Jerzy Edigey

Niech pan zdejmie... Nowo powstające warszawskie osiedle powinno budzić w pierwszych lokatorach podziw i zachwyt. I faktycznie budzi, ale podszyty strachem. Już dwie samotne kobiety zostały pozbawione życia, a sprawca nadal nie jest znany. Specyfika zabójstw mobilizuje najtęższe milicyjne umysły – od śledczych - starych wyjadaczy po milicyjnego psychologa. Na odprawie, którą właśnie zarządzono, jest cała śmietanka wyższych oficerów oraz sierżant Andrzej Lipkowski – dzielnicowy. Brak instynktu zachowawczego skłania go do zabrania głosu, zakwestionowania hipotez oficerów i prośby o włączenie do śledztwa, co – u niektórych – budzi święte oburzenie. Wkrótce okaże się jednak, że zachowanie dzielnicowego to nie wygórowane ambicje i zarozumiałość, a niezwykły talent do kojarzenia faktów... Uparty milicjant Wieś sielska, anielska z urokliwymi wieczorkami taneczno-bokserskimi, kilkudniowymi weselami, i wojnami o miedzę. Adam Tupa zajmuje najwyższe awanturnicze podium ku uciesze, ale i strachowi mieszkańców wsi Weten i okolicznych. Ślub w rodzinie jej byłej żony jest dobrą okazją, żeby o sobie przypomnieć. Kiedy wybija szyby w oknach domu weselników w pogoń za nim rusza pan domu i jego zięć. To ostatni moment kiedy Tupę ktoś we wsi widział – jak mówią: może uciekł, może się ukrywa, a może wrócił w rodzinne strony. Wszystkim ta wersja odpowiada poza bratem Tupy, który twierdzi, że ten został zabity. Pewien młody oficer milicji przyznaje mu rację tylko jak to udowodnić? Dwie zgrabne minipowieści z ciekawymi kreacjami bohaterów. Pierwsza to opowieść o naprawdę pokręconym psychopacie, którego motywy działania powalają absurdalnością. Choć sama postać jest wyjątkowo mroczna, to autor skutecznie ukrywa ją do ostatniego akapitu, łudzą czytelnika dość sielankową formą narracji. Drugą snuje śledczy Adam Krzyżewski, przez wrodzoną skromność, wymyślając milicjanta prowadzącego śledztwo. A że gawędziarz to sprawdzony mamy tutaj i świetny humor (żądanie zorganizowania akcji poszukiwawczej i reakcja przełożonego),i bardzo wierny opis społeczeństwa. I choć sama zagadka kryminalna zagadką nie jest to sposób dojścia do prawdy „czytelniczo” wciąga