Biesy (edycja kolekcjonerska)

Przeczytałem "Biesy" bezpośrednio po "Idiocie". Dużo na tym zyskałem. Uważam tę książkę i za lepszą i za gorszą od "Idioty" zarazem. Paradoks. Bardzo łatwo mogę to wytłumaczyć.
Moja opinia wynika ze specyficznych cech tego utworu. "Biesy" wydają mi się najbardziej przemyślaną książką w dorobku Dostojewskiego. Oczywiście, nie znam jeszcze całej jego twórczości. Wszystko co do tej pory czytałem, było specyficzne. Każdy utwór miał swoją charakterystykę. Każdy był czymś zupełnie innym, niż znana mi wcześniej literatura. Wspomniany już tutaj "Idiota" ukazał mi złożoność powieści, jakiej chyba próżno szukać gdziekolwiek indziej. Genialne dzieło. "Biesy" czytałem jak typowego przedstawiciela klasyki. Niemal przeciętna powieść. Wszystko zwyczajne. Zero awangardy. Autor wywindował jednak tę zwyczajność i typowość na wybitny poziom. Sztuka przez duże "s".
Wiele klasycznych utworów jest w całości "przesiedziane". Historia niemal całkowicie polega na rozmowach i rozważaniach. "Biesy" są również w nie bogate. Nie stanowią one jednak głównego ciężaru fabuły. Polityka, psychologia, czy filozofia są jedynie tłem dla akcji powieści. Pojawiają się w celu wytłumaczenia rozterek lub postępowania bohaterów. Tylko tyle, ile jest niezbędne. Nie przytłaczają. Książka doskonale pamięta, że przede wszystkim ma dostarczyć rozrywki. Bardzo to sobie cenię.
"Biesy" są bardzo łatwe w odbiorze. Bohaterowie są prostolinijni. Od samego początku mogłem rozpoznać postacie pozytywne i negatywne. Cały czas wiedziałem, czego mogę się po nich spodziewać. Podkreślę, że "prostolinijni" to nie to samo co "prości". Mieli oni oczywiście złożone charaktery. Popełniali błędy. Czasami postępowali w nieprzemyślany sposób. Błądzili. Wątpili. Wszyscy byli w tym niezwykle ludzcy, pełni wad. Pomimo tego dawali się lubić. Jeden zły czyn nie przekreśla człowieka. W każdym z nas jest i dobro i zło jednocześnie. Istotne, co zyskuje przewagę.
Wydaje mi się, że autor miał w przypadku "Biesów" wszystko doskonale zaplanowane. Brak tutaj fabularnych trzęsień ziemi. Dostojewski nie brnął w ślepe zaułki. Nie stosował długich opisów. Nie zasnąłem przy żadnej tyradzie. Wszystko zrównoważone. Każdy z bohaterów miał tytułowego diabła za skórą. Nikt go jednak przed czytelnikiem nie chował. Za każdym razem poznawałem wpierw przyczyny, potem skutki. Pełnia harmonii opisów.
Typowy przedstawiciel gatunku? Nie - wzorcowy. Niby nic niezwykłego, a jednak wszystko niezwykle dopracowane. Kunszt i wirtuozeria zaklęta w zwykłych rzeczach. "Idiota" pokazał mi, jak wiele doznań może pobudzić książka. "Nad Niemnem" podobno czyta się dla opisów przyrody, "Chłopów" dla złożoności gromad ludzkich, a "Ogniem i mieczem" ku pokrzepieniu serc. "Biesy" czytałem z miłości do wielkiej literatury.

Przeczytałem "Biesy" bezpośrednio po "Idiocie". Dużo na tym zyskałem. Uważam tę książkę i za lepszą i za gorszą od "Idioty" zarazem. Paradoks. Bardzo łatwo mogę to wytłumaczyć.
Moja opinia wynika ze specyficznych cech tego utworu. "Biesy" wydają mi się najbardziej przemyślaną książką w dorobku Dostojewskiego. Oczywiście, nie znam jeszcze całej jego twórczości. Wszystko co...

„Biesy” to jedna z najbardziej mrocznych i proroczych powieści Dostojewskiego

„Biesy” to jedna z najbardziej mrocznych i proroczych powieści Dostojewskiego

Rewolucyjne "piątki" młodych, nihilisci, deptanie wartości, tradycji, religii. Zabawy w burzenie istniejącego porządku i budowę nowego człowieka, który występuje w roli Boga. A wszystko uwienczone śmiercią szeregu bohaterów, ich upadkiem. Język i mnogość postaci czynią lekturę ciężką do przejścia, szczególnie na początku. Interesujące jest to, że Dostojewski napisał tę książkę w.... latach 70tych XIXw.ļ

Rewolucyjne "piątki" młodych, nihilisci, deptanie wartości, tradycji, religii. Zabawy w burzenie istniejącego porządku i budowę nowego człowieka, który występuje w roli Boga. A wszystko uwienczone śmiercią szeregu bohaterów, ich upadkiem. Język i mnogość postaci czynią lekturę ciężką do przejścia, szczególnie na początku. Interesujące jest to, że Dostojewski napisał tę...

Bardzo trudny początek ze względu na styl i mnogość postaci, ale po przejściu 150 stron czytelnik jest stopniowo wciągany w akcję i gęstniejący klimat. Z niecierpliwością czekam na rozpoczęcie tomu 2.

Bardzo trudny początek ze względu na styl i mnogość postaci, ale po przejściu 150 stron czytelnik jest stopniowo wciągany w akcję i gęstniejący klimat. Z niecierpliwością czekam na rozpoczęcie tomu 2.

Udało się zmęczyć przed końcem roku. Dużo postaci, dużo chaosu, dużo didaskaliów natomiast sama akcja wlecze się jak ślimak. Literatura dla koneserów...

Udało się zmęczyć przed końcem roku. Dużo postaci, dużo chaosu, dużo didaskaliów natomiast sama akcja wlecze się jak ślimak. Literatura dla koneserów...

Audiobook.
Biesy to niezwykła powieść a głównym bohaterem jest Piotr Wierechenskij który rozpoczyna rewolucję korzystając z nastrojów w 19 wiecznej Rosji.
Burzliwe czasy które były taką cegiełką dla późniejszego komunizmu i działań Lenina.
Ta lektura towarzyszyła mi z półtorej tygodnia i fajnie było ją odsłuchać, chociaż postać Piotra jest fikcyjna to ta książka to kawał historii i idealnie wpisała się w kanony światowej literatury. Polecam.

Audiobook.
Biesy to niezwykła powieść a głównym bohaterem jest Piotr Wierechenskij który rozpoczyna rewolucję korzystając z nastrojów w 19 wiecznej Rosji.
Burzliwe czasy które były taką cegiełką dla późniejszego komunizmu i działań Lenina.
Ta lektura towarzyszyła mi z półtorej tygodnia i fajnie było ją odsłuchać, chociaż postać Piotra jest fikcyjna to ta książka to kawał...

Zacznijmy od tego, że dziwię się wydawnictwom polskim, że nie pomyślały o jakimś wstępie nadającym kontekst historyczny dziełu. Przystępowanie do tej lektury bez znajomości historii XIX-wiecznej Rosji nie ma sensu, a nie jest to historia dobrze znana polskiemu czytelnikowi w moim mniemaniu. Powstanie dekabrystów, powstawanie nurtów liberalnych w Rosji, idee Hercena no i wreszcie rola prawosławia. Myślę, że same przypisy to za mało i przydałby się wstęp opisujący historię rosyjską, która w przypadku "Biesów" ma fundamentalne znaczenie, podczas gdy np. biografia Dostojewskiego może być ciekawostką.
A powieść, no co, dobra jest.

Zacznijmy od tego, że dziwię się wydawnictwom polskim, że nie pomyślały o jakimś wstępie nadającym kontekst historyczny dziełu. Przystępowanie do tej lektury bez znajomości historii XIX-wiecznej Rosji nie ma sensu, a nie jest to historia dobrze znana polskiemu czytelnikowi w moim mniemaniu. Powstanie dekabrystów, powstawanie nurtów liberalnych w Rosji, idee Hercena no i...

Arcydzieło! Gęste, mroczne i bezlitośnie prawdziwe. „Biesy” to wiwisekcja ludzkiej duszy i społeczeństwa pozbawionego Boga, jako moralnego kompasu. Trudna, lecz konieczna lektura o tym, jak idee potrafią zabić człowieka, zanim zrobi to inny człowiek.

Arcydzieło! Gęste, mroczne i bezlitośnie prawdziwe. „Biesy” to wiwisekcja ludzkiej duszy i społeczeństwa pozbawionego Boga, jako moralnego kompasu. Trudna, lecz konieczna lektura o tym, jak idee potrafią zabić człowieka, zanim zrobi to inny człowiek.

Nie wiem co brał Dostojewski podczas pisania, ale musiałoby być mocne. Ten utwór to jedna wielka schizofrenia. Przeczytałem prawie wszystkie powieści, została mi ostatnia (Młodzik) i ta mnie zmieliła. Szła tak ciężko, tyle bohaterów, tyle zmian. To jest właśnie Dostojewski.
Dostojewski po raz kolejny pokazał, że wyprzedził swoje pokolenie o jakieś 200 lat lub więcej. Intrygi, manipulacje, to jego chleb powszedni. Fiodor pokazał nam, jak łatwo zmanipulować ludzi. Socjalizm jest największą zarazą jaką widział świat i on już o tym wiedział. Pokazał jak na dłoni, do czego prowadzi ta utopia: do śmierci.
A czy według was, Szatow nie był przypadkiem odwzorowaniem autora?

Nie wiem co brał Dostojewski podczas pisania, ale musiałoby być mocne. Ten utwór to jedna wielka schizofrenia. Przeczytałem prawie wszystkie powieści, została mi ostatnia (Młodzik) i ta mnie zmieliła. Szła tak ciężko, tyle bohaterów, tyle zmian. To jest właśnie Dostojewski.
Dostojewski po raz kolejny pokazał, że wyprzedził swoje pokolenie o jakieś 200 lat lub więcej....

👍

👍