Wieczna Wojna

Początkowe 200 stron mnie nie przekonywało i mnie troszkę nudziło. Przyznam też, że czytanie i kanibalizmie było lekko obrzydliwe. Nie wiem też co to pomysł autorki, że dwaj KRÓLOWIE z własnej woli uwięzili się na wyspie z której nie można uciec. Usprawiedliwieniem Kerisa jest to, że jest zakochany i durny, ale Aren jest tylko durny 😅. Natomiast reszta akcji już bardzo mi się podobała i pochłonęłam ten tom bardzo szybko. Zakończenie trzymało w napięciu a na koniec bardzo wzruszyło, dlatego oceniam dość wysoko 🫶🏼

Początkowe 200 stron mnie nie przekonywało i mnie troszkę nudziło. Przyznam też, że czytanie i kanibalizmie było lekko obrzydliwe. Nie wiem też co to pomysł autorki, że dwaj KRÓLOWIE z własnej woli uwięzili się na wyspie z której nie można uciec. Usprawiedliwieniem Kerisa jest to, że jest zakochany i durny, ale Aren jest tylko durny 😅. Natomiast reszta akcji już bardzo mi...

Ta część w mojej ocenie trochę gorsza po rewelacyjnym trzecim tomie opowieści. Nadal wartka akcja i skupienie na kontynuacji losów najbardziej chyba wyrazistych bohaterów serii - Kerisa i Zarrhy. Ale tym razem jakoś ta akcja męczy, a niesamowite zwroty akcji tłoczą się jeden za drugim. Po skończonej lekturze czuję ulgę jak po dłuższym biegu. Na razie robię przerwę od świata Królestwa Mostu.

Ta część w mojej ocenie trochę gorsza po rewelacyjnym trzecim tomie opowieści. Nadal wartka akcja i skupienie na kontynuacji losów najbardziej chyba wyrazistych bohaterów serii - Kerisa i Zarrhy. Ale tym razem jakoś ta akcja męczy, a niesamowite zwroty akcji tłoczą się jeden za drugim. Po skończonej lekturze czuję ulgę jak po dłuższym biegu. Na razie robię przerwę od...

Po „Niechcianym Następcy” zrobiłam sobie długą przerwę od tej serii. Trzeci tom był dobry, ale nie porwał mnie aż tak, więc zwlekałam z sięgnięciem po kontynuację. JAK BARDZO TEGO ŻAŁUJĘ!

Danielle w „Wiecznej Wojnie” zrobiła to, co potrafi najlepiej: wyrwała mi serce, trzymała mnie w napięciu do ostatniej strony i sprawiła, że piszczałam z radości lub siadałam z zaskoczenia podczas czytania.

Dla mnie pozostaje mistrzynią, jeśli chodzi o romantasy - serwuje idealną, nieprzytłaczającą dawkę miłosnych scen, a przy tym nie szczędzi wielkich bitew, politycznych knowań i zwrotów akcji.

Wszystko, co pojawiło się w tej powieści, mi się podobało. Relacja głównych bohaterów, przemiana Zarrah, akcja na Diabelskiej Wyspie, spektakularny powrót Lary i Arena (czekałam na to i się nie zawiodłam).

Jeżeli (podobnie jak ja) po trzeciej części mieliście w sobie jakiś opór, żeby kontynuować serię - przełamcie się i czytajcie. Bo NAPRAWDĘ warto.

Biegnę czytać piąty tom, bo stworzony przez autorkę świat całkowicie mnie pochłonął. 5/5 ⭐️

Po „Niechcianym Następcy” zrobiłam sobie długą przerwę od tej serii. Trzeci tom był dobry, ale nie porwał mnie aż tak, więc zwlekałam z sięgnięciem po kontynuację. JAK BARDZO TEGO ŻAŁUJĘ!

Danielle w „Wiecznej Wojnie” zrobiła to, co potrafi najlepiej: wyrwała mi serce, trzymała mnie w napięciu do ostatniej strony i sprawiła, że piszczałam z radości lub siadałam z...

📖🐲
Jak zwykle bardzo mi się podobała i dobrze się bawiłam, i cieszę się, że właśnie ukazał się tom 5. Może miłość zapisana w gwiazdach trochę mnie żenuje, ale akcja biegnie wartko, a intrygi polityczne są dobrze przemyślane i dla fanów romantasy będzie jak znalazł.

📖🐲
Jak zwykle bardzo mi się podobała i dobrze się bawiłam, i cieszę się, że właśnie ukazał się tom 5. Może miłość zapisana w gwiazdach trochę mnie żenuje, ale akcja biegnie wartko, a intrygi polityczne są dobrze przemyślane i dla fanów romantasy będzie jak znalazł.

Tak jak poprzednie tomy, świetna. Bardzo mi się podoba fakt, że można to czytać jak dylogię. Były momenty, kiedy korciło mnie, żeby przeskoczyć kilka zdań albo i stron - w pewnym momencie poczułam przesyt tym udręczeniem miłością niemożliwą by przetrwała, ale to było chwilowe. Będę polecać z czystym sercem całą serię.

Tak jak poprzednie tomy, świetna. Bardzo mi się podoba fakt, że można to czytać jak dylogię. Były momenty, kiedy korciło mnie, żeby przeskoczyć kilka zdań albo i stron - w pewnym momencie poczułam przesyt tym udręczeniem miłością niemożliwą by przetrwała, ale to było chwilowe. Będę polecać z czystym sercem całą serię.

Tak część podobała mi sie zdecydowanie najbardziej z cyklu.
Gryzie mnie skala poświęceń ze w imię miłości ze strony Kerisa, która jest wprost nieproporcjonalna do tego, co jest zdolna zrobić Zarrah. Kiedy Keris byl gotow oddać wszystko i chociaż nie chciał być królem, rezygnacja z królestwato jednak ogromne poświecenie, Zarrah pewnie mówiła sobie pod nosem: Keris meh, HONOR TAK. Bez przesady, kochajmy Kerisa, jest tylko jeden :(
Zastanawiam sie natomiast nad losem Sarhiny. Po abdykacji Kerisa została królową, zastanawiam sie natomiast nad losem jej rodziny. Wydawało mi sie, ze Sarhina odnalazła szczęście w zwykłym życiu i chciała być z mężem i dzieckiem. Liczę, ze zostanie to jakos wyjaśnione w kolejnej części.
A podsumowując, książka tip top, punkt traci na tym, ze Keris nie istnieje w prawdziwhm życiu

Tak część podobała mi sie zdecydowanie najbardziej z cyklu.
Gryzie mnie skala poświęceń ze w imię miłości ze strony Kerisa, która jest wprost nieproporcjonalna do tego, co jest zdolna zrobić Zarrah. Kiedy Keris byl gotow oddać wszystko i chociaż nie chciał być królem, rezygnacja z królestwato jednak ogromne poświecenie, Zarrah pewnie mówiła sobie pod nosem: Keris meh,...

Chyba moja ulubiona część tej serii!
Co prawda są momenty kiedy dla bohaterów coś jest nieoczywiste, a ja przerzucam strony kiedy w końcu się zorientują w najprostszych sprawach!

Natomiast obecność wszystkich głównych bohaterów, intrygi i niespodziewane obroty akcji to rekompensują! I zdecydowanie Zarrah jest ogromnym plusem tej książki!

Jednak oznaczę jako spojler, bo ciekawa jestem czy ktoś też miał nadzieję na to, że oba królestwa zostaną zjednoczone, stolica będzie w Nerastis, a Koronę zatrzyma zarówno Zarrah jak i Keris. Nawet jeśli nie było to brane pod uwagę jako zakończenie to mogłaby to mogłoby to być utopijne marzenie bohaterów.

Chyba moja ulubiona część tej serii!
Co prawda są momenty kiedy dla bohaterów coś jest nieoczywiste, a ja przerzucam strony kiedy w końcu się zorientują w najprostszych sprawach!

Natomiast obecność wszystkich głównych bohaterów, intrygi i niespodziewane obroty akcji to rekompensują! I zdecydowanie Zarrah jest ogromnym plusem tej książki!

Jednak oznaczę jako spojler, bo...

Byłam bardzo podekscytowana tą częścią i większość scen mi się podobała, ale ostatecznie pod koniec książki to rozpływanie się bohaterów nad swą miłością wyszło miernie.
Te poczucie zdrady jakie doświadczyła Zarrah było naprawdę dobre. Wydarzenia na wyspie były wciągające, wprowadzały niepokój i nieufność. Doczekałam się nawet ujrzenia w książce swojej imienniczki i to mnie pozytywnie zaskoczyło.
Niektóre opisy miejsc czy wydarzeń trudno było mi sobie wyobrazić, chyba były tak ubogo lub zagmatwanie opisane.
W ogólnym rozrachunku zakończenie historii Zarrah i Kerisa jest zadowalające. 😊

Byłam bardzo podekscytowana tą częścią i większość scen mi się podobała, ale ostatecznie pod koniec książki to rozpływanie się bohaterów nad swą miłością wyszło miernie.
Te poczucie zdrady jakie doświadczyła Zarrah było naprawdę dobre. Wydarzenia na wyspie były wciągające, wprowadzały niepokój i nieufność. Doczekałam się nawet ujrzenia w książce swojej imienniczki i to mnie...

Planowanie Kerisa i Zarrah to mój ulubiony element tej opowieści. Jestem fanką tego, jak pokazano ich zdolności przywódcze i dążenie do pokoju. Jako para faktycznie byli w sytuacji patowej i nie było opcji, że oboje zachowają królestwa i siebie, ale muszę przyznać, że końcówka i rozwiązanie tego problemu i tak mnie trochę… rozczarowało. Choć dążenie autorki, by załatwić to w taki właśnie sposób było jasne przez większość książki, to nadal zastanawiam się, czy nie dało się jakoś zgrabniej i lepiej z tego wyjść. Trochę zmarnowane nadzieje na tego niby wielce genialnego Kerisa w tym wszystkim. Boli mnie też, jak potraktował Lestarę, nie do końca mi to pasowało. Poza tym, książka jest prześwietna w swoich intrygach, problemach związkowych i zwrotach akcji. Wciąga jak mało co.

Planowanie Kerisa i Zarrah to mój ulubiony element tej opowieści. Jestem fanką tego, jak pokazano ich zdolności przywódcze i dążenie do pokoju. Jako para faktycznie byli w sytuacji patowej i nie było opcji, że oboje zachowają królestwa i siebie, ale muszę przyznać, że końcówka i rozwiązanie tego problemu i tak mnie trochę… rozczarowało. Choć dążenie autorki, by załatwić to...

Mam wrażenie, że ta część jakoś strasznie mi się ciągnęła. Ogólnie spoko. Podobało mi się że były różne motywy i nie było mdło. Tak jak ta wyspa i klany, jak buntownicy, jak Ithicanie. Może nie było jakoś wybitnie, też Keris i sama Zarrah nie do końca mi podeszli, ale lektura przyjemna.

Mam wrażenie, że ta część jakoś strasznie mi się ciągnęła. Ogólnie spoko. Podobało mi się że były różne motywy i nie było mdło. Tak jak ta wyspa i klany, jak buntownicy, jak Ithicanie. Może nie było jakoś wybitnie, też Keris i sama Zarrah nie do końca mi podeszli, ale lektura przyjemna.