Wawelskie wzgórze

Jeden z moich ulubionych autorów.
Polski PATRIOTĄ !!!

Ukrywając przed komisją swój wiek, już jako 17 -sto latek zaciągnął się w 1915 r. do Legionów Polskich.
Walczył w wojnie polsko - ukraińskiej i polsko - bolszewickiej.
Wielokrotnie ranny.
Odznaczony Krzyżem Walecznych i Medalem Niepodległości.
Służbę zakończył w stopniu porucznika.
Uczestniczył w kampanii wrześniowej.
Należał do ZWZ, a następnie do AK.
Krakus.

W swoich powieściach historycznych kontynuował tradycję polskiej powieści historycznej wywodzącej się od J. I. Kraszewskiego.
Z kilkoma różnicami:
używał prostego i nie tak bardzo archaizowanego języka,
wartka akcja, silnie, wyraziste i mocno zarysowane charaktery postaci, były jego znakiem rozpoznawczym.
Autor zdobył ogromną popularność, jeszcze za swego życia, nakłady jego książek osiągnęły 5 mil. egzemplarzy.
Od lat 2000 - cznych pojawiają się nowe wydania jego książek, które zasłużenie, cieszą się rosnącym zainteresowaniem.

Książka to epicka opowieść o początkach państwa polskiego.
To książka dla miłośników historii pragnących dowiedzieć się więcej o przeszłości, ale też poczuć ducha epoki.

Książka napisana pięknym językiem, niesamowite opisy itd, itp. za długo by trwało wypisywanie tych wszystkich naj.. naj...
Należy do najlepszej prozy w polskiej literaturze.
Cały czas szukam współczesnego polskiego pisarza, obdarzonego przynajmniej namiastką talentu autora.

Są dzieła literackie, które wypada i trzeba przeczytać.
To jest jednym z nich.
Gusty są różne.
Po przeczytaniu możesz oceniać pozytywnie, negatywnie , albo wcale nie oceniać.
Przeczytać tak czy tak, MUSISZ !!!.
Z czystym sumieniem POLECAM !!!

P.S.
Niestety autor ma też jedną plamę na życiorysie.
Nie chcę psuć wrażenia i nie będę o tym pisał.
Autorowi mogę wybaczyć, noblistce Szymborskiej,
NIE !!!

Jeden z moich ulubionych autorów.
Polski PATRIOTĄ !!!

Ukrywając przed komisją swój wiek, już jako 17 -sto latek zaciągnął się w 1915 r. do Legionów Polskich.
Walczył w wojnie polsko - ukraińskiej i polsko - bolszewickiej.
Wielokrotnie ranny.
Odznaczony Krzyżem Walecznych i Medalem Niepodległości.
Służbę zakończył w stopniu porucznika.
Uczestniczył w kampanii...

10

10

Myślę, że „Wawelskie wzgórza” Karola Bunscha to kolejna solidna odsłona w piastowskim cyklu autora, choć w moim odczuciu wypada słabiej niż poprzednie części.
Notujemy tu kolejny przeskok czasowy, a sama konstrukcja opowieści znów bazuje na tym, co, wydaje mi się, najlepiej działa na czytelnika, przedstawianiu wielkiej historii oczami prostych, mało znaczących ludzi.
Tym razem poznajemy losy Krzycha i Ostruszki, którzy służą u Władysława Łokietka i wprowadzają nas w początki jego panowania, zakończone stłumieniem buntu możnych.

Uważam, że sama fabuła jest ciekawa mamy motyw tajemnicy nieślubnego dziecka, miłość, zwroty akcji, ufność, honor a także całą sieć intryg i walkę o przetrwanie. Jednak, w moim odczuciu, jeszcze bardziej niż w poprzednich częściach da się tu odczuć niechęć autora do narodu niemieckiego, co chwilami wybija z rytmu lektury i sprawia, że opowieść traci nieco z dawniej wyczuwalnej równowagi.

Wydaje mi się więc, że choć książka jest dobra i warta polecenia, to w całokształcie piastowskich opowieści Bunscha czegoś jej zabrakło może lekkości, może świeżości, a może po prostu tego literackiego błysku, który znamy z najlepszych tomów.

Myślę, że „Wawelskie wzgórza” Karola Bunscha to kolejna solidna odsłona w piastowskim cyklu autora, choć w moim odczuciu wypada słabiej niż poprzednie części.
Notujemy tu kolejny przeskok czasowy, a sama konstrukcja opowieści znów bazuje na tym, co, wydaje mi się, najlepiej działa na czytelnika, przedstawianiu wielkiej historii oczami prostych, mało znaczących ludzi.
Tym...

Historia Krakowa umieszczona w okresie, kiedy Łokietek próbował zjednoczyć ziemie po rozbiciu dzielnicowym. Jest historia, jest wojna i jest romans, a więc wszystko co powinno być. Za minus można jedynie uznać przedstawienie głównego konfliktu między mieszkańcami miasta jako konfliktu między Polakami i Niemcami. Jednak biorąc pod uwagę rok wydania, nie powinno to dziwić.

Historia Krakowa umieszczona w okresie, kiedy Łokietek próbował zjednoczyć ziemie po rozbiciu dzielnicowym. Jest historia, jest wojna i jest romans, a więc wszystko co powinno być. Za minus można jedynie uznać przedstawienie głównego konfliktu między mieszkańcami miasta jako konfliktu między Polakami i Niemcami. Jednak biorąc pod uwagę rok wydania, nie powinno to dziwić.

[1953]
Patrzę na datę wydania, praktycznie równoczesną ze "Zdobyciem Kołobrzegu" i "Psim Polem", i zastanawiam się - czy Bunsch popełnił je jako daninę dla oficjalnej ideologii, żeby mu wydali też "Wawelskie wzgórze"? Powieść jest bardzo różna od tamtych historii o Krzywoustym, co prawda antyniemieckość wciąż trzyma się mocno, ale innych motywów zideologizowanych brak.

Wydaje się też nieco nierówna: o ile historyczny wątek zmagań Łokietka z Krzyżakami o Pomorze (Krzyżacy zresztą jako żywo przypominają prusko-nazistowskie maszyny) i z mieszczanami o Kraków wypada dosyć sucho, o tyle postaci fikcyjne wypadają rewelacyjnie żywo. Ciekawe też, że wszystkim towarzyszy swoiste wykorzenienie, najbardziej oczywiste w przypadku Krzycha wplątanego w intrygę na poziomie "Króla Edypa", ale obecne też w radykalnym franciszkaninie Braciszku, mściwym Ostróżce i nawet Radosze, zbójcy marzącym o rycerskim pasie. Już się cieszę, że szykują się kolejne książki z nimi w roli głównej.

Dialogi czyta się z przyjemnością, Bunsch mistrzem ciętej riposty, niech się przy nim schowa Sapkowski, dla mnie zawsze nazbyt pozerski. Dodatkowym plusem jest mocne osadzenie w topografii średniowiecznego Krakowa.

Byłaby ósemka, ale jednak chwilami za bardzo Bunsch przynudza, gdy przedstawia sprawki Łokietka.

[1953]
Patrzę na datę wydania, praktycznie równoczesną ze "Zdobyciem Kołobrzegu" i "Psim Polem", i zastanawiam się - czy Bunsch popełnił je jako daninę dla oficjalnej ideologii, żeby mu wydali też "Wawelskie wzgórze"? Powieść jest bardzo różna od tamtych historii o Krzywoustym, co prawda antyniemieckość wciąż trzyma się mocno, ale innych motywów zideologizowanych brak....

Audiobook.
Niewątpliwie jedna z lepszych pozycji w tym cyklu, 14 tom a mi ciągle się nie nudzi a wręcz przeciwnie, świetnie się bawię każdym kolejnym tomem i tak było i tym razem.
Lektura Bunscha momentami mnie wzruszała, innym razem bawiła, chwytała za serce i nie chciała puścić.
Wiem że autor już nie żyje ale i tak należą się oklaski za tą część👏👏👏👏👏👏 Polecam ♥️♥️♥️

Audiobook.
Niewątpliwie jedna z lepszych pozycji w tym cyklu, 14 tom a mi ciągle się nie nudzi a wręcz przeciwnie, świetnie się bawię każdym kolejnym tomem i tak było i tym razem.
Lektura Bunscha momentami mnie wzruszała, innym razem bawiła, chwytała za serce i nie chciała puścić.
Wiem że autor już nie żyje ale i tak należą się oklaski za tą część👏👏👏👏👏👏 Polecam ♥️♥️♥️

W kategorii "baju baju......" to nawet i 10/10.

W kategorii "baju baju......" to nawet i 10/10.

Pięknie napisana książka, cudowny staropolski język oraz bardzo wciągająca fabuła. Wydaje mi się, że to jedna z najlepszych części - doskonałego cyklu powieści piastowskich. Swoją drogą losy Polski były zawsze burzliwe, od początku istnienia państwa nawet do dzisiaj. Kłótliwy naród i każdy próbuje ciągnąć we własną stronę, to niestety nie zmienia się nawet do dziś. Genialna postać skazanego klechy z więzienia. Najwyższych lotów postać i dialogi.

Pięknie napisana książka, cudowny staropolski język oraz bardzo wciągająca fabuła. Wydaje mi się, że to jedna z najlepszych części - doskonałego cyklu powieści piastowskich. Swoją drogą losy Polski były zawsze burzliwe, od początku istnienia państwa nawet do dzisiaj. Kłótliwy naród i każdy próbuje ciągnąć we własną stronę, to niestety nie zmienia się nawet do dziś. Genialna...

Właściwie należy napisać o trzech książkach: Wawelskie wzgórze, Wywołańcy i Przełom. Jest to okres rozbicia dzielnicowego i prób Władysława Łokietka, zjednoczenia Polski. Wszystkim gorąco polecam.

Właściwie należy napisać o trzech książkach: Wawelskie wzgórze, Wywołańcy i Przełom. Jest to okres rozbicia dzielnicowego i prób Władysława Łokietka, zjednoczenia Polski. Wszystkim gorąco polecam.

Świetnie się czyta, nie nudzi nawet przez chwilę, wciąga. Doskonale przemyślana powieść i jak zwykle u Bunsha w najmniejszych detalach oddane reala epoki. Na pewno przeczytam kolejne części.

Świetnie się czyta, nie nudzi nawet przez chwilę, wciąga. Doskonale przemyślana powieść i jak zwykle u Bunsha w najmniejszych detalach oddane reala epoki. Na pewno przeczytam kolejne części.