Biuro Przeczuć. Historia psychiatry, który chciał przewidzieć przyszłość

Nudne straszne.
Niby wszystko łączy postać Barkera, ale to straszny chaos. Jakby ktoś zbierał informacje, jakoś tam związane z tematem, a potem bez jakiejkolwiek segregacji czy namysłu wszystkie je wrzucił do książki.
Może czasem trafi się coś wartościowego, czy ciekawego ale większość jest bezwartościowa i nużąca

Nudne straszne.
Niby wszystko łączy postać Barkera, ale to straszny chaos. Jakby ktoś zbierał informacje, jakoś tam związane z tematem, a potem bez jakiejkolwiek segregacji czy namysłu wszystkie je wrzucił do książki.
Może czasem trafi się coś wartościowego, czy ciekawego ale większość jest bezwartościowa i nużąca

Biuro przeczuć. Historia psychiatry, który chciał przewidzieć przyszłość
Autor: Sam Knight

Moja ocena: ★★★★★☆☆☆☆☆ (5/10)

Po tej książce spodziewałem się zdecydowanie więcej — zwłaszcza że sam temat wydaje się niezwykle interesujący. Historia prób naukowego badania przeczuć i przewidywania przyszłości, skupiona wokół działalności psychiatry John Barker, zapowiada się jako materiał na fascynującą opowieść z pogranicza psychologii, nauki i ludzkiej intuicji.

Trzeba jednak przyznać, że mimo bardzo intrygującego punktu wyjścia książka nie w pełni wykorzystuje swój potencjał. Na jej korzyść działa niewątpliwie przystępny język — publikację czyta się płynnie, a styl autora jest klarowny i przyjazny dla czytelnika. Widać również solidną pracę reporterską i próbę uporządkowania materiału źródłowego. Niestety, w trakcie lektury odniosłem wrażenie, że autor nie do końca miał spójną koncepcję narracyjną dla całej książki. Opowieść często „przeskakuje” pomiędzy wątkami, przez co momentami traci rytm i wyraźny kierunek.

Zamiast pogłębionej analizy samego fenomenu przeczuć oraz jego naukowych lub psychologicznych implikacji, czytelnik otrzymuje raczej zbiór luźniej powiązanych historii i epizodów. Niektóre z nich są interesujące, inne natomiast sprawiają wrażenie pobocznych dygresji, które nie wnoszą wiele do głównej narracji. W efekcie książka pozostawia pewien niedosyt — szczególnie u czytelników liczących na bardziej systematyczne i pogłębione przedstawienie tematu.

Nie jest to zła publikacja — czyta się ją sprawnie i miejscami potrafi zaciekawić. Jednak przy tak obiecującym temacie oczekiwałem pracy bardziej zwartej, pogłębionej i konsekwentnej w konstrukcji. Ostatecznie jest to książka poprawna, lecz niewykorzystująca w pełni potencjału niezwykle interesującego zagadnienia, które stanowi jej punkt wyjścia.

📖 22:50 · 21.02.2026 · 20/2026 · (P)

Biuro przeczuć. Historia psychiatry, który chciał przewidzieć przyszłość
Autor: Sam Knight

Moja ocena: ★★★★★☆☆☆☆☆ (5/10)

Po tej książce spodziewałem się zdecydowanie więcej — zwłaszcza że sam temat wydaje się niezwykle interesujący. Historia prób naukowego badania przeczuć i przewidywania przyszłości, skupiona wokół działalności psychiatry John Barker, zapowiada się jako...

Uparłam się, że przeczytam tą książkę do końca choć gubiłam się w chronologii i nie łączyłam kropek, że jak to... skąd akurat teraz ten wątek...
Trochę było ciekawostek, trochę zaskoczeń i też masa rzeczy, których nie rozumiałam (z takim zdziwieniem, że ktoś przypadkowo je tutaj "wkleił" jakby pomieszał edytowane właśnie książki z różnych dziedzin).
Biuro Przeczuć - ten oryginalny pomysł trzymał mnie przy tej lekturze, żeby dowiedzieć się co z niego wynikło (jakbym co najmniej czytała kryminał i czekała na wyjaśnienie "kto zabił").

Uparłam się, że przeczytam tą książkę do końca choć gubiłam się w chronologii i nie łączyłam kropek, że jak to... skąd akurat teraz ten wątek...
Trochę było ciekawostek, trochę zaskoczeń i też masa rzeczy, których nie rozumiałam (z takim zdziwieniem, że ktoś przypadkowo je tutaj "wkleił" jakby pomieszał edytowane właśnie książki z różnych dziedzin).
Biuro Przeczuć - ten...

Sugerujac sie opisem ksiazki: przeczucia, tragedia w Aberfan, oczekiwalam studium nad tymi dwoma tematami. W praktyce okazala sie historia psychiatry (zreszta tak jak podaje podtytul...) i zlepkiem wielu innych kwestii: jest o duchach, o placebo i nocebo, o pozarze w szpitalu. Momentami czulam sie zagubiona w zrozumieniu o czym czytam (czy to teraz o przeczuciach czy o czyms innym). Koncowka lektury prezentuje jakies podsumowanie tematu, ale jednak poczulam sie rozczarowana konfrontujac moje opczekiwania z tym co lektura zaprezentowala.

Sugerujac sie opisem ksiazki: przeczucia, tragedia w Aberfan, oczekiwalam studium nad tymi dwoma tematami. W praktyce okazala sie historia psychiatry (zreszta tak jak podaje podtytul...) i zlepkiem wielu innych kwestii: jest o duchach, o placebo i nocebo, o pozarze w szpitalu. Momentami czulam sie zagubiona w zrozumieniu o czym czytam (czy to teraz o przeczuciach czy o...

Autor robi co może, żeby z niezbyt rozbudowanej historii wyciągnąć jak najwięcej. Meandruje więc tak, że niejednokrotnie ma się wrażenie, że odpłynął mocno od brzegu i czytelnik zastanawia się jaki związek z głównym wątkiem ma chociażby kilkanaście stron o efekcie nocebo. Sam zamysł Biura Przeczuć to intrygujący pomysł. Jego realizacja jednak daleka była od czegoś spektakularnego, a przynajmniej tak wynika z książki Knighta. I taka właśnie jest ta historia, niezbyt spektakularna, pozostawiająca niedosyt i wrażenie skakania z wątku na wątek, żeby jakoś zapełnić te kilka stron.

Autor robi co może, żeby z niezbyt rozbudowanej historii wyciągnąć jak najwięcej. Meandruje więc tak, że niejednokrotnie ma się wrażenie, że odpłynął mocno od brzegu i czytelnik zastanawia się jaki związek z głównym wątkiem ma chociażby kilkanaście stron o efekcie nocebo. Sam zamysł Biura Przeczuć to intrygujący pomysł. Jego realizacja jednak daleka była od czegoś...

Na początku tego miesiąca dwukrotnie nocowałem w hotelach. Za każdym razem na śniadanie była kaszanka. Teraz, po lekturze "Biura przeczuć", tej literackiej "kaszany", już rozumiem, że wtedy świat wysłał do mnie wiadomość.
W tej xiążce, jest wiele wątków, które mogły dać początek ciekawym reportażom - tragedia w Aberfan, efekt nocebo, pożar w Shelton. Zamiast tego dostajemy zbiór niezwykłych zbiegów okoliczności spięty, trochę na siłę, osobą lekarza próbującego je badać.
Jak ktoś lubi trudne do wyjaśnienia zdarzenia, to polecam xiążki Marka Rymuszki i Anny Ostrzyckiej "Nieuchwytna siła" i "Powrót nieuchwytnej siły". Przy tych xiążkach "Biuro przeczuć" to jak zbiór dowcipów o facecie, który kupił sobie skrzypce i piwnicę mu zalało.

Na początku tego miesiąca dwukrotnie nocowałem w hotelach. Za każdym razem na śniadanie była kaszanka. Teraz, po lekturze "Biura przeczuć", tej literackiej "kaszany", już rozumiem, że wtedy świat wysłał do mnie wiadomość.
W tej xiążce, jest wiele wątków, które mogły dać początek ciekawym reportażom - tragedia w Aberfan, efekt nocebo, pożar w Shelton. Zamiast tego dostajemy...

Trochę chaotyczne, ale ciekawe

Trochę chaotyczne, ale ciekawe

Cóż można napisać... To co wszyscy. Tematyka ciekawa, natomiast sposób narracji - liczne długie dygresje, od których są długie dygresje itd. Na początku dość mnie to męczyło, potem mniej - nie jestem w stanie powiedzieć, czy książka jest z kolejnymi stronami lepsza, czy ja po prostu przywykłem. Mimo wszystko, warto ją przeczytać (dla opisywanej historii).

Cóż można napisać... To co wszyscy. Tematyka ciekawa, natomiast sposób narracji - liczne długie dygresje, od których są długie dygresje itd. Na początku dość mnie to męczyło, potem mniej - nie jestem w stanie powiedzieć, czy książka jest z kolejnymi stronami lepsza, czy ja po prostu przywykłem. Mimo wszystko, warto ją przeczytać (dla opisywanej historii).

Niezwykły pomysł na książkę. Opisane wydarzenia zaskakują i niepokoją. Sposób prowadzenia narracji (i tu pewna niespójność) utrudniają odbiór książki.

Niezwykły pomysł na książkę. Opisane wydarzenia zaskakują i niepokoją. Sposób prowadzenia narracji (i tu pewna niespójność) utrudniają odbiór książki.

Początek był ciekawy i intrygujący a potem to wszystko sie rozmyło. Brakuje sedna w tej książce, nic z tej lektury nie wynika.

Początek był ciekawy i intrygujący a potem to wszystko sie rozmyło. Brakuje sedna w tej książce, nic z tej lektury nie wynika.