne miniatury wręcz zniewalają każdego wrażliwego na piękno użytego języka. A nowela "Endymion" poraziła mnie absolutnie swym niezwykłym urokiem - aż chciałem się jej nauczyć na pamięć

"(...) struktura świata utkana jest z elementów sprzecznych i nawzajem się wspierających - zła i dobra, bezwładu i ruchu, genialności i tępoty." Herbert starał się stworzyć książkę (starał się, ponieważ nigdy jej nie ukończył),w której mniej znane mity przerabia na własne historie, dodając do nich nowe losy i nowe znaczenia. "(...) temat mieniący się ciemnymi kolorami nicości" zostaje poddany modulacji, z której powstają wariacje znanych mitów (jak na przykład mitu o Narcyzie),a te z kolei mówią nam o naturze człowieka, zasadach społecznych, próbują też dotykać naszej współczesności. Książka bardzo krótka, podobnie jak "Bajki" i jak "Bajki" równie piękna, mądra i treściwa.

"(...) struktura świata utkana jest z elementów sprzecznych i nawzajem się wspierających - zła i dobra, bezwładu i ruchu, genialności i tępoty." Herbert starał się stworzyć książkę (starał się, ponieważ nigdy jej nie ukończył),w której mniej znane mity przerabia na własne historie, dodając do nich nowe losy i nowe znaczenia. "(...) temat mieniący się ciemnymi kolorami...

Mitologia może być albo żywa albo martwa. Może albo dotykać istotnych problemów albo być tylko niezrozumiałymi opowiastkami o bajkowych stworach.

Zbigniew Herbert ożywił stare mity. Chapeux bas! W jego opowiadaniach postacie dotykają realnych problemów, zmagają się z rzeczywistymi dylematami. Jest to żywe i doskonale opisane. W jego ujęciu zrozumiałym staje się symbolika mitu i rzeczywiste problemy w tym micie zawarte.

Styl również ma świetny. Niezwykła erudycja połączona z żwawym dramatyzmem, lekką ironią oddziałuje wspaniale na wyobraźnie.

Mitologia może być albo żywa albo martwa. Może albo dotykać istotnych problemów albo być tylko niezrozumiałymi opowiastkami o bajkowych stworach.

Zbigniew Herbert ożywił stare mity. Chapeux bas! W jego opowiadaniach postacie dotykają realnych problemów, zmagają się z rzeczywistymi dylematami. Jest to żywe i doskonale opisane. W jego ujęciu zrozumiałym staje się symbolika...

Niesłychanie erudycyjne a jednak dla każdego. Odczytanie, a raczej refleksje na temat niektórych postaci mitologii greckiej (i jednej rzymskiej),które prowadzą do nieodkrywczego wniosku, że opowieści te są wiecznie żywe. Nieodkrywczość jest w tym wypadku jednak świeża i poruszająco prawdziwa, bo o uniwersalizmie mitów każdy z nas nasłuchał się do obrzydzenia w szkole, ale tak przełożyć te opowieści na język i realia współczesnoogólnoludzkie to tylko Herbert potrafi.

Niesłychanie erudycyjne a jednak dla każdego. Odczytanie, a raczej refleksje na temat niektórych postaci mitologii greckiej (i jednej rzymskiej),które prowadzą do nieodkrywczego wniosku, że opowieści te są wiecznie żywe. Nieodkrywczość jest w tym wypadku jednak świeża i poruszająco prawdziwa, bo o uniwersalizmie mitów każdy z nas nasłuchał się do obrzydzenia w szkole, ale...

Po latach wróciłam do "Króla mrówek" Zbigniewa Herberta, aby na nowo zachwycić się jego twórczym i zarazem dowcipnym odczytaniem greckich mitów. Cóż za język! Jaka precyzja słowa! W powodzi wielosłowia lektura podziałała na mnie odświeżająco, jak chłodny prysznic w upalny dzień :-) Polecam do wielokrotnego czytania.

Po latach wróciłam do "Króla mrówek" Zbigniewa Herberta, aby na nowo zachwycić się jego twórczym i zarazem dowcipnym odczytaniem greckich mitów. Cóż za język! Jaka precyzja słowa! W powodzi wielosłowia lektura podziałała na mnie odświeżająco, jak chłodny prysznic w upalny dzień :-) Polecam do wielokrotnego czytania.

Jak to ze zbiorem krótkiej formy, niektóre teksty świetne, niektóre cokolwiek przekombinowane, ale Herbert i tak poniżej pewnego poziomu nie schodzi. Rewelacyjny warsztat.

Jak to ze zbiorem krótkiej formy, niektóre teksty świetne, niektóre cokolwiek przekombinowane, ale Herbert i tak poniżej pewnego poziomu nie schodzi. Rewelacyjny warsztat.