Joanna D’Arc. Dziewczyna, wojowniczka, heretyczka, święta

Dla czytelników szukających historycznej wierności czy pięknej, pełnej wiary opowieści o Dziewicy Orleańskiej, jest to niewątpliwie chybiony wybór. Chen proponuje radykalnie zseklaryzowany i uproszczony wizerunek, który pozostawia poczucie zmarnowanego potencjału. Zamiast głębokiego portretu mistyczki, otrzymujemy postać momentami jednowymiarową, której siła opiera się głównie na fizycznej brutalności i niezłomnej woli walki, bez emocjonalnego i religijnego rozwoju.

Dla czytelników szukających historycznej wierności czy pięknej, pełnej wiary opowieści o Dziewicy Orleańskiej, jest to niewątpliwie chybiony wybór. Chen proponuje radykalnie zseklaryzowany i uproszczony wizerunek, który pozostawia poczucie zmarnowanego potencjału. Zamiast głębokiego portretu mistyczki, otrzymujemy postać momentami jednowymiarową, której siła opiera się...

Joanna jest bardzo piękną książką. Piękną pod względem stylu, historii, bohaterów. Rzadko czytam powieści historyczne, ale tam mnie urzekła. Z jednej strony wiem, że nie jest najbardziej akuratną historią Joanny d'Arc, ale z drugiej strony nie byłaby to ta sama historia, gdyby była o kimś innym.
Nie chcę jeszcze mówić, że mnie zachwyciła, niech trochę na mnie okrzepnie, ale już wiem, że tak szybko o niej nie zapomnę (chyba)
I by każde tłumaczenie było tak cudne jak to!

Joanna jest bardzo piękną książką. Piękną pod względem stylu, historii, bohaterów. Rzadko czytam powieści historyczne, ale tam mnie urzekła. Z jednej strony wiem, że nie jest najbardziej akuratną historią Joanny d'Arc, ale z drugiej strony nie byłaby to ta sama historia, gdyby była o kimś innym.
Nie chcę jeszcze mówić, że mnie zachwyciła, niech trochę na mnie okrzepnie, ale...

Nieczęsto piszę recenzje ale teraz muszę.Ta książka jest przepiękna. Nie wiem na ile to zasługa autorki a na ile tlumaczki. Historia powszechnie znana ale cudownie napisana.

Nieczęsto piszę recenzje ale teraz muszę.Ta książka jest przepiękna. Nie wiem na ile to zasługa autorki a na ile tlumaczki. Historia powszechnie znana ale cudownie napisana.

Nudna. Przesz cała książkę Joanna jest taka sama, jako małe dziecko i jako dorosła przywódczyni armii. W książce są tylko opisy walki albo na tę walkę czekami. Żadnego rozwoju akcji ani rozwoju bohaterki. Nie polecam.

Nudna. Przesz cała książkę Joanna jest taka sama, jako małe dziecko i jako dorosła przywódczyni armii. W książce są tylko opisy walki albo na tę walkę czekami. Żadnego rozwoju akcji ani rozwoju bohaterki. Nie polecam.

Zmarnowany potencjał. Książka wypacza 2 zasadnicze prawdy: Joanna była mistyczką oraz bardzo wierzącą osobą. Bez tego głównego rdzenia bohaterka przestaje być Joanną d'Arc, a pozostaje zbieżność nazwisk. Ogromna szkoda, bo tło historyczne jest super. Gdyby dopracować postać, powstałoby działo fantastyczne.

Zmarnowany potencjał. Książka wypacza 2 zasadnicze prawdy: Joanna była mistyczką oraz bardzo wierzącą osobą. Bez tego głównego rdzenia bohaterka przestaje być Joanną d'Arc, a pozostaje zbieżność nazwisk. Ogromna szkoda, bo tło historyczne jest super. Gdyby dopracować postać, powstałoby działo fantastyczne.

Święta czy heretyczka?
Zbeletryzowane biografie mają tę ogromną zaletę, że – o ile są dobrze napisane – są w stanie tchnąć trochę życia, urealnić bohaterów, których znamy tylko przez pryzmat suchych faktów z opracowań naukowych. Katherine J. Chen poszła o krok dalej i postać jednej z najbardziej znanych świętych i bohaterek średniowiecza postanowiła napisać na nowo.

Myślę, że autorce całkiem dobrze udało się oddać trudy życia w małej wiosce Domrémy, gnębionej przez wizję najazdu zarówno Burgundczyków, jak i Anglików. Bieda, brud, agresywny ojciec, marginalizowanie roli kobiet – to środowisko w jakim przyszła na świat i dorastała Joanna d’Arc.

Dlaczego zasugerowałam, że Katherine J. Chen napisała postać Joanny d’Arc na nowo? W kulturze funkcjonuje ona jako doznająca objawień mistyczka, bezwzględnie wierząca w Boga i Jego wolę. Tymczasem wykreowana przez Chen postać to bohaterka, która nie poddaje się Bożej woli, ale próbuje na nią wpływać. Jej modlitwy nie są błaganiem, a bardziej przypominają zakład lub targowanie się.

Również zewnętrzna kreacja Joanny różni się od uduchowionych malowideł i żywotów świętych – niezbyt urodziwa (jak na ówczesne standardy),wzrostem i posturą dorównująca mężczyznom, często zachowująca się nierozsądnie i ryzykownie. Jak na świętą jest to kreacja bardzo ludzka i przyziemna.

Tak naprawdę jedyną rzeczą, która przeszkadzała mi w czasie lektury, był sposób jej napisania. Zaznaczam, że jest to bardzo osobista preferencja – w moim przekonaniu bardzo rzadko da się uzasadnić napisanie powieści w czasie teraźniejszym. W przypadku fabuły, która rozgrywa się w XV wieku, jest to naprawdę niezbyt trafiony sposób opowiadania. Nie zmienia to jednak faktu, że "Joanna d’Arc" powinna przypaść do gustu wszystkim miłośnikom zbeletryzowanych biografii i powieści historycznych.

Święta czy heretyczka?
Zbeletryzowane biografie mają tę ogromną zaletę, że – o ile są dobrze napisane – są w stanie tchnąć trochę życia, urealnić bohaterów, których znamy tylko przez pryzmat suchych faktów z opracowań naukowych. Katherine J. Chen poszła o krok dalej i postać jednej z najbardziej znanych świętych i bohaterek średniowiecza postanowiła napisać na nowo.

Myślę,...

"Czasami bitwę wygrywa się zanim się znacznie... Ważne jest odpowiednie podejście..."

Joanna D'arc znana również jako Dziewica Orleańska to bohaterka i patronka Francji oraz święta Kościoła katolickiego.

Katherine J. Chen stworzyła powieść historyczną a Joanna jest w niej własną wizją, bardzo osobistą, stworzoną w innym wymiarze niż znamy ją z przekazów historycznych. Nikt dokładnie nie wie jak wyglądało jej życie więc, możemy po części dowiedzieć się tego różnych ogólnie dostępnych źródeł. Autorka rozpoczyna swą opowieść od narodzin Joanny, z których ojciec był bardzo niezadowolony, gdyż założył się o dużą sumę pieniędzy, że urodzi mu się trzeci syn. Dziewczyna od maleńkości nie była przez niego dobrze traktowana ale posiadała w sobie siłę, upór i zaciętość większą niż niejeden mężczyzna. Kiedy podczas trwania wojny stuletniej, Francja pogrążona byla w chaosie, ludzie głodowali, potrzebny był cud. Tym cudem okazała się Joanna D'arc, która poprowadziła Francuzów do zwycięstwa. Pomimo tego zamiast wdzięczności, czekał ją smutny koniec.

Powieść napisana jest pięknym językiem i równie pięknie jest wydana. To bardzo epicka historia o niezwykłej kobiecie, o której pamięć trwa przez wieki. Autorka świetnie oddaje klimat i realia średniowiecza, często brutalne, połączone z trudami wojny oraz ogólnie panującym chaosem. Tu nie można nudzić się czytając fakty historyczne czy daty, gdyż to zostało nam oszczędzone a utrzymujemy powieść obyczajową z emocjonalnym przekazem. Joanna to bohaterska i bardzo waleczna kobieta, niestety nie doceniona za życia. Pewnie gdyby była mężczyzną, jej los byłby zgoła inny ale urodziła się kobietą i to naznaczyło już ją na samym początku.

Książka zachwyca swoją formą i przekazem. Myślę, że miłośnicy powieści historycznych będą usatysfakcjonowani ale również pozostali czytelnicy znajdą również w niej coś dla siebie. Mnie urzekła.

"Czasami bitwę wygrywa się zanim się znacznie... Ważne jest odpowiednie podejście..."

Joanna D'arc znana również jako Dziewica Orleańska to bohaterka i patronka Francji oraz święta Kościoła katolickiego.

Katherine J. Chen stworzyła powieść historyczną a Joanna jest w niej własną wizją, bardzo osobistą, stworzoną w innym wymiarze niż znamy ją z przekazów historycznych....

Retelling stał się w ostatnim czasie bardzo popularnym zjawiskiem literackim. Co prawda nie doczekał się jeszcze swojej nazwy w języku polskim, ale na naszym rynku wydawniczym nie brakuje tego typu powieści. Zwykle zabieg stosowany przez autorów polega na zmianie punktu widzenia. W przypadku powieści Katherine J. Chen "Joanna D’Arc. Dziewczyna, wojowniczka, heretyczka, święta" mamy do czynienia z pewnego rodzaju uwspółcześnieniem historii, czyli współczesne dylematy zostają ubrane w historyczny kostium.

Czy w tej powieści spotykamy tę historyczną Joannę, która inspirowała tak wiele pokoleń kobiet? Wydaje mi się, że niestety nie. Joanna w wykonaniu Chen jest trochę zbyt współczesna, a opowieść o niej została pozbawiona kluczowych elementów z jej biografii. Powieść traci przez to swój historyczny kontekst, a dla mnie to kardynalny błąd w tego typu powieściach.

Retelling stał się w ostatnim czasie bardzo popularnym zjawiskiem literackim. Co prawda nie doczekał się jeszcze swojej nazwy w języku polskim, ale na naszym rynku wydawniczym nie brakuje tego typu powieści. Zwykle zabieg stosowany przez autorów polega na zmianie punktu widzenia. W przypadku powieści Katherine J. Chen "Joanna D’Arc. Dziewczyna, wojowniczka, heretyczka,...

„Joanna D’Arc. Dziewczyna, wojowniczka, heretyczka, święta” to książka autorstwa Katherine J. Chen, w której autorka przedstawia Joannę w zupełnie nowy dla mnie sposób. Niezwykle interesująco opowiada historię bohaterki zaczynajac od lat dziecięcych, poprzez okres dorastania aż do jej śmierci. Opisuje trudne dzieciństwo Joanny, jej relacje z ojcem i drogę, którą przebyła, aby z wyśmiewanej dziewczyny stać się faworytą króla. To ona była dowódcą armii, która w trakcie trwania wojny stuletniej odniosła kilka ważnych zwycięstw. Niestety to też ona zginęła spalona na stosie w wieku zaledwie 19 lat.
Przyznam, że sama jestem zaskoczona tym, jak bardzo wciągnęła mnie ta historia. Zapewne zapytacie dlaczego? Pewnie dlatego, że autorce udało się stworzyć powieść nasyconą emocjami z niesamowicie wciągającą fabułą i świetnie ukazanym obraz epoki. Napisaną przyjemnym i łatwym w odbiorze językiem, co sprawie, że mino objętości, książkę czyta się bardzo szybko.
„Joanna D’Arc. Dziewczyna, wojowniczka, heretyczka, święta” to nie jest zbiór suchych faktów. To książka, która ukazuje nam młodą dziewczynę, która ma marzenie i determinację aby je spełniać. Będziecie ją podziwiać za odwagę, ale również współczuć w trudnych momentach.
A do tego wszystkiego książka jest pięknie wydana. Nie mogło zabraknąć jej na mojej półce.
Polecam ją Waszej uwadze.

„Joanna D’Arc. Dziewczyna, wojowniczka, heretyczka, święta” to książka autorstwa Katherine J. Chen, w której autorka przedstawia Joannę w zupełnie nowy dla mnie sposób. Niezwykle interesująco opowiada historię bohaterki zaczynajac od lat dziecięcych, poprzez okres dorastania aż do jej śmierci. Opisuje trudne dzieciństwo Joanny, jej relacje z ojcem i drogę, którą przebyła,...

Ta książka zainteresowała mnie głównie dlatego, że Joanna d’Arc jest moją patronką z bierzmowania — a skoro już zaproponowano mi egzemplarz, to czemu nie? Osobiście uważam, iż dowiedzenie się czegoś więcej o swojej patronce z formy powieści jest dużo ciekawsze, niż jakieś biografie z Wikipedii czy innych źródeł.

W posłowie sama autorka wspomina, że naczytała się wieku źródeł na temat życia Joanny, aż wykreowała swoją (bądź co bądź jednak odchodzącą od kanonu historycznego) bohaterkę, która pasowała do jej wizji. I no cóż, ta wizja mi również podobała się zdecydowanie bardziej. Zostało nam także wyjaśnione, iż źródła nie bardzo skupiały się na dzieciństwie kobiety, w przeciwieństwie do jej utworu (i niestety to ta nudniejsza część przedstawionej powieści).

Nie powiecie mi przecież, że nie wiecie kim jest Joanna d'Arc. Ale mało kto powie, że wie cokolwiek więcej poza jej dokonaniami dla Francji. Ano właśnie. A autorka podaje nam to na tacy.


Jest rok 1412 i właśnie trwa wojna stuletnia. Francja przegrywa z Anglią, delfin, następca francuskiego tronu, Karol VII zmuszony jest do ucieczki, gdzie w Chinon ukrywa się przed wrogami, a ludzie głodują, i tylko cud może zaważyć o ich lepszej przyszłości. Tak, oczywiście, że to nasza Joanna jest tym cudem. I tutaj zaczyna się cała historia oraz przygoda z wojskiem. W dodatku na każdym roku kobieta (zaledwie siedemnastoletnia!) musi się mierzyć z niesprawiedliwością.

Łapiecie ten motyw, że nie ważne ile zwycięstw macie na koncie, wystarczy jedna porażka, jedno potknięcie, by stoczyć się na dno w oczach ludzi?

Katherine J. Chen stworzyła obraz bohaterki historycznej, o której losach chce się czytać i wiedzieć więcej. Stworzyła bohaterkę z krwi i kości; nieustraszoną, błyskotliwą, a nawet lekkomyślną 🫣. Bohaterkę, której działania są umotywowane ważną sprawą (którą rozumieją nieliczni).

W dodatku: czy wy widzicie tę okładkę w twardej oprawie? Te złote, błyszczące w słońcu tłoczenia? Jeśli przejdziecie obok niej obojętnie, to ja nie wierzę w moc #okładkowasroka

Ta książka zainteresowała mnie głównie dlatego, że Joanna d’Arc jest moją patronką z bierzmowania — a skoro już zaproponowano mi egzemplarz, to czemu nie? Osobiście uważam, iż dowiedzenie się czegoś więcej o swojej patronce z formy powieści jest dużo ciekawsze, niż jakieś biografie z Wikipedii czy innych źródeł.

W posłowie sama autorka wspomina, że naczytała się wieku...