Seryjni mordercy. Moje dwadzieścia lat pracy w FBI

Książka praktycznie idealnie trafiła w moje gusta. Są dosyć szczegółowe opisy różnych spraw z lat 70, a także wstawki biograficzne/opisy zasad funkcjonowania FBI, jak dla mnie to na plus:) W moim odczuciu wciągająca i bardzo interesująca pozycja. Najbardziej pasjonowały mnie opisy profilowania, na jakiej podstawie wyciągano takie, a nie inne wnioski z analizy miejsca zbrodni, a także zgłębianie psychologicznego wymiaru zborni i przestępców. Byłem zaskoczony, gdy zdałem sobie sprawę, że książka została napisana ponad 3 dekady temu! Tylko w niektórych miejscach da się to odczuć:) Książka absolutnie do polecenia, ale jeśli ktoś już jest obeznany w sprawach kryminalnych Stanów Zjednoczonych z tamtego okresu, to zapewne nie dowie się wielu nowych informacji.

Książka praktycznie idealnie trafiła w moje gusta. Są dosyć szczegółowe opisy różnych spraw z lat 70, a także wstawki biograficzne/opisy zasad funkcjonowania FBI, jak dla mnie to na plus:) W moim odczuciu wciągająca i bardzo interesująca pozycja. Najbardziej pasjonowały mnie opisy profilowania, na jakiej podstawie wyciągano takie, a nie inne wnioski z analizy miejsca...

To wspomnienia jednego z pionierów profilowania kryminalnego. Ressler opisuje powstanie Jednostki Nauk Behawioralnych w FBI i swoje spotkania z najsłynniejszymi potworami Ameryki – od Teda Bundy’ego i Jeffreya Dahmera, po Johna Wayne’a Gacy’ego i Charlesa Mansona. Autor analizuje, co siedzi w głowach sprawców, jak dzieciństwo wpływa na ich późniejsze czyny i w jaki sposób FBI nauczyło się przewidywać ich kolejne kroki. To kronika narodzin nowoczesnej kryminalistyki.

Pozycja ważna „historycznie”, ale literacko ustępuje nowszym reportażom. To, co wtedy było przełomowe, dziś – po setkach seriali i nowszych reportaży – może wydawać się oczywiste lub wręcz przestarzałe.

To wspomnienia jednego z pionierów profilowania kryminalnego. Ressler opisuje powstanie Jednostki Nauk Behawioralnych w FBI i swoje spotkania z najsłynniejszymi potworami Ameryki – od Teda Bundy’ego i Jeffreya Dahmera, po Johna Wayne’a Gacy’ego i Charlesa Mansona. Autor analizuje, co siedzi w głowach sprawców, jak dzieciństwo wpływa na ich późniejsze czyny i w jaki sposób...

Opowieść o pracy jednego z najciekawszych agentów FBI i to z pierwszej ręki. Pioniera w profilowaniu seryjnych zabójców. Cześć informacji jest już przedawniona w stosunku do obecnego stanu wiedzy naukowej, ale nie zmienia to faktu, że lektura była ciekawa i przystępnie napisana. Nie polecam jednak dla osób o słabych nerwach, gdyż autor przywołuje szczegółowe opisy prowadzonych spraw.

Opowieść o pracy jednego z najciekawszych agentów FBI i to z pierwszej ręki. Pioniera w profilowaniu seryjnych zabójców. Cześć informacji jest już przedawniona w stosunku do obecnego stanu wiedzy naukowej, ale nie zmienia to faktu, że lektura była ciekawa i przystępnie napisana. Nie polecam jednak dla osób o słabych nerwach, gdyż autor przywołuje szczegółowe opisy...

Tematyka interesująca, choć książka miejscami przydługa i nudnawa, gdy autor opisuje biurokrację, szczegóły swojej kariery i kwestie organizacyjne. Są jednak również ciekawe momenty, niektóre historie są szokujące (nie tylko z powodu brutalności, dla mnie również szokujący był fakt, że jeden z morderców, który był po prostu osobą chorą psychicznie, zamiast zostać umieszczonym w szpitalu psychiatrycznym, został skazany na karę śmierci). Ciekawe jest spojrzenie autora na seryjnych morderców, to że jest przeciwnikiem kary śmierci i że osoby takie powinny być w jego opinii badane, by w przyszłości wiedzieć jak zapobiegać takim zbrodniom. Autor przybliża opis podstawowego podziału seryjnych morderców (jak również historię ukucia tego terminu) na przestępców zorganizowanych i zdezorganizowanych. Ogólnie całkiem ciekawa lektura.

Tematyka interesująca, choć książka miejscami przydługa i nudnawa, gdy autor opisuje biurokrację, szczegóły swojej kariery i kwestie organizacyjne. Są jednak również ciekawe momenty, niektóre historie są szokujące (nie tylko z powodu brutalności, dla mnie również szokujący był fakt, że jeden z morderców, który był po prostu osobą chorą psychicznie, zamiast zostać...

Robert K. Ressler i Tom Shachtman stworzyli wyjątkowo wstrząsający reportaż True crime pod tytułem "Seryjni mordercy. Moje dwadzieścia lat pracy w FBI". Ze względu na drastyczne opisy morderstw, polecam go jedynie osobom pełnoletnim i psychicznie odpornym na zło, które tu znajdziecie w hurtowej ilości. 
Ten reportaż jest stworzony idealnie dla mnie, ponieważ uwielbiam zaglądać w umysły seryjnych morderców. Tutaj spotkałam między innymi: Teda Bundy'ego, Edmunda Kepera i Johna Wayne’a Gacy’ego. Oczywiście ich historie znałam już wcześniej, ale teraz patrzyłam na nich oczyma agenta FBI Roberta K. Resslera. Cieszę się, że autor podzielił się z nami swoim doświadczeniami z pracy z seryjniakami. Wydaje mi się, że nie ma tutaj ani grama koloryzacji. 
Tę historię poznałam dzięki audiobookowi, czytał Tomasz Sobczak. Polecam jego interpretację. 

Robert K. Ressler i Tom Shachtman stworzyli wyjątkowo wstrząsający reportaż True crime pod tytułem "Seryjni mordercy. Moje dwadzieścia lat pracy w FBI". Ze względu na drastyczne opisy morderstw, polecam go jedynie osobom pełnoletnim i psychicznie odpornym na zło, które tu znajdziecie w hurtowej ilości. 
Ten reportaż jest stworzony idealnie dla mnie, ponieważ uwielbiam...

„Seryjni mordercy. Moje dwadzieścia lat pracy w FBI” to wciągające wspomnienia i relacja z pracy w terenie jednego z agentów FBI. Szczególną uwagę zwraca dokładny opis metod profilowania psychologicznego oraz kulis dochodzeń w sprawach najgroźniejszych przestępców. Książka łączy elementy reportażu z refleksją nad naturą zła, pokazując zarówno procedury, jak i psychologiczne obciążenie agentów. To fascynująca lektura dla wszystkich zainteresowanych kryminologią i pracą organów ścigania, choć momentami skupienie na detalach proceduralnych może spowalniać tempo czytania.

„Seryjni mordercy. Moje dwadzieścia lat pracy w FBI” to wciągające wspomnienia i relacja z pracy w terenie jednego z agentów FBI. Szczególną uwagę zwraca dokładny opis metod profilowania psychologicznego oraz kulis dochodzeń w sprawach najgroźniejszych przestępców. Książka łączy elementy reportażu z refleksją nad naturą zła, pokazując zarówno procedury, jak i psychologiczne...

Kilkaset stron klepania się po plecach z samozachwytem. Kolejna laurka dla samego siebie i w tego typu historiach to chyba właśnie bardziej chodzi o połechtanie ego, niż o faktycznie rzetelne pokazanie pracy. Autor buduje sobie pomnik przez całą książkę i wychodzi z tego coś bardzo nudnego. Niby opisuje sprawy, niby opowiada o głośnych nazwiskach w kryminalnym świecie, ale mam wrażenie, że losowy podkast na jakiejś platformie podejdzie do tego z większym sercem. Bardzo fachowo to jest napisane, ale bohaterem tej historii jest pan Ressler i on tej uwagi bardzo potrzebował.

Kilkaset stron klepania się po plecach z samozachwytem. Kolejna laurka dla samego siebie i w tego typu historiach to chyba właśnie bardziej chodzi o połechtanie ego, niż o faktycznie rzetelne pokazanie pracy. Autor buduje sobie pomnik przez całą książkę i wychodzi z tego coś bardzo nudnego. Niby opisuje sprawy, niby opowiada o głośnych nazwiskach w kryminalnym świecie, ale...

Książka napisana przez jednego z pionierów użycia psychologii w kryminalistyce zwanego później "profilowaniem kryminalnym" czy też "tworzeniem profilu przestępcy". Metoda ta przyspieszyła i pomogła w wykryciu sprawców najpoważniejszych przestępstw . Sporo historii o t.z.w. seryjnych mordercach ale uważny czytelnik szybko zauważy, że byli/są to ludzie chorzy najczęściej żyjący w swoim świecie - bardzo często skrzywdzeni w dzieciństwie. I niestety w USA tego typu ludzie najczęściej trafiali do cel śmierci. Mimo, że zwykle nie zdawali sobie sprawy ze swoich czynów. Autor zwraca na to uwagę ponieważ praca z tymi ludźmi pozwala na jeszcze lepsze profilowanie a tym samym zapobieganie zbrodniom w przyszłości.

Książka napisana przez jednego z pionierów użycia psychologii w kryminalistyce zwanego później "profilowaniem kryminalnym" czy też "tworzeniem profilu przestępcy". Metoda ta przyspieszyła i pomogła w wykryciu sprawców najpoważniejszych przestępstw . Sporo historii o t.z.w. seryjnych mordercach ale uważny czytelnik szybko zauważy, że byli/są to ludzie chorzy najczęściej...

Książka napisana przez byłego agenta FBI, który początkowo pracował jako agent, a później już tylko jako profiler. Profilował wielu słynnych amerykańskich seryjnych morderców takich jak: Ted Bundy, Jeffrey Dahmer, Charles Manson czy Dawid Berkowitz, który określał się mianem "syna Sama".

Jest to dość nudnawa pozycja z uwagi na to, że została napisana w formie podręcznika. Samo opisywanie historii, psychiki seryjnych morderców i szczegółów popełnianych zbrodni jest bardzo ciekawe, ale większość informacji o nich znajdziemy w Internecie. Ciężko uwierzyć, że została napisana osobiście przez profilera i, że nie jest powielaniem książek, dokumentów, artykułów napisanych przez innych autorów. Jest kilka pytań, w przypadku których jestem ciekawa jakby odpowiedzieli na nie biegli sądowi z zakresu psychiatrii, które w książce stawia autor i na nie odpowiada. Jak choćby: "Czy rzeczywiście dzieciństwo ma wpływ na to, że ktoś staje się seryjnym mordercą" ? "Jeśli tak, to czy jest to jedyny wyznacznik, czy są też inne czynniki"?, "Czy można wierzyć w to, co powiedziała większość seryjnych morderców, że gdyby znaleźli właściwą kobietę lub mieli lepsze relacje z własną matką to niedopuściliby się tych zbrodni?" "Czy wobec tego kobiety, które wchodzą w rolę ratowniczek rzeczywiście mogłyby zmienić tych mężczyzn (to dość zabawne pytanie
😂🤣 bo mężyczny nie da się zmienić, no chyba że on sam tego chce, bo dostrzeże swój problem, ale to jest prawie niemożliwe)"? Albo czy gdyby Ci seryjni mordercy rzeczywiście mieli lepsze matki to nie zrobili by tego, co zrobili.

Książka napisana przez byłego agenta FBI, który początkowo pracował jako agent, a później już tylko jako profiler. Profilował wielu słynnych amerykańskich seryjnych morderców takich jak: Ted Bundy, Jeffrey Dahmer, Charles Manson czy Dawid Berkowitz, który określał się mianem "syna Sama".

Jest to dość nudnawa pozycja z uwagi na to, że została napisana w formie podręcznika....

Szczerze pisząc przysnąłem podczas lektury nie raz co biorąc pod uwagę tematyke zapisuje autorowi po stronie plusów, bo to jednak sztuka uśpić czytelnika pisząc o seryjnych mordercach. Ten jest podręcznikowym Amerykaninem przez naprawdę wielkie A, zachwyconym swoim życiem, sukcesami i przepełniony nieustającą potrzebą udowadniania sobie i światu, że jest najlepszy i najfajniejszy. Niestety nie na tyle aby zlecić napisanie swoich wspomnień komuś lepiej operującemu piórem dlatego lektura jego naprawdę ciekawej i intrygującej pracy przebiegła mi w temperaturze co najwyżej letniej. Sporo tu przynudzania o wspaniałym życiu zawodowym autora, gdzie to nie był, gdzie nie wykładał, kogo nie poznał i jak wiele razy miał rację. Samego profilowania też nie brakuje ale przez kompletny brak polotu na odcinku pisarskim nawet te fragmenty często nudzą. Przy takim "Mindhunterze" tą książkę najzwyczajniej w świecie wstyd postawić a porusza nie tylko tą samą tematykę co wręcz często opisuje te same sprawy. Tam człowiek podczas lektury często obgryzał pazury, tutaj i sprawdzał ile stron do końca co jest ewidentnym dowodem na fakt, że coś tu poszło nie tak. Tematyka fascynująca, przerażająca, niemniej zaczynać z nią przygodę od tej książki nie polecam, lektury tym którzy są już otrzaskani w temacie też nie. Pozycja z cyklu możne nie trzeba, tak naprawdę nie trzeba.

Szczerze pisząc przysnąłem podczas lektury nie raz co biorąc pod uwagę tematyke zapisuje autorowi po stronie plusów, bo to jednak sztuka uśpić czytelnika pisząc o seryjnych mordercach. Ten jest podręcznikowym Amerykaninem przez naprawdę wielkie A, zachwyconym swoim życiem, sukcesami i przepełniony nieustającą potrzebą udowadniania sobie i światu, że jest najlepszy i...