O kocie, który ratował książki

Antykwariat Natsuki to miejsce z duszą, w którym miłośnicy książek znajdą ciekawe trudnodostępne pozycje. Pewnego dnia właściciel umiera i księgarnie dziedziczy jego introwertyczny wnuk - Rintarō. Nagle niedługo po pogrzebie w antykwariacie pojawia się gadający rudy kot i oznajmia młodzieńcowi, że musi mu pomóc ratować książki. Razem z kotem nasz młody bohater wyruszają w podróż przez cztery labirynty, gdzie prowadzą interesujące rozmowy, szukając sensu i radości życia.
Ta książka pokazuje nam potęgę wyobraźni, autor zadaje ciekawe filozoficzne pytania, które dają do myślenia.
Trafiłam na tą książkę podczas trudnego okresu w życiu, sama straciłam bardzo bliską osobę. Mam wrażenie, że nie ja wybrałam tą książkę, a raczej ona znalazła mnie.
To komfortowa książka, której przyjemnie mi się słuchało. Łączy ona elementy magicznej przygody z egzystencjonalnymi przemyśleniami.

Antykwariat Natsuki to miejsce z duszą, w którym miłośnicy książek znajdą ciekawe trudnodostępne pozycje. Pewnego dnia właściciel umiera i księgarnie dziedziczy jego introwertyczny wnuk - Rintarō. Nagle niedługo po pogrzebie w antykwariacie pojawia się gadający rudy kot i oznajmia młodzieńcowi, że musi mu pomóc ratować książki. Razem z kotem nasz młody bohater wyruszają...

Spodziewałam się po niej czegoś innego, jestem trochę zawiedziona

Spodziewałam się po niej czegoś innego, jestem trochę zawiedziona

Moja opinia o tej książce jest ambiwalentna. Literacko trudno uznać ją za szczególnie wartościową, a jednak muszę przyznać, że jej przesłanie pozytywnie mnie zaskoczyło.
Nie przepadam za powtarzanym do znudzenia motywem „magicznego kota” ani za modą na tak zwane przytulne azjatyckie historie o książkach. Tego typu opowieści powstają dziś niemal taśmowo: lekkie, nastrojowe, zaprojektowane tak, by czytelnikowi było po prostu miło. I ta książka w dużej mierze wpisuje się w ten schemat. Język jest bardzo prosty, fabuła schematyczna, a bohaterowie nakreśleni powierzchownie. Literacko to raczej skromna, chwilami banalna opowiastka.
Tym bardziej zaskoczyło mnie jej przesłanie. Autor wyraźnie uderza w zjawisko, które dziś stało się niemal normą: liczenie przeczytanych książek, traktowanie literatury jak statystyki albo elementu autoprezentacji. Czytanie zaczyna przypominać wyścig – im więcej tytułów, tym większy prestiż. Sens i refleksja schodzą na dalszy plan. To trafna diagnoza problemu, który coraz częściej określa się mianem antyintelektualizmu. W świecie nastawionym na tempo i ilość łatwo zapomnieć, że czytanie powinno być przede wszystkim doświadczeniem wymagającym namysłu.
Doceniam też krytykę rynku wydawniczego. Książka pokazuje mechanizm dobrze dziś widoczny: wydawnictwa coraz częściej podążają za najniższymi gustami odbiorców, bo to gwarantuje sprzedaż. Promuje się więc literaturę łatwą i szybką w odbiorze. Taką, która ma przede wszystkim zapewnić przyjemność, zamiast przekazywać wartości czy pogłębiać rozumienie świata.
Dlatego nie przekonuje mnie popularne hasło: „nieważne co czytasz, ważne, że czytasz”. Nie zgadzam się z nim. Czytanie samo w sobie nie jest wartością, jeśli sprowadza się do konsumowania literackiej tandety. Taka lektura nie rozwija i nie uczy myślenia.
Paradoks polega na tym, że ta literacko dość skromna książka potrafi jednocześnie trafnie wskazać problem współczesnej kultury czytania. Być może właśnie dzięki swojej prostocie może dotrzeć do czytelników, którzy rzadko sięgają po bardziej wymagającą literaturę i skłonić ich choć do chwili refleksji nad tym, czym naprawdę jest czytanie.

Moja opinia o tej książce jest ambiwalentna. Literacko trudno uznać ją za szczególnie wartościową, a jednak muszę przyznać, że jej przesłanie pozytywnie mnie zaskoczyło.
Nie przepadam za powtarzanym do znudzenia motywem „magicznego kota” ani za modą na tak zwane przytulne azjatyckie historie o książkach. Tego typu opowieści powstają dziś niemal taśmowo: lekkie, nastrojowe,...

Dla mnie książka była sympatyczną i spokojną podróżą niosącą przemyślenia odnośnie tego jak ważne są dla nas książki. Jak traktujemy sam przedmiot, ale też to jaki wpływ na nas mają same historie. Książka może nie będzie Was trzymać w ciągłym napięciu, ale oczyścicie przy niej głowę, odpoczniecie. Wszystko to przejdziecie z uśmiechem na twarzy- sarkastyczny humor przemycony do książki w postaci kota to coś co mi bardzo się spodobało.
Jeśli szukacie luźnej lektury niosacej przesłanie lub szukacie czegoś co sprawdzi się jako prezent to serdecznie polecam. Warto mieć tę pozycję w domowej biblioteczne i podrzucać ją do przeczytania następnym pokoleniom.

Dla mnie książka była sympatyczną i spokojną podróżą niosącą przemyślenia odnośnie tego jak ważne są dla nas książki. Jak traktujemy sam przedmiot, ale też to jaki wpływ na nas mają same historie. Książka może nie będzie Was trzymać w ciągłym napięciu, ale oczyścicie przy niej głowę, odpoczniecie. Wszystko to przejdziecie z uśmiechem na twarzy- sarkastyczny humor...

Niby sympatyczna i szybko sie czyta, ale głębia na poziomie Coelho, fabuła infantylna i strasznie na siłę. Postacie zbudowane bardzo powierzchownie. W sumie nie wiem po co to przeczytałem, ale jeszcze bardziej nie wiem po co to zostało napisane.

Niby sympatyczna i szybko sie czyta, ale głębia na poziomie Coelho, fabuła infantylna i strasznie na siłę. Postacie zbudowane bardzo powierzchownie. W sumie nie wiem po co to przeczytałem, ale jeszcze bardziej nie wiem po co to zostało napisane.

Antykwariaty/biblioteki - to zawsze magiczne miejsca. Szczególnie dla takich kśiążkoholików, jak Ci, którzy przesiadują na tej stronie ;)
Podoba mi się sposób w jaki autor połączył przygodę z filozoficznymi przemyśleniami. Tak to się powinno robić.
Do tego bohaterowie są bardzo sympatyczni.

Antykwariaty/biblioteki - to zawsze magiczne miejsca. Szczególnie dla takich kśiążkoholików, jak Ci, którzy przesiadują na tej stronie ;)
Podoba mi się sposób w jaki autor połączył przygodę z filozoficznymi przemyśleniami. Tak to się powinno robić.
Do tego bohaterowie są bardzo sympatyczni.

Książka o książkach. Dużo ciekawych myśli przelanych na papier. Prawda o czytelnikach ale w taki przystępny, trochę fantastyczny sposób przedstawiona.

Książka o książkach. Dużo ciekawych myśli przelanych na papier. Prawda o czytelnikach ale w taki przystępny, trochę fantastyczny sposób przedstawiona.

Niezwykle magicznie nakreślone miejsce. Antykwariat, w którym z chęcią bym się znalazła. Sympatyczny zwierzęcy bohater - rudy kot. Zgrabnie ujęta przygoda skłaniająca do reflekcji. Pozycja napisana z ogromym szacunkiem do książek, ukazująca ich wartość ... Ciekawa !

Niezwykle magicznie nakreślone miejsce. Antykwariat, w którym z chęcią bym się znalazła. Sympatyczny zwierzęcy bohater - rudy kot. Zgrabnie ujęta przygoda skłaniająca do reflekcji. Pozycja napisana z ogromym szacunkiem do książek, ukazująca ich wartość ... Ciekawa !

Przyjemna lektura dla dzieci z młodszych klas.

Przyjemna lektura dla dzieci z młodszych klas.

Za dużo treści o niczym.

Za dużo treści o niczym.