Posłanie o przebaczeniu

Literatura arabska posiada wiele różnych form i oblicz. Stanowi dla europejskiego czytelnika zagadkę, wyzwanie, ale też nieodzowną inspirację, gdyż w jej niesztampowosci można odnaleźć nie tylko fascynujące koncepty, ale też bliskie człowiekowi w ogólnym rozumieniu pojęcia i sfery, na które może nie zwrócił by uwagi.

Posłanie o przebaczeniu zalicza się na pewno do literackiego wyzwania. Traktuje o Bogu, jego kondycji, stosunku względem ludzkich niedociągnięć. Ten traktat filozoficzny, moralizatorski w iście erudycyjnym stylu wchodzi w dialog poruszający religijny ortodoksyzm i herezję. Czytając ma się wrażenie, że autor poucza, ale też tłumaczy i cierpliwie przedstawia swoje argumenty. Podróż po krainie zaświatów przybiera transcendentalny charakter a wydźwięk przekazywanych nauk jeszcze bardziej jest podkreślony i uwydatniony.

Niezwykle to dzieło. Klasyka literatury będąca inspiracją dla wielu, i nauką dla fascynatów literatury arabskiej.

Polecam, by zanurzyć się w świat tak nam odległy i postawić sobie intelektualne wyzwanie.

Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz książki.

Literatura arabska posiada wiele różnych form i oblicz. Stanowi dla europejskiego czytelnika zagadkę, wyzwanie, ale też nieodzowną inspirację, gdyż w jej niesztampowosci można odnaleźć nie tylko fascynujące koncepty, ale też bliskie człowiekowi w ogólnym rozumieniu pojęcia i sfery, na które może nie zwrócił by uwagi.

Posłanie o przebaczeniu zalicza się na pewno do...

Dla mnie, subiektywnie dzieło wyjątkowe. Więc innej oceny nie mogłem wystawić. jeśli jakaś książka zasługuje na 10/10 to właśnie taka pozycja jak ta... która przetrwała tyle czasu, doczekała się w ostatnich stuleciach różnych przekładów i w końcu trafia z opóźnieniem do Polski. W końcu. A jest to pozycja wyjątkowa.

Jeśli dalej oczekujecie, że wystawię wybitnie napisaną recenzję to niestety muszę Was rozczarować. Nie jestem w stanie. Chyba zbyt mało wiem. Mógłbym skupić się na tych najbardziej oczywistych oczywistościach, ale te można przeczytać we wstępie tłumacza lub odkryć samemu po lekturze w zakresie własnych czytelniczych predyspozycji. Do głębszych analiz potrzeba czasu, a to dzieło nie powinno być traktowane powierzchownym komentarzem. Ale coś można napisać, podzielić się choćby doświadczeniem, które czasami jest ważniejsze od samego rozumienia.

"Dobre komentarze mogą być bardzo pomocne, ale studiowanie nawet najlepszego komentarza do dzieła sztuki literackiej, może być stratą czasu, jeśli najpierw nie przeczytaliśmy komentowanego tekstu i nie byliśmy nim zachwyceni, nawet bez jego zrozumienia"
David Jones.

Cóż mogę dodać jeszcze...

Wyzwanie intelektualne niesamowite. Oby więcej tego typu pozycji w przyszłości w bibliotece orientalis. I mam nadzieję, że dzisiejsze dzieła przetrwają więcej niż 1000 lat. Jeśli na to zasługują. Można tylko pogrążyć się w smutku nad innymi dziełami literatury, które nie przetrwały próby czasy, zostały zniszczone. Wierzę, że było ich mnóstwo. Ileż by nam, współczesnym ludziom ukazały jeszcze innego świata. Świata który był przed nami, ludzi, którzy myśleli inaczej, ale zbudowali dla nas jakieś fundamenty myślenia. Literatura arabska z racji skomplikowanego języka jest czymś co chciałbym studiować, ale nie mam aż tyle komfortu i czasu na to. Niestety. Ale cieszę się, że po tylu dekadach, stuleciach i my, w Polsce możemy cieszyć się chociaż jedną taką książką, którą staram się rozumieć, odkrywać wielowymiarowe przesłania. Ale nie ukrywam, że być może nie uda mi się odkryć wszystkiego. Może z czasem. Będę próbował - jeśli nie za pierwszym czytaniem, to może za kolejnym. Na pewno wrócę do tej książki, jak do żadnej innej. Jest w tym metafizyczna magia świata utkanego z innych wierzeń i innego życia codziennego oraz przede wszystkim z samego autora, który ją napisał. Niech spoczywa w pokoju. Niech Bóg ma go w swojej opiece.

Dla mnie, subiektywnie dzieło wyjątkowe. Więc innej oceny nie mogłem wystawić. jeśli jakaś książka zasługuje na 10/10 to właśnie taka pozycja jak ta... która przetrwała tyle czasu, doczekała się w ostatnich stuleciach różnych przekładów i w końcu trafia z opóźnieniem do Polski. W końcu. A jest to pozycja wyjątkowa.

Jeśli dalej oczekujecie, że wystawię wybitnie napisaną...

„Jeśli pogrążasz się w płaczu po śmierci kogoś ukochanego, to pamiętaj, że kiedyś musi nadejść dzień, gdy kogoś stracisz”.
„Posłanie o przebaczeniu” to jedno z najbardziej niezwykłych dzieł klasycznej literatury arabskiej. Abu al-Ala al-Ma’arri stworzył tekst, który do dziś porusza dzięki swojej głębi intelektualnej, erudycji i ironii. Napisana w formie literackiej fantazji o zaświatach, książka ta bywa porównywana do„Boskiej komedii” Dantego, mimo że powstała kilka wieków wcześniej. Narracja rozpoczyna się od listu do fikcyjnej postaci Ibn al-Qāriha — poety i teologa znanego z fanatyzmu i hipokryzji. Odpowiedź Ma’arri’ego przeradza się w opowieść o podróży Ibn al-Qāriha do zaświatów, gdzie spotyka słynnych poetów, proroków, grzeszników i uczonych. Przez całą drogę bohater przekonuje się, że nie zawsze ci, którzy za życia uchodzili za pobożnych, znajdują się w Raju, a wielu uznanych za potępionych doświadcza Boskiego przebaczenia. „Posłanie” to subtelna, ale kąśliwa krytyka religijnego fanatyzmu, nadużyć duchowieństwa i pustosłowia teologów.Została wzbogacona wierszami oraz odniesieniami do Stwórcy.„Nie ukrywajcie przed Bogiem tego, co jest w waszych sercach. Bóg pozna wszystkie wasze tajemnice.Będą odłożone zapisane w Księdze i chronione do Dnia Rozliczenia; może Bóg wyrok przyspieszy i wymierzy karę”.
Przebaczenie jako główny motyw dzieła ukazuje jako kategorię Boską, a nie ludzką, niezależną od formalnych praktyk religijnych. Al-Ma’arri posługuje się bogactwem słownictwa, aluzjami do klasycznej poezji arabskiej oraz cytatami z Koranu i hadisów, co sprawia, że lektura jest wymagająca, ale jednocześnie intelektualnie satysfakcjonująca. W tekście znajdziemy intertekstualne gry i subtelne żarty. Jednak najwięcej jest tutaj słów o śmierci. To poruszające synapsy dzieło inspiruje do refleksji nad naturą dobra i zła, granicami religii oraz możliwościami interpretacji tekstów świętych. Porównania z „Boską komedią” są nieprzypadkowe — obie książki przedstawiają wizje życia po śmierci, w których obecna jest głęboka krytyka społeczna i religijna.,,Czegóż jeszcze mogę oczekiwać od życia, jeśli wszyscy moi przyjaciele zakosztowali już z kielicha śmierci?" Autor nagradza wytrwałego czytelnika wnikliwym spojrzeniem na kondycję ludzką. Nie obawiajcie się, że nie podołacie lekturze. Marek M. Dziekan przybliża nie tylko życiorys pisarza, ale przede wszystkim dzięki przypisom pomaga w zrozumieniu wielowymiarowości utkanych tu słów. Hstoria obowiązkowa nie tylko dla arabistów, ale dla każdego, kto interesuje się literaturą światową, filozofią i historią myśli krytycznej. Nie bez znaczenia dla mojego wyboru tej książki jest fakt, że uznawana jest za arcydzieło literatury arabskiej.,,To jest świat doczesny, choć oni z radością myślą o zaświatach. Lecz samo zgłębianie tego, co ma nadejść, jest upadkiem w głębię".

„Jeśli pogrążasz się w płaczu po śmierci kogoś ukochanego, to pamiętaj, że kiedyś musi nadejść dzień, gdy kogoś stracisz”.
„Posłanie o przebaczeniu” to jedno z najbardziej niezwykłych dzieł klasycznej literatury arabskiej. Abu al-Ala al-Ma’arri stworzył tekst, który do dziś porusza dzięki swojej głębi intelektualnej, erudycji i ironii. Napisana w formie literackiej fantazji...