Poszukiwanie

Doskonała i bardzo wciągająca książka🙂
Choć historia w niej zawarta jest dość smutna , jedna z wielu jakie pisze życie. Książka pokazuje również jaki chory mamy system.

Doskonała i bardzo wciągająca książka🙂
Choć historia w niej zawarta jest dość smutna , jedna z wielu jakie pisze życie. Książka pokazuje również jaki chory mamy system.

Zgoda, nie jestem obiektywna, ponieważ bardzo lubię czytać powieści Charlotty Link. Nie twierdzę, że to jest jakieś arcydzieło ale na pewno można powiedzieć, że to dobry kryminał. Faktycznie niektóre opisy można by było wyrzucić lub skrócić ale w całokształcie aż tak bardzo mi to nie przeszkadzało. Drażniła mnie tylko samoocena i brak wiary w siebie głównej bohaterki czyli sierżant Kate Linville. To doskonała śledcza, uparta i dociekliwa, umiejąca pracować pod presją, mająca logiczny i nieszablonowy umysł. W pracy, czyli w Scotland Yardzie także jej nie doceniają. Nie rozumiem dlaczego tak bardzo broni się, żeby nie wrócić w rodzinne strony gdzie podobna praca w wydziale kryminalnym na nią czeka. Akcja co prawda nie pędzi tu na złamanie karku ale powoli wciąga w wir wydarzeń. Przy kolejnych zaginięciach młodych dziewcząt atmosfera się zagęszcza i budzą się nowe emocje. Czy Kate uda się odnaleźć mordercę z wrzosowisk? Tak, uda się ale przynajmniej dla mnie finał był zaskakujący. Autorka tak namieszała, że zupełnie nie brałam pod uwagę takiego zakończenia. Morderca i motyw zwyczajnie mnie zaskoczył.

Zgoda, nie jestem obiektywna, ponieważ bardzo lubię czytać powieści Charlotty Link. Nie twierdzę, że to jest jakieś arcydzieło ale na pewno można powiedzieć, że to dobry kryminał. Faktycznie niektóre opisy można by było wyrzucić lub skrócić ale w całokształcie aż tak bardzo mi to nie przeszkadzało. Drażniła mnie tylko samoocena i brak wiary w siebie głównej bohaterki czyli...

Kryminał na prowincji Anglii, policjantka z własnymi traumami, lokalny policjant alkoholik i zaginione dziewczyny. Wiele wątków, tematów życiowych i wszystko sprawnie zbudowane i opisane. Wciąga. Moja pierwsza powieść tej autorki oby kolejne również były tak wciągające.

Kryminał na prowincji Anglii, policjantka z własnymi traumami, lokalny policjant alkoholik i zaginione dziewczyny. Wiele wątków, tematów życiowych i wszystko sprawnie zbudowane i opisane. Wciąga. Moja pierwsza powieść tej autorki oby kolejne również były tak wciągające.

Wciągająca i koniec zaskakuje, polecam szczerze ;)

Wciągająca i koniec zaskakuje, polecam szczerze ;)

Dobra książka.Chyba główna zaletą , jest jej nieprzewidywalność.Zakończenie dość zaskakujące..Troszke niestety jest rozwleczona, a dialogi praktycznie się powtarzają po paru stronach.Bohaterowie nie wyróżniają się niczym jak i również nie przeszkadzają.Czytam w opiniach zarzuty dotyczące niekompetencji policji.Coż..Wiele razy się to sprawdziło ,,punkt widzenia zależy od punktu siedzenia,, czy ,,każdy mądry po szkodzie,, schemat trywialny aczkolwiek prawdziwy :) Ogółem jest warta przeczytania na długie wieczory.

Dobra książka.Chyba główna zaletą , jest jej nieprzewidywalność.Zakończenie dość zaskakujące..Troszke niestety jest rozwleczona, a dialogi praktycznie się powtarzają po paru stronach.Bohaterowie nie wyróżniają się niczym jak i również nie przeszkadzają.Czytam w opiniach zarzuty dotyczące niekompetencji policji.Coż..Wiele razy się to sprawdziło ,,punkt widzenia zależy od...

Czytałam z napięciem, próbując przewidzieć każdy zwrot akcji, ale historia i tak mnie zaskoczyła.

Czytałam z napięciem, próbując przewidzieć każdy zwrot akcji, ale historia i tak mnie zaskoczyła.

Nie rozumiem tych zachwytów nad książką, zmęczyła mnie na tyle, że nie dobrnęłam do końca. O ile sam początek ciekawy to im dalej w las tym dużo nudniej. Uważam, że można było poprowadzić tą historię dużo lepiej, bez zbędnego rozciągania w czasie i nic nie wnoszących w historię opisów lub wątków. Fabuła dłuży się niesamowicie a główna bohaterka, Pani sierżant jest mocno irytująca i nijaka. Dużo wątków pobocznych, które ani nie wciągają ani nie wnoszą nic konkretnego w fabule powodują, że czytanie męczy i powieść przestaje być interesująca.
Niestety, ale jestem na nie - przed daniem książce jedynki powstrzymał mnie dość ciekawy pomysł na historię oraz interesujący zwrot w końcówce.

Nie rozumiem tych zachwytów nad książką, zmęczyła mnie na tyle, że nie dobrnęłam do końca. O ile sam początek ciekawy to im dalej w las tym dużo nudniej. Uważam, że można było poprowadzić tą historię dużo lepiej, bez zbędnego rozciągania w czasie i nic nie wnoszących w historię opisów lub wątków. Fabuła dłuży się niesamowicie a główna bohaterka, Pani sierżant jest mocno...

Jeżeli istniałaby miara " linkowatosc" to ta książka powinna zdobyć 10 Linków na 10 możliwych. Książkę przeczytałem przez przypadek ( kilka dobrych lat temu czytałem inne pozycje autorki) i nie miałem w planach powrotu do świata kreowanego przez Charlotte. Niemniej dobrze się czytało. No i ci ludzie z marginesu ( bohaterowie lektury )posługujący się literackim językiem , znak firmowy autorki.

Jeżeli istniałaby miara " linkowatosc" to ta książka powinna zdobyć 10 Linków na 10 możliwych. Książkę przeczytałem przez przypadek ( kilka dobrych lat temu czytałem inne pozycje autorki) i nie miałem w planach powrotu do świata kreowanego przez Charlotte. Niemniej dobrze się czytało. No i ci ludzie z marginesu ( bohaterowie lektury )posługujący się literackim językiem ,...

Czy można uciec od samotności, jeśli to właśnie ona pcha nas w objęcia zła?

Gdy sięgałam po Poszukiwanie Charlotte Link, wiedziałam, że czeka mnie coś więcej niż tylko kryminalna zagadka. To nie jest thriller, który pędzi na złamanie karku - choć napięcia tu nie brakuje. To raczej powolne, gęste zanurzenie się w mrok ludzkiej psychiki, w kruchość relacji, w chłód angielskiego wybrzeża i samotność, która boli bardziej niż śmierć.

Link kreśli fabułę misternie, bez pośpiechu, prowadząc czytelnika przez labirynt emocji i podejrzeń. Na wrzosowiskach północnej Anglii zostają znalezione zwłoki zaginionej rok wcześniej Saskii. Gdy w tajemniczych okolicznościach znika kolejna nastolatka, Amelie, policja w Scarborough staje na rzęsach. Komisarz Caleb Hale działa pod presją mediów i opinii publicznej. W tle pojawia się sierżant Kate Linville, która przypadkiem wplątuje się w śledztwo, przebywając w okolicy z zupełnie innym zamiarem - zamknięciem rozdziału w swoim życiu. Ale Kate nie potrafi przejść obojętnie obok tragedii innych. Zwłaszcza, gdy ta tragedia zaczyna ją dotykać zbyt osobiście.

W Poszukiwaniu nie chodzi tylko o odnalezienie zaginionej dziewczyny czy rozwikłanie sprawy morderstwa. Tu każda postać niesie swój ciężar. Link pokazuje, że trauma, wina i wyparcie mogą być równie niszczące jak zbrodnia. Bohaterowie nie są kryształowi, a ich wybory często frustrujące - ale to właśnie czyni ich prawdziwymi. Kate to policjantka nieidealna. Introwertyczna, niepewna, a momentami wręcz zagubiona. I właśnie dzięki temu tak bardzo ludzka.

To powieść, która nie daje prostych odpowiedzi. Czy ofiara zawsze jest niewinna? Czy pomoc, której udzielamy innym, zwalnia ich z odpowiedzialności za własne czyny? Czy można kogoś uratować, nie zatracając siebie? Link stawia trudne pytania i zostawia przestrzeń na refleksję. Pokazuje też, jak łatwo pogubić się wśród pozorów i jak cienka jest granica między troską a manipulacją.

Ogromnym atutem tej książki jest klimat. Zimne, wilgotne wrzosowiska wręcz wyzierają z kart powieści. Czytając, czułam chłód tych miejsc, melancholię ich mieszkańców i napięcie wiszące w powietrzu. A język? Chwilami nieco archaiczny, ale dzięki temu jeszcze bardziej wciągający. Narracja przeplatana jest perspektywą porywacza, co nadaje fabule psychologiczną głębię i sprawia, że groza wdziera się w myśli cichutko, ale skutecznie.

Czy miała słabsze strony? Z pewnością zakończenie nie każdemu przypadnie do gustu - dla mnie było odrobinę zbyt filmowe. Ale nie na tyle, by odebrać satysfakcję z lektury. To książka, która zostaje w głowie. Nie szokiem, ale emocjami. Złożonością postaci. Brakiem jednoznacznych podziałów na dobro i zło.

Charlotte Link po raz kolejny udowadnia, że jest mistrzynią w łączeniu psychologii z kryminałem. Poszukiwanie to opowieść o zagubieniu, potrzebie bliskości i błędach, których nie da się cofnąć. To także pytanie o to, co sprawia, że ktoś staje się katem - i czy jego historia naprawdę nas nie dotyczy.

Ocena: 8,5/10 - to nie jest książka na jedno popołudnie. Ale jeśli lubisz kryminały z duszą - Poszukiwanie jest dla Ciebie.

Czy można uciec od samotności, jeśli to właśnie ona pcha nas w objęcia zła?

Gdy sięgałam po Poszukiwanie Charlotte Link, wiedziałam, że czeka mnie coś więcej niż tylko kryminalna zagadka. To nie jest thriller, który pędzi na złamanie karku - choć napięcia tu nie brakuje. To raczej powolne, gęste zanurzenie się w mrok ludzkiej psychiki, w kruchość relacji, w chłód...

Wejście w strefę mroku, tajemniczości i grozy (genialna proza Charlotty Link)

Wśród autorów współczesnych powieści kryminalnych szczególne miejsce zajmuje Charlotta Link. Jej utwory, takie jak: „Ostatni ślad”, „Lisia dolina”, „Obserwator”, „Ciernista róża”, „Dom sióstr”, „Decyzja”, „Samotna noc” czy „Poszukiwanie” to nie tylko książki ze świetnie skonstruowaną intrygą kryminalną, narastającym napięciem, tak ale też doskonałe studium psychologiczne. Autorka wykazuje się w nich bardzo dobrą znajomością psychologii. Potrafi wniknąć w najbardziej mroczne „zakamarki” umysłu ludzkiego, zwłaszcza psychopatycznych morderców, dewiantów, ludzi, którym niejednokrotnie traumatyczne przeżycia, zwłaszcza z okresu dzieciństwa wypaczyły psychikę i doprowadziły do tego, iż niepowodzenia życiowe przenosili na swe ofiary.
To, co jest także szczególnie godne uznania u tej autorki, to jej wyjątkowy obiektywizm, widoczny nie tylko w opisywaniu obecnej rzeczywistości, ale też wspomnień z czasów odległych, np. okresu wojny, jak ma to miejsce w „Domu sióstr”. Zaskakujące jest, że autorka niemieckiej narodowości potrafi w tak obiektywny i wiarygodny sposób w retrospekcjach odsłaniać prawdę o II wojnie światowej, nie szczędząc przy tym przykrych słów pod adresem swoich rodaków. Jak do tej pory nie spotkałam się ze współczesną pisarką niemieckiego pochodzenia, która nie obawia się szczerze i otwarcie pisać, kto w tej wojnie był agresorem i kim były jej ofiary.
Uważam, że Charlotta Link to mistrzyni gatunku. Wprowadza czytelnika w świat mroczny, tajemniczy, świat pełen niepokoju, obaw, a momentami nawet narastającej grozy. Uwikłani w splot wydarzeń bohaterowie przeżywają swoje osobiste dramaty, a równie świetnie wykreowane postacie śledczych prowadzących dochodzenie z jednej strony pokazani są jako doświadczeni, nieprzeciętnie inteligentni, obdarzeni wyjątkową bystrością umysłu ludzie, z drugiej borykający się też często z własnymi, życiowymi problemami, które ujawniają się również w czasie prowadzonego dochodzenia np. „Ciernista róża czy „Samotna noc”.
Zaletą utworów Charlotty Link jest też to, iż ukazywani przez nią bohaterowie nie są postaciami papierowymi, lecz osobami z „krwi i kości”. Autorka nie przedstawia wzorcowych policjantów obdarzonych jak nieraz bywa w filmach „taniej klasy B”, jak śpiewał Krzysztof Cugowski, cechami niemalże nadprzyrodzonymi, nadludzką siłą, potrafiący pokonać samodzielnie wszystkich przestępców. Nie. Śledczy Charlotty Link przeżywają, jak już wspomniałam, liczne dramaty, muszą rozwiązywać sprawy kryminalne i swoje osobiste problemy i dlatego stają się wiarygodni i bliscy współcześnie żyjącym ludziom, jakich możemy spotkać w swoim najbliższym otoczeniu.
Sądzę, że na szczególną uwagę zasługuje tu niedawno wydana powieść „Poszukiwanie”. Pojawia się w niej postać mordercy z wrzosowisk porywający kilkunastoletnie dziewczynki. Prowadzący śledztwo komisarz Caleb Hale ma szczególnie trudne zadanie, w mediach aż huczy, pojawia się wiele teorii spiskowych, nie wiadomo, która z nich jest bliższa prawdy. Ponadto losy komisarza splatają się z historią życia sierżant Kate Linille ze Scotlande Yardu, kobiety, z którą kiedyś był w bliskich relacjach, ale z którą rozstał się i przypadkowo spotkał po trzech latach, gdy zaczął prowadzić dochodzenie w sprawie zaginięcia kolejnej nastolatki „Amelie Goldsby”.
Czytając „Poszukiwanie”, czytelnicy na pewno z uwagą śledzą nie tylko poczynania policjantów związane z rozwikłaniem niezwykle trudnej zagadki kryminalnej, ale także dowiadują się tego, jakie są motywacje wszelkich działań śledczych i tych, których ścigają, aby w końcu postawić ich przed obliczem sprawiedliwości.
Zachęcam więc wszystkich amatorów mocnych wrażeń do zapoznania się z naprawdę świetną prozą Charlotty Link.

Wejście w strefę mroku, tajemniczości i grozy (genialna proza Charlotty Link)

Wśród autorów współczesnych powieści kryminalnych szczególne miejsce zajmuje Charlotta Link. Jej utwory, takie jak: „Ostatni ślad”, „Lisia dolina”, „Obserwator”, „Ciernista róża”, „Dom sióstr”, „Decyzja”, „Samotna noc” czy „Poszukiwanie” to nie tylko książki ze świetnie skonstruowaną intrygą...