Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Patronat Patronat JEGO PRAWO DO WOLNOŚCI BYŁO WAŻNIEJSZE, NIŻ ICH PRAWO DO ŻYCIA.
Zimą szarzeją ulice i szarzeją serca przemierzających je ludzi. Komisarzy Rafał Lichy snuje się po konurbacji, usiłując ustalić związek pomiędzy działaniami Ceremoniarza - seryjnego zabójcy grasującego na Śląsku, a sprawą tajemniczego zniknięcia dwóch nastoletnich sióstr sprzed szesnastu lat. By tego dokonać, musi skorzystać z pomocy swojego największego wroga. Ale komisarz Piotr Cyra ma własne plany, które pokrzyżować może tylko śmierć. Spektakularne zwieńczenie serii o Komisarzu Lichym. Szaleńcza rozgrywka, wulkan emocji i zakończenie wysysające z czytelników ostatnie pokłady empatii. Potem nie zostanie już nic.
Szukamy ofert...„Tę książkę się połyka, pochłania, a nie czyta, nie można się od niej oderwać” – takie zdanie pojawia się w recenzjach dość często. Pisarze lubią słyszeć i czytać takie sformułowania, zwłaszcza ci od literatury sensacyjnej. W przypadku większości z nich tak dobre powieści wychodzą raz na kilka premier. Tych, którym zdarza się to przy każdej niemal nowej pozycji w dorobku (i dodatkowo jest to zgodna opinia większości czytelników i recenzentów),można policzyć na palcach jednej ręki. No, może dwóch. W moim osobistym rankingu należą do nich Stephen King, Harlan Coben, a z polskich literatów Vincent Severski.
Grzegorz Brudnik w 2018 roku zachwycił mnie powieściami „Mayday” i „Fracht” – właśnie takimi, od których nie potrafiłem się oderwać żadną miarą. Czekałem z niecierpliwością na kolejne części cyklu z Aleksandrem Gallem, ale pochodzący z Gdańska pisarz na siedem lat… zniknął. Widywano go w różnych miejscach, między innymi w okolicach piłkarskich boisk, ale na targach książek i spotkaniach autorskich już nie. Na szczęście dla czytelników i polskiej literatury gatunkowej rok temu wrócił, i to z przytupem. Bo pierwsze dwie części cyklu z Rafałem Lichym („Szafarz” i „Chrzciciel”) były świetne i spotkały się z entuzjastycznym przyjęciem większości tych, którym wpadły one w ręce – wystarczy spojrzeć na średnią ocen wystawionych przez użytkowników Lubimyczytać.
I ja do tych entuzjastów też należałem, z tym większą przyjemnością i sporymi oczekiwaniami zasiadłem do lektury „Ceremoniarza”. I nie zawiodłem się, przepadłem w wykreowanym przez Brudnika mrocznym, śląskim świecie na dobre 24 godziny z przerwami na sen i kilka narciarskich zjazdów w tę ostatnią zimową sobotę. Fenomen książek Brudnika nie polega wcale na nagromadzeniu zdarzeń, choć jest ich niemało, wszak seryjny zabójca, kilka trupów, wątki poboczne – nie o to chodzi, bo takich książek jest dużo. Jednak tu mamy tak umiejętnie budowane napięcie, gdzieś może nawet na granicy suspensu, że autentycznie chce się wiedzieć, jakie kolejne kroki podejmą bohaterowie i co jeszcze się wydarzy Lichemu i spółce. Śledztwo jest dynamiczne, ale nie przekracza granic realności, cuda w świecie Brudnika się nie zdarzają. Uważny czytelnik powinien dość szybko najistotniejsze elementy finałowego rozwiązania odgadnąć, choć autor i tak na sam koniec mocno zaskoczy.
Jest to jednak nie tylko książka o mordercy i policjantach. Jest ona też poświęcona województwu śląskiemu. Wraz z bohaterami zwiedzamy ciemne zaułki Katowic, Gliwic, Tychów i innych miejscowości, zaglądamy do opuszczonych hal, fabryk, ale też i na pięknie odnowiony, będący wizytówką Katowic Nikiszowiec. Wybieramy się również do Bielska i okolic, gdzie jest nieco mniej mrocznie i ciemno, ale też są tam miejsca, w które po zmierzchu lepiej nie zaglądać. No nie może być inaczej w dobrym kryminale z nurtu noir. Autor pokazuje ambiwalentny stosunek do śląskiej konurbacji – z jednej strony jest tam momentami strasznie, jednak z drugiej bohaterowie czują się w tej przestrzeni dobrze i nie chcą jej zmieniać.
Urzekający jest za to wątek przyjaźni głównego bohatera z psem. Już w poprzednich częściach trylogii Sierść odgrywał niebagatelną rolę, ale w „Ceremoniarzu” jest jedną z głównych postaci, uczestniczy we wszystkich ważnych wydarzeniach i to czasami aktywnie. No a niektóre „rozmowy” ludzko-psie bawią i wzruszają do łez.
Jeszcze jednym ważnym i nietypowym bohaterem jest pisarz celebryta, który jako żywo przypomina jednego z tuzów polskiej literatury sensacyjnej. Milionowe nakłady i zyski, książki publikowane jedna za drugą o marnej jakości i wartości, podejrzenie o podpieranie się ghostwriterem, nieustanne dbanie o wizerunek w mediach społecznościowych i tych tradycyjnych. Nazwisko niech każdy czytelnik sobie dopowie – niemniej w tym wątku Brudnik wchodzi w obszar mocnej, ostrej satyry.
Książka jest napisana świetnym językiem, dopieszczonym stylem i w tej klasycznej, najlepszej w mojej opinii narracji liniowej trzecioosobowej. Brudnik szczególny kunszt pokazuje chwilami w bardzo lirycznych, obrazowych, wysublimowanych opisach z jednej strony zjawisk przyrodniczych i pogodowych, z drugiej aktów miłosnych. Takich fraz dotąd w literaturze sensacyjnej nie odnalazłem. Piękne wstawki, które bardziej poezją niż prozą pachną. Takie smakowite przerywniki.
Finał książki jest finałem trylogii. Zdaje się definitywny, ale pozostawiona jest wąska furtka dająca potencjał na kontynuację. Od pomysłu pociągnięcia cyklu Brudnik w posłowiu się nie odżegnuje, choć zapowiada, że niebawem na rynku pojawi się coś zupełnie nowego. Należy podkreślić, że warto przeczytać książki z Lichym w kolejności publikacji. Co prawda są to osobne, niezależne historie, jednak w „Ceremoniarzu” mamy wiele nawiązań do poprzednich części. Da się przeczytać tę ostatnią część bez znajomości poprzednich, ale z pewnością jej odbiór nie będzie pełny. W tym wszystkim tak zupełnie po prostu warto poznać całość, bo to w swoim gatunku na pewno ścisła polska czołówka. No i liczyć, że nie jest to koniec cyklu.
Bartosz Szafran
OPINIE i DYSKUSJE o książce Ceremoniarz
Trzecia część trylogii z komisarzem Lichym. Czy najlepsza? Uważam, że podobnie jak dwa pierwsze tomy, książka jest przekombinowana. Styl autora mi odpowiada i czyta się ją bardzo dobrze, jednak w fabule za dużo jest nierealnych zdarzeń. Zakończenie zupełnie odjechane, ale rozumiem, że autor chciał zakończyć serię dość spektakularnie. Mimo tych zastrzeżeń cała seria wypada dobrze na tle niektórych polskich kryminałów.
Trzecia część trylogii z komisarzem Lichym. Czy najlepsza? Uważam, że podobnie jak dwa pierwsze tomy, książka jest przekombinowana. Styl autora mi odpowiada i czyta się ją bardzo dobrze, jednak w fabule za dużo jest nierealnych zdarzeń. Zakończenie zupełnie odjechane, ale rozumiem, że autor chciał zakończyć serię dość spektakularnie. Mimo tych zastrzeżeń cała seria wypada...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPodoba mi się styl pisania pana Grzegorza. Uwielbiam jego opisy przyrody, krajobrazu, jakby nagle znikła powieść kryminalna z całym swoim brudem, przemocą, a pojawiło się coś pięknego, poetyckiego, wręcz kruchego. Może autor mógłby pójść kiedyś nieco bardziej w tę stronę? Nie zmienia to jednak faktu, że Ceremoniarz to świetnie napisany kryminał z mocnymi postaciami głównych bohaterów. Bardzo mnie cieszy, że zakończenie pozostaje otwarte, mam nadzieję, że jeszcze się spotkamy z Lichym i jego demonami.
Podoba mi się styl pisania pana Grzegorza. Uwielbiam jego opisy przyrody, krajobrazu, jakby nagle znikła powieść kryminalna z całym swoim brudem, przemocą, a pojawiło się coś pięknego, poetyckiego, wręcz kruchego. Może autor mógłby pójść kiedyś nieco bardziej w tę stronę? Nie zmienia to jednak faktu, że Ceremoniarz to świetnie napisany kryminał z mocnymi postaciami głównych...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTrzeci tom trylogii o komisarzu Rafale Lichym jest bardzo dobry, wszystko się spina w całość. Polecam
Trzeci tom trylogii o komisarzu Rafale Lichym jest bardzo dobry, wszystko się spina w całość. Polecam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietna seria od pierwszego do trzeciego tomu. Czuję wielką sympatię i do Lichego i do Łezki, no a Sierść to już pierwsza gwiazda tej opowieści. Bardzo podobały mi się znajome strony( stacja kolejowa Zabrze Makoszowy😄),chętnie chciałabym się jeszcze doczekać czwartej części historii o Lichym i spółce.
Świetna seria od pierwszego do trzeciego tomu. Czuję wielką sympatię i do Lichego i do Łezki, no a Sierść to już pierwsza gwiazda tej opowieści. Bardzo podobały mi się znajome strony( stacja kolejowa Zabrze Makoszowy😄),chętnie chciałabym się jeszcze doczekać czwartej części historii o Lichym i spółce.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNa Śląsku grasuje seryjny morderca, który dusi swoje ofiary. Jedna ze spraw łączy się z zaginięciem nastoletnich sióstr sprzed szesnastu lat. Ofiara miała niedawno kontakt z Lichym, więc to on przejmuje tę część śledztwa. Seryjnego, zwanego Ceremoniarzem, tropi Łezka.
W tle obserwujemy Cyrę, który śledzi mordercę bliskiej sobie osoby.
W tym tomie jeszcze lepiej poznajemy bohaterów. Największe wrażenie na mnie zrobił Cyra. Autor pokazuje jego ludzką twarz, pozwala zrozumieć część jego błędów. Wielowymiarowość postaci to ogromna siła tej serii.
Bardzo podobał mi się duet Łezki i Lichego oraz ich cicha troska o siebie nawzajem.
Lichy w tej części balansuje na krawędzi. Przeszłość znów wciąga go w otchłań i pokazuje, jak złożoną oraz niejednoznaczną jest postacią. Z jednej strony wyjątkowo wrażliwy, z drugiej - przyciągany przez mrok. Niektóre jego decyzje trudno zaakceptować, zwłaszcza biorąc pod uwagę jego przywiązanie do Sierści.
I mam wrażenie, że inaczej odebrałabym tę książkę, gdybym czytała ją kilka miesięcy wcześniej - bez świadomości, że powstaje kontynuacja. Nie odbiera to wartości historii, ale delikatnie zmieniło moje emocje podczas lektury.
Intryga kryminalna jest ciekawie poprowadzona, choć to relacje między bohaterami najbardziej przyciągają uwagę. Wiele wątków splata się w jedną całość. Najmocniej poruszyła mnie historia zaginionych sióstr. Poród w pociągu wzruszył. Zadufany w sobie autor kryminałów zaintrygował.
A zakończenie? Udało się mnie zaskoczyć.
Niecierpliwie czekam na kolejny tom i duet Lichego z Sierścią.
Na Śląsku grasuje seryjny morderca, który dusi swoje ofiary. Jedna ze spraw łączy się z zaginięciem nastoletnich sióstr sprzed szesnastu lat. Ofiara miała niedawno kontakt z Lichym, więc to on przejmuje tę część śledztwa. Seryjnego, zwanego Ceremoniarzem, tropi Łezka.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW tle obserwujemy Cyrę, który śledzi mordercę bliskiej sobie osoby.
W tym tomie jeszcze lepiej poznajemy...
Cała ta seria to najlepsze, co przeczytałam od dawna. Niesztampowe, nieszablonowe postaci. Zagadkowe śledztwa, w których do samego końca nie wiesz, co się wydarzy. A przede wszystkim warstwa językowa - inteligentna, puszczająca oczko do czytelnika. Żal było mi kończyć tę serię. Oby to nie był koniec Lichego i Sierści!
Cała ta seria to najlepsze, co przeczytałam od dawna. Niesztampowe, nieszablonowe postaci. Zagadkowe śledztwa, w których do samego końca nie wiesz, co się wydarzy. A przede wszystkim warstwa językowa - inteligentna, puszczająca oczko do czytelnika. Żal było mi kończyć tę serię. Oby to nie był koniec Lichego i Sierści!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOstatnia część trylogii o Komisarzu Lichym przynosi kilka zaskoczeń — szczególnie w wątku relacji między komisarzem a jego odwiecznym przeciwnikiem, komisarzem Cyrą. To właśnie napięcie między tymi bohaterami wysuwa się na pierwszy plan i momentami przyciąga większą uwagę niż sam wątek kryminalny, który ich łączy.
Mimo to historia wciąga od pierwszych stron i utrzymuje napięcie aż do finału. To mocne domknięcie serii, oparte bardziej na emocjach i relacjach niż na samej zagadce.
Ostatnia część trylogii o Komisarzu Lichym przynosi kilka zaskoczeń — szczególnie w wątku relacji między komisarzem a jego odwiecznym przeciwnikiem, komisarzem Cyrą. To właśnie napięcie między tymi bohaterami wysuwa się na pierwszy plan i momentami przyciąga większą uwagę niż sam wątek kryminalny, który ich łączy.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMimo to historia wciąga od pierwszych stron i utrzymuje...
Mocna, wciągająca książka.
Mocna, wciągająca książka.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to...I TO JEST DOBRY KRYMINAŁ!!!
Mroczne, klimatyczne tło akcji, makabryczne zbrodnie, nieustannie zaskakująca fabuła, mylne tropy, bardzo wiarygodni bohaterowie z realnymi problemami, ciągłe poczucie napięcia i poczucie osobistego przeżywania zdarzeń z kart książki.
Autor zrobił dobry research przed napisaniem cyklu, przez co przedstawiane w nim dramatyczne wydarzenia odbiera się podczas lektury jako wiarygodne i prawdziwe.
Lekko poprawić można by jedynie trochę te "siermiężne sceny seksu" (choć po kilku tomach Lichego i Łezki można przyjąć, że to celowa konwencja).
WNIOSEK -->> warto przeczytać cykle "Lichego" i "Łezki" CHRONOLOGICZNIE!
ALE UWAGA - bohaterowie uzależniają! :))
...I TO JEST DOBRY KRYMINAŁ!!!
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMroczne, klimatyczne tło akcji, makabryczne zbrodnie, nieustannie zaskakująca fabuła, mylne tropy, bardzo wiarygodni bohaterowie z realnymi problemami, ciągłe poczucie napięcia i poczucie osobistego przeżywania zdarzeń z kart książki.
Autor zrobił dobry research przed napisaniem cyklu, przez co przedstawiane w nim dramatyczne wydarzenia...
Polubiłam się z komisarzem Lichym, chociaż muszę przyznać, że rzadko spotyka się bohatera, który wręcz kocha śmierć. Przez to jest dla mnie wielką zagadką i nie zawsze rozumiem jego postępowanie. Bohater oschły, ale dający się lubić.
Książka porusza wiele wątków. Niektóre łatwe do przewidzenia. Drugie już bardziej skomplikowane.
Zakończenie niejednoznaczne, dające furtkę na dalszy ciąg.
Polubiłam się z komisarzem Lichym, chociaż muszę przyznać, że rzadko spotyka się bohatera, który wręcz kocha śmierć. Przez to jest dla mnie wielką zagadką i nie zawsze rozumiem jego postępowanie. Bohater oschły, ale dający się lubić.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka porusza wiele wątków. Niektóre łatwe do przewidzenia. Drugie już bardziej skomplikowane.
Zakończenie niejednoznaczne, dające furtkę...