Czarna Orchidea. Ampułka Łez

To już oficjalne. Marcysia chce nas wszystkich pozabijać, torturując swoich bohaterów jeden za drugim. Może niedosłownie… „Ampułka Łez”, jak na młodzieżówkę była dość brutalna. Oczywiście, to nie jest okrucieństwo na poziomie George’a R. R. Martina, ale i tak Marcysia mnie mocno zaskoczyła. W tej części nadrabiamy wolniejsze tempo z tomu drugiego i zaczynamy pędzić ku zakończeniu tej sagi. W „Ampułce Łez” dzieje się naprawdę sporo, a bohaterowie niemal całkowicie zdradzają swoje prawdziwe intencje.

W tym tomie spędzamy więcej czasu z mieszkańcami Twierdzy – dowiadujemy się w końcu co tam się znajduje i mamy okazję podsłuchać więzienne wyznania rodem z mickiewiczowych „Dziadów”.

Nie siedzimy jednak w jednym miejscu, ponieważ kombinatorstwo Saneli i niezdecydowanie Morgiany zaprowadza nas na różne planety w całej galaktyce, dzięki czemu co chwilę przeżywamy z bohaterami jakąś przygodę. Podczas nich dowiadujemy się, m.in.:
• kto tak naprawdę liczy na powodzenie rebelii, a kto na jej upadek;
• czym w rzeczywistości jest Czarna Orchidea;
• jaki los czeka rebeliantów;
• czy Afiryn naprawdę ma plan;
• oraz tego, że Morgiana w tej serii nie ma chwili wytchnienia – serio, tę laskę non stop ktoś oszukuje, porywa, oszukuje podczas porywania, a ona jest taka dobroduszna, że wszystkim ufa, współczucie dla koleżanki.

Najlepszym aspektem tej części, za co też ogromnie gratuluję autorce, jest świat i ludzie, którzy są realni. Stoimy przed obliczem międzyplanetarnej wojny rasowej, ludzie są torturowani i zastraszani, a całe rodziny mordowane „dla przykładu”. Taki świat jest światem egoistów. Każdy dbałby o własne życie i dobro i mógłby powodowany strachem ściągnąć na dno każdego, nawet przyjaciela. W „Czarnej Orchidei” nie ma już miejsca na przyjaźń, miłość i lojalność… A może jednak? Czy ostatni tom jest w stanie odmienić ten stan? Czy rebelia może się jeszcze podnieść? Tego dowiemy się w „Mieczu Odważnego Rycerza”.

8/10 ⭐️

To już oficjalne. Marcysia chce nas wszystkich pozabijać, torturując swoich bohaterów jeden za drugim. Może niedosłownie… „Ampułka Łez”, jak na młodzieżówkę była dość brutalna. Oczywiście, to nie jest okrucieństwo na poziomie George’a R. R. Martina, ale i tak Marcysia mnie mocno zaskoczyła. W tej części nadrabiamy wolniejsze tempo z tomu drugiego i zaczynamy pędzić ku...