Historia dzieciństwa

Ksiązka dostarcza dużo wiedzy, autor bazuje na dobrym materiale, opisuje go przedstawia i wyjaśnia wszystko dokładnie. Niestety, książka nie należy do najciekawszych i za to odejmuję gwiazdkę.

Ksiązka dostarcza dużo wiedzy, autor bazuje na dobrym materiale, opisuje go przedstawia i wyjaśnia wszystko dokładnie. Niestety, książka nie należy do najciekawszych i za to odejmuję gwiazdkę.

Czytałam już jedną książkę tego autora, więc wiedziałam, czego się spodziewać. „Historia dzieciństwa” nie jest tak obszerna jak „Człowiek i śmierć”, ale opiera się na podobnym pomyśle przedstawienia problemu: autor swoje tezy okrasza bogato przykładami ze sztuki i literatury. Ogólnie książka nie byłaby zła, ALE wielkim minusem jest wydanie tej książki, w którym to ni z tego ni z owego wypadł prawie cały rozdział o historii szkoły. Dlaczego? Tego nigdy się nie dowiemy, bo brak wstępu od wydawcy, który może by nas trochę wprowadził w meandry swoich decyzji wydania tej książki w takim a nie innym kształcie. Książka wydana została po polsku w 1995 roku, natomiast pierwsze wydanie francuskie to 1973 rok: czyli książka nienowa, a jest to tym bardziej mylące, że autor dość często zwraca się do czytelnika na zasadzie „w przeciwieństwie do czasów współczesnych...”, więc warto zdawać sobie sprawę, że ta „współczesność” to lata 60. XX wieku. Kolejna rzecz to tytuł, który brzmi po francusku „L’enfant et la vie familiale sous l’ancien régime” czyli „Dziecko i życie rodzinne w czasach ancient régime’u (przed rewolucją francuską)”. To też warto by wiedzieć, bo ja byłam np. rozczarowana faktem, że brak w książce opisu XIX i XX wieku. Lubię Arièsa, więc nie chcę mówić, że ta książka jest słaba, ale jej polska edycja woła o pomstę do nieba.

Czytałam już jedną książkę tego autora, więc wiedziałam, czego się spodziewać. „Historia dzieciństwa” nie jest tak obszerna jak „Człowiek i śmierć”, ale opiera się na podobnym pomyśle przedstawienia problemu: autor swoje tezy okrasza bogato przykładami ze sztuki i literatury. Ogólnie książka nie byłaby zła, ALE wielkim minusem jest wydanie tej książki, w którym to ni z tego...

Była to moja lektura na studiach ,i przemogłam się i przeczytałam sporą część książki ,ale jest naprawdę okropna bardzo nudna.

Była to moja lektura na studiach ,i przemogłam się i przeczytałam sporą część książki ,ale jest naprawdę okropna bardzo nudna.

Bardzo dobra - choć nienowa - monografia francuskiego historyka.
Pokazuje jaki był status dziecka w średniowieczu i czasach nowożytnych. Ukazuje zmiany w podejściu i uczuciach związanych z dzieckiem. Wymienia i opisuje poszczególne etapy ewolucji od średniowiecza do czasów nam współczesnych tego co dziś nazywamy dzieciństwem i dzieckiem (bo po lekturze tej książki wynika że dziecko w dawnych czasach było kimś innym niż jest dzisiaj). Autor niekiedy podaje szokujące dla nas przykłady podejścia do dzieci; szczególnie w rozdziale "Od bezwstydu do niewinności". Pewne fragmenty tego rozdziały wywołały u mnie szok i zastanawiałem się czy niektóre informacje tam zawarte są prawdziwe ...

Wadą tej książki jest to że autor zamyka się geograficznie w rejonie Francja-Włochy-Anglia-Niemcy co powoduje że przedstawia ona tylko to jak rzecz się miała na zachodzie Europy, nie ma ani jednego słowa o innych częściach świata w średniowieczu czy nowożytności.

Książka zdecydowanie godna polecenia, mimo że są już nowsze opracowania na ten temat jest to sztandarowa monografia podejmująca ten temat. Po jej lekturze wyleczymy się z wielu stereotypów na temat przeszłości

Bardzo dobra - choć nienowa - monografia francuskiego historyka.
Pokazuje jaki był status dziecka w średniowieczu i czasach nowożytnych. Ukazuje zmiany w podejściu i uczuciach związanych z dzieckiem. Wymienia i opisuje poszczególne etapy ewolucji od średniowiecza do czasów nam współczesnych tego co dziś nazywamy dzieciństwem i dzieckiem (bo po lekturze tej książki wynika że...

Świetne opracowanie, co prawda nie tak szczegółowe, jak trzy pozycje polskich autorów na ten sam temat, które posiadam, ale za to pionierskie - tamte trzy to literatura, w której następuje burzliwy dialog z "Historią dzieciństwa". Ciekawie jest poznać poglądy autora, które taką burzę wywołały w interesującym mnie temacie, nawet, jeśli ma on skłonności do gawędziarstwa i zbaczania bardzo obszernie z głównego tematu. Na szczęście, robi to w sposób interesujący, interesujące kwestie poruszając, więc jako czytelnik wybaczam. Trochę szkoda jedynie, że nie mam pierwszego wydania.

Świetne opracowanie, co prawda nie tak szczegółowe, jak trzy pozycje polskich autorów na ten sam temat, które posiadam, ale za to pionierskie - tamte trzy to literatura, w której następuje burzliwy dialog z "Historią dzieciństwa". Ciekawie jest poznać poglądy autora, które taką burzę wywołały w interesującym mnie temacie, nawet, jeśli ma on skłonności do gawędziarstwa i...

Po lekturze tej książki uzmysławiamy sobie jak krótkie i ulotne może być dzieciństwo...Zwłaszcza w czasach, kiedy dziecko nie było w ogóle uważane za pełnowartościowego człowieka, a w dobie powszechnej i wysokiej umieralności dzieci, były one traktowane przedmiotowo. Pięknie napisana książka, warta przeczytania.

Po lekturze tej książki uzmysławiamy sobie jak krótkie i ulotne może być dzieciństwo...Zwłaszcza w czasach, kiedy dziecko nie było w ogóle uważane za pełnowartościowego człowieka, a w dobie powszechnej i wysokiej umieralności dzieci, były one traktowane przedmiotowo. Pięknie napisana książka, warta przeczytania.