Upierz

Na plus tej książce wyszło tylko to, że szybko się ją czytało. I chwała jej za to, bo gdybym musiała poświęcić na to więcej czasu, byłby on zmarnowany.

Zachęcona opisem, bo moim ulubionym motywem jest izolacja bohaterów od świata, w zamknięciu z niebezpieczeństwem. Niestety, tego niebezpieczeństwa praktycznie nie było.

Mnóstwo przemyśleń bohaterów na temat ich życia, sytuacji politycznej na świecie, również o covidzie - wszystko to przeplatane krótkimi scenami z perspektywy bohaterów tak nieistotnych, że mogłoby tego nie być. Przez to zabrakło miejsca na faktyczną tajemnicę i grozę.

Nie wiem, czy tak miało być, ale odniosłam wrażenie, że tak właściwie te niebezpieczeństwo, o którym bohaterowie wspominali od czasu do czasu, właściwie nie istniało i nie zrobiło nic poza zniszczonymi oponami. Aż do jakichś ostatnich 50 stron, bo wtedy faktycznie coś się wydarzyło, ale zawiodło okrutnie. Zabrakło budowania napięcia od samego początku, delikatnych sugestii, że coś się dzieje, zmienia. Wszystko to utonęło w oceanie bezsensownych wstawek o wojnie i "śmiesznych" dialogów.

Kolejną rzeczą, która mnie odpychała, były próby komizmu. Autor starał się być chyba cool i młodzieżowy, używając młodzieżowych słów czy nawiązań do popkultury, ale było to tak nachalne, że aż nierealistyczne. Bohaterowie wręcz krzyczeli "Zobacz! Używam tego słowa! Zobacz! Znam takie rzeczy!".

Co tu dużo mówić, stracony czas i stracony potencjał, bo prolog zapowiadał coś ciekawego.

Na plus tej książce wyszło tylko to, że szybko się ją czytało. I chwała jej za to, bo gdybym musiała poświęcić na to więcej czasu, byłby on zmarnowany.

Zachęcona opisem, bo moim ulubionym motywem jest izolacja bohaterów od świata, w zamknięciu z niebezpieczeństwem. Niestety, tego niebezpieczeństwa praktycznie nie było.

Mnóstwo przemyśleń bohaterów na temat ich życia,...

Przepraszam ale strasznie nudna książka.

Przepraszam ale strasznie nudna książka.

Zarówno okładka jak i opis z tyłu książki doprowadziły do tego, że postanowiłam zapoznać się z jej treścią.
A w środku same cuda. Mazury, lasy, jeziora, odosobnione Uroczysko, grobowce, wampiry- czego tam nie bylo. Zapowiadało się rewelacyjnie, a skończyło tak zwyczajnie.
Dużym plusem tej ksiażki jest to, że czyta się ją błyskawicznie.
Minusem natomiast ciągłe wstawki o pandemii i wojnie w Ukrainie.
Rozrywka na jeden wieczór.

Zarówno okładka jak i opis z tyłu książki doprowadziły do tego, że postanowiłam zapoznać się z jej treścią.
A w środku same cuda. Mazury, lasy, jeziora, odosobnione Uroczysko, grobowce, wampiry- czego tam nie bylo. Zapowiadało się rewelacyjnie, a skończyło tak zwyczajnie.
Dużym plusem tej ksiażki jest to, że czyta się ją błyskawicznie.
Minusem natomiast ciągłe...

Nie ukrywam, że okładka tej książki zwróciła moją uwagę. Opis też był zachęcający, więc zabrałem się za lekturę.
Julia i Roman są parą, która tworzy gry planszowe. Ich ostatnie dzieło odniosło spektakularny sukces. Postanawiają przenieść się na mazurskie odludzie, żeby w spokoju zająć się tworzeniem. Z dala od ludzi, telefonów czy internetu. Godzą się wyjątkowo na wywiad z Alex z plotkarskiego portalu i zastanawiają się czy nie był to błąd. Co kryje historia tego miejsca? Czy wydarzenia z przeszłości mają wpływ na to, co dzieje się tam teraz?
Będąc całkowicie szczerym, to już dawno nie natknąłem się na książkę, z tak zmarnowanym potencjałem. Pomysł na historię i początek opowieści był bardzo obiecujący, a potem następuje ogromne rozczarowanie. Nie spodziewałem się, że autor postanowi poprowadzić akcję w tak dziwny i niesatysfakcjonujący sposób. Mogło wyjść oryginalnie i zaskakująco, ale niestety w moim odczuciu to niestety klapa. Początkowe uczucie zaintrygowania i ciekawości z biegiem historii, zastępuje frustracja i chęć szybkiego skończenia tytułu. Szkoda, bo widać, że wiedzy i warsztatu autorowi nie brakuje.

Nie ukrywam, że okładka tej książki zwróciła moją uwagę. Opis też był zachęcający, więc zabrałem się za lekturę.
Julia i Roman są parą, która tworzy gry planszowe. Ich ostatnie dzieło odniosło spektakularny sukces. Postanawiają przenieść się na mazurskie odludzie, żeby w spokoju zająć się tworzeniem. Z dala od ludzi, telefonów czy internetu. Godzą się wyjątkowo na wywiad z...

Książkę dostałam w prezencie i całe szczęści bo sama raczej po nią bym nie sięgnęła.Książka mnie nie zachwyciła i w sumie jestem roczarowania.Nie powiem,po prologu nabrałam na nia ochoty ale im dalej tym gorzej,chociaz od połowy zaczęło się dziać ciekawie .I tyle by było na temat..Za dużo tu o covidzie,za dużo o wojnie na Ukrainie,ciekawy motyw wierzeń słowiańskich ale tych była tylko garstka ,a miałam nadzieję,że coś pójdzie w tym kierunku i głównych bohaterów będzie nachodzic jakaś szeptucha..Szkoda

Książkę dostałam w prezencie i całe szczęści bo sama raczej po nią bym nie sięgnęła.Książka mnie nie zachwyciła i w sumie jestem roczarowania.Nie powiem,po prologu nabrałam na nia ochoty ale im dalej tym gorzej,chociaz od połowy zaczęło się dziać ciekawie .I tyle by było na temat..Za dużo tu o covidzie,za dużo o wojnie na Ukrainie,ciekawy motyw wierzeń słowiańskich ale tych...

Nie wiem dlaczego taka słaba ocena tej książki. Mojej osobie bardzo przypadła do gustu. Poznajemy Julię i Romana, którzy wybili się na grze planszowej, którą stworzyli.. Zawsze dbali o swoje życie prywatne, teraz natomiast chcą dać wywiad by się trochę odsłonić i żeby ich publika mogła ich lepiej poznać. Jednakże w spokojnej okolicy dochodzi do różnych dziwnych sytuacji. Czy to może być "Upierz" czy ktoś po prostu chce ich nastraszyć?

Nie wiem dlaczego taka słaba ocena tej książki. Mojej osobie bardzo przypadła do gustu. Poznajemy Julię i Romana, którzy wybili się na grze planszowej, którą stworzyli.. Zawsze dbali o swoje życie prywatne, teraz natomiast chcą dać wywiad by się trochę odsłonić i żeby ich publika mogła ich lepiej poznać. Jednakże w spokojnej okolicy dochodzi do różnych dziwnych sytuacji....

Słabo już pamiętam, bo czytałem w lutym, ale pamiętam, że strasznie się z ta pozycją mordowałem...

Słabo już pamiętam, bo czytałem w lutym, ale pamiętam, że strasznie się z ta pozycją mordowałem...

Julia i Roman są twórcami bardzo popularnej gry. Zostali przez swoją menadżerkę wysłani do uroczyska Upierz, żeby popracowali spokojnie nad nowym projektem. Na miejscu nie ma zasięgu, nie ma internetu, a najbliżsi ludzie są oddaleni o jakieś 6 kilometrów. Żeby ich zmotywować umawia wywiad w magazynie na temat gier. Do małżeństwa przyjeżdża Alex i to jej pierwsza tak poważna sprawa dziennikarska. Twórcy i dziennikarka dobrze się dogadują, chociaż pojawiają się pewne zgrzyty. Zwłaszcza, kiedy auto Alex łapie gumę i musi wrócić i przenocować u Falków. Ze wszystkimi zaczynają się dziać dziwne rzeczy.
Sama fabuła jest dość interesująca, ale książka ma kilka ALE. Po pierwsze czas teraźniejszy przy głównej fabule. Brzmi nienaturalnie i mnie trochę wybija z immersji. Po drugie wstawki pod koniec rozdziałów. W sumie nie rozumiem, po co one są. Jeśli autor chciał lepiej zapoznać czytelnika z bohaterami, mógł wpleść to w fabułę (co zresztą robi przy niektórych postaciach). Wydaje mi się, że te wstawki właściwie nic nie wnoszą do książki, a tylko dają nadzieję czytelnikowi, że jest inaczej. Po trzecie bohaterowie są dziwni. Z jednej strony autor chce o nich dużo opowiedzieć, z drugiej ja cały czas miałam wrażenie, że właściwie ich nie znam i nie rozumiem. Po czwarte zakończenie, dla mnie jest po prostu nieprzystające do reszty i niesatysfakcjonujące (tu ukłon w stronę innych opinii, które też o tym mówią).
Z plusów? W paru momentach autorowi udało się stworzyć naprawdę świetną atmosferę strachu. Jak byłam sama w domu, bałam się czytać tę książkę wieczorem z obawy przed koszmarami. Sam pomysł fabuły - odosobniony dom, skryta dziennikarka, dziwny miejscowy chłopiec - jest super. Jednak wolałabym, żeby autor zrealizował go trochę inaczej.

Julia i Roman są twórcami bardzo popularnej gry. Zostali przez swoją menadżerkę wysłani do uroczyska Upierz, żeby popracowali spokojnie nad nowym projektem. Na miejscu nie ma zasięgu, nie ma internetu, a najbliżsi ludzie są oddaleni o jakieś 6 kilometrów. Żeby ich zmotywować umawia wywiad w magazynie na temat gier. Do małżeństwa przyjeżdża Alex i to jej pierwsza tak poważna...

Za dużo Ukrainy, za dużo covid. Nawet wspomniana historia Mazur pruskich jest garstką w porównaniu do odniesień wojennych na Ukrainie.
Sama fabuła jest dziwna, zamieszana. Cała akcja zaczyna się dziać dopiero w połowie książki.
Zaczynając czytać książkę byłam pewna, że będą odniesienia do wierzeń słowiańskich. Miałam nadzieję, że pojawi się podlaska szeptucha.
Rozczarowanie

Za dużo Ukrainy, za dużo covid. Nawet wspomniana historia Mazur pruskich jest garstką w porównaniu do odniesień wojennych na Ukrainie.
Sama fabuła jest dziwna, zamieszana. Cała akcja zaczyna się dziać dopiero w połowie książki.
Zaczynając czytać książkę byłam pewna, że będą odniesienia do wierzeń słowiańskich. Miałam nadzieję, że pojawi się podlaska szeptucha.
Rozczarowanie

Po epilogu już miałem nadzieję, że trafiłem na klimaty w stylu Stefana Dardy. Odludna mieścina, stare zabobony, zmory w trumnach, którym trzeba odrąbać głowę i przebić pierś "bronowym zębem". I tyle po mojej nadziei. Na epilogu się skończyła.
Książka mega przegadana. Masa retrospekcyjnych wstawek. Po połowie książki, zaczyna się cokolwiek dziać. I to miałko. Trochę grozy, trochę obyczaju, trochę krajobrazu. Średniak

Po epilogu już miałem nadzieję, że trafiłem na klimaty w stylu Stefana Dardy. Odludna mieścina, stare zabobony, zmory w trumnach, którym trzeba odrąbać głowę i przebić pierś "bronowym zębem". I tyle po mojej nadziei. Na epilogu się skończyła.
Książka mega przegadana. Masa retrospekcyjnych wstawek. Po połowie książki, zaczyna się cokolwiek dziać. I to miałko. Trochę grozy,...