Mąż, ojciec, dusiciel

Próba wejścia w umysł seryjnego mordercy i pokazania czytelnikowi, jak działała jego psychika. Niestety, bardzo przekonywujące i zbyt oddziałowyjące na moją psychikę.

Próba wejścia w umysł seryjnego mordercy i pokazania czytelnikowi, jak działała jego psychika. Niestety, bardzo przekonywujące i zbyt oddziałowyjące na moją psychikę.

📝 Oparta na faktach, opisująca historię mężczyzny, który na pozór był wzorowym mężem i ojcem, a w rzeczywistości prowadził podwójne życie pełne przemocy i zbrodni. Autor rekonstruuje jego losy, przygląda się psychologii sprawcy i dramatowi ofiar, starając się uchwycić mechanizmy, które pozwoliły mu przez lata uchodzić za „normalnego”.

💭 Moja opinia:
Brzmi jak materiał na mocny reportaż, ale wykonanie mnie rozczarowało. Narracja jest dość płaska, momentami wręcz nużąca, i nie budzi takich emocji, jakich oczekiwałam po tak mrocznej historii. Szkoda tematu – potencjał ogromny, a efekt raczej przeciętny.

⭐ Ocena: 4/10

📝 Oparta na faktach, opisująca historię mężczyzny, który na pozór był wzorowym mężem i ojcem, a w rzeczywistości prowadził podwójne życie pełne przemocy i zbrodni. Autor rekonstruuje jego losy, przygląda się psychologii sprawcy i dramatowi ofiar, starając się uchwycić mechanizmy, które pozwoliły mu przez lata uchodzić za „normalnego”.

💭 Moja opinia:
Brzmi jak materiał na...

Christopher Macht powinien się uczyć od Ryana Greena, jak powinno się pisać tego typu książki 🥴

Christopher Macht powinien się uczyć od Ryana Greena, jak powinno się pisać tego typu książki 🥴

Audio

Audio

Herb Baumeister wiódł z pozoru spokojne życie z żoną i dziećmi. Prowadził sklepy z rzeczami z drugiej ręki, mieszkał w porządnej dzielnicy. Mężczyzna jakich wiele. W 1994 roku bawiący się trzynastoletni syn Herba znalazł w ogrodzie czaszkę. Żona uwierzyła w tłumaczenia męża, jednak pod jego nieobecność pozwoliła przeszukać ogród, gdzie znaleziono kości jedenastu ofiar. Sam Herb zapadła się pod ziemię, a z czasem, powiązano z nim kolejnych dziesięć ciał, a wiele wskazuje, że to nie wszystkie jego ofiary. Jak to się stało, że ten mężczyzna okazał się seryjnym mordercą dusicielem? I że był aż potrójnym seryjnym? Czytając tę książkę i widząc twarz na okładce, ciężko mi było uwierzyć, że potwór może wyglądać tak niewinnie, zwyczajnie. A jednak Herb żył w czasach, gdzie wyznawano tylko jedną słuszną według społeczeństwa orientację seksualną i każdy „odmieniec” musiał się ukrywać, a przestępstwa na takich ludziach dla policji nie były priorytetem. Na naszych oczach potwór budził się do działania i zabierał życie wielu niewinnym mężczyznom. Ale Herb odbierał życie również kobietom. Dlaczego? Tego dowiecie się już z tej książki.

Herb Baumeister wiódł z pozoru spokojne życie z żoną i dziećmi. Prowadził sklepy z rzeczami z drugiej ręki, mieszkał w porządnej dzielnicy. Mężczyzna jakich wiele. W 1994 roku bawiący się trzynastoletni syn Herba znalazł w ogrodzie czaszkę. Żona uwierzyła w tłumaczenia męża, jednak pod jego nieobecność pozwoliła przeszukać ogród, gdzie znaleziono kości jedenastu ofiar. Sam...

Po kolejnej książce z serii zdania nie zmieniam. Czyta się je bardzo dobrze i spoko, że mogę się zapoznać z historiami których nie znam, ale nadal mi przeszkadza fabularyzacja. Ciężko określić co faktycznie jest prawdą a fikcją. Po bliższym zapoznaniu się z historią Herba, tak naprawdę nigdy nie zostało potwierdzone oficjalnie, że to on jest dusicielem z autostrady I-70. Ta sprawa nie została nigdy zamknięta, a Baumeister został tylko nazwany głównym podejrzanym, nic więcej. Nie ma prawdziwych dowód na to, że faktycznie on zabijał na autostradzie. Szkoda, że autor bardziej tego nie podkreślił tylko opisuje to jakby było wszystko potwierdzone.
Czas na następną historię.

Po kolejnej książce z serii zdania nie zmieniam. Czyta się je bardzo dobrze i spoko, że mogę się zapoznać z historiami których nie znam, ale nadal mi przeszkadza fabularyzacja. Ciężko określić co faktycznie jest prawdą a fikcją. Po bliższym zapoznaniu się z historią Herba, tak naprawdę nigdy nie zostało potwierdzone oficjalnie, że to on jest dusicielem z autostrady I-70. Ta...

Zawsze najbardziej mnie dziwi to, jak tacy ludzie potrafią się zlewać z otoczeniem. Mają dzieci, domy, żony. Sypiać z kimś takim w jednym łożku, nie mając pojęcia, kim naprawdę jest - przerażające!

Zawsze najbardziej mnie dziwi to, jak tacy ludzie potrafią się zlewać z otoczeniem. Mają dzieci, domy, żony. Sypiać z kimś takim w jednym łożku, nie mając pojęcia, kim naprawdę jest - przerażające!

*audiobook*
Dawno nie słuchałam z taką ciekawością i zainteresowaniem książki.
Historia seryjnego mordercy, część jego życia.. człowiek zaczyna się zastanawiać czy każdy z tych morderców ma podobne cechy bo tak wiele ich łączy.
Bardzo mi się kojarzył z Dahmerem.
Na pewno zaliczę nie jedną pozycję tego autora!

*audiobook*
Dawno nie słuchałam z taką ciekawością i zainteresowaniem książki.
Historia seryjnego mordercy, część jego życia.. człowiek zaczyna się zastanawiać czy każdy z tych morderców ma podobne cechy bo tak wiele ich łączy.
Bardzo mi się kojarzył z Dahmerem.
Na pewno zaliczę nie jedną pozycję tego autora!

Samej trudno mi w to uwierzyć, ale od jakiegoś czasu mam już chyba przesyt true crime'u. Wynika to pewnie z tego, że praktycznie bez przerwy słucham podcastów o tej tematyce i dokładanie sobie jej w postaci książek już mnie raczej nie kręci. Zresztą znam już tyle spraw, że coraz rzadziej udaje mi się trafić na taką, o której wcześniej nie słyszałam. Na szczęście czasami jeszcze się to zdarza.
"Mąż, ojciec, dusiciel" to kolejna część kontrowersyjnej serii true crime autorstwa Ryana Greena. Ja mimo fabularyzacji nie zrezygnowałam z lektury jego książek, właśnie dlatego, że większość historii, które opracował, nie jest tak powszechnie znana i omawiana, a dzięki temu wzbudzają one moją ciekawość. Przywykłam do jego stylu, a podczas czytania o tym zbrodniarzu odniosłam wrażenie, że Green postawił w końcu głównie na fakty, a nie własną wyobraźnię.
Herb Baumeister to postać wyjątkowo niejednoznaczna. Myślę, że gdyby urodził się w obecnych czasach, prawdopodobnie szybko zdiagnozowano by jego zaburzenia i podjęto pracę nad nimi, a z pewnością by nie zostały aż tak zbagatelizowane. Ilość sygnałów, które wysyłał swojemu otoczeniu była po prostu nie do przeoczenia, nie trzeba być wykształconym psychiatrą, by dostrzegać niezwykle charakterystyczne mechanizmy rządzące jego zachowaniem. Być może wszystko potoczyłoby się inaczej, gdyby nie wpływowy ojciec, bo choć na prawdziwą pomoc w poprzednim stuleciu Herb nie miał co liczyć, to możliwe, że kara za jego niewinne początkowo przewinienia, mogłaby znacząco wpłynąć na jego dalsze losy.
To jednak już tylko gdybanie. Faktem jest, że podłoże jego zbrodni wydaje się być z perspektywy czasu oczywiste. Równie przerażające jest jednak dla mnie to, że prowadził jednocześnie pozornie normalne rodzinne życie. I choć ostatecznie to jego żonie zawdzięczamy to, że został ujęty, to byłam zszokowana tym, jak sprawnie potrafił ją oszukiwać.
"Mąż, ojciec, dusiciel" to historia, którą zdecydowanie powinno się znać ku przestrodze. Teoretycznie mamy świadomość, że ludzie są w stanie manipulować otoczeniem na ogromną skalę, ale w tym przypadku i tak byłam wstrząśnięta. Ryan Green po raz kolejny spisał opowieść, po której trudno zasnąć.
Moje 7/10.

Samej trudno mi w to uwierzyć, ale od jakiegoś czasu mam już chyba przesyt true crime'u. Wynika to pewnie z tego, że praktycznie bez przerwy słucham podcastów o tej tematyce i dokładanie sobie jej w postaci książek już mnie raczej nie kręci. Zresztą znam już tyle spraw, że coraz rzadziej udaje mi się trafić na taką, o której wcześniej nie słyszałam. Na szczęście czasami...

Polecam.

Polecam.