Sceny z życia martwych

Za dużo autorki w każdym rozdziale, jej odczuć, przenoszenia swoich uczuć na innych i wtrącania się.

Za dużo autorki w każdym rozdziale, jej odczuć, przenoszenia swoich uczuć na innych i wtrącania się.

Ogólnie książkę oceniam bardzo pozytywnie - autorka pisze bez ogródek, bez nadmiernej eufemizacji (co też sama podkreśla).
Rozmówcy są ciekawi, ale podoba mi się sposób ich przedstawienia - nie same słowa czynią bowiem człowieka, czego jednak nie rozumie znaczna część dziennikarzy przepisując jedynie słowa wywiadu, może redagując z języka mówionego na pisany; H. Campbell opisuje spotykanych żywych jako całość i "przedstawia [ich] takimi, jacy do niej przyszli" - wraz z ich sposobem bycia i radzenia sobie z wszechobecną, pozornie bardziej niż zazwyczaj, śmiercią.

Jest to też lektura dobra jako punkt wyjścia dla osoby chcącej wgryźć się w tematy związane ze śmiercią - książka posiada bardzo czytelny wykaz "lektur uzupełniających" i przypisów.

Ogólnie książkę oceniam bardzo pozytywnie - autorka pisze bez ogródek, bez nadmiernej eufemizacji (co też sama podkreśla).
Rozmówcy są ciekawi, ale podoba mi się sposób ich przedstawienia - nie same słowa czynią bowiem człowieka, czego jednak nie rozumie znaczna część dziennikarzy przepisując jedynie słowa wywiadu, może redagując z języka mówionego na pisany; H. Campbell...

Tematyka dosyć ciekawa i intrygująca. Można się troszeczkę dowiedzieć na temat zawodów związanych ze śmiercią. Ogromne brawa dla autorki za wytrwałość i odwagę. Na pewno nie każdy dałby radę!
Natomiast sama książka specyficzna, na pewno nie jest to lekka lektura.

Tematyka dosyć ciekawa i intrygująca. Można się troszeczkę dowiedzieć na temat zawodów związanych ze śmiercią. Ogromne brawa dla autorki za wytrwałość i odwagę. Na pewno nie każdy dałby radę!
Natomiast sama książka specyficzna, na pewno nie jest to lekka lektura.

"Sceny z życia martwych", czyli reportaż o dość przewrotnym tytule autorstwa Hayley Campbell to seria zwierzeń ludzi zajmujących się śmiercią zawodowo. Każda historia przedstawia trochę inny aspekt tego, co dzieje się ze zwłokami, a także samego umierania. Z pewnością o większości rzeczy opisanych w tej książce nie macie pojęcia (miałam podobnie) - w końcu współczesność odsunęła tą niewygodną rzeczywistość i ukryła ja za kotarą nieświadomości. Pytanie tylko, czy odważycie się ją odsłonić...

W książce znajdują się z pewnością sceny określane przez ogół społeczeństwa jako "drastyczne", jednak autorka usilnie próbuje pokazać nam, iż wcale nie musiałyby takie być. "Sceny z życia martwych" to przede wszystkim socjologiczny zapis naszych reakcji, czytelników. Czy będziemy oburzeni dokładnym opisem procesów zachodzacych w ciele po śmierci? Czy wolelibyśmy jednak patrzeć na naszych zmarłych już upiększonych, zabalsamowanych? Z tego powodu warto podczas lektury obserwować samego siebie.

Mimo, że możemy odczuć szok, obrzydzenie, strach, smutek oraz całą paletę innych emocji, nie zostajemy z tymi reakcjami sami. W całym opisywaniu tych śmiertelnych rzeczywistości autorka jest bardzo ludzka. Dzieli się z nami również swoimi reakcjami, i traumami, które wywołało w niej pisanie tej książki. Dzięki temu "Sceny z życia martwych" to piękny opis siedzących w nas instynktów, rzetelna analiza branży funeralnej oraz ciekawy eksperyment na czytelnikach. A skoro książka jest jak 3w1, to chyba warto po nią sięgnąć!

"Sceny z życia martwych", czyli reportaż o dość przewrotnym tytule autorstwa Hayley Campbell to seria zwierzeń ludzi zajmujących się śmiercią zawodowo. Każda historia przedstawia trochę inny aspekt tego, co dzieje się ze zwłokami, a także samego umierania. Z pewnością o większości rzeczy opisanych w tej książce nie macie pojęcia (miałam podobnie) - w końcu współczesność...

Książka jakich brakuje. Fascynująca wyprawa do świata okołopogrzebowego. Autorka porusza tematy, które w naszej kulturze dla wielu są tabu, zatem lektura dla niektórych może okazać się zbyt trudna. Połknęłam książkę w jeden dzień, trudno było się oderwać.

Książka jakich brakuje. Fascynująca wyprawa do świata okołopogrzebowego. Autorka porusza tematy, które w naszej kulturze dla wielu są tabu, zatem lektura dla niektórych może okazać się zbyt trudna. Połknęłam książkę w jeden dzień, trudno było się oderwać.

Niby kolejna książka z serii “Co tam panie w świecie umarlaków?” ale ...... niby to samo, a jakby inaczej. Podchodziłam do tej książki jak do każdej kolejnej z tej tematyki. A że to będą kolejne jakieś wspominki i przedstawianie najciekawszych przypadków w karierze i tym podobne. A tutaj zaskoczenie no, bo jak napisałam tematyka cały czas ta sama, ale jakby inne spojrzenie. Po pierwsze książka napisana przez dziennikarkę a nie kolejnego lekarza, anatomopatologa czy policjanta. I nie o najciekawszych przypadkach w karierze, ale o ludziach, którzy na co dzień obcują ze śmiercią a o których jakoś niewiele się mówi czy pisze. I tak mamy rozmowy z przedsiębiorcami pogrzebowymi, grabarzami, sprzątaczem miejsc śmierci, balsamistą, technikiem pracującym w prosektorium czy człowiekiem pracującym w krematorium. Ale największymi i chyba najbardziej niesamowitymi wywiadami/ opowieściami są te z Kierownikiem pracowni anatomopatologii kliniki Mayo. O klinice słyszałam, ale o tym co oni tam robią po to, żeby w innowatorski sposób leczyć śmiertelnie chorych ludzi to już nie do końca zdawałam sobie sprawę. Jest też opowieść osoby pracującej w firmie, która zajmuje się identyfikacją ludzi w masowych zdarzeniach na świecie jak choćby masowe groby czy tsunami albo katastrowy lotnicze czy kolejowe. Ale chyba wywiadem, który jest najmocniejszy (może przez to w jakim kraju obecnie funkcjonujemy) jest ten z doulą śmieci która jest .....położną. Resztę możecie spróbować sobie dośpiewać, ale i tak jak przeczytacie ten rozdział to się okaże, że wszystko co sobie wydumaliście w tym temacie bierze w łeb. I chociażby dla tej jednej opowieści warto sięgnąć po tę książkę, ale tak na prawdę to każdy z tych wywiadów jest niesamowity.

Niby kolejna książka z serii “Co tam panie w świecie umarlaków?” ale ...... niby to samo, a jakby inaczej. Podchodziłam do tej książki jak do każdej kolejnej z tej tematyki. A że to będą kolejne jakieś wspominki i przedstawianie najciekawszych przypadków w karierze i tym podobne. A tutaj zaskoczenie no, bo jak napisałam tematyka cały czas ta sama, ale jakby inne spojrzenie....

Ciężko się czyta, może gdyby została napisana w innym stylu byłaby lepsza. Momentami, aż nudna.

Ciężko się czyta, może gdyby została napisana w innym stylu byłaby lepsza. Momentami, aż nudna.

Momentami mocno przegadane, jednocześnie brakowało mi dialogów - większość rozmów jest streszczana przez co trochę traci wydźwięk. Są jednak bardzo dobre momenty.
Warto przeczytać, nie tylko jeśli szuka się odpowiedzi jak różne zawody obchodzą się ze zwłokami. Bardzo ciekawe jest podejście rozmówców i szacunek do zmarłych, nawet w sytuacji, gdy nikt nie miałby pojęcia co się z nimi dzieje.

Momentami mocno przegadane, jednocześnie brakowało mi dialogów - większość rozmów jest streszczana przez co trochę traci wydźwięk. Są jednak bardzo dobre momenty.
Warto przeczytać, nie tylko jeśli szuka się odpowiedzi jak różne zawody obchodzą się ze zwłokami. Bardzo ciekawe jest podejście rozmówców i szacunek do zmarłych, nawet w sytuacji, gdy nikt nie miałby pojęcia co...

Na pewno jest to książka przydatna i ciekawa, mimo że nie spełnia warunków jakie zapewne zakładała autorka.

Książka to swego rodzaju reportaże- wywiady z różnymi przedstawicielami zawodów na co dzień zajmujących się obsługą osób zmarłych. Brakuje w tym co prawda reportażowego ładu i często ciężko jest dobrnąć do najciekawszej części rozmowy ale jednak uważam, że warto!
Na pewno wartości dodałoby to, gdyby przedstawicieli branży było więcej niż jeden, ale zapewne sama możliwość rozmowy z jednym to już duży wyczyn- bo jak każdy wie branża funeralna to zamknięta grupa.

Bo jednak jak często mamy okazję usłyszeć swego rodzaju spowiedź kata wykonującego wyroki śmierci, czy na przykład medyka sądowego, który na co dzień zajmuje się przygotowaniem ciał zarówno dla studentów medycyny jak i rodzin czekających na ciało bliskiego, który nie zmarł z przyczyn naturalnych.

Mnie najbardziej poruszył rozdział poświęcony rozmowie z położną zajmującą się rodzinami spodziewającymi się narodzin dziecka martwego lub letalnie chorego. Jak zupełnie inne jest przeżywanie żałoby w przypadku takich rodzin. I, niestety, jak wiele w tym temacie brakuje w polskiej służbie zdrowia i obsługiwaniu kobiet.

Na pewno jest to książka przydatna i ciekawa, mimo że nie spełnia warunków jakie zapewne zakładała autorka.

Książka to swego rodzaju reportaże- wywiady z różnymi przedstawicielami zawodów na co dzień zajmujących się obsługą osób zmarłych. Brakuje w tym co prawda reportażowego ładu i często ciężko jest dobrnąć do najciekawszej części rozmowy ale jednak uważam, że warto!
Na...

Nie, nie, nie. Totalnie słabe, czegoś mi tej książce brakuje. Takie nieudolnie napisane reportaże bez składu, ładu i sensu. Absolutnie nie sięgaj po tą książkę, jeżeli jesteś głodny lub głodna wiedzy.
Z tej książki niczego ciekawego się nie dowiesz.

Nie, nie, nie. Totalnie słabe, czegoś mi tej książce brakuje. Takie nieudolnie napisane reportaże bez składu, ładu i sensu. Absolutnie nie sięgaj po tą książkę, jeżeli jesteś głodny lub głodna wiedzy.
Z tej książki niczego ciekawego się nie dowiesz.