Seryjni mordercy. Moje dwadzieścia lat pracy w FBI

Tematyka interesująca, choć książka miejscami przydługa i nudnawa, gdy autor opisuje biurokrację, szczegóły swojej kariery i kwestie organizacyjne. Są jednak również ciekawe momenty, niektóre historie są szokujące (nie tylko z powodu brutalności, dla mnie również szokujący był fakt, że jeden z morderców, który był po prostu osobą chorą psychicznie, zamiast zostać umieszczonym w szpitalu psychiatrycznym, został skazany na karę śmierci). Ciekawe jest spojrzenie autora na seryjnych morderców, to że jest przeciwnikiem kary śmierci i że osoby takie powinny być w jego opinii badane, by w przyszłości wiedzieć jak zapobiegać takim zbrodniom. Autor przybliża opis podstawowego podziału seryjnych morderców (jak również historię ukucia tego terminu) na przestępców zorganizowanych i zdezorganizowanych. Ogólnie całkiem ciekawa lektura.

Tematyka interesująca, choć książka miejscami przydługa i nudnawa, gdy autor opisuje biurokrację, szczegóły swojej kariery i kwestie organizacyjne. Są jednak również ciekawe momenty, niektóre historie są szokujące (nie tylko z powodu brutalności, dla mnie również szokujący był fakt, że jeden z morderców, który był po prostu osobą chorą psychicznie, zamiast zostać...

Robert K. Ressler i Tom Shachtman stworzyli wyjątkowo wstrząsający reportaż True crime pod tytułem "Seryjni mordercy. Moje dwadzieścia lat pracy w FBI". Ze względu na drastyczne opisy morderstw, polecam go jedynie osobom pełnoletnim i psychicznie odpornym na zło, które tu znajdziecie w hurtowej ilości. 
Ten reportaż jest stworzony idealnie dla mnie, ponieważ uwielbiam zaglądać w umysły seryjnych morderców. Tutaj spotkałam między innymi: Teda Bundy'ego, Edmunda Kepera i Johna Wayne’a Gacy’ego. Oczywiście ich historie znałam już wcześniej, ale teraz patrzyłam na nich oczyma agenta FBI Roberta K. Resslera. Cieszę się, że autor podzielił się z nami swoim doświadczeniami z pracy z seryjniakami. Wydaje mi się, że nie ma tutaj ani grama koloryzacji. 
Tę historię poznałam dzięki audiobookowi, czytał Tomasz Sobczak. Polecam jego interpretację. 

Robert K. Ressler i Tom Shachtman stworzyli wyjątkowo wstrząsający reportaż True crime pod tytułem "Seryjni mordercy. Moje dwadzieścia lat pracy w FBI". Ze względu na drastyczne opisy morderstw, polecam go jedynie osobom pełnoletnim i psychicznie odpornym na zło, które tu znajdziecie w hurtowej ilości. 
Ten reportaż jest stworzony idealnie dla mnie, ponieważ uwielbiam...

„Seryjni mordercy. Moje dwadzieścia lat pracy w FBI” to wciągające wspomnienia i relacja z pracy w terenie jednego z agentów FBI. Szczególną uwagę zwraca dokładny opis metod profilowania psychologicznego oraz kulis dochodzeń w sprawach najgroźniejszych przestępców. Książka łączy elementy reportażu z refleksją nad naturą zła, pokazując zarówno procedury, jak i psychologiczne obciążenie agentów. To fascynująca lektura dla wszystkich zainteresowanych kryminologią i pracą organów ścigania, choć momentami skupienie na detalach proceduralnych może spowalniać tempo czytania.

„Seryjni mordercy. Moje dwadzieścia lat pracy w FBI” to wciągające wspomnienia i relacja z pracy w terenie jednego z agentów FBI. Szczególną uwagę zwraca dokładny opis metod profilowania psychologicznego oraz kulis dochodzeń w sprawach najgroźniejszych przestępców. Książka łączy elementy reportażu z refleksją nad naturą zła, pokazując zarówno procedury, jak i psychologiczne...

Kilkaset stron klepania się po plecach z samozachwytem. Kolejna laurka dla samego siebie i w tego typu historiach to chyba właśnie bardziej chodzi o połechtanie ego, niż o faktycznie rzetelne pokazanie pracy. Autor buduje sobie pomnik przez całą książkę i wychodzi z tego coś bardzo nudnego. Niby opisuje sprawy, niby opowiada o głośnych nazwiskach w kryminalnym świecie, ale mam wrażenie, że losowy podkast na jakiejś platformie podejdzie do tego z większym sercem. Bardzo fachowo to jest napisane, ale bohaterem tej historii jest pan Ressler i on tej uwagi bardzo potrzebował.

Kilkaset stron klepania się po plecach z samozachwytem. Kolejna laurka dla samego siebie i w tego typu historiach to chyba właśnie bardziej chodzi o połechtanie ego, niż o faktycznie rzetelne pokazanie pracy. Autor buduje sobie pomnik przez całą książkę i wychodzi z tego coś bardzo nudnego. Niby opisuje sprawy, niby opowiada o głośnych nazwiskach w kryminalnym świecie, ale...

Książka napisana przez jednego z pionierów użycia psychologii w kryminalistyce zwanego później "profilowaniem kryminalnym" czy też "tworzeniem profilu przestępcy". Metoda ta przyspieszyła i pomogła w wykryciu sprawców najpoważniejszych przestępstw . Sporo historii o t.z.w. seryjnych mordercach ale uważny czytelnik szybko zauważy, że byli/są to ludzie chorzy najczęściej żyjący w swoim świecie - bardzo często skrzywdzeni w dzieciństwie. I niestety w USA tego typu ludzie najczęściej trafiali do cel śmierci. Mimo, że zwykle nie zdawali sobie sprawy ze swoich czynów. Autor zwraca na to uwagę ponieważ praca z tymi ludźmi pozwala na jeszcze lepsze profilowanie a tym samym zapobieganie zbrodniom w przyszłości.

Książka napisana przez jednego z pionierów użycia psychologii w kryminalistyce zwanego później "profilowaniem kryminalnym" czy też "tworzeniem profilu przestępcy". Metoda ta przyspieszyła i pomogła w wykryciu sprawców najpoważniejszych przestępstw . Sporo historii o t.z.w. seryjnych mordercach ale uważny czytelnik szybko zauważy, że byli/są to ludzie chorzy najczęściej...

Książka napisana przez byłego agenta FBI, który początkowo pracował jako agent, a później już tylko jako profiler. Profilował wielu słynnych amerykańskich seryjnych morderców takich jak: Ted Bundy, Jeffrey Dahmer, Charles Manson czy Dawid Berkowitz, który określał się mianem "syna Sama".

Jest to dość nudnawa pozycja z uwagi na to, że została napisana w formie podręcznika. Samo opisywanie historii, psychiki seryjnych morderców i szczegółów popełnianych zbrodni jest bardzo ciekawe, ale większość informacji o nich znajdziemy w Internecie. Ciężko uwierzyć, że została napisana osobiście przez profilera i, że nie jest powielaniem książek, dokumentów, artykułów napisanych przez innych autorów. Jest kilka pytań, w przypadku których jestem ciekawa jakby odpowiedzieli na nie biegli sądowi z zakresu psychiatrii, które w książce stawia autor i na nie odpowiada. Jak choćby: "Czy rzeczywiście dzieciństwo ma wpływ na to, że ktoś staje się seryjnym mordercą" ? "Jeśli tak, to czy jest to jedyny wyznacznik, czy są też inne czynniki"?, "Czy można wierzyć w to, co powiedziała większość seryjnych morderców, że gdyby znaleźli właściwą kobietę lub mieli lepsze relacje z własną matką to niedopuściliby się tych zbrodni?" "Czy wobec tego kobiety, które wchodzą w rolę ratowniczek rzeczywiście mogłyby zmienić tych mężczyzn (to dość zabawne pytanie
😂🤣 bo mężyczny nie da się zmienić, no chyba że on sam tego chce, bo dostrzeże swój problem, ale to jest prawie niemożliwe)"? Albo czy gdyby Ci seryjni mordercy rzeczywiście mieli lepsze matki to nie zrobili by tego, co zrobili.

Książka napisana przez byłego agenta FBI, który początkowo pracował jako agent, a później już tylko jako profiler. Profilował wielu słynnych amerykańskich seryjnych morderców takich jak: Ted Bundy, Jeffrey Dahmer, Charles Manson czy Dawid Berkowitz, który określał się mianem "syna Sama".

Jest to dość nudnawa pozycja z uwagi na to, że została napisana w formie podręcznika....

Szczerze pisząc przysnąłem podczas lektury nie raz co biorąc pod uwagę tematyke zapisuje autorowi po stronie plusów, bo to jednak sztuka uśpić czytelnika pisząc o seryjnych mordercach. Ten jest podręcznikowym Amerykaninem przez naprawdę wielkie A, zachwyconym swoim życiem, sukcesami i przepełniony nieustającą potrzebą udowadniania sobie i światu, że jest najlepszy i najfajniejszy. Niestety nie na tyle aby zlecić napisanie swoich wspomnień komuś lepiej operującemu piórem dlatego lektura jego naprawdę ciekawej i intrygującej pracy przebiegła mi w temperaturze co najwyżej letniej. Sporo tu przynudzania o wspaniałym życiu zawodowym autora, gdzie to nie był, gdzie nie wykładał, kogo nie poznał i jak wiele razy miał rację. Samego profilowania też nie brakuje ale przez kompletny brak polotu na odcinku pisarskim nawet te fragmenty często nudzą. Przy takim "Mindhunterze" tą książkę najzwyczajniej w świecie wstyd postawić a porusza nie tylko tą samą tematykę co wręcz często opisuje te same sprawy. Tam człowiek podczas lektury często obgryzał pazury, tutaj i sprawdzał ile stron do końca co jest ewidentnym dowodem na fakt, że coś tu poszło nie tak. Tematyka fascynująca, przerażająca, niemniej zaczynać z nią przygodę od tej książki nie polecam, lektury tym którzy są już otrzaskani w temacie też nie. Pozycja z cyklu możne nie trzeba, tak naprawdę nie trzeba.

Szczerze pisząc przysnąłem podczas lektury nie raz co biorąc pod uwagę tematyke zapisuje autorowi po stronie plusów, bo to jednak sztuka uśpić czytelnika pisząc o seryjnych mordercach. Ten jest podręcznikowym Amerykaninem przez naprawdę wielkie A, zachwyconym swoim życiem, sukcesami i przepełniony nieustającą potrzebą udowadniania sobie i światu, że jest najlepszy i...

Książka „Seryjni mordercy. Moje dwadzieścia lat pracy w FBI” Roberta K. Resslera to wciągający zapis pracy agenta FBI, który jako jeden z pierwszych zajmował się profilowaniem kryminalnym. Autor opisuje swoje spotkania z najbardziej niebezpiecznymi przestępcami, takimi jak Ted Bundy czy John Wayne Gacy, ukazując zarówno ich metody działania, jak i motywacje. Fascynujące są szczegółowe relacje z miejsc zbrodni, które Ressler analizuje, tworząc psychologiczne portrety sprawców. Książka pokazuje również kulisy pracy FBI – sukcesy, wyzwania i biurokratyczne trudności, które towarzyszyły śledztwom. Mimo że książka zawiera brutalne opisy, autor prezentuje je w sposób rzeczowy, pozwalając czytelnikowi lepiej zrozumieć psychikę seryjnych morderców. To pozycja zarówno edukacyjna, jak i wciągająca, idealna dla fanów kryminologii i prawdziwych historii zbrodni.

Książka „Seryjni mordercy. Moje dwadzieścia lat pracy w FBI” Roberta K. Resslera to wciągający zapis pracy agenta FBI, który jako jeden z pierwszych zajmował się profilowaniem kryminalnym. Autor opisuje swoje spotkania z najbardziej niebezpiecznymi przestępcami, takimi jak Ted Bundy czy John Wayne Gacy, ukazując zarówno ich metody działania, jak i motywacje. Fascynujące są...

Z dwóch nazwisk autorów umieszczonych na okładce książki „Moje” w podtytule odnosi się do Roberta Resslera. To on jest twórcą określenia seryjny morderca, jako agent FBI w Quantico szkolił analityków bestialskich morderstw, był także konsultantem znanych autorów powieści i scenariuszy filmowych najsłynniejszych kryminałów.

Sam formalnego, czytaj: akademickiego, przygotowania z zakresu socjo- czy psychologii nie miał, ale wierzył w podejście behawioralne przy tropieniu sprawców zbrodni i potrafił czerpać z zasobów nauk uwzględniających takie podejście. Jednak głównym narzędziem profilowania kryminalnego i jego ciągłego udoskonalania są dla niego dane zbierane w kontaktach z konkretnymi osobnikami. Przeprowadził setki wywiadów ze skazanymi za seryjne morderstwa zbrodniarzami.

Do najciekawszych motywów dominujących w książce nie należy, według mnie, sama liczba i nazwiska sprawców przeanalizowanych morderstw - bo z grubsza amerykańskie statystyki są znane - ale jednak ich częstotliwość i nazwijmy to, różnorodność w wyrafinowaniu i kamuflowaniu zbrodni nie mogą nie robić wrażenia. Cechy osobowościowe seryjnych - różne stadia i odmiany psychopatii, fantazje i żądza ich zrealizowania, przekonanie że każde następne przejęcie kontroli nad czyimś życiem poprzez jego odebranie ofierze przyniesie sprawcy jeszcze więcej satysfakcji niż wcześniejsze gwałty i zabójstwa - są w miarę dobrze opisane, także w literaturze kryminalnej,. Za to pewnym novum była dla mnie typologia zbrodni, .na zorganizowane i zdezorganizowane. Zdaniem Resslera takie rozróżnienie powinino być koniecznie brane pod uwagę przez funkcjonariuszy organów ścigania. A przecież ich skuteczność stanowiła i nadal jest głównym celem działalności analitycznej, edukacyjnej i publicystycznej autora, teraz już emerytowanego agenta FBI.

Aby tę skuteczność podnieść opisuje Ressler wysiłki, aby federalni mogli narzucić organom stanowym pewien ujednolicony model tropienia seryjnych morderców poprzez stworzenie odpowiednich instytucji w ramach FBI. Była to dla mnie najnudniejsza część książki, choć administracyjne przepychanki w zdecentralizowanej strukturze rządów US dla amerykańskiego czytelnika mogą być ciekawe. Natomiast największe wrażenie wywierają argumenty - skądinąd zapewne słuszne - aby rozmawiając ze zbrodniarzami wykazać wobec nich empatię, oraz ilustracje jak on to robił. Ich ukoronowaniem jest rozdział ‚Show dla dwóch’, symultaniczny wywiad z dwoma seryjniakami, Johnem Gacym i Edem Kemperem, których kreatywność zbrodnicza nie była mniejsza niż Teda Bundy’ego. Odbiorcami show była zaproszona, zamknięta grupa osób, a gospodarzem programu - Robert Ressler.

Polskiego audiobooka nieźle czyta Tomasz Sobczak, choć niektórych amerykańskich nazw poprawnie nie wymawia.

Z dwóch nazwisk autorów umieszczonych na okładce książki „Moje” w podtytule odnosi się do Roberta Resslera. To on jest twórcą określenia seryjny morderca, jako agent FBI w Quantico szkolił analityków bestialskich morderstw, był także konsultantem znanych autorów powieści i scenariuszy filmowych najsłynniejszych kryminałów.

Sam formalnego, czytaj: akademickiego,...

Kristo - krótko.
Zaznajomionych z brutalną i odrażającą tematyką seryjnych zbrodni ta książka tak nie szokuje, jak "osoby postronne". Znany amerykański policjant FBI, były żołnierz i profiler nie oszczędza detali dokonania najróżniejszych morderstw i pokazuje, jak ciężko ich schwytać. Mordercy wybierają często zupełnie przypadkowe ofiary, stąd policja jest bezradna, stosując standardowe procedury zakreślania kręgu podejrzanych wokół rodziny, czy znajomych. Całe życie Resslera poświęcone było wprowadzeniu nowych procedur w przypadku seryjnych zabójców oraz skatalogowaniu zbrodni w celach śledczych i naukowych. To on zapoczątkował współpracę policji i FBI z psychiatrami i psychologami na szerszą skalę.
Brzmi to dwuznacznie, ale książka jest ciekawa i inspirująca, przy okazji można dobrze rozpoznać jak wstrętni i odpychający są mordercy.

Kristo - krótko.
Zaznajomionych z brutalną i odrażającą tematyką seryjnych zbrodni ta książka tak nie szokuje, jak "osoby postronne". Znany amerykański policjant FBI, były żołnierz i profiler nie oszczędza detali dokonania najróżniejszych morderstw i pokazuje, jak ciężko ich schwytać. Mordercy wybierają często zupełnie przypadkowe ofiary, stąd policja jest bezradna,...