Nieuchwytny

"nieuchwytny", to kryminał, który bardzo fajnie się czyta. akcja rozgrywa się w głębokim PRLu, główna bohaterka ma uosobienie "mymry" (kobiety o męskich cechach),a trup ściele się gęsto.

historia jest trochę inspirowana Marchwickim, seryjnym mordercą, który zabijał kobiety w latach sześćdziesiątych XX wieku. i słusznie zauważają czytelnicy, że to trochę kobiecy kryminałek, ponieważ kobieta po kobiecemu rozwiązuje zagadkę.

niby są jakieś akcenty śląskie, bo akcja toczy się na obrzeżach fikcyjnego miasta z kopalniami i hutami w tle, ale to raczej luźne nawiązanie do prawdziwych wydarzeń z życia Marchwickiego. 07 zgłoś się w spódnicy, ptfu, w spodniach, to może za mocne określenie, ale siostra Anna na tropie już jak najbardziej pasuje

"nieuchwytny", to kryminał, który bardzo fajnie się czyta. akcja rozgrywa się w głębokim PRLu, główna bohaterka ma uosobienie "mymry" (kobiety o męskich cechach),a trup ściele się gęsto.

historia jest trochę inspirowana Marchwickim, seryjnym mordercą, który zabijał kobiety w latach sześćdziesiątych XX wieku. i słusznie zauważają czytelnicy, że to trochę kobiecy...

Bardzo fajny kryminal o seryjnym mardercy w malym miasteczku, gdzie to praktycznie wszyscy sie znaja. Pierwszy raz spotkalam sie z ksiazka z lat siedemdziesiatych w ktorej opisany jest skutek przyczynowy z przeszlosc majacy wplyw na postepowanie w trazniejszosci.

Bardzo fajny kryminal o seryjnym mardercy w malym miasteczku, gdzie to praktycznie wszyscy sie znaja. Pierwszy raz spotkalam sie z ksiazka z lat siedemdziesiatych w ktorej opisany jest skutek przyczynowy z przeszlosc majacy wplyw na postepowanie w trazniejszosci.

W Świerniku na końcu świata też może grasować seryjniak, nie tylko w Warszawie czy Wrocławiu. Książkę dedykuję PKP Intercity - przez opóźnienie pociągu przeczytałem prawie całego Nieuchwytnego w czasie podróży i złagodził on ból postoju na małej stacji wielkości Świernika. Dla współczesnego czytelnika nieco zabawne mogą być peerelowskie klimaty, ale w kategorii polskiego "kryminału prowincjonalnego" godne polecenia.

W Świerniku na końcu świata też może grasować seryjniak, nie tylko w Warszawie czy Wrocławiu. Książkę dedykuję PKP Intercity - przez opóźnienie pociągu przeczytałem prawie całego Nieuchwytnego w czasie podróży i złagodził on ból postoju na małej stacji wielkości Świernika. Dla współczesnego czytelnika nieco zabawne mogą być peerelowskie klimaty, ale w kategorii polskiego...

Anna Jaroń vel Eulalia Pstryk to pielęgniarka mieszkająca w Świerniku. Mieście ni dużym ni małym z wszystkimi urokami miast mu podobnych: prawie wszyscy się znają, wszyscy plotkują, w mieście są wykreowane samozwańcze elity i plebs z niebieskimi ptakami. Tę monotonię zakłóca brutalne zabójstwo jednej z mieszkanek obrzeży miasta i właśnie jej zwłoki znalazła Anna. Śledztwo prowadzi Stasiek – jej sąsiad - i póki co nie ma żadnego pomysłu na sprawcę. Ani Stasiek ani Anna nie wiedzą jeszcze, że to makabryczne zdarzenie jest początkiem serii, a sama Anna odegra w tej historii kluczową rolę i w roli sprawcy i ofiary... Barbara Gordon – w zasadzie – opowiada dwie równoległe historie: pierwsza to oczywiście sprawa seryjnego zabójcy, druga dotyczy charakteru i kondycji peerelowskiego społeczeństwa. Pierwsza jest niezwykle ciekawa, druga wstrząsająca. Gordon na tapet bierze uwarunkowania kulturowe z dominującym patriarchatem, z podziałem na role: kobiety i mężczyźni. Żadna z grup do miłych nie należy. Kobiety rodzą dzieci, utrzymują dom, swoje troski i niepowodzenia rekompensują sobie szyderstwem, plotkami, fałszywymi ocenami, brakiem lojalności i obojętnością wobec innych kobiet i niezdrową – wręcz patologiczną – ciekawością. Mężczyźni natomiast stają na wysokości zadania: pracują (niekiedy),dyscyplinę wprowadzają pięścią, a wobec dziatek pasem, hołdując zasadzie, że „chłop trzeźwy to chłop zły”. Paradoksalnie autorka niektórych mężczyzn potrafi usprawiedliwić, usprawiedliwić tym czego doświadczyli w dzieciństwie, a co wpłynęło na ich skrzywione charaktery, dla kobiet usprawiedliwienia nie znajduje.

Anna Jaroń vel Eulalia Pstryk to pielęgniarka mieszkająca w Świerniku. Mieście ni dużym ni małym z wszystkimi urokami miast mu podobnych: prawie wszyscy się znają, wszyscy plotkują, w mieście są wykreowane samozwańcze elity i plebs z niebieskimi ptakami. Tę monotonię zakłóca brutalne zabójstwo jednej z mieszkanek obrzeży miasta i właśnie jej zwłoki znalazła Anna. Śledztwo...

Do tej naprawdę dobrej książki potrzebne są dwa zastrzeżenia. Po pierwsze -akceptacja konwencji pisania kryminałów w PRL-u Po drugie fakt, że to nie tyle kryminał z milicyjnym śledztwem, co psychologiczny thriller. Narratorka jest jedną z mieszkanek miasteczka, w którym grasuje morderca i zapewnia dużą dozę ciekawych obserwacji i refleksji obyczajowych. Jednocześnie książka utrzymuje niesłabnące, stałe napięcie, wielorakie tropy i poczucie nieuchwytnej grozy.

Do tej naprawdę dobrej książki potrzebne są dwa zastrzeżenia. Po pierwsze -akceptacja konwencji pisania kryminałów w PRL-u Po drugie fakt, że to nie tyle kryminał z milicyjnym śledztwem, co psychologiczny thriller. Narratorka jest jedną z mieszkanek miasteczka, w którym grasuje morderca i zapewnia dużą dozę ciekawych obserwacji i refleksji obyczajowych. Jednocześnie książka...

Często wracacie do książek, które Wam się podobały? 🙂

Ja teraz rzadziej niż przed laty, ale kryminał Nieuchwytny chodził za mną od dobrych kilku miesięcy 😉 Pierwszy raz przeczytany chyba w liceum zrobił na mnie ogromne wrażenie. Pamiętam okładkę z gigantycznym pająkiem, wydawcą był Czytelnik.

Obecnie przeczytane wydanie to ebook @sagapoland, dostępny na Legimi. Niestety po konwersji cyfrowej zabrakło solidnej korekty, więc wkurzałam się co chwilę na liczne literówki.

Lektura po latach obroniła się. Choć nie bałam się już tak jak przed laty (taki pozytywny strach) i pamiętałam zakończenie, to nie rozczarowała mnie naiwnością i wyidealizowanym detektywem - milicjantem. Zaskoczyła mnie natomiast autorka psychologiczną próbą wczucia się w umysł seryjnego mordercy. Ze wstępu do obecnego wydania wynika, że Barbara Gordon (właśc. Larysa Mitzner-Zajączkowska) napisała ten kryminał (1971 r.) na zamówienie MO, która nie mogła złapać śląskiego wampira.

Główną bohaterką powieści jest pielęgniarka Anna Jaroń, która w drodze do pacjentów znajduje pierwsze zwłoki zamordowanej kobiety. Podejrzenia padają na niewiernego męża, ale giną brutalnie kolejne kobiety. Śledztwo nie przynosi efektów, w miejscowości narasta atmosfera grozy, podejrzenia padają nawet na siostrę Annę, która odkrywa tożsamość brutalnego sprawcy.

Jeśli lubisz kryminały, powieści milicyjne, to zachęcam do przeczytania jednego z ciekawszych tytułów epoki PRL-u. Mojego nr 1 ❤️

Często wracacie do książek, które Wam się podobały? 🙂

Ja teraz rzadziej niż przed laty, ale kryminał Nieuchwytny chodził za mną od dobrych kilku miesięcy 😉 Pierwszy raz przeczytany chyba w liceum zrobił na mnie ogromne wrażenie. Pamiętam okładkę z gigantycznym pająkiem, wydawcą był Czytelnik.

Obecnie przeczytane wydanie to ebook @sagapoland, dostępny na Legimi. Niestety...

Lubię do niej wracać co jakiś czas

Lubię do niej wracać co jakiś czas

6,5

6,5

Gorąco polecam. Bardzo dobra powieść oparta na wydarzeniach, które zapadły w pamięci pod nazwą "wampir z Zagłębia".

Gorąco polecam. Bardzo dobra powieść oparta na wydarzeniach, które zapadły w pamięci pod nazwą "wampir z Zagłębia".

Gordon wyrasta na moją faworytkę wśród autorek kryminałów milicyjnych. Gdyby nie nudnawa "spowiedź" mordercy byłaby gwiazdka więcej. Świetnie się czyta!

Gordon wyrasta na moją faworytkę wśród autorek kryminałów milicyjnych. Gdyby nie nudnawa "spowiedź" mordercy byłaby gwiazdka więcej. Świetnie się czyta!