Nieskończone nici

Jakie... To... Było... Dobre...!!!!
Od dawna tak dobrze się nie bawiłam. Wciągnęłam się w tę książkę jak nie wiem, aż nie mogłam się oderwać! To jest coś 1000 razy lepszego od ,,Dotknij mnie" tej autorki! Fabuła jest spójna, prosta, młodzieżowa, ale przyjemna, relacje pomiędzy postaciami, jak i same charaktery postaci, po prostu love.... Zakochałam się już w Cyrusie i jego utarczkach z Alizeh :D
Alizeh też jest świetną główną bohaterką, waleczna i niegłupia :)
No co tu dużo mówić..., książka jest prosta, lekka, ale jest świetna i czasem czegoś takiego właśnie potrzeba :)

Jakie... To... Było... Dobre...!!!!
Od dawna tak dobrze się nie bawiłam. Wciągnęłam się w tę książkę jak nie wiem, aż nie mogłam się oderwać! To jest coś 1000 razy lepszego od ,,Dotknij mnie" tej autorki! Fabuła jest spójna, prosta, młodzieżowa, ale przyjemna, relacje pomiędzy postaciami, jak i same charaktery postaci, po prostu love.... Zakochałam się już w Cyrusie i jego...

Niestety słabsza niż pierwsza część. Strasznie długie opisy przyrody, przemyśleń każdego z bohaterów. Spokojnie książka mogłaby być przez pół krótsza.

Autorka idzie w stronę opisywania szczegółowości i po raz tysięczny ten sam opis myśli.

I "Aniele", "jestes taka piękna" . Takie teksty tu lecą, że aż mdli :D

Niestety słabsza niż pierwsza część. Strasznie długie opisy przyrody, przemyśleń każdego z bohaterów. Spokojnie książka mogłaby być przez pół krótsza.

Autorka idzie w stronę opisywania szczegółowości i po raz tysięczny ten sam opis myśli.

I "Aniele", "jestes taka piękna" . Takie teksty tu lecą, że aż mdli :D

7,5/10
● Chaotyczna końcówka pierwszego tomu mnie zagubiła, natomiast początek drugiego tomu to ładnie nadrabia, wyprowadzając nas z tego chaosu! :)
● Moim zdaniem jest lepiej niż w pierwszym tomie. Każdy rozdział popycha fabułę do przodu. Natomiast o wiele bardziej interesująca była dla mnie perspektywa Kamrana niż głównej bohaterki. Chłop wydaje się być o wiele bardziej complex postacią. U Alizeh początek jest mocny i ciekawy, a potem nagle wszystko zwalnia. Też nie jestem fanką u niej szybkiego ocieplenia uczuć Cyrusa. Jest to trochę bardziej skomplikowana sprawa i rozumiem, że ma to jakieś podwaliny sensu, ale mnie dalej to średnio przekonuje i musiałabym posłuchać o tym więcej aby się do tego przekonać. Bo tak to mam wrażenie, że autorka specjalnie wykreowała go aby idealnie wpasował się w trope 'yearning men'.
● Końcówka jest trochę śmieszna, ale domyślam się, że jest to wierne odwzorowanie mitologii. Więc niby spoko, ale chyba niekoniecznie działa to tutaj na korzyść książki.

7,5/10
● Chaotyczna końcówka pierwszego tomu mnie zagubiła, natomiast początek drugiego tomu to ładnie nadrabia, wyprowadzając nas z tego chaosu! :)
● Moim zdaniem jest lepiej niż w pierwszym tomie. Każdy rozdział popycha fabułę do przodu. Natomiast o wiele bardziej interesująca była dla mnie perspektywa Kamrana niż głównej bohaterki. Chłop wydaje się być o wiele bardziej...

Pierwszy tom zachęcił mnie do zakupu drugiego a drugi do trzeciego. Myślę że przebrniemy tak już do końca serii bo nie wieżę że coś mnie zniechęci do kontynuacji po tak dobrym drugim tomie.
Bohaterka nie daje się złamać bo wie jakie mogą być konsekwęcje, a wypełnianie woli diabła nigdy nie kończy się dobrze. Jednocześnie widać że powstają więzi emocjonalne między nią a Cyrusem co nie pomaga jej w trzymaniu się postanowienia.
Z księciem Tulanu na początku się nie polubiłam ale im lepiej wiedziałam czym uwarunkowane są jego motywy, tym bardziej zdawałam sobie sprawę, że jest tylko marionetką która pragnie w końcu zejści ze sceny. W tym samym czasie Kamran stara się nie utonąć w morzu obowiązków i zawirowaniu po odejściu króla. Zdaje sobie sprawę że jest na świeczniku a nie pomaga mu nowa skaryfikacja wykonana wbrew jego woli. W całym zgiełku nie potrafi zapomnieć o dziewczynie która sprawiła mu najwięcej bólu.
Moim pytaniem do następnego tomu to:
Czy stara miłość nie rdzewieje? Czy skoroduje ją rdzawo włosy Cyrus? I jakim cudem matka Kamran jest tak dobra w chowanego?!

Pierwszy tom zachęcił mnie do zakupu drugiego a drugi do trzeciego. Myślę że przebrniemy tak już do końca serii bo nie wieżę że coś mnie zniechęci do kontynuacji po tak dobrym drugim tomie.
Bohaterka nie daje się złamać bo wie jakie mogą być konsekwęcje, a wypełnianie woli diabła nigdy nie kończy się dobrze. Jednocześnie widać że powstają więzi emocjonalne między nią a...

Ta ksiazka jest fenomenalna! Przeczytałam w jeden dzień

Ta ksiazka jest fenomenalna! Przeczytałam w jeden dzień

Cóż, drugi tom Utkanego Królestwa niczym specjalnym mnie nie zaskoczył (chociaż po cichu liczyłam, że będzie lepszy od pierwszego).

Tak samo jak w pierwszej części jest tu dużo zbędnych opisów, które po usunięciu skróciłyby książkę o połowę i nikt by nawet nie odczuł ich braku.
Nie wiem jak was, ale mnie szczególnie nie interesuje opis zachwytu Alizeh nad kawałkiem chleba zajmującego jakieś dwie strony.

Pozytywnym aspektem jest na pewno to, że spojrzałam tutaj zupełnie pod innym kątem na Cyrusa. Wcześniej nieco irytowało mnie jego zachowanie, aczkolwiek po dowiedzeniu się nieco więcej na jego temat.. jestem w stanie zrozumieć większość (nie wszystkie) niegodziwości, które popełnił.

Nie mogę się doczekać na bezpośrednią konfrontacje Kamrana z Alizeh, ponieważ ich wzajemne rozmyślenia o sobie nawzajem są dosyć... nudne. Potrzebuje akcji.

Zakończenie mnie zaciekawiło, więc sądzę, że na pewno zaznajomie się z ostatnim, finałowym tomem.

Cóż, drugi tom Utkanego Królestwa niczym specjalnym mnie nie zaskoczył (chociaż po cichu liczyłam, że będzie lepszy od pierwszego).

Tak samo jak w pierwszej części jest tu dużo zbędnych opisów, które po usunięciu skróciłyby książkę o połowę i nikt by nawet nie odczuł ich braku.
Nie wiem jak was, ale mnie szczególnie nie interesuje opis zachwytu Alizeh nad kawałkiem...

Po zawodzie jaki przeżyłam po pierwszym tomie myślałam, że chociaż w drugim akcja będzie się rozgrywała szybciej, niestety nadal jest wszystko rozwleczone.
Powstał dodatkowo jakiś trójkąt pomiędzy głównymi bohaterami i nie wiem z czego on wynika. Po pierwszym tomie byłam pewna, że A. zwiąże się mimo wszystko z K. a tutaj można się zaskoczyć, bo ma nagle uczucia również do C. Zadziwiające.
Matki bohaterów to jakieś niezrównoważone psychiczne baby.
Dialogi na plus. Idzie się czesami uśmiać z tej chorej sytuacji, w której jest główna bohaterka.
Nadal mamy do czynienia z samymi tajemnicami. Nic się nie wyjaśnia. Pojawiają się tylko kolejne zagadki, z których też nic nie wynika.
Gwiazdka więcej niż poprzedni tom bo mimo wszystko "dzieje się" więcej.

Po zawodzie jaki przeżyłam po pierwszym tomie myślałam, że chociaż w drugim akcja będzie się rozgrywała szybciej, niestety nadal jest wszystko rozwleczone.
Powstał dodatkowo jakiś trójkąt pomiędzy głównymi bohaterami i nie wiem z czego on wynika. Po pierwszym tomie byłam pewna, że A. zwiąże się mimo wszystko z K. a tutaj można się zaskoczyć, bo ma nagle uczucia również do...

Pierwszy tom „Utkanego królestwa” tak naprawdę czytałam… dwa lata temu. Kiedy pierwszy raz zetknęłam się z tą serią, byłam nią wręcz zachwycona! Mój zachwyt wynikał chyba z trwającej wówczas fazy na czytanie cyklu „Dotknij mnie” 😅💙. Z biegiem czasu mam wrażenie, że nieco zmieniłam zdanie o tych książkach tej autorki (i widać to wyraźnie po ocenie „Nieskończonych nici”).

Akcja tego tomu rozgrywa się w ciągu dwóch dni, co niestety nie spodobało mi się. Czuć było, że T. Mafi pisała ten tom w pośpiechu, by jak najszybciej go skończyć. Rozumiem, oczywiście, że domknięcie trwającej dwa dni (!) fabuły w 300 ileś stron nie jest łatwe, ale można było chociaż trochę tych wątków wytłumaczyć, pokazać je z innej strony.

Na szczęście w niektórych momentach nie zabrakło emocji. Uwielbiam to, jak autorka bawi się naszymi emocjami, raz jest zabawnie, raz jest wzruszająco. Na początku może się wydawać, że wszystko poszło po myśli głównych bohaterów, potem okazuje się, że jest wręcz przeciwnie. W tym tomie może nie było tak wiele mocnych momentów, ale i tak było nieźle.

Pierwszy tom mnie zachwycił, tak drugi okazał się wyjątkowym średniakiem. Szkoda, bo spodziewałam się po lekturze poprzedniego tomu czegoś dużo lepszego. Dam szansę kolejnej części, ale tak naprawdę nie liczę na jakieś wielkie wow…

Pierwszy tom „Utkanego królestwa” tak naprawdę czytałam… dwa lata temu. Kiedy pierwszy raz zetknęłam się z tą serią, byłam nią wręcz zachwycona! Mój zachwyt wynikał chyba z trwającej wówczas fazy na czytanie cyklu „Dotknij mnie” 😅💙. Z biegiem czasu mam wrażenie, że nieco zmieniłam zdanie o tych książkach tej autorki (i widać to wyraźnie po ocenie „Nieskończonych...

Alizeh dla wszystkich jest służącą jednak nikt nie zna prawdy, jest dawno zaginioną spadkobierczynią starożytnego Królestwa. Kamran jest następcą tronu i usłyszał przepowiednię o śmierci Króla.

Jednak nie ma on pojęcia, że to służąca o której nie potrafi zapomnieć i wyrzucić z głowy będzie miała w tym swój udział i odmieni losy całego świata.

Gdy zaczynałam czytać miałam dość mieszane uczucia ale im dalej tym przepadłam. Tom pierwszy to ewidentnie wprowadzenie do większej serii. Główna bohaterka dopiero się odnajduję, a jej relacja z Kamranem mimo, że była poprawna to nie porwała mnie tak jak w przypadku Dotknij mnie.

Ale gdy tylko na scenie pojawił się Cyrus po prostu serce mi stanęło i ja już wiedziałam, że to jest to. Układ który jej zaproponował stał się początkiem zupelnie nowej historii i ja po prostu przepadłam.

Te książki są pełne niesamowitej magii ale też przeze mnie uwielbianych intryg politycznych. W tym świecie i z tymi bohaterami po prostu czułam się jak ryba w wodzie. To była wręcz wspaniała przygoda pełna zwrotów akcji, które dostarczały całej gamy przeróżnych emocji.

Trzeci tom okazał się jeszcze bardziej rewelacyjny. Dało się jeszcze bardziej odczuć trójkąt miłosny, który się stworzył jednak mimo wszystko odkąd pojawił się Cyrus byłam w jego team a gdy pojawiły się nowe informacje na jego temat to moja sympatia i współczucie do niego tylko wzrosły.

Ta seria jest wspaniała, ten klimat jest po prostu magiczny. Wciąż uważam, że nie jest to aż tak dobra seria jak Dotknij mnie, ale jest i tak rewelacyjna i zasłużyła na te wszystkie zachwyty.

Alizeh dla wszystkich jest służącą jednak nikt nie zna prawdy, jest dawno zaginioną spadkobierczynią starożytnego Królestwa. Kamran jest następcą tronu i usłyszał przepowiednię o śmierci Króla.

Jednak nie ma on pojęcia, że to służąca o której nie potrafi zapomnieć i wyrzucić z głowy będzie miała w tym swój udział i odmieni losy całego świata.

Gdy zaczynałam czytać miałam...

Czytanie tej książki było jak czytanie drugiej części dworów po raz pierwszy. Wspaniałe uczucie.

Czytanie tej książki było jak czytanie drugiej części dworów po raz pierwszy. Wspaniałe uczucie.