Sydonia von Borcke. Najbardziej znana pomorska "czarownica"

Ta cieniutka książeczka była dodawana jako dodatek, przeleżała na półce i ostatnio odkryłam ja dosłownie przypadkowo. Mając odrobinę więcej przestrzeni czasowej postanowiłam do niej usiąść bo czyta się na raz.

Jednak niestety nie wiele mogę powiedzieć. Dostałam pigułkę wiedzy o kobiecie, która gdzieś tam pod koniec swojego życia została oskarżona o czary. Z tego co przeczytałam wnioskuję, że nie miała ani łatwego życia ani charakteru, Jednak o samym jej powiązaniu z czarownictwem nie wiele się tu dowiemy. Zwłaszcza po macoszemu została potraktowana historia o tym skąd wzięło się pojęcie „najbardziej znana”. Niestety z treści nie wiele wynika i jedynym plusem jest rozbudzenie ciekawości czytelnika i chęć sięgnięcia po „Sydonię” Elżbiety Cherezińskiej – do tej pory choć tytuł widziałam to nie przyciągał mnie za bardzo, a teraz nabrałam na niego ochoty.

Ta cieniutka książeczka była dodawana jako dodatek, przeleżała na półce i ostatnio odkryłam ja dosłownie przypadkowo. Mając odrobinę więcej przestrzeni czasowej postanowiłam do niej usiąść bo czyta się na raz.

Jednak niestety nie wiele mogę powiedzieć. Dostałam pigułkę wiedzy o kobiecie, która gdzieś tam pod koniec swojego życia została oskarżona o czary. Z tego co...

Z tej krótkiej biografii wynika, że nie tyle była czarownicą wartą spalenia na stosie, ale za to niezłą heterą. Lekko nie miała, ale dała popalić otoczeniu. Kiepsko byłoby mieć taką kuzynkę albo sąsiadkę, brrr...

Z tej krótkiej biografii wynika, że nie tyle była czarownicą wartą spalenia na stosie, ale za to niezłą heterą. Lekko nie miała, ale dała popalić otoczeniu. Kiepsko byłoby mieć taką kuzynkę albo sąsiadkę, brrr...

Ciekawa pozycja, jednak liczyłam na coś dłuższego i zdecydowanie więcej wnoszącego.

Ciekawa pozycja, jednak liczyłam na coś dłuższego i zdecydowanie więcej wnoszącego.

Prof. Wijaczka spowodował, że chce się dowiedzieć więcej. I pragnę przeczytać inne książki o Sydonii. Bo na moim etnograficznym poletku odkryłam białą plamę ;)
Króciutkie, konkretne, pełne akt sądowych. Dla mnie bomba. Szczególnie, że sugerując się okładka, włożyłam. Całą serię między fantasy, a fantastykę. A prawdopodobnie jest odwrotnie.

Prof. Wijaczka spowodował, że chce się dowiedzieć więcej. I pragnę przeczytać inne książki o Sydonii. Bo na moim etnograficznym poletku odkryłam białą plamę ;)
Króciutkie, konkretne, pełne akt sądowych. Dla mnie bomba. Szczególnie, że sugerując się okładka, włożyłam. Całą serię między fantasy, a fantastykę. A prawdopodobnie jest odwrotnie.

"Sydonia von Borcke. Najbardziej znana pomorska 'czarownica'." to świetny dodatek do serii książek "Wierzenia i zwyczaje". Jest to objętościowo cienka lektura, której wnętrze bogate jest w interesujące treści i zagadnienia.
Tak jak pozostałe tytułu tej serii, jest to książka idealna dla pasjonatów rodzimowierstwa, wierzeń przodków, legend i demonów ludowych.
Znajdziemy tu ciekawostki z życia Sydonii von Borcke, opis jej dzieciństwa i późniejszych lat życia w klasztorze oraz niesnasek rodzinnych.
Dzięki tej pozycji dowiedziałam się jak ciekawą, kontrowersyjną i barwną postacią była tytułowa Sydonia oraz z jakimi trudami przyszło jej się zmierzyć w swoim życiu. W książce opisane zostały również tortury i kary jakie wykonywano w przeszłości na czarownicach: ścinanie głów, szarpanie rozgrzanymi obcęgami, palenie żywcem na stosie to tylko niektóre z okropnych czynności. Dla wielu kobiet, mimo ich niewinności, los nie był łaskawy.
Bardzo interesująca i wartościowa lektura, napisana przystępnym językiem. Zawiera wiele przypisów dzięki którym można poszerzyć swoją wiedzę o pomorskiej "czarownicy". Książkę czyta się bardzo szybko, jest wciągająca i niesamowicie przejmująca.

"Sydonia von Borcke. Najbardziej znana pomorska 'czarownica'." to świetny dodatek do serii książek "Wierzenia i zwyczaje". Jest to objętościowo cienka lektura, której wnętrze bogate jest w interesujące treści i zagadnienia.
Tak jak pozostałe tytułu tej serii, jest to książka idealna dla pasjonatów rodzimowierstwa, wierzeń przodków, legend i demonów ludowych.
Znajdziemy tu...

Krótkie, bardzo przystępnie napisane i w ogólnym zarysie dosyć dobrze streszczające historię życie Sydonii von Borcke dzieło. Dla chcących szybkiej i ogólnej wiedzy - książka jak znalazł.

Krótkie, bardzo przystępnie napisane i w ogólnym zarysie dosyć dobrze streszczające historię życie Sydonii von Borcke dzieło. Dla chcących szybkiej i ogólnej wiedzy - książka jak znalazł.

Więcej informacji można przeczytać w Wikipedii

Więcej informacji można przeczytać w Wikipedii

Krótka pozycja, odstaje od reszty serii i niewiele wnosi. Owszem, dla ciekawych historii Pomorza może być nawet ciekawa, jednak skąpość treści nie przemawia za tym, żeby w ogóle taką pozycję wydawać.

Krótka pozycja, odstaje od reszty serii i niewiele wnosi. Owszem, dla ciekawych historii Pomorza może być nawet ciekawa, jednak skąpość treści nie przemawia za tym, żeby w ogóle taką pozycję wydawać.

Sydonia von Borcke była najbardziej znaną czarownicą z Pomorza, ponieważ podobno to z jej winy i jej czarów umarł książę pomorski Filip II. Oprócz tego, podobno dokonała kilku morderstw z pomocą swojego diabła Chima oraz doprowadziła do impotencji całą dynastię Gryfitów.

Rzuca się w oczy zabobon tamtych czasów, brak logiki w rozumowaniu oraz obarczanie kobiet winą za wszelkie niepowodzenia, komplikacje i problemy. Stosowane tortury, dorosłego chłopa by doprowadziły do stanu, w którym by się przyznał do spółkowania z diabłem, a co dopiero średniowieczną kobietę.

Bardzo ciekawy rzut na losy Sydonii z perspektywy jej relacji z rodziną oraz z perspektywy jej zachowania i procesu o czary.

Sydonia von Borcke była najbardziej znaną czarownicą z Pomorza, ponieważ podobno to z jej winy i jej czarów umarł książę pomorski Filip II. Oprócz tego, podobno dokonała kilku morderstw z pomocą swojego diabła Chima oraz doprowadziła do impotencji całą dynastię Gryfitów.

Rzuca się w oczy zabobon tamtych czasów, brak logiki w rozumowaniu oraz obarczanie kobiet winą za...

Kompletnie nic nie wnosząca pozycja. Duzo wiecej mozna dowiedzieć sie z powieści Elżbiety Cherezinskiej niz z tego wrecz broszurowego wydania. Generalnie nie polecam ale tez duzo czasu nie stracicie czytajac to bo ma to tylko okolo 60 stron.

Kompletnie nic nie wnosząca pozycja. Duzo wiecej mozna dowiedzieć sie z powieści Elżbiety Cherezinskiej niz z tego wrecz broszurowego wydania. Generalnie nie polecam ale tez duzo czasu nie stracicie czytajac to bo ma to tylko okolo 60 stron.