W ogrodzie bestii

Wszyscy powinniśmy czytać, żeby wiedzieć przed czym się ustrzec...

Wszyscy powinniśmy czytać, żeby wiedzieć przed czym się ustrzec...

Erik Larson, autor intrygującego Diabła w Białym Mieście, tym razem zaprasza nas do Niemiec z lat 30. ubiegłego wieku. Hitler doszedł już do władzy, ale świat nie wie jeszcze, do czego jest zdolny. Wszyscy wierzą, że szybko się ogarnie i odrzuci szokującą retorykę, która pozwoliła mu zdobyć wielką popularność.

To nie jest powieść; to książka non-fiction. Autor oparł ją na licznych dokumentach i zapiskach, wywiadach, wspomnieniach, zdjęciach. Jasne, dołożył trochę od siebie, ale to najczęściej detale tła, opisy, jakieś domniemania wyraźnie zaznaczone, że są domniemaniami. A wszystko po to, by w możliwie wierny sposób odtworzyć atmosferę epoki i przypomnieć, jak wyglądało wówczas życie w Berlinie.

W tomie W ogrodzie bestii obserwujemy to z perspektywy amerykańskiego ambasadora i jego rodziny. William E. Dodd nie był pierwszym wyborem Roosevelta na to stanowisko, nie miał też odpowiedniego doświadczenia. Pracował jednak na rzecz prezydenta, wspierał go w kampanii, i w związku z tym znajdował się na liście potencjalnych kandydatów. Został wybrany, bo inni odmówili, jakby czuli, że to nie będzie łatwa kadencja.

Dodd początkowo wierzył, że doniesienia są wyolbrzymione. Potem myślał, że wkrótce Hitler się ogarnie, a sytuacja uspokoi. Przez rok, który spędził w Niemczech, zdążył się rozczarować. Uświadomić sobie grozę sytuacji. Erik Larson do opisu jego losów, portretu kraju pod rządami faszystów, dorzuca jeszcze parę wątków obyczajowych. Najmocniej skupia się na córce Dodda, osobie dość rozwiązłej, która cieszyła się wielkim zainteresowaniem na salonach. Jej postać dopełnia tą historię i ją niejako zamyka.

Dobra, ciekawa rzecz. Z wieloma obserwacjami, które są aktualne aż do dzisiaj.

Więcej recenzji:
https://zdalaodpolityki.pl/category/ksiazka/

Erik Larson, autor intrygującego Diabła w Białym Mieście, tym razem zaprasza nas do Niemiec z lat 30. ubiegłego wieku. Hitler doszedł już do władzy, ale świat nie wie jeszcze, do czego jest zdolny. Wszyscy wierzą, że szybko się ogarnie i odrzuci szokującą retorykę, która pozwoliła mu zdobyć wielką popularność.

To nie jest powieść; to książka non-fiction. Autor oparł ją na...

Jak rodzi się zło? Czy taki początek recenzji byłby odpowiedni w przypadku tej książki? Lądujemy w Berlinie lat trzydziestych, więc zło zdążyło już zakiełkować, jednak na razie ukrywa się pod wzniosłymi hasłami i nawoływaniem do podźwignięcia się z ruiny po pierwszej wojnie.

Książka Erika Larosna to opowieść o amerykańskim profesorze, który w 1933 roku otrzymuje długo wyczekiwaną propozycję objęcia ambasady. Zabiera więc swoją żonę i dwójkę dorosłych już dzieci i wyrusza do stolicy Niemiec. To nie jest zwykła fabularyzowana historia o rodzeniu się potęgi nazistowskich Niemiec. To opowieść, która opiera się tylko na faktach: notatkach, pamiętnikach, listach, artykułach prasowych. Nie mamy tu fikcji literackiej, tylko rzetelną, wciągającą powieść o tym jak piękne, bogate, imponujące miasto, które na początku jawi się członkom rodziny Dodd jako spełnienie marzeń i okazja do rozwijania pasji i zainteresowań, powoli zaczyna paraliżować strachem.

Zaskakujące, jak bardzo ta książka wciąga. Czyta się ją jak wytrawny kryminał. Bo chociaż wiemy, jak ta historia się skończy, z wypiekami na twarzy poznajemy kolejne wydarzenia, które burzą spokój ambasadorskiej rodziny.

Co mnie zszokowało to fakt, jak długo członkowie rodziny ambasadora racjonalizowali i tłumaczyli szokujące wydarzenia w Niemczech. Córka Dodda, Martha, pozostała wielbicielką partii nazistowskiej nawet po tym, jak obserwowała przemocowe, okrutne zachowania wobec Niemki, która chciała wyjść za Żyda. Widok tej kobiety, bitej i poniżanej, wciąż nie był dla naszej bohaterki powodem zmiany poglądów. Nadal widziała w partii Hitlera nadzieję dla Niemiec i darzyła ją sympatią.

"W ogrodzie bestii" to nie książka na jedno popołudnie. To opowieść, którą dawkowałam sobie przez kilka wieczorów. Fascynujące jak powieść opierająca się na faktach i źródłach (przypisy zajmują kilkadziesiąt stron!) może tak bardzo zaskakiwać i robić tak duże wrażenie.

Jak rodzi się zło? Czy taki początek recenzji byłby odpowiedni w przypadku tej książki? Lądujemy w Berlinie lat trzydziestych, więc zło zdążyło już zakiełkować, jednak na razie ukrywa się pod wzniosłymi hasłami i nawoływaniem do podźwignięcia się z ruiny po pierwszej wojnie.

Książka Erika Larosna to opowieść o amerykańskim profesorze, który w 1933 roku otrzymuje długo...

Rzetelne przedstawienie faktów. Bardzo dużo pracy autor wykonał przy pisaniu książki. Ciekawe, inne, spojrzenie na genezę drugiej wojny światowej.

Rzetelne przedstawienie faktów. Bardzo dużo pracy autor wykonał przy pisaniu książki. Ciekawe, inne, spojrzenie na genezę drugiej wojny światowej.

⭐RECENZJA⭐

Dziś przychodzę do Was z recenzją reportażu "W ogrodzie bestii" od pisarza @erikxlarson, która porwała mnie w swoje macki i nie puściła aż do samego końca. Kiedyś pisałam Wam o innej jego lekturze, z której również byłam zadowolona.
Autor w tejże historii umiejętnie połączył fakty historyczne z reportażem, co dawało wyraźny obraz tego, co działo się w tamtych czasach. Historia przenosi nas do Berlina, w lata 30-te XX wieku, czyli wtedy, gdy panował Adolf Hitler. Jednak nie skupia się na nim, lecz na Williamie E. Doddu, który był amerykańskim ambasadorem i przyjechał do Niemiec wraz ze swoją rodziną. I tutaj fabuła zaczyna ukazywać nam macki hitlerowskiej władzy i tego, jak to wszystko wyglądało. Niestety plan, który miał ambasador Dodd nie idzie tak, jak powinien, gdyż wychodzą na jaw różne rzeczy, o których nikt nie wiedział. Z dnia na dzień wyłania się mrok z tej rzeczywistości, która pogrąża wszystkich dookoła.
Powiem Wam, że pisarza opisując nam te wszystkie wydarzenia z historii, dał popis swojej ogromnej wiedzy, tego, że czytał mnóstwo materiałów, żeby choć trochę oddać to, co wtedy się działo w Niemczech. Podziwiam go za to, że umiał to wszystko tak opisać, napisać, żeby nie nudziło, lecz przyciągało jeszcze bardziej do siebie. Cała fabuła jest skrupulatnie oraz perfekcyjnie dopracowana, a dzięki temu otwierają nam się oczy na różne sytuacje, czy sprawy. Ta książka ma dużo cytatów, faktów historycznych, więc nie wszystkim przypadnie to do gustu. Ja mimo, iż nie przepadałam i nadal nie przepadam za historią, to czasem, jak sięgam po takie lektury, to jestem usatysfakcjonowana.
@erikxlarson stworzył wyjątkową książkę, tak naprawdę nie jest to typowa biografia, ani sucha analiza historyczna, lecz wciągająca, często niepokojąca opowieść o narastającym złu, które czyha za zakrętem i obojętności świata na fakty, które ktoś ukazuje.
Polecam Wam ten reportaż! 👍🏻
😱
Współpraca barterowa z @wydawnictwosoniadraga 💚

⭐RECENZJA⭐

Dziś przychodzę do Was z recenzją reportażu "W ogrodzie bestii" od pisarza @erikxlarson, która porwała mnie w swoje macki i nie puściła aż do samego końca. Kiedyś pisałam Wam o innej jego lekturze, z której również byłam zadowolona.
Autor w tejże historii umiejętnie połączył fakty historyczne z reportażem, co dawało wyraźny obraz tego, co działo się w tamtych...

„W ogrodzie bestii” to znakomita książka historyczna, opisująca lata trzydzieste XX wieku, kiedy władza w Berlinie trafiła do psychopatów, co przyjmowano z niedowierzeniem, dystansem, ale nie przekonywało do istotnych działań. Erik Larson wykonał tytaniczną pracę, czytając listy, pamiętniki, dzienniki, depesze, gazety, notatki, by pokazać tamten czas z osobistej perspektywy amerykańskiego ambasadora Williama E. Dodda i członków jego rodziny. Początkowy zachwyt urokami Berlina, klubami i pięknymi ludźmi zostaje przyćmiony niezrozumiałymi decyzjami, okrucieństwem i postępującymi represjami wobec Żydów. Racjonalny profesor Uniwersytetu Chicagowskiego coraz wyraźniej widział niecywilizowane rządy Hitlera, ale i jemu wydawało się, że władza kanclerza jest przejściowa. Hitler go uwiódł swoimi kłamstwami i wyrażanym pragnieniem pokoju. Rząd stanów Zjednoczonych nie przyjmował do wiadomości, że Berlin stanowi poważne zagrożenie dla całego świata, martwiąc się jedynie o zwrot niemieckich pożyczek zaciągniętych u amerykańskich kredytodawców. Powoli poznajemy jawne i tajne dokumenty, noty dyplomatyczne, bezradność i niepokój ambasadora, lekceważonego i obśmiewanego przez amerykańskich obserwatorów jego pracy. Widzimy też radość jego córki z prowadzonego w Niemczech życia, poznajemy jej reakcje na rosnący despotyzm i wszechobecny strach, niepozwalający na szczere rozmowy. Zafascynowała mnie zastosowana przez Larsona formuła książki historycznej, napisanej jako powieść, bez fikcyjnych wydarzeń, postaci czy rozmów. Każda opinia, spotkanie, rozmowa są opatrzone przypisami, sprawdzone i potwierdzone przez inne źródła. A przypisy dodatkowo wzbogacają wiedzę czytelnika o fakty, które pominięto w toku narracji. Czy historia jest nauczycielką życia?

„W ogrodzie bestii” to znakomita książka historyczna, opisująca lata trzydzieste XX wieku, kiedy władza w Berlinie trafiła do psychopatów, co przyjmowano z niedowierzeniem, dystansem, ale nie przekonywało do istotnych działań. Erik Larson wykonał tytaniczną pracę, czytając listy, pamiętniki, dzienniki, depesze, gazety, notatki, by pokazać tamten czas z osobistej ...

Nie przekonała mnie ta książka. Zbyt dużo cytatów. Męczyło mnie to. Tylko dla prawdziwych fanów historii.

Nie przekonała mnie ta książka. Zbyt dużo cytatów. Męczyło mnie to. Tylko dla prawdziwych fanów historii.

Niezwykle przejmująca, wciągająca książka fabularna „W ogrodzie bestii” jest prawdziwą perełką wśród książek historycznych jakie czytałam. Oparta na dziennikach, prawdziwych wydarzeniach, które rozegrały się w latach 1933 w Niemczech oraz pokłon ku postaci jaką był amerykański ambasador William E. Dood.
Ten dyplomata był wyjątkowy i zdecydowanie zasługuje na to aby o nim usłyszeć. Gdy prezydent Roosevelt ma problem z wysłaniem do Niemiec swojego dyplomaty, nagle postać Dodda, wydaje się idealna. Profesor zakochany w Niemczech, ma się w krótce przekonać, że wszelkie notki na temat tego co się dzieje w Niemczech to tylko przedsmak tragedii.
Dodd wraz ze swoją rodziną, gdzie główne skrzypce również będzie grała jego córka Marta, przybywa w lipcu 1933 do Berlina.
Marta wpierw nie wierzyła by Hitler przetrwał jako kanclerz zbyt długo, a do Żydów tak jak większość Amerykanów miała ambiwalentne nastawienie. Córka ambasadora, w początkowym czasie była oczarowana Berlinem.
Jednak nazistowskie bojówki rozkręcały się, paramilitarne areszty mnożyły się w całym kraju. I tak jak dziewczyna miała pozorny ogląd rzeczywistości, która rozgrywała się w kraju, to gwałtowna przemiana, miała wkraczać co raz bardziej w życie codzienne Niemców. Zmiany następowały niemożliwe szybko. Zarówno pobudki polityczne jak i osobiste umożliwiały nazistom na co raz większe wpływy.
Dodd zaś miał wiarę, iż będzie mógł wpłynąć na Hitlera przez co ustabilizuje się pozycja rządu amerykańskiego. Jednak ku jego niedowierzaniu akty przemocy nie stykały się z żadnymi sprzeciwami ludności niemieckiej. Opinia ludności zdawała się być jednak nieporuszona. To wszytsko dla ambasadora „z przypadku” było niemożliwie drastyczne.

Niezwykle przejmująca, wciągająca książka fabularna „W ogrodzie bestii” jest prawdziwą perełką wśród książek historycznych jakie czytałam. Oparta na dziennikach, prawdziwych wydarzeniach, które rozegrały się w latach 1933 w Niemczech oraz pokłon ku postaci jaką był amerykański ambasador William E. Dood.
Ten dyplomata był wyjątkowy i zdecydowanie zasługuje na to aby o nim...

W ogrodzie bestii to książka, która zaskakuje zarówno swoją głębią, jak i imponującą umiejętnością łączenia osobistych historii z mrocznymi wydarzeniami historycznymi. Erik Larsson jest znany z takiego sposobu prowadzenia narracji.
Powieść przenosi nas do Berlina lat 30. XX wieku. Znajdujemy się w sercu narodzin hitlerowskiej machiny wojennej i zbrodni. Wszysto, co się dzieje widzimy oczami amerykańskiej rodziny dyplomatów – Doddów.
William E. Dodd, amerykański ambasador w Niemczech, to człowiek, który przybywa do Berlina z nadziejami na poprawę stosunków międzynarodowych. Szybko zostaje on świadkiem narastającej brutalności reżimu nazistowskiego. Jego żona, syn i córka – Martha – również wkrótce przekonują się, że wszystko, co ich otacza, ma dwie strony: tę przepychu, przyjęć i nadziei na lepsze jutro, oraz tę mroczną, zrodzoną z niepohamowanej nienawiści, która niebawem zdominuje świat.
Martha Dodd jest postacią szczególnie ciekawą. To młoda kobietą, która początkowo jest zafascynowana niemiecką elitą, jej urodą, urokami życia towarzyskiego i rozwojem politycznym. Zachwyt trwa do mprzez przypadek Martha dowiaduje się, jakie naprawdę są Niemcy, w których mieszka. Świadectwo jej fascynacji i późniejszego rozczarowania w pełni oddaje atmosferę Niemiec lat 30. W tym kraju, szczególnie w Berlinie, nadzieje na wielkość przeplatały się z mrocznymi planami totalitarnego państwa. U bardziej świadomych i wrazliwych, zachwyt przeplatał się z przerażeniem. Jak wiemy z historii, to był dopiero początek koszmaru zła.
To, co wyróżnia książkę Larssona, to połączenie osobistych wątków z historycznymi faktami. Larsson nie tylko opowiada o rodzinie Doddów, ale także o szerszym tle. Autor bardzo ciekawie i drobiazgowo opowiada o rosnącym zamachu stanu, narastającym terrorze i brutalności, które stawały się codziennością w III Rzeszy. Momentami, to, co przerażające, wydaje się być tak bliskie, że wręcz niewiarygodne. Grozę, przerażenie i dramatyzm wydarzeń czuć na każdej stronie książki.
W ogrodzie bestii to nie tylko opowieść o polityce, ale także o etyce, odwadze i ludzkich wyborach w obliczu moralnego chaosu. To książka, która zmusza do refleksji nad tym, jak łatwo można przejść od obojętności do aktywnego wspierania zła. To także przykład, jak mocno propaganda może wpłynąć na jednostki, oraz jak wiele kosztuje wierność wartościom w czasie, gdy świat staje na krawędzi totalitarnego upadku. To co obecnie dzieje się wokół nas, tuż za naszymi granicami czy trochę dalej, sprawia, iż można śmiało powiedzieć, że historia zatacza koło.
Książka ta nie jest łatwa do przeczytania. Nie jest to lektura łątwa i przyjemna. Treść zmusza do przemyśleń, nie daje łatwych odpowiedzi, ale to jej wielka siła. Erik Larsson mistrzowsko buduje napięcie, jednocześnie malując portret jednego z najbardziej ponurych okresów w historii XX wieku. Jego narracja jest płynna, a opowieść pełna nie tylko faktów historycznych, ale także subtelnych emocji, które oddają tragedię tamtych dni. Wyjątkowo poruszająca i zapadająca w pamięci lektura.
W ogrodzie bestii to książka, która daje pełen wgląd w mroczne strony historii, oferując osobistą perspektywę rodziny dyplomatów. To opowieść o ludziach, którzy byli świadkami nieodwracalnych zmian w jednym z najtragiczniejszych okresów w dziejach ludzkości, a ich historia pozostaje ważną lekcją dla przyszłych pokoleń. Polecam.
https://www.facebook.com/profile.php?id=100063563404614
https://www.instagram.com/pasje_fascynacje_ksiazkowe/
https://pasje-fascynacje-mola-ksiazkowego.blogspot.com/

W ogrodzie bestii to książka, która zaskakuje zarówno swoją głębią, jak i imponującą umiejętnością łączenia osobistych historii z mrocznymi wydarzeniami historycznymi. Erik Larsson jest znany z takiego sposobu prowadzenia narracji.
Powieść przenosi nas do Berlina lat 30. XX wieku. Znajdujemy się w sercu narodzin hitlerowskiej machiny wojennej i zbrodni. Wszysto, co się...

Książka opowiada o amerykańskim ambasadorze w hitlerowskich Niemczech. Sprawował swą funkcję w latach 1933-1937, wraz z nim do Niemiec przyjechała żona oraz niczym nie wyróżniający się syn i dość temperamentna córka.
Estetyczne wydanie w twardej oprawie, ilustrowane zdjęciami ambasadora i jego rodziny - robi wrażenie. Forma przekazu już nieco mniej. Książka napisana w stylu reportażowym, w formie narracji; zamiast dialogów są cytaty z wypowiedzi czy wymienianej korespondencji. Nie każdy lubi podaną w ten sposób treść. Jak sam Autor pisze we wstępie - książka jest na faktach, nie fabularyzowana. "(...) cały kłopot z literaturą faktu. Trzeba odłożyć na bok to, co wszyscy już wiemy - wiemy TERAZ - i starać się towarzyszyć [bohaterom] w świecie takim, jakim go widzieli" - str. 12. I ten zamysł powiódł się w stu procentach. Tytuł bardzo przystaje do treści. Ogród jawi nam się jako sielskie miejsce odpoczynku. Podobnie jawiły się panu ambasadorowi Niemcy w roku 1933, kiedy to objął placówkę dyplomatyczną. Ludzie przyjaźnie nastawieni, warunki życia przyzwoite, jedzenie wyborne...tylko te nasilające się ataki na Żydów i nieustanne parady umundurowanych formacji...Do ogrodu zakradła się bestia... Czteroletni pobyt w Niemczech dla Dodda był bardzo wyczerpujący psychicznie. Alarmował swój rząd o coraz powszechniejszym barbarzyństwie i bestialstwie nazistów, starając się przy tym owych nazistów zbytnio nie urazić. Bowiem z racji zajmowanego stanowiska zmuszony był spotykać się z nimi na gruncie zarówno zawodowym jak i prywatnym. Musiał ściskać im dłonie, wymieniać uśmiechy, popijać herbatę i inne takie, kiedy tuż za oknem z ich rozkazu ginęli ludzie. Wyobrażam sobie, że to musiała być straszna udręka. W książce poznajemy też sekrety Marthy, córki państwa Doddów. W wielkim skrócie - skandalistka, mająca licznych kochanków; afiszująca się ze swoimi romansami i lekko sympatyzująca z nazistami. Podsumowując wrażenia z lektury: czyta się dość mozolnie ze względu na formę przekazu i dość drobny druk, ale treść za to ciekawa. Ocena: 7/10

Książka opowiada o amerykańskim ambasadorze w hitlerowskich Niemczech. Sprawował swą funkcję w latach 1933-1937, wraz z nim do Niemiec przyjechała żona oraz niczym nie wyróżniający się syn i dość temperamentna córka.
Estetyczne wydanie w twardej oprawie, ilustrowane zdjęciami ambasadora i jego rodziny - robi wrażenie. Forma przekazu już nieco mniej. Książka napisana w...