Spadające gwiazdy

Po całej serii thrillerów psychologicznych zamarzyło mi się coś lekkiego i przyjemnego a, że okres świąteczny to klimat Bożego Narodzenia w książce tym bardziej mnie zachęcił. Rozczarowanie niestety było wielkie! Dawno tak nie zatęskniłam za akcją jak i złożonością książek psychologicznych czy kryminałów. "Spadające gwiazdy" to bardzo kiepska lektura. Nawet główna bohaterka nie przypadła mi do gustu, niby dorosła kobieta a gorzej niż nastolatka. Książka by określić ją w jednym słowie bardzo " prosta", zero wzlotów czy upadków... jakiś większych emocji które targały by czytelnikiem, wątki nie dokończone albo ucięte... Taka nie do końca dopracowana ta pozycja. Na pewno nie zatęsknię.

Po całej serii thrillerów psychologicznych zamarzyło mi się coś lekkiego i przyjemnego a, że okres świąteczny to klimat Bożego Narodzenia w książce tym bardziej mnie zachęcił. Rozczarowanie niestety było wielkie! Dawno tak nie zatęskniłam za akcją jak i złożonością książek psychologicznych czy kryminałów. "Spadające gwiazdy" to bardzo kiepska lektura. Nawet główna...

Koniec rozczarowuje bo jest "ucięty"

Koniec rozczarowuje bo jest "ucięty"

Książka opowiada o losach Emily Ammerman, instruktorki narciarstwa pracującej w górskim kurorcie Snowdrift Summit w Kolorado, co nadaje historii wyjątkowy, nastrojowy klimat. Górska sceneria, śnieg i atmosfera spokoju kontrastują ze światem sławy i blasku fleszy.

Życie dziewczyny ziemnia się, gdy do kurortu przyjeżdża Zach Ryder, znany aktor filmowy, który chce przygotować się do nowej roli. Emily ma byx jego instruktorką narciarstwa. Początkowo ich relacja ma charakter zawodowy, jednak z czasem przeradza się w coś głębszego.

Autorka pokazuje zderzenie dwóch różnych światów: spokojnego, uporządkowanego życia Emily oraz pełnego presji i pozorów życia celebryty. Bohaterowie są przedstawieni wiarygodnie, a ich emocje i dylematy łatwo zrozumieć. Szczególnie interesujące jest ukazanie Zacha nie tylko jako gwiazdy filmowej, lecz także jako człowieka zmagającego się z samotnością i oczekiwaniami innych.

Fern Michaels zwraca uwagę na to, że miłość nie zawsze jest łatwa i wymaga odwagi oraz zaufania.

Książka napisana jest prostym i przyjemnym językiem, dzięki czemu czyta się ją szybko. Zimowa sceneria gór nadaje historii wyjątkowy klimat.

Fabuła nie jest skomplikowana, ale porusza ważne tematy, takie jak miłość, zaufanie, wybory życiowe oraz odwaga w podążaniu za uczuciami.

Uprzedzam od razu - jest to typowy romans, taki dla oderwania się od codzienności. Dla mnie to typ książki, przeczytane - zapomniane.

Książka opowiada o losach Emily Ammerman, instruktorki narciarstwa pracującej w górskim kurorcie Snowdrift Summit w Kolorado, co nadaje historii wyjątkowy, nastrojowy klimat. Górska sceneria, śnieg i atmosfera spokoju kontrastują ze światem sławy i blasku fleszy.

Życie dziewczyny ziemnia się, gdy do kurortu przyjeżdża Zach Ryder, znany aktor filmowy, który chce przygotować...

Rzadko to robię ale tym razem w połowie książki sie poddałam i nie skończyłam jej.

Rzadko to robię ale tym razem w połowie książki sie poddałam i nie skończyłam jej.

Nie,nie i jeszcze raz nie. W grudniu lubię sobie poczytać książki z klimatem świątecznym. Ta książka to tylko ma ładną okładkę. I tyle. Fabuła jakby się oglądało amerykański film klasy D albo E. Strata czasu.

Nie,nie i jeszcze raz nie. W grudniu lubię sobie poczytać książki z klimatem świątecznym. Ta książka to tylko ma ładną okładkę. I tyle. Fabuła jakby się oglądało amerykański film klasy D albo E. Strata czasu.

Szukając na półce w bibliotece czegoś w zimowo-światecznym klimacie trafiłam na tę właśnie powieść. Wydawało się, że ma wszystko czego można oczekiwać od takiego lekkiego romansidła. Okazało się jednak, że jakże to pozory mogą pomylić.
Ta książka to porażka pod każdym względem.
Przypomina mi ona takie tandetne, świąteczne filmy telewizyjne, gdzie wszystko jest cukierkowo lukrowane, wszyscy są piękni, bogaci, idealnie zadbani i totalnie nierealni, a sama historia jest tak sztywna i sztuczna, że ma się nijak do rzeczywistości.
Nic się nie klei, dialogi nic nie wnoszą, fabuła jest jakimś dzikim splotem przypadkowych sytuacji, a najgorsze w tym wszystkim są postacie, przerysowane, nadmuchane i tak nieprawdziwe, że aż boli jak się to czyta.
Szkoda więcej pisać, lepiej trzymać się od tego z daleka.

Szukając na półce w bibliotece czegoś w zimowo-światecznym klimacie trafiłam na tę właśnie powieść. Wydawało się, że ma wszystko czego można oczekiwać od takiego lekkiego romansidła. Okazało się jednak, że jakże to pozory mogą pomylić.
Ta książka to porażka pod każdym względem.
Przypomina mi ona takie tandetne, świąteczne filmy telewizyjne, gdzie wszystko jest cukierkowo...

narty▪️ zima▪️romans▪️słynny aktor▪️święta

Mamy tutaj fanów zimowo-świąteczno romansów? Jeśli tak, ta historia wam się spodoba. Zima, narty, miłość i kot, coś więcej wam potrzeba, bo mi nie?

Ta książka roztoczyła wokół mnie zimowy oraz mroźny klimat i sama się czułam jakbym razem z główną bohaterką była w kurorcie i na stoku otoczona śniegiem ze wszystkich stron. Ta historia zdecydowanie pozwala odczuć vibe zimy i świat, więc była idealna do czytania pod kocykiem w zimowe wieczory z herbatką.

Naprawdę bardzo miło i przyjemnie spędziłam czas z tą lekturą. Dobrze się ją czytało, tak spokojnie i lekko oraz polubiłam bohaterów oraz klimat tej historii.

Wprawdzie główna bohaterka chwilami mnie irytowała, bo sama sobie robiła pod górkę i komplikowała to i owo, ale nie przeszkadzało jakoś szczególnie, więc w sumie można by o tym nawet nie wspominać.

narty▪️ zima▪️romans▪️słynny aktor▪️święta

Mamy tutaj fanów zimowo-świąteczno romansów? Jeśli tak, ta historia wam się spodoba. Zima, narty, miłość i kot, coś więcej wam potrzeba, bo mi nie?

Ta książka roztoczyła wokół mnie zimowy oraz mroźny klimat i sama się czułam jakbym razem z główną bohaterką była w kurorcie i na stoku otoczona śniegiem ze wszystkich stron. Ta...

"Spadające gwiazdy" czyta się szybko, zaś fabuła zgrabna i powabna. Moim porównaniem do tej książki jest grzeczna dziewczynka z podręcznikami po pachą. Polecam :)

"Spadające gwiazdy" czyta się szybko, zaś fabuła zgrabna i powabna. Moim porównaniem do tej książki jest grzeczna dziewczynka z podręcznikami po pachą. Polecam :)

Porażka...Ta książka to moja wielka pomyłka 🙈 Po premierze mega się na nią napaliłam, bo opis i ta okładka to jakieś cudo 🙉 Musiała jednak swoje odczekać, a dziś żałuję że w ogóle chciałam ją przeczytać😡 I uprzedzam, dziś nie będę miła, od razu przepraszam jeśli ktoś poczuje się źle z moją opinia, ale jest ona MOJA 🙈 Książka napisana już nawet nie na kolanie, po prostu byleby było w dodatku tak dziecinnie i bez żadnego sensu, że miałam ciarki żenady czytając kolejne strony 😔 Dialogi urywały się w połowie, nie dotyczyły niczego konkretnego a ich wydźwięk był rozczarowujący😵‍💫 Bohaterka mieszkająca w górach Kolorado, ucząca ludzi jeździć na nartach a wybrała się w góry nie posiadając w bagażniku łańcuchów choć zima już trwała w najlepsze? W dodatku zaraz po tym jak śniegu napadało do kolan (jak dobrze pamiętam)? Serio🤦 To tylko jeden przykład absurdu, ja już naprawdę nie wiem jak mam to skomentować 🫣
Bohatetowie nie mieli w sobie żadnego rozumu a sama fabuła nie potrafiła skupić się na jednym wątku i tak naprawdę nawet nie wiem o czym ona konkretnie była bo dla mnie to zbiór rodzinnych opowieści o tym jak być toksycznym, nieodpowiedzialnym i dziecinnym - każda z postaci przejawia wiele toksycznych zachowań uznając do za...normalne 😵‍💫 No i na koniec relacja bohaterów- tu również jedna wielka miazga, chemia nie istnieje a ich zachowanie można nazwać tylko w jeden sposób - desperacja😥 Jeden jedyny plus jako znalazłam w tej książce to....koniec 🙉 Po prostu cieszę się że ją skończyłam i cieszę się że stało się to dość szybko, stąd jedna gwiazda więcej 🤣

Porażka...Ta książka to moja wielka pomyłka 🙈 Po premierze mega się na nią napaliłam, bo opis i ta okładka to jakieś cudo 🙉 Musiała jednak swoje odczekać, a dziś żałuję że w ogóle chciałam ją przeczytać😡 I uprzedzam, dziś nie będę miła, od razu przepraszam jeśli ktoś poczuje się źle z moją opinia, ale jest ona MOJA 🙈 Książka napisana już nawet nie na kolanie, po prostu...

Fearn Michaels kojarzę z bibliotecznych półek z lat dziewięćdziesiątych XX wieku, dlatego przed przeczytaniem "Spadających gwiazd" sprawdziłam, kiedy ta powieść została wydana i jak się okazało było to w 2022 roku, a więc autorka w chwili premiery miała 89 lat. Akcja rozgrywa się po pandemii, więc nie jest to historia napisana wiele lat temu i wydana po latach, ale całkiem niedawno, a napisała ją wiekowa już autorka. Odeszłam też od zwyczaju niesprawdzania ocen i nieczytania opinii i recenzji i zauważyłam, że na różnych portalach czytelniczych chwalona jest śliczna okładka, a ganiona treść. Postanowiłam więc przeczytać "Spadające gwiazdy" na przekór i cieszę się, że to zrobiłam. Nie jest to wprawdzie wybitny romans zimowy i około świąteczny, ale bardzo miła i przyjemna historia poznawania się i miłości dwojga ludzi. Bez większych tragedii i bez wymyślnych fajerwerków autorka opisała uczucie, które pomiędzy Emily i Zachiem (czy dobrze odmieniłam jego imię?) rozwijało się dość szybko, ale paradoksalnie spokojnie. Zach zdawał się być bardziej pewny swego uczucia, Emily miała więcej wątpliwości i to nie bez powodu, gdyż starał się o nią przystojny aktor. Zach dał się też zdecydowanie bardziej lubić. Poza nim najbardziej wyrazistymi postaciami są przyjaciółka i matka Emily - mają charaktery.

W "Spadających gwiazdach" pojawia się wątek przyjaźni. Emily i jej przybrana siostra przyjaźnią się od zawsze, wiele rzeczy robią wspólnie, zwierzają się sobie ze swoich tajemnic, ale jak się okazuje nie wiedzą o sobie wszystkiego. Nie zdradzają sobie nawzajem zauroczenia Zachiem Ryderem i w tajemnicy przed sobą oglądają filmy, w których gra główną rolę. Wydaje się to trochę nieprawdopodobne, żeby dwie przyjaciółki nie umawiały się na wspólne oglądanie filmu z przystojnym aktorem w roli głównej, ale mogło tak być. Czasem trudno uwierzyć w coś, co nie toczy się tak, jak toczyłoby się 99% podobnych przypadków. W "Spadających gwiazdach" pojawia się ten 1% odmienności i albo go zaakceptujemy, albo uznamy za niewiarygodny.

Ciekawy jest też wątek rodzinny ojca Emily i tutaj naprawdę można się uczepić pewnego szczegółu. Ojciec Zacha znał brata ojca Emily. Emily nosi to samo nazwisko, co ojciec i wuj, a więc Ammerman, w dodatku jest łudząco podobna do znajomego ojca Zacha (którym jest brat ojca Emily) - nadążacie? I nikomu nie wydaje się podejrzane, że Emily jest podobna do kogoś, kogo ojcem jest ktoś o identycznym nazwisku? No chyba, że Zach przedstawiając Emily ojcu zapomniał poinformować, że jego dziewczyna nazywa się Ammerman... Potem okazuje się, że ojciec Zacha zna ojca Emily i odkrywa (sic!),że przecież to są ci bracia Ammerman! Troszkę się tutaj autorka pogubiła... co wydaje się zabawne.

Styl Fearn Michaels jest inny aniżeli ten, jaki prezentują romanse pisane przez młodsze pokolenie autorów i autorek i być może właśnie dlatego nie wszystkim "Spadające gwiazdy" przypadły do gustu. Może wydają się nieco stonowane, a może staroświeckie? Mnie wydały się milutkie i sympatyczne, łagodnie wprowadzające w świąteczny nastrój. Jednak byłyby zdecydowanie lepsze, gdyby wątek braci Ammerman został lepiej dopracowany i było go znacznie więcej.

Fearn Michaels kojarzę z bibliotecznych półek z lat dziewięćdziesiątych XX wieku, dlatego przed przeczytaniem "Spadających gwiazd" sprawdziłam, kiedy ta powieść została wydana i jak się okazało było to w 2022 roku, a więc autorka w chwili premiery miała 89 lat. Akcja rozgrywa się po pandemii, więc nie jest to historia napisana wiele lat temu i wydana po latach, ale całkiem...