Cicha noc Herkulesa Poirota

Gdy przeczytało się wszystkie powieści z Poirotem i jest w trakcie powtórek, to z przyjemnością zagłębia się nowe śledztwa sławnego detektywa napisane przez Sophie Hannah. Autorka z każdym tomem coraz bardziej przybliża się do twórczości "królowej kryminałów", można poznać nową sprawę, Herkulesowi tak jak w poprzednich książkach towarzyszy inspektor Edward Catchpool.

Poirot za sprawą matki inspektora Catchpoola zajmuje się sprawą morderstwa w szpitalu w Norfolk. W kresie przedświątecznym spędza czas w rezydencji państwa Laurierów. Żona pana domu utrzymuje że jej mąż będzie następną ofiarą, gdy tylko uda się do szpitala, ale nie wyjaśnia dlaczego tak sądzi. Herkules z inspektorem próbują rozwiązać sprawę, powiązać morderstwo ze szpitala z rodziną u której zagościli, szare komórki detektywa pracują ze zdwojoną siłą, rozwiązanie jest zaskakujące.
Właśnie na darmową platformę streamingową dodawane są kolejne sezony wspaniałego serialu z Davidem Suchetem, ekranizującego opowiadania i wszystkie powieści o Poirocie - 13 sezonów.

Gdy przeczytało się wszystkie powieści z Poirotem i jest w trakcie powtórek, to z przyjemnością zagłębia się nowe śledztwa sławnego detektywa napisane przez Sophie Hannah. Autorka z każdym tomem coraz bardziej przybliża się do twórczości "królowej kryminałów", można poznać nową sprawę, Herkulesowi tak jak w poprzednich książkach towarzyszy inspektor Edward Catchpool.

...

Inspektor Edward Catchpool i Herkules Poirot planują spokojne święta, jednak sława belgijskiego detektywa jest zbyt wielka by mógł liczyć na Boże Narodzenie wolne od zbrodni, bowiem niespodziewanie w londyńskim mieszkaniu Poirota zjawia matka inspektora Catchpoola i w swój nieznoszący sprzeciwu sposób informuje, że wiedza i doświadczenie detektywa potrzebne są natychmiast w rezydencji państwa Laurierów. Vivienne Laurier, serdeczna przyjaciółka pani Catchpool, odchodzi od zmysłów – jej mąż ma zostać przyjęty na oddział szpitala w Norfolk, na którym doszło do niewyjaśnione jak dotąd morderstwa. Ofiara to Stanley Niven, starszy pan, serdeczny, przyjazny wszystkim i niemający wrogów były pracownik urzędu pocztowego. Vivienne jest przekonana, że kolejną ofiarą będzie jej mąż, Arnold Laurier, sam pan Laurier natomiast jest podekscytowany możliwością znalezienia się na miejscu zbrodni i przeprowadzenia własnego śledztwa . Vivienne liczy, że Herkules Poirot i jego szare komórki odkryją mordercę zanim jej mąż trafi do szpitala, dlatego z nadzieją wita obu panów w rezydencji Frellingsloe House. Poirot obiecuje, że jeszcze przed Bożym Narodzeniem rozwiąże zagadkę tajemniczej zbrodni... Rozpoczyna swoje dochodzenie, stopniowo odkrywając sekrety mieszkańców rezydencji, skrywane urazy i wydarzenia z przeszłości, które nigdy nie miały ujrzeć światła dziennego...

Sophie Hannah z niezwykłą czułością i wiernością oryginałowi stworzyła znakomitą historię, w której czuć ducha Agathy Christie i klimat jej powieści. To powieść na wskroś wypełniona subtelnym humorem, wciągającą intrygą kryminalną i galerią postaci, z których każda odgrywa ważną rolę w fabule. Jako miłośniczka twórczości królowej kryminału z radością stwierdzam, że „Cicha noc Herkulesa Poirot” to dopracowany w każdym szczególe kryminał, który przeczytałam z wielką przyjemnością – dobrze było spotkać się z belgijskim detektywem na kartach nowej serii, która jest naprawdę świetną kontynuacją dzieła Agathy Christie, w doskonałym stylu i z zachowaniem właściwego powieściom autorki klimatu, języka i naprawę intrygującej zagadki kryminalnej. Bardzo polecam, a ja z pewnością sięgnę po kolejne powieści z cyklu!

Inspektor Edward Catchpool i Herkules Poirot planują spokojne święta, jednak sława belgijskiego detektywa jest zbyt wielka by mógł liczyć na Boże Narodzenie wolne od zbrodni, bowiem niespodziewanie w londyńskim mieszkaniu Poirota zjawia matka inspektora Catchpoola i w swój nieznoszący sprzeciwu sposób informuje, że wiedza i doświadczenie detektywa potrzebne są natychmiast w...

Solidny, dobry kryminał

Solidny, dobry kryminał

Całkiem udany projekt, aczkolwiek nie jest to poziom Agaty Christie. Autorka poszła w znany schemat, a mianowicie mamy morderstwo, grupkę ludzi ze sobą powiązanych, wśród nich jest morderca, a sprawę rozwiązuje Herkules Poirot i to wszystko w scenerii przedświątecznej.
Całkiem dobrze się bawiłam czytając tę książkę i nawet wciągnęła mnie, ale zabrakło mi tego czegoś. Rozwiązanie zagadki średnio mnie usatysfakcjonowało, a motywy zabójcy trudno uznać za wiarygodne.
Nie jest to zła książka, ale taka lekka rzecz do przeczytania i zapomnienia.
Póki nie przeczytam wszystkich książek Agaty Christie ta seria nie będzie raczej moim priorytetem. Królowa jest tylko jedna.

Całkiem udany projekt, aczkolwiek nie jest to poziom Agaty Christie. Autorka poszła w znany schemat, a mianowicie mamy morderstwo, grupkę ludzi ze sobą powiązanych, wśród nich jest morderca, a sprawę rozwiązuje Herkules Poirot i to wszystko w scenerii przedświątecznej.
Całkiem dobrze się bawiłam czytając tę książkę i nawet wciągnęła mnie, ale zabrakło mi tego czegoś....

Nie pierwszy raz czytam powieść o Poirocie pióra Sophie Hannah i choć jej styl jest różny od oryginału, i tak lubię wiele rzeczy, które Hannah robi. Potrafię też zwykle przełamać się po jakimś czasie i dostrzec w Catchpoolu nie tylko imitację Hastingsa.

Specjalnie chciałam przeczytać "Cichą noc Herkulesa Poirot" w okresie świątecznym. Pomysł na intrygę jest interesujący - w szpitalu zostaje zabity wazonem "szczęśliwy" człowiek, a pewna kobieta boi się, że jej śmiertelnie chory mąż może być następny, bo miał do tegoż szpitala trafić po świętach.

A że całą sprawę przedstawia matka narratora, inspektora Catchpoola, z którą on nie chce spędzać świąt, do wyjaśnienia musi dojść szybko, aby Poirot i Catchpool wrócili na Boże Narodzenie do Londynu.

I cóż, na pewno czułam frustrację inspektora Catchpoola względem jego matki (zwłaszcza że ta kobieta w pewnym momencie zapominała, że toczy się jakiekolwiek śledztwo; zastanawiałam się nawet czy czasem nie jest morderczynią, bo podchodziła do całej sytuacji zbyt lekko) oraz pewną niechęć wobec niektórych członków rodziny. Kiedy wreszcie dochodzi do śmierci pana domu, mniej więcej wiedziałam, czemu poszczególne osoby chciałyby go zabić.

Samo rozwiązanie zagadki nie było zbyt porywające. Raz, że zabrakło miejscami zasad fair play whodunnit i dopiero w liście od morderczyni poznaliśmy szczegóły pewnej historii, która potem okazała się ważna dla motywu morderczyni; a dwa, że autorka użyła taniego chwytu z osobowością mnogą u zabójczyni. W rezultacie pozostało takie wrażenie meh.

Nie pierwszy raz czytam powieść o Poirocie pióra Sophie Hannah i choć jej styl jest różny od oryginału, i tak lubię wiele rzeczy, które Hannah robi. Potrafię też zwykle przełamać się po jakimś czasie i dostrzec w Catchpoolu nie tylko imitację Hastingsa.

Specjalnie chciałam przeczytać "Cichą noc Herkulesa Poirot" w okresie świątecznym. Pomysł na intrygę jest interesujący -...

Nie jest to poziom książek niedoścignionej Agathy Christie, ale miło było potowarzyszyć Herkulesowi Poirotowi przy rozwiązywaniu kolejnej kryminalnej zagadki.

Nie jest to poziom książek niedoścignionej Agathy Christie, ale miło było potowarzyszyć Herkulesowi Poirotowi przy rozwiązywaniu kolejnej kryminalnej zagadki.

Nie czytałam pierwowzoru, więc nie jestem w stanie się odnieść czy Sophie Hannah udało się odtworzyć klimat serii Agathy Christie, czy też nie. Wiem jednak, że czytało się tę pozycję przyjemnie, zagadka była ciekawa, aczkolwiek zakończenie niespecjalnie zaskakujące. Ogólnie wywarło na mnie dobre wrażenie. Na pewno sięgnę jeszcze po inne części.

Nie czytałam pierwowzoru, więc nie jestem w stanie się odnieść czy Sophie Hannah udało się odtworzyć klimat serii Agathy Christie, czy też nie. Wiem jednak, że czytało się tę pozycję przyjemnie, zagadka była ciekawa, aczkolwiek zakończenie niespecjalnie zaskakujące. Ogólnie wywarło na mnie dobre wrażenie. Na pewno sięgnę jeszcze po inne części.

Od razu powiem, że podpisuję się pod krytycznymi uwagami! Jako kryminał w miarę, ale Herkules Poirot!? Z jego charyzmy pozostały tylko zielne oczy...Jakaś fundacja powinna tego zakazać!!!! Powiem od razu na własną odpowiedzialność!

Od razu powiem, że podpisuję się pod krytycznymi uwagami! Jako kryminał w miarę, ale Herkules Poirot!? Z jego charyzmy pozostały tylko zielne oczy...Jakaś fundacja powinna tego zakazać!!!! Powiem od razu na własną odpowiedzialność!

Gdzieś w głębi duszy liczyłam na drugą „Tajemnicę gwiazdkowego puddingu”. Niestety, a może na szczęście to jest zupełnie inna lektura. „Cicha noc Herkulesa Poirota” pozbawiona jest tak typowego dla Królowej Kryminału sentymentu - zwłaszcza w stosunku do kochających się młodych ludzi i wiktoriańskich obyczajów. Nie licząc niezwykłych popisów dekoracji świątecznych drzewek, nie ma tutaj nic z gwiazdkowego klimatu. Za to jest sporo paskudnych charakterów (wręcz trudno znaleźć jakieś pozytywne) i skomplikowana psychologia postaci, na którą Pani Christie nie byłaby jeszcze w stanie się zdecydować, biorąc pod uwagę stan ówczesnej nauki.

Gdzieś w głębi duszy liczyłam na drugą „Tajemnicę gwiazdkowego puddingu”. Niestety, a może na szczęście to jest zupełnie inna lektura. „Cicha noc Herkulesa Poirota” pozbawiona jest tak typowego dla Królowej Kryminału sentymentu - zwłaszcza w stosunku do kochających się młodych ludzi i wiktoriańskich obyczajów. Nie licząc niezwykłych popisów dekoracji świątecznych drzewek,...

Koncepcja "używania" cudzych bohaterów jest dla mnie dziwna, zwłaszcza jeśli chodzi o tak charakterystyczną i znaną postać jak Herkules Poirot. Niemniej dałam szansę. Niestety, to nie jest bohater Agathy Christie tylko nędzna podróbka. Fabuła, a zwłaszcza jej rozwiązanie pozostawia wiele do życzenia, nie był dla mnie jasny motyw mordercy, szyty grubymi nićmi i nielogiczny. Delikatny ślad klimatu dawnego Poirot, nic więcej.

Koncepcja "używania" cudzych bohaterów jest dla mnie dziwna, zwłaszcza jeśli chodzi o tak charakterystyczną i znaną postać jak Herkules Poirot. Niemniej dałam szansę. Niestety, to nie jest bohater Agathy Christie tylko nędzna podróbka. Fabuła, a zwłaszcza jej rozwiązanie pozostawia wiele do życzenia, nie był dla mnie jasny motyw mordercy, szyty grubymi nićmi i nielogiczny....