Plan nieidealny

Szczerze powiedziawszy bawiłam się nawet dobrze na tej książce, ale tylko gdybym brała pod uwagę moją zabawę to do niczego bym nie doszła. Także tak tu kończą się plusy, bo mimo iż dużo się śmiałam, a znaczników dobierałam kilka razy to dziełem to nie jest.
Główna bohaterka Emily no niestety stereotypowo: głupiutka, naiwna, szybko wpada w złość, a jeszcze szybciej przebacza i zapomina o wcześniejszych postanowieniach. No niestety mimo, że teksty i docinki były śmieszne to jest ona po prostu słabo wykreowana, jak stwierdzam nie tylko ona.
Chase. Wow. Od razu w typie bohaterki ( nie wspomnę o tym jak szybko i „gładko” zaczyna się akcja, przez co jest strasznie nienaturalna ),wpada jej w oko ale ona oczywiście udaje, że tak nie jest. Nosz kurza pierś! Błagam czy dialogi głównych bohaterów muszą być tak płaskie jak świeżo oszlifowane deski u stolarza? Jak to też w takich wykreowanych światach bywa on oczywiście jest dotknięty przez los, a Emi normalnie żyje i otacza się super osobami. Brak matki, trudna relacja z ojcem, młodsza siostra, którą Chase musi wychowywać, aby ojciec mógł obracać młodsze lale. Emi: super kochający rodzice, dziadkowie i wujkowie również, a w dodatku gdy dochodzi do poznania z Chase’em to wszyscy się świetnie dogadują i stwierdzają, że ten jej ex Matt to od razu go nie lubili i nie pasował. Chase to perełka! Chase to dżentelmen! Z świecą takiego szukać! Błagam was, tu nonchalant, a tu uczucia niby, bo on coś czuje, ale nie powie, i ona to samo, ale oczywiście do tego nie zdaje niby sobie sprawy, że on ją kocha i ona też coś czuje… no ja!
Następna Kate, najlepsza przyjaciółka Emi. Co ja mam powiedzieć? Na początku to ona wydaje się tą głupszą z przyjaciółek, potem nagle staje się tą co myśli racjonalnie i zawsze odradza Emi, rzeczy które ta dopiero co zrobiła. Znajduje sobie chłopaka w mgnieniu oka, a sama daje dziwne rady i może zgadzam się z tym, że wystarczyła jedna rozmowa głównych bohaterów, a nie zachowywanie się jak dzieciaki, to sądzę też, że ta bohaterka zmienia osobowości, w zależności od sytuacji. I byłoby to normalne, gdyby jednak nie zmieniała się ona tak diametralnie!
Postacie poboczne takie jak Harry i Lisa, czy Maddy i jeszcze inni. Tak nic nowego, deska u stolarza dalej aktualna! Mi osobiście naprawdę najbardziej przeszkadzało to, że oni byli wspomniani raz, a bohaterka już im zaczynała ufać i zwierzała się ze swoich problemów życiowych bo jacy to oni nie są „sympatyczni”. Tak jest to ta super Emily. O jej ex nie chce mi się gadać nic bo jest to tak denerwująca postać, że nie chce na nią tracić energii, wiem, że taki był plan ale wyszło chyba najlepiej ( jakby nie patrzeć każdy bohater denerwuje ).
Świat? Też nie wierząc jak to określić, użyję porównania. Jak nie deska u stolarza to, na bank też nie melony u ogrodnika, nazwałabym to raczej małymi truskawkami. Nie był może do kitu jakoś bardzo, ale może tego też nie zauważyłam, bo… bo go tam praktycznie nie ma! Wszystko jest jak „ Kali jeść, Kali pić „ jak to mawia moja polonistyka. Co my z tego świata poznajemy, nawet nie wiemy jak wygląda dokładnie pokój głównej bohaterki, nie znamy żadnych mniejszych szczegółów miejsc, w których się znajdujemy, a dodatkowo, gdy nadążyła się okazja, aby przedstawić nam dom Chase’a to po prostu jest wspomniane, że jego młodsza siostra Lily, oprowadziła Emily po domu, ale chyba nie nam było dane go sobie wyobrazić.

Przykre jest to jak słabo jest skonstruowana ta książka, bo przeczytałam ją na jednym posiedzeniu, dużo się śmiejąc i nie zwracając uwagi na czas. Co mi się rzadko zdarza! Pozycja nie za dobra, powiedziałbym, że poniżej średniej jakości.

Szczerze powiedziawszy bawiłam się nawet dobrze na tej książce, ale tylko gdybym brała pod uwagę moją zabawę to do niczego bym nie doszła. Także tak tu kończą się plusy, bo mimo iż dużo się śmiałam, a znaczników dobierałam kilka razy to dziełem to nie jest.
Główna bohaterka Emily no niestety stereotypowo: głupiutka, naiwna, szybko wpada w złość, a jeszcze szybciej...

Bardzo fajna książka

Bardzo fajna książka

Kurde, czuję tu zmarnowany potencjał. Książka ma fajny zarys jeśli chodzi o fabułę, ale to chyba tyle. Główna bohaterka jest nieletnia, a notorycznie upija się i pali…. Dodatkowo jest tak głupia i niedomyślna, że to aż boli. Książka kończy się tak, jakby autorka nagle stwierdziła „pierd0le, nie robię”. Niby fajnie, trochę się pośmiałam, trochę było mi przykro, ale książki nikomu bym nie poleciła i cieszę się, że ją dostałam, gdybym miała kupić byłyby to źle wydane pieniądze.

Kurde, czuję tu zmarnowany potencjał. Książka ma fajny zarys jeśli chodzi o fabułę, ale to chyba tyle. Główna bohaterka jest nieletnia, a notorycznie upija się i pali…. Dodatkowo jest tak głupia i niedomyślna, że to aż boli. Książka kończy się tak, jakby autorka nagle stwierdziła „pierd0le, nie robię”. Niby fajnie, trochę się pośmiałam, trochę było mi przykro, ale książki...

Bardzo mi się podobała fabuła książki, chociaż zakończenie było do przewidzenia ;)

Bardzo mi się podobała fabuła książki, chociaż zakończenie było do przewidzenia ;)

Ciekawa i wciągająca, cudowna.

Ciekawa i wciągająca, cudowna.

Jestem mile zaskoczona. Wiadomo nie jest to wybitna literatura jednak sama historia mi się podobała. Polubiłam też bohaterów a czytając byłam ciekawa co wydarzy się w kolejnym rozdziale.

Jestem mile zaskoczona. Wiadomo nie jest to wybitna literatura jednak sama historia mi się podobała. Polubiłam też bohaterów a czytając byłam ciekawa co wydarzy się w kolejnym rozdziale.

Niesamowicie wciągająca. Bardzo mi się spodobała. Po mało której książce nie czuję niedosytu, a ta była według mnie pełna. Idealna taka jaka jest. Gdyby nie to, że lubię dozować sobie książki, to skończyła bym ją tego samego dnia, w którym ją zaczełam. Chase jest naprawdę uroczy, a razem z Emily uzupełniają się. Wątek opieki nad młodszą siostrą też bardzo mi się spodobał. Jestem zachwycona tą książką.

Niesamowicie wciągająca. Bardzo mi się spodobała. Po mało której książce nie czuję niedosytu, a ta była według mnie pełna. Idealna taka jaka jest. Gdyby nie to, że lubię dozować sobie książki, to skończyła bym ją tego samego dnia, w którym ją zaczełam. Chase jest naprawdę uroczy, a razem z Emily uzupełniają się. Wątek opieki nad młodszą siostrą też bardzo mi się spodobał....

Ta książka to po prostu wattpadówka. Mam wrażenie, że współczesne autorki drukują sobie bingo prostracji i starają się zrealizować wszystkie pola.

Cały pomysł na książkę ogólnie nie jest zły, napisana znośnie, ma ładną wklejkę i szybko się to czyta, ale tu plusy się niestety kończą.

Główne bohaterka, która z założenia ma być silna i przebojowa, jest przedstawiona czytelnikowi jako DAMA W OPAŁACH, którą ciągle trzeba nosić, pocieszać, opatrywać i tłumaczyć najprostsze rzeczy. Jest oczywiście głupia jak but, a ciągle przewijające się: "Ojej on pobił chłopaka z którym się przytulałam, na pewno nie jest o mnie zazdrosny" doprowadza już czytelnika do szału.

Ta książka jak również wiele innych dzieł tego typu reprezentuje toksyczne i niezdrowe zachowania. Alkohol leje się litrami, ciągle występują różne rodzaje przemocy, a rozwój relacji wydaje się straszne sztuczny.

Cała akcja jest mocno przewidywalna, ciężko jest "wejść w książkę" bo nie ma określonego czasu i miejsca akcji, wieku bohaterów i mało jest o ich wyglądzie.

Apel do osób które lubią takie książki. Też kiedyś taka byłam potem odnalazłam dużo lepsze dzieła i odkryłam, że czytanie może być dużo ciekawsze.
💘👥👩🏽‍❤️‍💋‍👨🏻🌹🚗🎱📱🛍️🩹📕✉️🚬🍷🥃

Ta książka to po prostu wattpadówka. Mam wrażenie, że współczesne autorki drukują sobie bingo prostracji i starają się zrealizować wszystkie pola.

Cały pomysł na książkę ogólnie nie jest zły, napisana znośnie, ma ładną wklejkę i szybko się to czyta, ale tu plusy się niestety kończą.

Główne bohaterka, która z założenia ma być silna i przebojowa, jest przedstawiona...

"Nie chcę już, żebyśmy dłużej udawali parę. Po tym wszystkim..."

Emily Johnson jest w rozpaczy. Dzień przed swoimi urodzinami dowiedziała się, że chłopak ją zdradza i tego samego dnia z nią zrywa. Ponadto, odkrywa, że bardzo szybko znalazł sobie zastępstwo. Jest to dla niej bolesne, co jest oczywiście zrozumiałe, bo byli parą przez dwa lata a okazuje się, że przez cały okres związku chłopak ją zdradzał.

Emily za namową przyjaciółki udaje się na imprezę, a tam jest świadkiem jak jej były chłopak Matt bardzo dobrze bawi się ze swoją obecną dziewczyną. Nie chcąc z nimi rozmawiać zderza się z pewnym chłopakiem i nie traktuje go miło. Może jakby wiedziała, że za chwilę on jej pomoże to wtedy inaczej by go potraktowała. Kto wie? 

Chase ratując ją przed pytaniami ze strony Matta przedstawia się jako jej chłopak. Wiedza ta wywołuje w jej byłym dosyć dużą reakcję a Emily jest bardzo zadowolona. Jednak do czasu. Dziewczyna rano sobie uświadamia, że przecież teraz wszyscy myślą, że ma chłopaka. A Chase to nie byle kto. Przystojny, popularny i jest marzeniem wielu dziewczyn. Więc co tu zrobić, żeby nie wyszła na kłamczuchę? Co zrobić, aby nie stać się pośmiewiskiem? 

1. "(..) myślałam tylko, jak bardzo ten typ działał mi na nerwy. Ten jego głupkowaty uśmiech, te idiotyczne teksty i to zadowolenie z siebie. Za kogo on się uważa? Fakt, wyglądał dobrze, nawet bardzo dobrze. Szkoda tylko, że wygląd nie szedł w parze z charakterem"

Emily stawia chłopakowi pewną propozycję. Prosi go, a raczej żąda żeby udawał jej chłopaka. Chase początkowo niechętny, ale z czasem się zgadza, ale ma swój własny warunek. Emily będzie opiekować się jego siostrą, kiedy będzie musiał wyjść z domu. I tak zaczyna się ich układ. 

"Niestety musiałam z nim wytrzymać na tyle długo, żeby nikt się nie domyślił, że ten związek to jedna wielka ściema. A później każdy z nas pójdzie w swoją stronę i pewnie nawet zapomnimy, że kiedyś się znaliśmy"

Emily to młoda dziewczyna, która dosyć się rządzi. Od początku niemiła dla swojego udawanego chłopaka. Wręcz obwinia go o całą sytuację, bo się przedstawił jako jej chłopak a ona mu nie kazała. Faktycznie coś w tym jest, no ale z drugiej strony była zadowolona z takiego rozwoju sytuacji, prawda? Zresztą zaproponował, że wszystko wyjaśni, ale Emily nie chciała. Bohaterka ustala z nim warunki na jakich zasadach układ ma działać i naprawdę to rozumiem. Jednak oczekiwanie od chłopaka, że będzie się ich trzymać mimo, że sama tego nie robi no to jest dosyć niesprawiedliwe, prawda? To ona pierwsza łamie ustalone postanowienia, ale tak nie uważa. Ponadto nie podobało mi się jej postępowanie po tym jak zobaczyła tajemnicze wiadomości w telefonie chłopaka. A wystarczyłoby porozmawiać, prawda? Posunęła się za daleko. To co później następuje nie jest właściwe. Tak, boi się, że znowu zostanie zraniona i jest to zrozumiałe, ale to było za dużo. Duże się dzieje a do tego jest jeszcze jej były chłopak, który decyduje się wrócić do jej życia. Obrzydliwy bohater. Początkowo Emily nie wzbudziła mojej sympatii, ale im dalej tym jednak coraz bardziej ją polubiłam.

"Przeszło mi przez myśl, że choć przez zdecydowaną większość czasu potwornie mniej irytował, to umiał też być naprawdę uroczy"

2. Chase młody chłopak a dużo ma na głowie. Od początku wzbudził moją sympatię. Mieszka z młodszą siostrą i ojcem, który się w ogóle się nimi nie interesuje. To Chase w rodzinie pełni rolę tego odpowiedzialnego. Można powiedzieć, że on jest ojcem dla swojej siostry, bo się nią opiekuje i troszczy. Dla jego ojca ważniejsze są jego kolejne dziewczyny. Jego dzieci nie mają co na niego liczyć. To ojciec na pokaz, który chwali się dziećmi i rzekomo troszczy o nich dopiero wówczas kiedy sytuacja tego potrzebuje.

Chase zgadza się na układ, bo potrzebuje opieki dla swojej młodszej siostry. Ale co tak naprawdę się za tym kryje? Chłopak ma pewną tajemnicę, którą przed wszystkimi ukrywa, a która jest związana z jego tajemniczymi telefonami, rozmowami czy sms-ami z pewną osobą. Ale kto to jest? W pewnym momencie nie podobało mi się jego zachowanie w stosunku do siostry. Sytuacja, w której dziewczynka zgubiła się w supermarkecie i jego późniejsza "groźba", że jeśli jeszcze raz takie coś się zdarzy to odda ją do domu dziecka? Nie lubię takiego czegoś. Nie jest to dobre i wiele złego może spowodować. 

Udawany układ zmusza bohaterów do bliższych relacji, a tym samym coraz lepiej się poznają i zaczynają się coraz bardziej lubić. Chase nie raz jest bardzo opiekuńczy czy troskliwy w stosunku do swojej dziewczyny. Emily zaczyna coraz bardziej zależeć na chłopaku, nawet wręcz staje się zazdrosna. Wszyscy dookoła mówią, że układ przestał być układem, ale ona nie wierzy. Żeby to sprawdzić posuwa się jednak do pewnego podstępu, który nie do końca idzie po jej myśli. W końcu w ich relacje również mieszają się przyjaciele, którzy mają dosyć tego jak to pomiędzy nimi wygląda i zmuszają ich w pewien sposób na rozmowy. Powiem szczerze, że czasami to jednak było frustrujące, bo wystarczyło ze sobą porozmawiać. Zdaję sobie jednak sprawę, że mi to łatwo mówić a w rzeczywistości jest inaczej.

"I choć zupełnie tego nie planowałam i totalnie nie zamierzałam tego przyznać, to chyba zaczynałam lubić Chase'a odrobinę bardziej, niż powinnam. Nasza znajomość od jakiegoś czasu przestała być już tylko niezręcznym układem. Szczerze go polubiłam, a spędzanie z nim czasu było naprawdę przyjemne"

3. Z czasem dowiadujemy się co chłopak ukrywa. Odkrywamy, jak naprawdę wygląda jego życie i było to naprawdę smutne. Bardzo dużo ma na swojej głowie a jednak się nie poddaje. Zawsze robi dobrą minę do złej gry i broni się żartami. A w środku? Dużo się dzieje. Emily zaczyna mieć większe znaczenie w jego życiu, co świadczy chociażby o tym, że chłopak z wielu spraw się jej zwierza. Odkrywa prawdę o tym jaka jest jego rodzina i z czym on się zmaga.To z kolei pozwala dziewczynie go zrozumieć, zrozumieć jego całe dotychczasowe zachowanie. 

Zakończenie historii bardzo mi się podobało, jednak jak dla mnie było tego za mało. Bohaterzy z ledwością wyjaśnili wszystko pomiędzy sobą, zaczęło się pomiędzy nimi układać i nagle koniec. Nastąpił koniec ich historii. Jak dla mnie to było trochę za szybko i historia mogłaby jeszcze troszeczkę być dłuższa.

Z takich postaci pobocznych bardzo polubiłam nowego przyjaciela Emily - Harrego. Bardzo sympatyczna postać.

"Plan nieidealny" to książka idealna na jeden wieczór. Przyjemnie spędziłam z nią czas i do tego występujący tutaj mój ulubiony motyw fake dating. Jest to książka, podczas której lektury dosyć często miałam ten przysłowiowy banan na twarzy. Do tego nie brakuje wielu śmiesznych momentów, a zwłaszcza rozmów. Nie jest to do końca słodka historia, bo autorka porusza tutaj kilka dosyć znaczących problemów. Polecam, miłego! 

"Nie chcę już, żebyśmy dłużej udawali parę. Po tym wszystkim..."

Emily Johnson jest w rozpaczy. Dzień przed swoimi urodzinami dowiedziała się, że chłopak ją zdradza i tego samego dnia z nią zrywa. Ponadto, odkrywa, że bardzo szybko znalazł sobie zastępstwo. Jest to dla niej bolesne, co jest oczywiście zrozumiałe, bo byli parą przez dwa lata a okazuje się, że przez cały...

Emily jest po zerwaniu z Mattem, którego spotyka na imprezie u znajomego. Na całe szczęście, a może i nie dziewczyna trafia na Chase'a. Ratuje ją z opresji i zaczyna grać jej chłopaka. W zamian za dziewczyna zgadza się opiekować jego siostrą, gdy on znika wieczorami. Matt oczywiście nie chce dać jej spokoju i zaślepia go zazdrość, a Chase'a nie jest do końca szczery...

Książkę czyta się szybko. Ma krótkie rozdziały i prostą fabułę. Emily z Chasem to klasyczny przypadek "fake dating". Nie lubię młodzieżówek, ale tą pochłonęłam w jedno popołudnie. Sięgnęłam po książkę, również dlatego, że kiedyś z autorką czytałyśmy swoje rozdziały na Wattpadzie. Lubię wspierać nowych autorów, a zwłaszcza młodych ludzi :) Wiem, że Ania pisze dalej i ma w zanadrzu jeszcze kilka asów :)

Emily jest po zerwaniu z Mattem, którego spotyka na imprezie u znajomego. Na całe szczęście, a może i nie dziewczyna trafia na Chase'a. Ratuje ją z opresji i zaczyna grać jej chłopaka. W zamian za dziewczyna zgadza się opiekować jego siostrą, gdy on znika wieczorami. Matt oczywiście nie chce dać jej spokoju i zaślepia go zazdrość, a Chase'a nie jest do końca...